Երևանի առևտրական հիմնարկների և տարածքների ճարտարապետական կազմավորումն արդի պայմաններում

Технология

Աշխատությունը նվիրված է հայկական ազգային հացատեսակների սննդային և կենսաբանական արժեքի բարձրացման տեխնոլոգիական հնարավորությունների ուսումնասիրությանը՝ պահպանելով դրանց ավանդական որակական, զգայական և սպառողական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության առանցքում հացաբուլկեղենի բաղադրության կատարելագործումն է՝ հիմնական սննդանյութերի հարաբերակցության, սպիտակուցների որակի, ամինաթթվային կազմի, սննդային մանրաթելերի, վիտամինների, հանքային նյութերի և այլ սննդային նշանակություն ունեցող բաղադրիչների տեսանկյունից։ Քննվում է տարբեր հումքային բաղադրիչների և բնական ծագման հավելումների կիրառման հնարավորությունը՝ գնահատելով դրանց ազդեցությունը խմորի տեխնոլոգիական հատկությունների, խմորման գործընթացների, պատրաստի արտադրանքի կառուցվածքի, համի, բույրի և պահպանման ընթացքում որակի փոփոխությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ազգային հացատեսակների արտադրության ավանդական առանձնահատկությունների և ժամանակակից սննդային տեխնոլոգիաների համադրմանը, որպեսզի սննդային արժեքի բարելավումը չհանգեցնի տվյալ արտադրատեսակներին բնորոշ հատկությունների կորստի։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում սպիտակուցային բաղադրության և կենսաբանական արժեքի գնահատումը, քանի որ հացահատիկային հումքի սննդային արդյունավետությունը պայմանավորված է ոչ միայն սպիտակուցի ընդհանուր քանակով, այլև դրա որակական կազմով և այլ սննդանյութերի հետ հարաբերակցությամբ։ Ուսումնասիրվում է նաև բուսական տարբեր հումքատեսակների օգտագործման հնարավորությունը՝ որպես սննդային մանրաթելերի և կենսաբանորեն արժեքավոր նյութերի լրացուցիչ աղբյուր։ Տեխնոլոգիական տեսանկյունից դիտարկվում են բաղադրատոմսային փոփոխությունների ազդեցությունը խմորի ձևավորման, գազապահպանման հատկությունների, թխման և պատրաստի արտադրանքի ֆիզիկաքիմիական ցուցանիշների վրա։ Առանձին նշանակություն ունի արտադրանքի զգայական գնահատումը, քանի որ բարելավված սննդային բաղադրությունը պետք է զուգակցվի ընդունելի համային և կառուցվածքային հատկանիշների հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել սննդային քիմիայի, հացաթխման տեխնոլոգիայի և ապրանքագիտական գնահատման մեթոդները՝ տարբեր բաղադրատոմսերի արդյունավետությունը համեմատելու համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը միտված է ազգային հացատեսակների տեխնոլոգիական արդիականացման գիտական հիմքերի ձևավորմանը՝ ավանդական արտադրանքի առանձնահատկությունները համադրելով սննդային արժեքի և որակի բարելավման ժամանակակից մոտեցումների հետ։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է հայ անվանի քանդակագործ և նկարիչ Խաչատուր Մարտիրոսի Իսկանդարյանի բազմաբնույթ ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է արվեստագետի ստեղծագործական ուղին, գեղարվեստական մտածողության առանձնահատկությունները և նրա ներդրումը 20-րդ դարի երկրորդ կեսի ու 21-րդ դարի սկզբի հայկական կերպարվեստի զարգացման գործում։ Ուսումնասիրության մեջ ուշադրություն է դարձվում նրա քանդակագործական, գեղանկարչական, գրաֆիկական և կերամիկական աշխատանքներին՝ բացահայտելով դրանցում առկա թեմատիկ, ոճական և արտահայտչական ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Իսկանդարյանի արվեստում կարևոր տեղ է զբաղեցնում մարդը՝ իր առօրյա կյանքով, մասնագիտությամբ, բնավորությամբ և սոցիալական միջավայրով, ինչի շնորհիվ նրա փոքրածավալ ժանրային կոմպոզիցիաները առանձնանում են կենսականությամբ, դիտողականությամբ և մարդկային ջերմությամբ։ Հատուկ նշանակություն ունի հին Երևանի կյանքին նվիրված ստեղծագործությունների շարքը, որտեղ արվեստագետը պատկերում է քաղաքի անցյալի կերպարները, փողոցային տեսարանները, արհեստավորներին, առևտրականներին, երաժիշտներին և այլ կերպարներ։ Այս աշխատանքները ոչ միայն ունեն գեղարվեստական արժեք, այլև պահպանել են հին Երևանի կենցաղի, սովորույթների ու քաղաքային միջավայրի վերաբերյալ կարևոր ազգագրական տեղեկություններ։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է նաև նրա մոնումենտալ քանդակագործությանը, որի շրջանակում արվեստագետը ստեղծել է մի շարք հուշարձաններ և դիմաքանդակներ՝ անդրադառնալով հայ մշակույթի, գրականության, գիտության և արվեստի նշանավոր ներկայացուցիչների կերպարներին։ Նրա հեղինակած գործերից են Արմեն Տիգրանյանի, Ավետիք Իսահակյանի, Հակոբ Մեղապարտի և այլ մշակութային գործիչների հուշարձաններն ու քանդակները։ Առանձին ուշադրության է արժանի Իսկանդարյանի գործունեությունը որպես նկարիչ և գրաֆիկ․ այդ բնագավառում նրա ստեղծագործության մեջ հատկապես արտահայտված է բնանկարի ժանրը, ինչը ցույց է տալիս արվեստագետի հետաքրքրությունը ոչ միայն մարդկային կերպարի, այլև բնության ու միջավայրի գեղարվեստական մեկնաբանության նկատմամբ։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս արվեստագետի ժառանգությունը դիտարկել ամբողջական համատեքստում՝ նրա ստեղծագործական զարգացումը կապելով ժամանակաշրջանի գեղարվեստական գործընթացների, հայկական քանդակագործության ավանդույթների և քաղաքային մշակույթի հետ։ Հեղինակը կարևորում է նաև Իսկանդարյանի մասնակցությունը ցուցահանդեսներին և մրցույթներին, նրա ստացած պարգևներն ու ճանաչումը, որոնք վկայում են արվեստագետի նշանակալի դերակատարության մասին հայկական մշակութային կյանքում։ Գիրքը արժեքավոր աղբյուր է հայկական քանդակագործության պատմությամբ, 20-րդ դարի հայ կերպարվեստով, հին Երևանի մշակութային միջավայրով և Խաչատուր Իսկանդարյանի ստեղծագործական ժառանգությամբ հետաքրքրվող արվեստաբանների, մշակութաբանների, ուսանողների, հետազոտողների և արվեստասեր ընթերցողների համար։ Մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ այս ուսումնասիրությունը հրատարակվել է որպես Նարե Նադարյանի արվեստագիտության թեկնածուի գիտական աստիճանի ատենախոսություն՝ 2018 թվականին, 26 էջ ծավալով։

