Ֆինանսական կառավարման արդյունավետությունը խոշոր համայնքներում (ՀՀ խոշոր քաղաքների նյութերով)

История

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Լիբանանի Այնճար բնակավայրի հայ բնակչության ինքնության փոխակերպումներին՝ այն դիտարկելով որպես սփյուռքյան համայնքի ձևավորման և պահպանման յուրահատուկ օրինակ՝ պատմական, սոցիալ-մշակութային և քաղաքական գործոնների ազդեցության համատեքստում։ Նյութում վերլուծվում են Այնճարի հիմնադրման պատմական հանգամանքները՝ կապված 20-րդ դարի սկզբի տեղահանությունների հետ, ինչպես նաև համայնքի հաստատման գործընթացը Լիբանանի սոցիալական և իրավական միջավայրում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ինքնության բազմաշերտ կառուցվածքին՝ լեզվի պահպանություն, կրոնական և մշակութային ավանդույթների շարունակականություն, ինչպես նաև լիբանանյան պետական և քաղաքացիական համակարգերին ինտեգրման գործընթացները։ Քննարկվում են նաև ժամանակի ընթացքում տեղի ունեցող փոփոխությունները՝ գլոբալիզացիայի ազդեցություն, երիտասարդ սերնդի արժեքային համակարգի վերափոխում և սփյուռք-հայրենիք կապերի նոր ձևավորումներ։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ Այնճարի հայ համայնքի ինքնությունը ձևավորվում է միաժամանակ պահպանողական և փոփոխվող գործոնների փոխազդեցությամբ՝ արտացոլելով սփյուռքյան գոյության դինամիկ և բազմաշերտ բնույթը։

История

Աշխատությունը նվիրված է Հայկազունի (հայկական ավանդական «հայկյան») արքայատոհմի դինաստիական ցանկի և դրա պատմագրական ներկայացման ուսումնասիրությանը Մովսես Խորենացու աշխատության մեջ, ինչպես նաև այդ ավանդույթի ժամանակագրական համակարգմանը Միքայել Չամչյանի պատմագիտական սինթեզում։ Վերլուծվում է այն, թե ինչպես է Մովսես Խորենացիի «Հայոց պատմություն»-ում ձևավորվում Հայկից սերող թագավորների շարքը՝ որպես ազգային ծագումնաբանության և պետականության գաղափարական կառուցվածք, որտեղ առասպելական և պատմական տարրերը միահյուսվում են միասնական պատմական պատումի մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայկ, Արամ, Արա Գեղեցիկ և այլ ավանդական կերպարների հաջորդականությանը՝ որպես դինաստիական հիշողության և ինքնության կառուցման մեխանիզմ։ Միաժամանակ քննարկվում է Միքայել Չամչյանի կողմից 18-րդ դարում իրականացված ժամանակագրական համակարգումը, որտեղ Խորենացու ներկայացրած ցանկը վերածվում է համապարփակ պատմական քրոնոլոգիայի՝ փորձելով այն համադրել համաշխարհային պատմության ընդհանուր ժամանակային շրջանակների հետ։ Աշխատությունը բացահայտում է երկու հեղինակների մոտեցումների տարբերությունները՝ Խորենացու ավելի պատմափիլիսոփայական և ավանդազրույցային կառուցվածքի, և Չամչյանի համակարգված, ժամանակագրական-մատենագիտական մոտեցման միջև՝ ցույց տալով հայկական պատմագրության զարգացման կարևոր փուլերը և դինաստիական ավանդույթի ձևավորման գաղափարական հիմքերը։

