Ալեքսանդր Շիրվանզադե-Ավերակների վրա

Այլ առարկաներ

Այն ընդգրկում է տավարաբուծության առարկայի շրջանակներում իրականացվող լաբորատոր և գործնական պարապմունքների ամբողջական շարքը՝ տրամադրելով հստակ ցուցումներ, մեթոդական մոտեցումներ և կիրառական օրինակներ։ Նյութում ներկայացվում են խոշոր եղջերավոր անասունների կենսաբանական և ֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունները, ցեղատեսակների բնութագրերը, ինչպես նաև դրանց ընտրության և բարելավման սկզբունքները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կերակրման կազմակերպմանը՝ լաբորատոր աշխատանքների միջոցով ուսանողներին սովորեցնելով կերաբաժինների հաշվարկման և հավասարակշռման մեթոդները։ Ձեռնարկը ներառում է նաև կենդանիների խնամքի, պահվածքի և արտադրողականության գնահատման գործնական առաջադրանքներ, որոնք նպաստում են ուսանողների վերլուծական մտածողության և մասնագիտական հմտությունների զարգացմանը։ Բացի այդ, մանրամասն ներկայացվում են կաթի և մսի արտադրության ցուցանիշների ուսումնասիրման, որակի գնահատման և հաշվառման մեթոդները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև անասնաբուժական և սանիտարահիգիենիկ միջոցառումներին՝ ընդգծելով հիվանդությունների կանխարգելման և առողջ հոտի պահպանման կարևորությունը։ Նյութում ներառված են փորձարարական աշխատանքներ, չափումների իրականացում և արդյունքների վերլուծություն, ինչը թույլ է տալիս ուսանողներին ձեռք բերել իրական արտադրական պայմաններին մոտ հմտություններ։

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է տեխնեցիում-99m ռադիոիզոտոպի արագացուցիչային եղանակով ստացման տեխնոլոգիական գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով թիրախի նախապատրաստմանը և մշակմանը, ինչպես նաև ճառագայթման փնջի վերահսկման մեթոդներին։ Տեխնեցիում-99m-ը միջուկային բժշկության մեջ լայնորեն կիրառվող ռադիոնուկլիդ է, հատկապես ախտորոշիչ ռադիոֆարմացևտիկների ստեղծման և բժշկական պատկերավորման համար, ուստի դրա ստացման արդյունավետ և վերահսկելի եղանակների ուսումնասիրությունն ունի կարևոր գիտագործնական նշանակություն։ Աշխատության կենտրոնում արագացուցիչային արտադրության տեխնոլոգիական շղթան է, որի ընթացքում անհրաժեշտ է ապահովել թիրախային նյութի համապատասխան նախապատրաստում, ճառագայթման կայուն պայմաններ և ստացված ռադիոնուկլիդի հետագա մշակման ու որակի վերահսկման հնարավորություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում թիրախի նյութական և կառուցվածքային բնութագրերին, դրա պատրաստման և տեղադրման տեխնոլոգիական պահանջներին, ջերմային ու մեխանիկական բեռնվածությունների կառավարմանը և ճառագայթումից հետո թիրախի մշակման առանձնահատկություններին։ Փնջի վերահսկման բաժինը վերաբերում է արագացուցիչից ստացվող մասնիկների հոսքի հիմնական բնութագրերի՝ ուղղության, ինտենսիվության, կայունության և ճառագայթման պայմանների մոնիթորինգին, քանի որ այդ պարամետրերի վերահսկումը կարևոր է թիրախի արդյունավետ և կանխատեսելի ճառագայթահարման համար։ Աշխատանքում կարող են դիտարկվել նաև արագացուցիչային համակարգի և թիրախային հանգույցի փոխազդեցության խնդիրները, չափիչ և վերահսկիչ համակարգերի կիրառումը, փորձարարական տվյալների գրանցումը և ստացված արդյունքների գնահատման մեթոդները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է գործընթացի տեխնոլոգիական հուսալիության ապահովումը, քանի որ ռադիոնուկլիդների արտադրության ժամանակ անհրաժեշտ է միաժամանակ հաշվի առնել արտադրողականությունը, ստացված նյութի որակը, գործընթացի վերարտադրելիությունը և ճառագայթային անվտանգության պահանջները։ Այս տեսանկյունից աշխատանքը միավորում է միջուկային ֆիզիկայի, արագացուցիչների ֆիզիկայի, ռադիոքիմիայի, նյութագիտության և չափագիտության մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր լինել այն մասնագետների համար, ովքեր զբաղվում են բժշկական ռադիոնուկլիդների արտադրությամբ, արագացուցիչային տեխնոլոգիաներով, միջուկային բժշկությամբ և ռադիոֆարմացևտիկների որակի ապահովմամբ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է տեխնեցիում-99m-ի արագացուցիչային ստացման տեխնոլոգիական և չափիչ-վերահսկիչ ասպեկտները՝ շեշտադրելով թիրախի նախապատրաստման, ճառագայթման գործընթացի կառավարման և փնջի պարամետրերի վերահսկման նշանակությունը ռադիոնուկլիդի արդյունավետ ու որակյալ արտադրության համար։