Экономика

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տնտեսական մրցակցության պաշտպանության ինստիտուցիոնալ համակարգի վերլուծությանը և դրա կատարելագործման հնարավոր ուղիների քննարկմանը։ Աշխատությունում ներկայացվում է մրցակցության քաղաքականության էությունը՝ որպես շուկայական տնտեսության արդյունավետ գործունեության կարևոր պայման, ինչպես նաև դիտարկվում են այն պետական և իրավական մեխանիզմները, որոնք ուղղված են մենաշնորհների սահմանափակմանը, անբարեխիղճ մրցակցության կանխարգելմանը և հավասար մրցակցային միջավայրի ապահովմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մրցակցության պաշտպանության մարմինների գործունեությանը, դրանց իրավասություններին, վերահսկողական գործիքակազմին և գործնական կիրառման ընթացքում առաջացող խնդիրներին։ Վերլուծվում են նաև միջազգային փորձը և լավագույն պրակտիկաները, որոնք կարող են կիրառվել Հայաստանի պայմաններում համակարգի արդյունավետության բարձրացման նպատակով։ Աշխատությունում ընդգծվում է օրենսդրական բարեփոխումների, ինստիտուցիոնալ կարողությունների զարգացման և տնտեսական միջավայրի թափանցիկության բարձրացման անհրաժեշտությունը՝ որպես մրցակցային քաղաքականության կատարելագործման հիմնական ուղղություններ։

