Ֆինանսական միջնորդության գործընթացների կառավարման հիմնախնդիրները Հայաստանի Հանրապետությունում

История

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի առաջին երկու տասնամյակներում Հայաստանում աշխատավորական կազմակերպությունների ձևավորման, զարգացման և գործունեության պատմությանը՝ դրանք դիտարկելով ժամանակաշրջանի սոցիալ-տնտեսական, հասարակական և քաղաքական փոփոխությունների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են արդյունաբերության, արհեստների, տրանսպորտի և աշխատանքի այլ ոլորտներում զբաղված մարդկանց մասնագիտական կազմակերպման նախադրյալները, աշխատանքային պայմանները, աշխատավարձի, աշխատաժամանակի, սոցիալական պաշտպանության և աշխատողների իրավունքների հետ կապված խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում աշխատավորների համախմբման սկզբնական ձևերին, մասնագիտական ընկերությունների ու կազմակերպությունների ստեղծմանը և դրանց գործունեության հիմնական ուղղություններին։ Քննվում է արդյունաբերական կենտրոնների և քաղաքային միջավայրի նշանակությունը կազմակերպված աշխատանքային շարժման զարգացման համար, ինչպես նաև տնտեսական փոփոխությունների ազդեցությունը աշխատավորական հարաբերությունների վրա։ Ուսումնասիրվում են գործադուլները, հավաքները, կոլեկտիվ պահանջների ներկայացման ձևերը և գործատուների հետ հարաբերությունների կարգավորման փորձերը՝ որպես աշխատավորների սոցիալական ու տնտեսական շահերի պաշտպանության միջոցներ։ Կարևորվում է նաև տարբեր մասնագիտությունների ներկայացուցիչների կազմակերպվածության աստիճանը և նրանց միջև համագործակցության ձևավորումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է արհեստակցական շարժման և ժամանակաշրջանի հասարակական ու քաղաքական գործընթացների փոխհարաբերության քննությունը։ Այդ համատեքստում դիտարկվում է տարբեր գաղափարական ուղղությունների և հասարակական կազմակերպությունների ազդեցությունը աշխատավորական միջավայրի վրա՝ առանց արհեստակցական գործունեությունը միայն քաղաքական պայքարի շրջանակում սահմանափակելու։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում Ռուսական կայսրության վերջին շրջանի օրենսդրական և վարչական պայմաններին, 1905 թվականի հեղափոխությանը հաջորդած հասարակական ակտիվությանը, Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիների տնտեսական դժվարություններին և հետագա քաղաքական վերափոխումների ազդեցությանը աշխատավորական կազմակերպությունների գործունեության վրա։ Քննվում են նաև պատերազմով, տնտեսական անկայունությամբ, բնակչության տեղաշարժերով և սոցիալական ճգնաժամերով պայմանավորված փոփոխությունները, որոնք էապես վերափոխել են աշխատանքի կազմակերպման և աշխատավորների սոցիալական պաշտպանության խնդիրները։ Ժամանակաշրջանի մամուլի, արխիվային փաստաթղթերի, կազմակերպությունների որոշումների, հայտարարությունների և այլ պատմական նյութերի ուսումնասիրությունը կարող է հնարավորություն տալ վերականգնելու առանձին միությունների գործունեությունը, անդամների պահանջներն ու հասարակական դերը։ Աշխատավորական կազմակերպությունների պատմությունը ներկայացվում է նաև որպես Հայաստանի սոցիալական պատմության կարևոր բաղադրիչ, որի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու աշխատանքի մշակույթի, կոլեկտիվ շահերի պաշտպանության և մասնագիտական ինքնակազմակերպման զարգացման ընթացքը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել Հայաստանի նորագույն պատմության, սոցիալական և տնտեսական պատմության, աշխատանքային հարաբերությունների և աշխատավորական շարժումների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Другие предметы