Литература

Այս հոդվածը նվիրված է Ալեքսանդր Շիրվանզադեի ծննդյան 100-ամյակին և ներկայացնում է նրա ստեղծագործական ժառանգության համապարփակ գնահատականը՝ ընդգծելով նրա դերը որպես հայ գրականության մեջ քննադատական ռեալիզմի խոշորագույն ներկայացուցիչներից մեկի։ Հեղինակը Շիրվանզադեին դիտարկում է որպես գրող, ով կարողացել է իր ստեղծագործություններում խորությամբ արտացոլել XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի հայկական հասարակության սոցիալական հակասությունները, քաղաքային կյանքի բարդությունները և սոցիալական անարդարությունները՝ բացահայտելով բուրժուական հասարակության ներքին հակասությունները և մարդու հոգեբանական տառապանքները այդ միջավայրում։ Նշվում է, որ նրա արձակն առանձնանում է կյանքի լայն ընդգրկմամբ, սոցիալական խնդիրների խոր վերլուծությամբ և կերպարների հոգեբանական համոզիչ պատկերումով, ինչը նրան դարձնում է հայ ռեալիստական արձակի հիմնարար դեմքերից մեկը։ Հոդվածում ընդգծվում է նաև Շիրվանզադեի դրամատուրգիական գործունեությունը, որտեղ նա զարգացրել է հայկական թատրոնի ավանդույթները՝ շարունակելով և նոր մակարդակի բարձրացնելով Գաբրիել Սունդուկյանի սկսած ուղին, ինչի արդյունքում հայկական դրամատուրգիան ստացել է նոր գեղարվեստական և գաղափարական որակ։ Հեղինակը հատուկ շեշտում է Շիրվանզադեի առաջադիմական աշխարհայացքը և նրա պայքարը հակառեալիստական գրական ուղղությունների դեմ՝ պաշտպանելով գրականության սոցիալական նշանակությունը և ժողովրդավարական գաղափարները։ Ընդհանուր առմամբ, հոդվածը ներկայացնում է Շիրվանզադեին որպես գրող, ով մեծ ազդեցություն է ունեցել ոչ միայն հայ գրականության զարգացման, այլ նաև ազգային թատերարվեստի և սոցիալական մտքի ձևավորման վրա՝ թողնելով հարուստ և բազմաշերտ գրական ժառանգություն։