Литература

Գիրքը նվիրված է հայ պատմավեպերի ռուսերեն թարգմանության առանձնահատկություններին և այն բարդություններին, որոնք առաջանում են բնագրի գեղարվեստական ոճը այլ լեզվով հնարավորինս ամբողջական ու համարժեք վերարտադրելիս։ Աշխատության կենտրոնում հայ պատմավեպի լեզվական, ոճական և գեղարվեստական ինքնատիպության պահպանման խնդիրն է, մասնավորապես՝ այն միջոցների ուսումնասիրությունը, որոնց օգնությամբ թարգմանիչը փորձում է փոխանցել բնագրի հեղինակային խոսքը, պատմողական առանձնահատկությունները, ազգային-մշակութային երանգները, կերպարների խոսքի անհատականությունը և պատմական ժամանակաշրջանին բնորոշ լեզվական միջավայրը։ Հեղինակը դիտարկում է թարգմանական գործընթացում առաջացող տարբեր խնդիրներ՝ կապված բառապաշարի, դարձվածաբանության, շարահյուսական կառուցվածքների, հնաբանությունների, բարբառային և ազգային-մշակութային տարրերի, ինչպես նաև բնագրի արտահայտչական ու հուզական ազդեցության պահպանման հետ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ պատմավեպի թարգմանության դեպքում անհրաժեշտ է ոչ միայն ճշգրիտ փոխանցել բովանդակությունը, այլև պահպանել ստեղծագործության գեղարվեստական մթնոլորտը և հեղինակի անհատական ոճը։ Ռուսերեն թարգմանությունների համեմատական դիտարկման միջոցով աշխատանքը բացահայտում է այն դեպքերը, երբ թարգմանական լուծումները նպաստում են բնագրի ոճական առանձնահատկությունների պահպանմանը, ինչպես նաև այն իրավիճակները, երբ լեզվական կամ մշակութային տարբերությունները հանգեցնում են որոշակի կորուստների, փոփոխությունների կամ իմաստային ու ոճական տեղաշարժերի։ Գիրքը արժեքավոր նյութ է ներկայացնում հայ և ռուս գրականությունների փոխառնչությունների, հայ պատմավեպի տարածման ու ընկալման, ինչպես նաև գեղարվեստական թարգմանության տեսական և գործնական խնդիրների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, թարգմանագետներին, լեզվաբաններին, հայագետներին, ռուսագետներին, գրական թարգմանիչներին և հայ գրականության ու թարգմանության հարցերով զբաղվող ուսանողներին ու հետազոտողներին։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է միջին դպրոցում անգլերենի ուսուցման գործընթացում միջմշակութային հաղորդակցության գաղափարների ներկայացման և զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ուշադրության կենտրոնում պահելով դասագրքերի բովանդակությունը, կառուցվածքը և ուսումնական առաջադրանքների համակարգը։ Հետազոտության առանցքում այն հարցն է, թե օտար լեզվի ուսուցումը որքանով է նպաստում ոչ միայն լեզվական գիտելիքների ու հաղորդակցական հմտությունների ձևավորմանը, այլև տարբեր մշակույթների ներկայացուցիչների հետ արդյունավետ, հարգալից և համատեքստին համապատասխան հաղորդակցվելու կարողության զարգացմանը։ Միջմշակութային հաղորդակցությունը դիտարկվում է որպես լեզվական, սոցիալ-մշակութային և հաղորդակցական կարողությունների փոխկապակցված համակարգ, որի ձևավորման համար սովորողը պետք է ճանաչի ինչպես ուսումնասիրվող լեզվի մշակութային միջավայրը, այնպես էլ կարողանա գիտակցել սեփական մշակույթի առանձնահատկությունները և դրանք համեմատել այլ մշակութային երևույթների հետ։ Ուսումնասիրվում են դասագրքերում ներկայացված թեմաները, տեքստերը, երկխոսությունները, պատկերային նյութերը և առաջադրանքները՝ պարզելու, թե ինչպիսի մշակութային տեղեկություններ են փոխանցվում դրանց միջոցով և ինչ հնարավորություններ են ստեղծվում մշակութային տարբերությունների ու ընդհանրությունների քննարկման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում առօրյա վարքագծին, հաղորդակցական նորմերին, տոներին, ավանդույթներին, արժեքներին, սոցիալական հարաբերություններին և տարբեր ժողովուրդների կենսակերպին վերաբերող նյութերին։ Կարևորվում է նաև այն հանգամանքը, թե դասագրքային նյութը որքանով է խուսափում մշակույթների պարզեցված կամ կարծրատիպային ներկայացումից և հնարավորություն տալիս սովորողին ձևավորել բազմակողմանի պատկերացումներ տարբեր հասարակությունների մասին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հայկական մշակութային նյութի և անգլախոս կամ այլ մշակույթների վերաբերյալ բովանդակության հարաբերակցության ուսումնասիրությունը։ Դրանց համադրումը կարող է նպաստել սովորողի՝ սեփական մշակույթը օտար լեզվով ներկայացնելու և այլ մշակութային փորձառությունները հասկանալու կարողության զարգացմանը։ Քննվում են նաև համեմատական, քննարկումային, դերային և իրավիճակային առաջադրանքների հնարավորությունները, որոնք խթանում են սովորողների քննադատական մտածողությունը, տարբեր տեսակետների ընկալումը և հաղորդակցական իրավիճակներին համապատասխան լեզվական միջոցների ընտրությունը։ Դասագրքերի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու լեզվի և մշակույթի փոխկապակցվածության արտահայտումը ուսումնական նյութերում և բացահայտելու միջմշակութային կարողությունների զարգացման մեթոդական հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի անգլերենի դասավանդման մեթոդիկայի և հանրակրթական դասագրքերի ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով լեզվական կրթության այնպիսի մոտեցումների զարգացմանը, որոնք սովորողին պատրաստում են բազմամշակութային միջավայրում գիտակցված և արդյունավետ հաղորդակցության։

