Երջանիկ ազատություն

Технология

Աշխատանքը նվիրված է վոլֆրամամոլիբդենային արագահատ պողպատների մակերևութային ռենիումապատման տեխնոլոգիայի մշակմանը ջերմադիֆուզիոն եղանակով և այդ գործընթացի ընթացքում տեղի ունեցող կառուցվածքագոյացման օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են արագահատ պողպատների կառուցվածքային և ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները, դրանց մակերևույթի մետաղապատման անհրաժեշտությունը և ռենիումի կիրառման հնարավորությունները՝ նյութի շահագործական բնութագրերը բարելավելու նպատակով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջերմադիֆուզիոն գործընթացի պարամետրերին, ռենիումի ներթափանցման և տարածման մեխանիզմներին, մշակման ջերմաստիճանի, տևողության և այլ տեխնոլոգիական գործոնների ազդեցությանը ձևավորվող շերտի կառուցվածքի և հատկությունների վրա։ Աշխատանքում վերլուծվում են պողպատի հիմքի և ռենիումով հարստացված մակերևութային շերտի փոխազդեցության առանձնահատկությունները, ֆազային և կառուցվածքային փոփոխությունները, դիֆուզիոն գոտու ձևավորումը և ստացված ծածկույթի կառուցվածքային կայունությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է կառուցվածքագոյացման գործընթացի հետազոտությունը, որը հնարավորություն է տալիս պարզելու ռենիումապատման ընթացքում նյութի միկրոկառուցվածքի փոփոխության օրինաչափությունները և դրանց կապը վերջնական շահագործական հատկությունների հետ։ Մշակվող տեխնոլոգիան նպատակաուղղված է արագահատ պողպատների մակերևութային հատկությունների բարելավմանը, մասնավորապես՝ մաշակայունության, ջերմակայունության, կարծրության և աշխատանքային երկարակեցության բարձրացմանը։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ կտրող գործիքների, բարձր ջերմաստիճաններում աշխատող մետաղական դետալների և այլ պատասխանատու նշանակության արտադրատեսակների պատրաստման ու շահագործման գործընթացներում։ Աշխատանքը հետաքրքրություն է ներկայացնում նյութագիտության, մետալուրգիայի, մակերևութային ինժեներիայի, ջերմադիֆուզիոն տեխնոլոգիաների և մեքենաշինության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների ու համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է Արցախահայության մասնակցության ուսումնասիրությանը Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին՝ 1941–1945 թվականների պատմական իրադարձությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում Արցախից պատերազմի մեկնած զինվորների և սպաների մասնակցությունն է ռազմական գործողություններին, նրանց մարտական ուղին, ծառայության պայմանները, ցուցաբերած խիզախությունն ու ներդրումը հաղթանակի գործում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատերազմի պատմությունը դիտարկել նաև տարածաշրջանային և տեղական համայնքի փորձառության տեսանկյունից՝ բացահայտելով, թե ինչպես են համընդհանուր ռազմական իրադարձությունները դրսևորվել Արցախի հայ բնակչության կյանքում։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել զորակոչի կազմակերպման առանձնահատկությունները, ռազմաճակատ մեկնածների թվաքանակը, նրանց ընդգրկվածությունը տարբեր զորատեսակներում և ռազմաճակատներում, ինչպես նաև առանձին զինծառայողների ու ռազմական ստորաբաժանումների մարտական կենսագրությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատերազմի ընթացքում ցուցաբերած հերոսությանը, զինվորական պարգևներին և այն անձանց գործունեությանը, ովքեր աչքի են ընկել ռազմական գործողությունների տարբեր փուլերում։ Միաժամանակ հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ թիկունքի կյանքին՝ պատերազմի տարիներին Արցախի բնակչության աշխատանքի, նյութական աջակցության, գյուղատնտեսական արտադրության և ռազմաճակատի կարիքների ապահովման ուղղությամբ կատարված ջանքերին։ Այդ տեսանկյունից ուսումնասիրությունը ներկայացնում է ոչ միայն զինվորական մասնակցությունը, այլև պատերազմի տարիներին հասարակության ընդհանուր մոբիլիզացիան։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նաև պատերազմի ժողովրդագրական և սոցիալական հետևանքների ուսումնասիրությունը՝ զոհերի, անհետ կորածների, վերադարձած զինվորների և նրանց ընտանիքների դրության, ինչպես նաև պատերազմական տարիների հասարակական հիշողության հարցերը։ Աշխատանքի աղբյուրագիտական հիմքը կարող է ներառել արխիվային փաստաթղթեր, զորակոչային տվյալներ, պարգևատրման նյութեր, հուշագրություններ, մամուլի հրապարակումներ և բանավոր պատմության վկայություններ, որոնց համադրումը հնարավորություն է տալիս վերականգնել տվյալ ժամանակաշրջանի առավել ամբողջական պատկերը։ Հետազոտության կարևորությունը պայմանավորված է նրանով, որ տեղական պատմական փորձի ուսումնասիրությունը լրացնում է Հայրենական մեծ պատերազմի ընդհանուր պատմությունը՝ ընդգծելով տարբեր համայնքների և տարածաշրջանների ներդրումը պատերազմի հաղթանակում։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, ռազմական պատմության մասնագետների, տարածաշրջանագետների, ուսանողների և Արցախահայության պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է 1941–1945 թվականներին Արցախահայության ռազմական և հասարակական մասնակցության հիմնական դրսևորումները՝ ուշադրություն դարձնելով ռազմաճակատի հերոսական ուղուն, թիկունքի աշխատանքին, պատերազմի մարդկային հետևանքներին և այդ պատմական փորձի պահպանմանն ու ուսումնասիրմանը։