Աշխատությունը մեթոդական բնույթի ուղեցույց է, որը նվիրված է քաղաքային մակարդակում գործող կենտրոնական գրադարանների կազմակերպման, կառավարման և սպասարկման հիմնական սկզբունքներին։ Այն ներկայացնում է գրադարանի դերը որպես քաղաքի միասնական գրադարանային համակարգի կազմակերպական, տեղեկատվական և մեթոդական կարևոր օղակ՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով բնակչության տարբեր խմբերի ընթերցողական և տեղեկատվական պահանջների բավարարմանը։ Քննվում են գրադարանային աշխատանքի պլանավորման սկզբունքները, տարեկան և հեռանկարային ծրագրերի կազմումը, աշխատանքի արդյունքների հաշվառումն ու վերլուծությունը, ինչպես նաև տարբեր ստորաբաժանումների գործունեության համակարգումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում գրադարանային հավաքածուների ձևավորմանը, համալրմանը, մշակմանը, պահպանությանը և արդյունավետ օգտագործմանը։ Ներկայացվում են գրականության ընտրության և հավաքածուի պարբերական ուսումնասիրության մոտեցումները՝ հաշվի առնելով ընթերցողների հետաքրքրությունները, կրթական ու մշակութային պահանջները և տվյալ քաղաքի սոցիալական առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանքի կազմակերպմանը, գրադարանային կատալոգների և քարտարանների վարմանը, ընթերցողներին անհրաժեշտ տեղեկատվության որոնման ու տրամադրման սկզբունքներին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ընթերցողների սպասարկման կազմակերպումը՝ աբոնեմենտի, ընթերցասրահների և այլ ծառայությունների միջոցով։ Քննվում են նաև տարբեր տարիքային և մասնագիտական խմբերի հետ տարվող աշխատանքի ձևերը, ընթերցանության խթանման միջոցները, գրքային ցուցահանդեսների, թեմատիկ միջոցառումների, գրական քննարկումների և մշակութային նախաձեռնությունների կազմակերպումը։ Մեթոդական աշխատանքի շրջանակում կարևորվում է կենտրոնական գրադարանի աջակցությունը համակարգի մյուս գրադարաններին՝ մասնագիտական խորհրդատվության, փորձի տարածման, աշխատողների վերապատրաստման և աշխատանքի առաջավոր մեթոդների ներդրման միջոցով։ Ուշադրություն է դարձվում գրադարանավարների մասնագիտական գիտելիքների շարունակական կատարելագործմանը և աշխատանքի որակի բարձրացմանը։ Քննվում են նաև գրադարանի կապերը կրթական, մշակութային և հասարակական հաստատությունների հետ, որոնք կարող են նպաստել համայնքի մշակութային կյանքի ակտիվացմանը և գրադարանային ծառայությունների հասանելիության ընդլայնմանը։ Աշխատանքի կազմակերպման մեջ կարևոր տեղ են զբաղեցնում վիճակագրական հաշվառումը, ընթերցողական պահանջարկի ուսումնասիրությունը և ստացված տվյալների օգտագործումը հետագա գործունեության պլանավորման համար։ Մեթոդական հանձնարարականները նպատակ ունեն ձևավորելու գրադարանային աշխատանքի համակարգված մոտեցում, ապահովելու տարբեր ստորաբաժանումների համագործակցությունը և բարձրացնելու բնակչության գրադարանային-տեղեկատվական սպասարկման արդյունավետությունը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գրադարանների ղեկավարների, մեթոդիստների և գրադարանային ոլորտի այլ մասնագետների համար՝ որպես գործնական աշխատանքի կազմակերպման և մասնագիտական գործունեության կատարելագործման ուղեցույց։