Другие предметы

Երևանյան 2-րդ միջազգային երաժշտական փառատոնը երաժշտական խոշոր մշակութային միջոցառում է, որը կազմակերպվել է Երևանում՝ նպատակ ունենալով ներկայացնել դասական և ժամանակակից երաժշտության բազմազան ծրագիր, համախմբել տարբեր երկրների ճանաչված կատարողների և դիրիժորների, ինչպես նաև զարգացնել Հայաստանի երաժշտական կյանքը միջազգային համագործակցության միջոցով։ Փառատոնը ընդգրկել է սիմֆոնիկ և կամերային համերգներ, մենակատարային ելույթներ և համատեղ նախագծեր հայկական և արտասահմանյան երաժիշտների մասնակցությամբ՝ ստեղծելով բարձր մակարդակի արվեստագիտական միջավայր։ Հիմնական համերգային հարթակներից մեկը եղել է Aram Khachaturian Concert Hall-ը, որտեղ հնչել են տարբեր դարաշրջանների կոմպոզիտորների ստեղծագործություններ՝ դասական երաժշտության մեծ վարպետներից մինչև 20-րդ դարի հեղինակներ, ինչը նպաստել է ծրագրի բազմաշերտ և կրթական բնույթին։ Փառատոնի ընթացքում հատուկ ուշադրություն է դարձվել նաև երիտասարդ երաժիշտների ներգրավմանը և փորձի փոխանցմանը՝ վարպետության դասերի և համատեղ փորձերի միջոցով, ինչը նպաստել է տեղական երաժշտական կրթության զարգացմանը։ Ընդհանուր առմամբ, այս փառատոնը կարևոր դեր է խաղացել Երևանը որպես տարածաշրջանային երաժշտական կենտրոն ներկայացնելու և միջազգային մշակութային կապերի ամրապնդման գործում։