Лингвистика

Լեզվաբանական և պատմահամեմատական բնույթի այս բազմապրակ հրատարակությունը նվիրված է Հայաստանի տարածքում տարածված լեզուների կառուցվածքում և բառապաշարում այսպես կոչված յաֆեթական տարրերի ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են լեզուների պատմական փոխառնչությունները, բառային ընդհանրությունները, հնչյունական համապատասխանությունները և քերականական առանձնահատկությունները՝ յաֆեթական լեզվաբանական տեսության շրջանակներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայերենի և տարածաշրջանի այլ լեզուների փոխազդեցություններին, հնագույն լեզվական շերտերի բացահայտման փորձերին, տեղանունների, անձնանունների և առանձին բառախմբերի ստուգաբանական մեկնաբանություններին։ Քննության են առնվում լեզվական նյութի համեմատական ուսումնասիրության սկզբունքները, պատմական լեզվաբանության խնդիրները և Կովկասի ու Հայկական լեռնաշխարհի լեզվական բազմազանության վերաբերյալ տեսական պատկերացումները։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու XX դարի առաջին կեսի լեզվաբանական հետազոտություններում տարածում գտած յաֆեթական տեսության մեթոդաբանական մոտեցումներին և գիտական եզրաբանությանը։ Միաժամանակ կարևոր է հաշվի առնել, որ յաֆեթական տեսության հիմնական դրույթները ժամանակակից լեզվաբանության մեջ գիտական ընդունելություն չունեն և այսօր առավելապես ուսումնասիրվում են լեզվաբանական մտքի պատմության համատեքստում։ Առանձին թողարկումները կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել նաև Հայաստանի լեզվական պատմության, հնագույն մշակութային շփումների և տարածաշրջանային լեզվաբանական հետազոտությունների զարգացման ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել լեզվաբանության պատմության, հայագիտության, կովկասագիտության և պատմական լեզվաբանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Литература

«Լիդիա» վերնագրով այս հրատարակությունը գրական երկ է, որի բովանդակությունն ու ժանրային պատկանելությունը հնարավոր չէ հստակ որոշել միայն վերնագրի և մատենագիտական տվյալների հիման վրա։ Լիդիա անունը տարբեր պատմական և գրական ավանդույթներում կարող է հանդես գալ որպես անձնանուն, իսկ ստեղծագործության վերնագրում դրա օգտագործումը կարող է մատնանշել գլխավոր հերոսուհու կերպարը կամ պատմության կենտրոնական թեման։ Եթե գիրքը վիպական ստեղծագործություն է, այն կարող է ներկայացնել անհատի կյանքի իրադարձությունները, անձնական հարաբերությունները, հասարակական միջավայրի ազդեցությունը և հերոսների ներքին ապրումները։ XIX դարի հայերեն գրական հրատարակություններում տարածված էին ինչպես ինքնուրույն գեղարվեստական երկերը, այնպես էլ եվրոպական գրականությունից թարգմանված կամ հարմարեցված ստեղծագործությունները։ Այդ պատճառով հնարավոր է, որ այս հրատարակությունը նույնպես կապված լինի թարգմանական գրականության ավանդույթի հետ, սակայն դա հաստատելու համար անհրաժեշտ են հեղինակի, թարգմանչի կամ բնագրի մասին լրացուցիչ տեղեկություններ։ Գրքի ծավալը թույլ է տալիս ենթադրել, որ այն կարող է լինել ընդարձակ արձակ ստեղծագործություն, բայց էջերի քանակն ինքնին չի հաստատում դրա ժանրը կամ կառուցվածքը։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել XIX դարի հայերեն գեղարվեստական գրականության, ընթերցանության մշակույթի և Վիեննայի Մխիթարյան հրատարակչական գործունեության ուսումնասիրության համար։ Առանց բնագրի կամ տիտղոսաթերթի լրացուցիչ տվյալների հնարավոր չէ վստահորեն ներկայացնել սյուժեն, գործող անձանց, ստեղծագործության գաղափարական ուղղվածությունը կամ դրա գրական ծագումը։

История

Մատենագիտական բնույթի այս աշխատանքը ներկայացնում է հայ ժողովրդի զանգվածային բռնությունների, տեղահանությունների և դրանց պատմական հետևանքների վերաբերյալ հրատարակված գրականության համակարգված հավաքածու։ Ներառված նյութերը հնարավորություն են տալիս ծանոթանալու թեմային վերաբերող գիտական ուսումնասիրություններին, փաստաթղթերի ժողովածուներին, հուշագրություններին, վկայություններին, պարբերական մամուլի հրապարակումներին և այլ աղբյուրագիտական նյութերին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմական իրադարձությունների ուսումնասիրման տարբեր ուղղություններին, դրանց միջազգային արձագանքին, ժողովրդագրական ու մշակութային հետևանքներին, ինչպես նաև հիշողության պահպանման և պատմական ժառանգության խնդիրներին։ Մատենագիտական նյութերի դասակարգումն ու համակարգումը նպաստում են անհրաժեշտ աղբյուրների որոնմանը և թեմայի վերաբերյալ առկա գրականության ընդհանուր պատկերի ձևավորմանը։ Աշխատանքը կարևոր տեղեկատվական հիմք է ստեղծում տարբեր ժամանակաշրջաններում հրատարակված ուսումնասիրությունների համեմատական դիտարկման և հետազոտական ուղղությունների բացահայտման համար։ Այն կարող է կիրառվել պատմագիտական, աղբյուրագիտական և ցեղասպանագիտական հետազոտությունների ընթացքում՝ որպես համապատասխան գրականության որոնման և ընտրության օժանդակ միջոց։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, մատենագետների, ցեղասպանագիտության մասնագետների, ուսանողների և հայոց նորագույն պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Литература

Մխիթար Գոշ – Առակներ աշխատությունը միջնադարյան հայ գրականության արժեքավոր ստեղծագործություններից է, որտեղ Մխիթար Գոշը առակների միջոցով ներկայացնում է բարոյական, հասարակական և մարդկային հարաբերությունների վերաբերյալ խորիմաստ գաղափարներ, ստեղծագործությունները կառուցված են կենդանիների, մարդկանց և խորհրդանշական կերպարների մասնակցությամբ պատմությունների ձևով, որոնց միջոցով հեղինակը քննադատում է անարդարությունը, կեղծավորությունը, ագահությունը և մարդկային այլ արատներ՝ միաժամանակ քարոզելով արդարություն, իմաստություն, ազնվություն և խոհեմություն, առակները առանձնանում են պարզ և պատկերավոր լեզվով, ինչպես նաև դաստիարակչական բնույթով, ինչը դրանք դարձնում է ոչ միայն գրական, այլև բարոյափիլիսոփայական կարևոր ժառանգություն, գիրքը նաև արտացոլում է միջնադարյան հայկական հասարակության մտածողությունն ու արժեքային համակարգը՝ պահպանելով իր արդիականությունը տարբեր ժամանակաշրջաններում։