Технология

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է էլեկտրաէներգետիկական համակարգերի աշխատանքի ռեժիմների օպտիմալացման խնդիրներին՝ ակտիվ և ռեակտիվ հզորությունների կառավարման համատեքստում։ Գրքում ներկայացվում են էներգահամակարգերի մաթեմատիկական մոդելավորման հիմքերը, հոսքային հաշվարկների մեթոդները և կայանների աշխատանքի ռեժիմների կարգավորման սկզբունքները։ Հեղինակը վերլուծում է ակտիվ և ռեակտիվ հզորությունների բաշխման օպտիմալացման խնդիրները՝ հաշվի առնելով կորուստների նվազեցումը, լարման կայունության ապահովումը և համակարգի ընդհանուր արդյունավետության բարձրացումը։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև օպտիմալ կառավարման ալգորիթմները, գծային և ոչ գծային ծրագրավորման մեթոդները, ինչպես նաև թվային մոդելավորման կիրառությունները բարդ էներգետիկ ցանցերում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում էլեկտրակայանների համատեղ աշխատանքի համակարգմանը, բեռնվածության բաշխման ռազմավարություններին և ռեակտիվ հզորության փոխհատուցման միջոցներին։ Գիրքը նախատեսված է էներգետիկ ինժեներների, էլեկտրատեխնիկայի մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար՝ առաջարկելով համապարփակ տեսական և կիրառական մոտեցում էլեկտրաէներգետիկական համակարգերի օպտիմալ ռեժիմների մշակման ոլորտում։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է արգանդի պարանոցի քաղցկեղով հիվանդների ապրելիության վրա ազդող կանխատեսումային գործոնների համալիր ուսումնասիրությանը և դրանց կլինիկական նշանակության գնահատմանը՝ ուռուցքաբանության, գինեկոլոգիական ուռուցքաբանության և բժշկական վիճակագրության համատեքստում։ Քննարկվում են հիվանդության զարգացման առանձնահատկությունները, կլինիկական ընթացքը, ախտորոշման փուլերը և բուժման արդյունքների կանխատեսման հիմնական սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուռուցքի տարածվածության, հյուսվածաբանական կառուցվածքի, տարբերակման աստիճանի, ավշային հանգույցների ախտահարման և հիվանդության կլինիկական փուլի հնարավոր ազդեցությանը հիվանդների ապրելիության ցուցանիշների վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև հիվանդների տարիքի, ընդհանուր առողջական վիճակի, ուղեկցող հիվանդությունների, բուժման մեկնարկի ժամանակի և կիրառված բուժական մոտեցումների նշանակությունը հիվանդության ելքի կանխատեսման գործընթացում։ Դիտարկվում են վիրահատական, ճառագայթային և դեղորայքային բուժման արդյունքների գնահատման, հիվանդության կրկնության հավանականության և երկարաժամկետ հսկողության հետ կապված հարցերը։ Կարևորվում են կանխատեսումային գործոնների փոխկապակցվածության բացահայտումը, դրանց առանձին և համակցված ազդեցությունների գնահատումը, ինչպես նաև հիվանդների կլինիկական խմբերի համեմատական ուսումնասիրությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել կլինիկական տվյալների վիճակագրական մշակման, ապրելիության կորերի կառուցման, բազմագործոն վերլուծության և ռիսկի գնահատման մաթեմատիկական մեթոդներ՝ հիվանդության ընթացքի առավել նշանակալի կանխատեսիչները որոշելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում բուժման արդյունավետության գնահատման չափանիշներին, անհատականացված բուժական ռազմավարությունների ընտրության հնարավորություններին և հիվանդների հետագա բժշկական հսկողության կազմակերպման սկզբունքներին։ Առանձնացվում են վաղ ախտորոշման, հիվանդության փուլավորման ճշգրտության, կանխատեսումային մոդելների կատարելագործման և կլինիկական որոշումների գիտական հիմնավորման խնդիրները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի արգանդի պարանոցի քաղցկեղի կլինիկական ընթացքի ուսումնասիրության, բուժման արդյունքների գնահատման և հիվանդների ապրելիության կանխատեսման մեթոդների զարգացման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել ուռուցքաբանների, գինեկոլոգների, ճառագայթային թերապևտների, ախտաբանների, բժշկական վիճակագիրների, կլինիկական հետազոտողների և բժշկական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է Վանաձորի (նախկին Կիրովական) արվեստագետների ստեղծագործական գործընթացներում տեղայնության (լոկալ ինքնության) և նորարարական միտումների փոխազդեցության ուսումնասիրությանը XX դարի երկրորդ կեսում՝ ընդգծելով տարածաշրջանային արվեստի զարգացման առանձնահատկությունները խորհրդային և հետխորհրդային մշակութային միջավայրերում։ Հեղինակը վերլուծում է այն գործոնները, որոնք ձևավորել են Վանաձորի արվեստային դպրոցի ինքնատիպությունը՝ ներառյալ տեղական բնապատկերի ազդեցությունը, ժողովրդական մշակույթի տարրերի ներգրավումը և մասնագիտական կրթական հաստատությունների դերը։ Գրքում դիտարկվում են նաև արվեստագետների ստեղծագործական որոնումները՝ ավանդականի և ավանգարդի, ռեալիստական և մոդեռնիստական մոտեցումների միջև եղած փոխլրացումները և հակադրությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նորարարական գեղարվեստական լեզվի ձևավորմանը՝ տեխնիկայի, կոմպոզիցիայի և թեմատիկ բազմազանության մակարդակներում, ինչպես նաև տեղայնության արտահայտման ձևերին՝ որպես մշակութային ինքնության պահպանման միջոց։ Հեղինակը ուսումնասիրում է Վանաձորի արվեստագետների աշխատանքները համահայկական և խորհրդային արվեստի ընդհանուր համատեքստում՝ ցույց տալով տարածաշրջանային կենտրոնների ներդրումը արվեստի զարգացման մեջ։ Աշխատությունը կարևոր է արվեստաբանների, մշակութաբանների և հայ արվեստի պատմության հետազոտողների համար՝ նպաստելով տեղային արվեստի երևույթների ավելի խոր և համակարգված ըմբռնմանը։