Եզոպոսի առակները

Право

Իրավագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է աշխարհիկ պետության սահմանադրաիրավական էության և դրա տեսական հիմքերի ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության համատեքստում։ Քննության են առնվում աշխարհիկության՝ որպես պետական կազմակերպման սկզբունքի բովանդակությունը, դրա իրավական հատկանիշները և սահմանադրական կարգի համակարգում ունեցած նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետության և կրոնական կազմակերպությունների փոխհարաբերությունների իրավական կարգավորմանը, խղճի ու կրոնի ազատության երաշխիքներին, ինչպես նաև պետական և կրոնական ոլորտների փոխհարաբերությունների սահմաններին։ Վերլուծվում են աշխարհիկ պետության սկզբունքի արտահայտման սահմանադրաիրավական ձևերը և դրանց կապը մարդու հիմնարար իրավունքների, իրավահավասարության ու պետական իշխանության գործունեության հետ։ Քննարկվում են նաև աշխարհիկության վերաբերյալ տեսական մոտեցումները, իրավական կարգավորման առանձնահատկությունները և համապատասխան սկզբունքների իրականացման հետ կապված իրավական հարցերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված պատկերացում կազմելու աշխարհիկ պետության սահմանադրաիրավական բնույթի և պետական ու կրոնական ինստիտուտների հարաբերությունների իրավական հիմքերի վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել սահմանադրական իրավունքի, պետության և իրավունքի տեսության, մարդու իրավունքների ու կրոնական հարաբերությունների իրավական կարգավորման ոլորտների մասնագետների և հետազոտողների համար։

Философия

Բարոյագիտություն. մեթոդներ, տեսություններ և խնդիրներ աշխատությունը բարոյագիտության հիմնարար հարցերին նվիրված ուսումնական և գիտատեսական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է էթիկայի հիմնական մեթոդաբանական մոտեցումները, բարոյական արժեքների ձևավորման տեսությունները և մարդկային վարքի գնահատման փիլիսոփայական հիմքերը, այն ուսումնասիրում է բարու և չարի, պարտքի, պատասխանատվության, ազատ կամքի և բարոյական ընտրության խնդիրները տարբեր փիլիսոփայական դպրոցների տեսանկյունից՝ սկսած դասական էթիկայից մինչև ժամանակակից նորմատիվ և կիրառական էթիկայի մոտեցումներ, միաժամանակ վերլուծում է հասարակական հարաբերություններում բարոյականության դերը, մասնագիտական էթիկայի պահանջները և արժեքային համակարգերի փոփոխությունները ժամանակակից աշխարհում, գիրքը նաև ներկայացնում է կոնկրետ խնդիրների քննարկումներ և վերլուծական օրինակներ, որոնք օգնում են զարգացնել քննադատական մտածողություն և բարոյական դատողությունների հիմնավորվածություն ինչպես ակադեմիական, այնպես էլ գործնական մակարդակներում։