Ինֆորմատիկա

Комбинаторика աշխատությունը դիսկրետ մաթեմատիկայի կարևոր բաժիններից մեկին նվիրված ուսումնական ձեռնարկ է, որը ուսումնասիրում է վերջավոր բազմությունների տարրերի հաշվարկման, դասավորության և ընտրության մեթոդները, այն ներկայացնում է կոմբինատորիկայի հիմնական սկզբունքները՝ գումարման և բազմապատկման կանոններ, պերմուտացիաներ, համակցություններ և տեղադրություններ, ինչպես նաև ընդգրկում է Պասկալի եռանկյունու, բինոմիալ թեորեմի և ինկլյուզիա-էքսկլյուզիայի սկզբունքի կիրառությունները, գիրքը բացատրում է կոմբինատոր խնդիրների լուծման տրամաբանությունը և դրանց կապը հավանականությունների տեսության ու գրաֆների տեսության հետ, միաժամանակ ներկայացնելով բազմաթիվ օրինակներ և վարժություններ, որոնք զարգացնում են տրամաբանական և ալգորիթմական մտածողություն, ինչը այն դարձնում է կարևոր հիմք ինֆորմատիկայի, մաթեմատիկայի և ալգորիթմների ուսումնասիրության համար։

Մշակույթ

Այս կենսամատենագիտական աշխատությունը նվիրված է Ոսկան Երևանցու՝ 17-րդ դարի հայ նշանավոր տպագրիչի, հրատարակչի և մշակութային գործչի կյանքի ու գործունեության փաստագրական և մատենագիտական ներկայացմանը։ Աշխատության հիմնական նպատակը նրա կենսագրության, գրատպական գործունեության, հրատարակչական ժառանգության և հայ մշակույթի զարգացման գործում ունեցած ավանդի վերաբերյալ տեղեկությունների համակարգումն ու ամբողջացումն է։ Ոսկան Երևանցու գործունեությունը առանձնահատուկ նշանակություն ունի հայ գրատպության պատմության մեջ, քանի որ նրա անունը կապված է հայկական տպագրության զարգացման կարևոր փուլերից մեկի հետ, երբ հայերեն գրքերի հրատարակությունը աստիճանաբար ընդլայնվում էր և տարածվում եվրոպական տպագրական կենտրոններում։ Կենսամատենագիտական բնույթը ենթադրում է ոչ միայն գործչի կյանքի հիմնական հանգրվանների ներկայացում, այլև նրա հետ կապված գրքերի, հրատարակությունների, տպագրական աշխատանքների և մատենագիտական աղբյուրների հնարավորինս համակարգված նկարագրություն։ Աշխատության մեջ կարող են ներկայացվել Ոսկան Երևանցու կրթական և մշակութային միջավայրը, նրա գործունեության աշխարհագրությունը, տպարանների հետ ունեցած կապերը, հրատարակչական նախաձեռնությունները և հայերեն գրքի տարածման գործում նրա ունեցած դերը։ Առանձին կարևորություն ունի նրա հրատարակած գրականության մատենագիտական նկարագրությունը, որը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել հրատարակությունների բովանդակության, կառուցվածքի, տպագրական առանձնահատկությունների և պատմամշակութային նշանակության մասին։ Նման նյութերի համակարգումը արժեքավոր է հատկապես հայ գրքի պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ հին տպագիր գրքերը ոչ միայն գրական կամ կրոնական բովանդակության կրողներ են, այլև կարևոր վկայություններ են տվյալ ժամանակաշրջանի լեզվի, տպագրական տեխնիկայի, կրթական և մշակութային կյանքի մասին։ Աշխատությունը կարող է ներառել նաև Ոսկան Երևանցու մասին հետագա ժամանակաշրջաններում ստեղծված ուսումնասիրությունների, հոդվածների, գրքերի և այլ մատենագիտական աղբյուրների ցանկեր՝ հնարավորություն տալով հետազոտողին հետևելու նրա ժառանգության ուսումնասիրման պատմությանը։ Կենսագրական և մատենագիտական տվյալների համադրումը կարևոր է նաև գործչի իրական պատմական կերպարը ամբողջականորեն ներկայացնելու համար՝ նրա անձնական կյանքի փաստերը կապելով տպագրական և մշակութային գործունեության հետ։ Այսպիսի հրատարակությունը կարող է ծառայել որպես տեղեկատու և սկզբնաղբյուրային նշանակություն ունեցող նյութ հայ գրատպության պատմությամբ զբաղվող մասնագետների համար՝ հեշտացնելով անհրաժեշտ գրականության, հրատարակությունների և փաստագրական տեղեկությունների որոնումն ու ուսումնասիրությունը։ Այն կարող է հետաքրքրել մատենագետներին, գրադարանագետներին, գրքի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, պատմաբաններին, բանասերներին, հայագետներին, մշակութաբաններին և հայ հին գրատպության ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Աշխատության կարևորությունն առավել ընդգծվում է այն հանգամանքով, որ Ոսկան Երևանցու գործունեությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես անհատական կենսագրություն, այլև որպես հայ գրքի, տպագրության և մշակութային ինքնության զարգացման պատմության կարևոր բաղադրիչ՝ պահպանելով նրա թողած ժառանգության վերաբերյալ գիտական և մատենագիտական տեղեկությունները։