История

Աշխատությունը նվիրված է 1920 թվականի մայիսից մինչև 1921 թվականի հուլիսը Զանգեզուրում տեղի ունեցած ռազմական և քաղաքական իրադարձությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում տարածաշրջանի բնակչության ինքնապաշտպանական պայքարն է, որը ծավալվեց Հայաստանի Առաջին Հանրապետության անկայուն քաղաքական իրավիճակի, խորհրդայնացման գործընթացների և տարածաշրջանում ձևավորված բարդ ռազմաքաղաքական պայմանների համատեքստում։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում են Զանգեզուրի աշխարհաքաղաքական և ռազմավարական նշանակությունը, տարածաշրջանի բնակչության ազգային ու քաղաքական դիրքորոշումները, տեղական իշխանությունների գործունեությունը և արտաքին ուժերի ազդեցությունը տեղի ունեցող իրադարձությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 1920 թվականի մայիսյան իրադարձություններին, Հայաստանի խորհրդայնացումից հետո Զանգեզուրում ստեղծված իրավիճակին, Կարմիր բանակի և տեղական հայկական ուժերի միջև ռազմական բախումներին, ինչպես նաև տարածաշրջանի ինքնապաշտպանության կազմակերպմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում Գարեգին Նժդեհի և մյուս ռազմական ու քաղաքական գործիչների գործունեությանը, տեղական զինված ուժերի կազմակերպմանը, ռազմավարական դիրքերի պահպանմանը և բնակավայրերի պաշտպանության մարտավարությանը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև Զանգեզուրի ներքին քաղաքական իրավիճակին, բնակչության տարբեր խմբերի հարաբերություններին և այն հանգամանքներին, որոնք նպաստեցին երկարատև դիմադրության ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է տարածաշրջանի նկատմամբ Խորհրդային Ռուսաստանի և հարևան Ադրբեջանի քաղաքականության, ինչպես նաև հայ-ադրբեջանական հարաբերությունների ազդեցության վերլուծությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ռազմական գործողությունների ընթացքին, տարածքային վերահսկողության փոփոխություններին, հաղորդակցության և մատակարարման խնդիրներին ու պայքարի ընթացքում կիրառված կազմակերպչական միջոցներին։ Հետազոտությունը կարող է դիտարկել նաև 1921 թվականի ընթացքում տեղի ունեցած քաղաքական զարգացումները և այն գործընթացները, որոնք հանգեցրին Զանգեզուրի վերջնական խորհրդայնացմանն ու տարածաշրջանի վարչաքաղաքական կարգավիճակի ձևավորմանը։ Պատմական իրադարձությունների համադրական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ոչ միայն ռազմական դիմադրության ընթացքը, այլև դրա քաղաքական, սոցիալական և ազգային նշանակությունը։ Աշխատությունը կարևոր է նաև Հայաստանի առաջին հանրապետության վերջին շրջանի և խորհրդայնացման գործընթացի վերաբերյալ ամբողջական պատկերացում կազմելու տեսանկյունից, քանի որ Զանգեզուրում տեղի ունեցած իրադարձությունները սերտորեն կապված էին այդ ժամանակաշրջանի Հայաստանի ընդհանուր քաղաքական ճգնաժամի և տարածաշրջանային ուժերի վերադասավորման հետ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել 1920-1921 թվականների Հարավային Կովկասի պատմության, հայ ազգային-ազատագրական շարժումների և տարածաշրջանի ռազմաքաղաքական զարգացումների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, ռազմական պատմության մասնագետներին, քաղաքագետներին, հայագետներին, աղբյուրագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Педагогика

Գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում անգլերենի ուսուցիչների լեզվամշակութային իրազեկության ձևավորման և զարգացման տեսական, մեթոդաբանական ու գործնական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակներում քննության են առնվում օտար լեզուների ուսուցման ժամանակակից մոտեցումները, լեզվի և մշակույթի փոխկապակցվածությունը, ուսուցչի մասնագիտական կարողունակությունների կառուցվածքը և միջմշակութային հաղորդակցության արդյունավետ կազմակերպման համար անհրաժեշտ գիտելիքների, հմտությունների ու արժեքային կողմնորոշումների ձևավորման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվամշակութային իրազեկության բովանդակությանը, դրա ճանաչողական, հաղորդակցական, սոցիոմշակութային և մանկավարժական բաղադրիչներին, ինչպես նաև դրանց դերին անգլերենի ուսուցման որակի բարձրացման գործընթացում։ Ուսումնասիրվում են անգլերենի ուսուցչի՝ լեզվակիր հանրույթների մշակութային առանձնահատկությունները ճանաչելու, լեզվական միավորների մշակութային նշանակությունները մեկնաբանելու, հաղորդակցական վարքագծի տարբերությունները բացահայտելու և սովորողների միջմշակութային կարողունակությունները զարգացնելու մասնագիտական հնարավորությունները։ Քննության են առնվում լեզվամշակութաբանության, միջմշակութային հաղորդակցության տեսության, հաղորդակցական լեզվուսուցման և մանկավարժական կարողունակությունների զարգացման հիմնական սկզբունքները՝ Հայաստանի կրթական միջավայրում դրանց կիրառման հնարավորությունների տեսանկյունից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է անգլերենի ուսուցիչների նախնական մասնագիտական պատրաստության և շարունակական վերապատրաստման համակարգերում լեզվամշակութային բաղադրիչի դերի ուսումնասիրությունը։ Դիտարկվում են բարձրագույն մանկավարժական կրթության ծրագրերի բովանդակությունը, ուսուցիչների մասնագիտական զարգացման կազմակերպման մոտեցումները, դասավանդման մեթոդների կատարելագործման հնարավորությունները և լեզվամշակութային գիտելիքների գործնական կիրառման պայմանները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում անգլերենի ուսուցման ընթացքում մշակութային կարծրատիպերի հաղթահարմանը, տարբեր մշակույթների նկատմամբ հարգալից վերաբերմունքի ձևավորմանը, մշակութային բազմազանության ընկալմանը և սովորողների քննադատական մտածողության զարգացմանը։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ օտար լեզվի արդյունավետ ուսուցումը չի սահմանափակվում բառապաշարի և քերականական կանոնների յուրացմամբ, այլ ենթադրում է նաև լեզվական արտահայտությունների սոցիալական ու մշակութային համատեքստերի ըմբռնում, հաղորդակցական նորմերի ճանաչում և տարբեր իրավիճակներում համապատասխան լեզվական վարքագծի ընտրություն։ Անդրադարձ է կատարվում անգլախոս երկրների մշակութային բազմազանությանը, հաղորդակցական ավանդույթներին, քաղաքավարության լեզվական միջոցներին, ազգային և տարածաշրջանային լեզվամշակութային առանձնահատկություններին, ինչպես նաև դրանց ներկայացման մանկավարժական եղանակներին։ Ուսումնասիրվում են անգլերենի դասագրքերում և ուսումնամեթոդական նյութերում մշակութային տեղեկատվության ընդգրկման սկզբունքները, բնագիր տեքստերի, տեսալսողական նյութերի, թվային կրթական ռեսուրսների և հաղորդակցական առաջադրանքների օգտագործման հնարավորությունները։ Հետազոտության թեմատիկ շրջանակում քննարկվում են նախագծային ուսուցման, իրավիճակային վարժությունների, դերային առաջադրանքների, համեմատական մշակութային վերլուծության և համագործակցային ուսուցման մեթոդների կիրառման հնարավորությունները՝ ուսուցիչների և սովորողների լեզվամշակութային իրազեկության զարգացման նպատակով։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում հայկական և անգլախոս մշակույթների համեմատական ուսումնասիրության մանկավարժական հնարավորությունները, մշակութային ընդհանրությունների ու տարբերությունների բացահայտումը և մայրենի մշակույթի վերաբերյալ գիտելիքների օգտագործումը օտար լեզվի ուսուցման գործընթացում։ Քննության են առնվում նաև ուսուցիչների լեզվամշակութային պատրաստվածության գնահատման չափանիշները, մասնագիտական ինքնագնահատման մեխանիզմները, կրթական կարիքների բացահայտման եղանակները և վերապատրաստման արդյունավետության որոշման հնարավոր մոտեցումները։ Կարևորվում են Հայաստանի Հանրապետության հանրակրթական համակարգի առանձնահատկությունները, օտար լեզուների ուսուցման կրթական նպատակները, ուսուցիչների մասնագիտական զարգացման պահանջները և միջազգային կրթական փորձի տեղայնացման անհրաժեշտությունը։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել անգլերենի ուսուցիչների մասնագիտական պատրաստության կատարելագործմանը, լեզվամշակութային իրազեկության զարգացմանն ուղղված ուսումնամեթոդական մոտեցումների մշակմանը, դասավանդման գործընթացում մշակութային բաղադրիչի արդյունավետ ներառմանը և սովորողների միջմշակութային հաղորդակցական կարողունակությունների ձևավորմանը։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն և կարող է օգտակար լինել անգլերենի ուսուցիչների, օտար լեզուների դասավանդման մեթոդիկայի մասնագետների, մանկավարժների, կրթության կազմակերպիչների, ուսուցիչների վերապատրաստման ծրագրեր մշակողների, լեզվամշակութաբանների, միջմշակութային հաղորդակցության հետազոտողների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և մանկավարժական ու բանասիրական բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ուսանողների համար։