Գրականություն

Աշխատանքը նվիրված է հայ ժողովրդական զրույցներում չար ոգիների կերպարների ուսումնասիրությանը և դրանց դասակարգմանը՝ ըստ կատարած գործառույթների։ Հետազոտության հիմքում ընկած է ժողովրդական պատկերացումների, հավատալիքների և բանավոր ավանդության մեջ արտացոլված գերբնական էակների համակարգային ուսումնասիրությունը՝ բացահայտելու համար, թե ինչպես են տարբեր չար ոգիներ ներկայացվում, ինչ դեր են կատարում պատմությունների կառուցվածքում և ինչ հասարակական, բարոյական, հոգեբանական կամ բնապաշտական գաղափարներ են արտահայտում։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է չար ոգիների բազմազանության բացահայտումն ու դրանց գործառութային դասակարգումը։ Ժողովրդական զրույցներում գերբնական բացասական կերպարները կարող են հանդես գալ տարբեր իրավիճակներում՝ մարդկանց վախեցնելու, մոլորեցնելու, պատժելու, հիվանդություն կամ դժբախտություն պատճառելու, ճանապարհորդներին խանգարելու, սահմանված վարքականոնների խախտման հետևանքները ցուցադրելու կամ վտանգավոր վայրերի նկատմամբ զգուշություն ձևավորելու նպատակով։ Նման կերպարների միջոցով ժողովրդական բանահյուսությունը հաճախ բացատրում է այն երևույթները, որոնց համար ավանդական հասարակությունը չուներ ռացիոնալ կամ գիտական մեկնաբանություն։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել չար ոգիների արտաքին նկարագրությունները, բնակության վայրերը, վարքագիծը, մարդու հետ փոխհարաբերությունները և նրանց վերագրվող գերբնական հատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն տարածական միջավայրերին, որոնց հետ կապված են նման կերպարները։ Անտառները, քարանձավները, ջրային տարածքները, լքված վայրերը, ճանապարհները, գիշերային տարածությունը և բնակավայրերից հեռու վայրերը ժողովրդական պատկերացումներում հաճախ հանդես են գալիս որպես վտանգի և անորոշության միջավայր, որտեղ կարող են հայտնվել գերբնական էակներ։ Գործառութային դասակարգումը հնարավորություն է տալիս չար ոգիների մասին պատկերացումները դիտարկել ոչ միայն որպես առանձին կերպարների նկարագրությունների ամբողջություն, այլև որպես որոշակի կառուցվածք ունեցող համակարգ։ Կարելի է առանձնացնել, օրինակ, վախեցնող և հետապնդող, վնաս պատճառող, հիվանդություններ առաջացնող, մոլորեցնող կամ ճանապարհը շեղող, մարդկանց պատժող և արգելքներ սահմանող կերպարների խմբեր։ Միևնույն կերպարը կարող է միաժամանակ ունենալ մի քանի գործառույթ, ինչը ցույց է տալիս ժողովրդական հավատալիքների բազմաշերտ բնույթը։ Հետազոտության ընթացքում կարևոր է նաև չար և բարեգործական կամ երկակի բնույթ ունեցող գերբնական էակների սահմանազատման խնդիրը։ Ժողովրդական մշակույթում գերբնական կերպարի բնույթը միշտ չէ, որ միանշանակ է․ որոշ էակներ կարող են վտանգավոր լինել մի իրավիճակում, բայց այլ հանգամանքներում հանդես գալ որպես պաշտպանող կամ պատժող ուժ։ Այդ երկակիությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ժողովրդական աշխարհընկալման մեջ բարու և չարի հարաբերակցության ավելի բարդ պատկերացումները։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև չար ոգիների և սոցիալական նորմերի կապին։ Շատ զրույցներում գերբնական պատժի կամ վտանգի սպառնալիքը ծառայում է որպես վարքականոնների պահպանման միջոց։ Մարդկանց զգուշացվում է գիշերով որոշ վայրեր այցելելուց, անծանոթներին վստահելուց, արգելված գործողություններ կատարելուց կամ համայնքի կողմից անընդունելի վարք դրսևորելուց։ Այս առումով չար ոգիների կերպարները կատարում են ոչ միայն գեղարվեստական, այլև դաստիարակչական և սոցիալական վերահսկողության գործառույթ։ Կարևոր է նաև ուսումնասիրել դրանց կապը ժողովրդական բժշկության և հիվանդությունների մասին ավանդական պատկերացումների հետ։ Հիվանդությունը կամ մարմնական անբացատրելի վիճակները որոշ ավանդույթներում կարող էին վերագրվել գերբնական ազդեցության, իսկ համապատասխան զրույցներում ձևավորվում էին պաշտպանական ծեսերի, աղոթքների, հմայությունների կամ այլ միջոցների մասին պատկերացումներ։ Այդ նյութը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել բանահյուսության և ժողովրդական բժշկական գիտելիքների փոխկապակցվածությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ընդգրկել տարբեր տարածաշրջաններից հավաքված ժողովրդական զրույցների համեմատական վերլուծություն՝ պարզելու համար, թե նույնատիպ չար ոգիների պատկերացումները ինչպես են փոփոխվում տեղական միջավայրի, բարբառային ավանդույթի, կենցաղային պայմանների և մշակութային առանձնահատկությունների ազդեցությամբ։ Տարբերակների համադրումը կարող է բացահայտել ինչպես ընդհանուր հայկական բանահյուսական մոտիվներ, այնպես էլ առանձին տեղական ավանդույթներին բնորոշ տարրեր։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը չար ոգիների կերպարները դիտարկում է որպես հայ ժողովրդական աշխարհընկալման կարևոր բաղադրիչ՝ ուսումնասիրելով դրանց գործառույթները, կառուցվածքային առանձնահատկությունները, տարածական կապերը և սոցիալ-մշակութային նշանակությունը։ Գործառութային դասակարգումը հնարավորություն է տալիս համակարգել բանահյուսական բազմազան նյութը և բացահայտել, թե ինչ դեր են ունեցել գերբնական կերպարները վախի, վտանգի, հիվանդության, բարոյական նորմերի, արգելքների և անհայտ երևույթների ժողովրդական մեկնաբանության մեջ։ Թեման կարևոր է հայ բանահյուսության, ժողովրդական դիցաբանության, ազգագրության և ավանդական աշխարհայացքի ուսումնասիրության համար։

Գյուղատնտեսություն

Գիրքը նվիրված է հացահատիկային և շարահերկ մշակաբույսերի ցանքերում օրգանահանքային պարարտանյութերի ու բնական մելիորանտների կիրառման ագրոէկոլոգիական գնահատմանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով Սևանի ավազանի և Հայաստանի Հանրապետության տեխնածին աղտոտված հողատարածքների պայմաններին։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են հողի բերրիության, ֆիզիկաքիմիական հատկությունների և էկոլոգիական վիճակի բարելավման հնարավորությունները՝ տարբեր տեսակի պարարտանյութերի և բնական ծագում ունեցող մելիորանտների կիրառման միջոցով։ Կարևոր տեղ է հատկացվում այն հարցին, թե ինչպես կարող են այդ նյութերը նպաստել հողի սննդատարրային ռեժիմի կարգավորմանը, մշակաբույսերի աճի և զարգացման բարելավմանը, բերքատվության բարձրացմանը և միաժամանակ նվազեցնել տեխնածին աղտոտվածության բացասական ազդեցությունը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է հատկապես այն տարածքների համար, որտեղ գյուղատնտեսական հողերի որակի վրա ազդում են արդյունաբերական գործունեության հետևանքով առաջացած աղտոտիչները և հողի բնական հատկությունների վատթարացումը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են պարարտացման և մելիորացման միջոցառումների ազդեցությունները հողի ագրոէկոլոգիական վիճակի, բույսերի սնուցման և բերքի որակի վրա, ինչպես նաև դրանց կիրառման արդյունավետությունն ու նպատակահարմարությունը տարբեր հողակլիմայական պայմաններում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել էկոլոգիապես ավելի անվտանգ և ռեսուրսախնայող գյուղատնտեսական տեխնոլոգիաների մշակման համար։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի աղտոտված հողերի վերականգնման և դրանց գյուղատնտեսական օգտագործման արդյունավետության բարձրացման խնդիրը, քանի որ նման տարածքների ռացիոնալ կառավարումը պահանջում է ոչ միայն բարձրացնել բերրիությունը, այլև նվազեցնել աղտոտիչների հնարավոր անցումը բույսերի և գյուղատնտեսական արտադրանքի մեջ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել ագրոնոմների, հողագետների, բնապահպանների, գյուղատնտեսական և էկոլոգիական գիտությունների մասնագետների, ինչպես նաև համապատասխան ոլորտների ուսանողների և հետազոտողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը համադրում է հողագիտության, ագրոքիմիայի, մելիորացիայի և շրջակա միջավայրի պահպանության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով գնահատել պարարտանյութերի և բնական մելիորանտների կիրառման արդյունավետությունն ու անվտանգությունը Հայաստանի տարբեր, այդ թվում՝ տեխնածին ազդեցության ենթարկված հողատարածքներում։