Другие предметы

Այս գործնական-մեթոդական ձեռնարկը նվիրված է կերային խոտաբույսերի մշակման և մշակաբույսերի ճիշտ կազմակերպման հարցերին։ Գրքում ներկայացվում են կերային խոտաբույսերի հիմնական տեսակները, դրանց կենսաբանական առանձնահատկությունները, հողի և կլիմայական պայմանների նկատմամբ պահանջները, ինչպես նաև ցանքաշրջանառության համակարգում դրանց դերը։ Հեղինակը մանրամասն վերլուծում է ցանքսի, խնամքի, պարարտացման, ոռոգման և բերքահավաքի տեխնոլոգիական գործընթացները՝ ընդգծելով բարձր բերքատվության և կերային արժեքի ապահովման պայմանները։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև բազմամյա և միամյա խոտաբույսերի համադրության արդյունավետ սխեմաները, հողերի բերրիության պահպանման միջոցները և արոտավայրերի բարելավման մեթոդները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում անասնապահության համար որակյալ կերային բազայի ստեղծմանը, արտադրողականության բարձրացմանը և գյուղատնտեսական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը։ Գիրքը նախատեսված է ագրոնոմների, գյուղատնտեսների, ֆերմերների, անասնապահության մասնագետների և համապատասխան ոլորտների ուսանողների համար՝ առաջարկելով գործնական ուղեցույց կերային խոտաբույսերի մշակման կազմակերպման համար։

Литература

Այս աշխատանքը նվիրված է հայ գրականության պատմության համակարգված ուսումնասիրությանը՝ հիմնված մեխիթարյան միաբանության (Mechitaristen) գիտական և գրական ժառանգության վրա, որոնք XVIII–XIX դարերում մեծ դեր են ունեցել հայկական բանասիրության, պատմագրության և լեզվաբանական ուսումնասիրությունների զարգացման մեջ։ Հեղինակը փորձում է ներկայացնել հայ գրականության էվոլյուցիան որպես շարունակական գործընթաց՝ սկսած վաղ միջնադարյան հոգևոր և պատմագրական ստեղծագործություններից մինչև նոր ժամանակների գրական ձևավորումներ՝ ընդգծելով գրավոր ավանդույթի կայունությունն ու բազմազանությունը։ Աշխատության մեջ հատուկ ուշադրություն է դարձվում մեխիթարյանների գիտական մեթոդաբանությանը, որոնք հիմնվել են ձեռագրերի հավաքագրման, համեմատական վերլուծության, թարգմանությունների և քննադատական հրատարակությունների վրա՝ ձևավորելով հայագիտության եվրոպական դպրոցներից մեկը։ Նշվում է նաև նրանց դերը հայ դասական հեղինակների՝ Մովսես Խորենացու, Եղիշեի, Գրիգոր Նարեկացու և այլոց ստեղծագործությունների պահպանման և տարածման գործում, ինչը նպաստել է հայ մշակույթի միջազգային ճանաչմանը։ Աշխատությունը վերլուծում է նաև հայ գրականության թեմատիկ և ժանրային զարգացումը՝ ընդգծելով պատմագրության, կրոնական գրականության, պոեզիայի և թարգմանական գրականության փոխկապակցվածությունը։ Միաժամանակ դիտարկվում է հայ գրականության տեղը եվրոպական գիտական մտքի մեջ, որտեղ մեխիթարյանների աշխատությունները դարձել են կարևոր աղբյուր արևելագիտության և բանասիրության համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է հայ գրականության պատմությունը մեխիթարյանների տեսլականով՝ որպես ազգային մշակույթի շարունակական և գիտականորեն հիմնավորված զարգացման գործընթաց։