Лингвистика

Գիրքը նվիրված է անգլերենում ’s-ով և of-ով կազմվող կառույցների իմաստաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ համադրական վերլուծության միջոցով դրանք դիտարկելով հայերենի և իսպաներենի համապատասխան լեզվական երևույթների հետ։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են պատկանելության, հարաբերության, ծագման, ամբողջի և մասի, բնութագրման և այլ իմաստային հարաբերությունների արտահայտման եղանակները տարբեր լեզուներում։ Հեղինակը վերլուծում է անգլերենում գոյականների կապակցման այս երկու հիմնական ձևերի գործառույթները, դրանց ընտրության պայմանները և իմաստային տարբերությունները՝ ցույց տալով, թե ինչպես են նույն հարաբերությունները տարբեր լեզուներում արտահայտվում տարբեր քերականական միջոցներով։ Գրքում ներկայացվում են անգլերենի, հայերենի և իսպաներենի կառուցվածքային ու իմաստային առանձնահատկությունները, ուսումնասիրվում են լեզվական նմանություններն ու տարբերությունները, ինչպես նաև դրանց նշանակությունը թարգմանության և օտար լեզվի ուսուցման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցերին, թե ինչպես է լեզվական համակարգը ձևավորում իրականության մասին պատկերացումների արտահայտումը և ինչ դեր ունեն քերականական կառույցները իմաստի փոխանցման գործում։ Աշխատությունը համադրում է տեսական լեզվաբանական մոտեցումները և գործնական վերլուծությունները՝ նպաստելով տարբեր լեզուների համեմատական ուսումնասիրությանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, անգլերենի մասնագետների, թարգմանիչների, դասախոսների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են լեզուների համեմատական քերականությամբ և իմաստաբանությամբ։

Литература

Ստեղծագործությունը հոգեբանական լարվածությամբ և սոցիալական հակասություններով հարուստ պատմվածք է, որի հեղինակը Ուիլիամ Ֆոլքներ է։ Պատմությունը զարգանում է փոքր հարավային ամերիկյան քաղաքում, որտեղ տարածված լուրերն ու չհաստատված մեղադրանքները դառնում են ամբոխային բռնության և անարդարության պատճառ։ Հիմնական սյուժեն կենտրոնանում է մի կնոջ շուրջ, ում վերաբերյալ տարածվում է սեռական բնույթի մեղադրանք, և հասարակության արձագանքը աստիճանաբար վերածվում է վտանգավոր հոգեբանական և սոցիալական ճնշման։ Ֆոլքները ցույց է տալիս, թե ինչպես են նախապաշարմունքները, ռասայական և սոցիալական լարվածությունները ձևավորում ամբոխային վարքագիծ, որը հաճախ դուրս է գալիս տրամաբանության և արդարության սահմաններից։ Պատմվածքը առանձնանում է իր խիստ մթնոլորտով, ներքին կոնֆլիկտների խորքային վերլուծությամբ և այն գաղափարով, որ հասարակական կարծիքը կարող է դառնալ կործանարար ուժ անհատի կյանքի համար։ Ընդհանուր առմամբ այն դիտարկում է մարդկային հոգեբանության մութ կողմերը և հասարակության ներսում արդարության փխրուն բնույթը։

Литература

Գիտական աշխատանքը նվիրված է Վահան Թեքեյանի և Վահան Տերյանի գրական առնչությունների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել երկու մեծանուն հայ բանաստեղծների ստեղծագործական ընդհանրությունները, տարբերությունները, գեղագիտական ընկալումները և նրանց պոեզիայի հնարավոր փոխազդեցության դրսևորումները։ Ուսումնասիրության առանցքում 20-րդ դարասկզբի հայ քնարերգության զարգացման այն գործընթացներն են, որոնց շրջանակում ձևավորվում էին նոր բանաստեղծական մտածողություն, անհատական քնարական աշխարհ, լեզվական ու ոճական նոր մոտեցումներ։ Երկու հեղինակների ստեղծագործության համադրությունը հնարավորություն է տալիս առավել հստակ պատկերացնելու այդ ժամանակաշրջանի հայ պոեզիայի բազմազանությունն ու զարգացման ներքին օրինաչափությունները։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նրանց գրական աշխարհայացքի հիմնական հատկանիշները, բանաստեղծական թեմաները և գեղարվեստական սկզբունքները։ Երկու բանաստեղծների պոեզիայում կարևոր տեղ են զբաղեցնում սերը, կարոտը, մենությունը, հայրենիքը, հոգևոր որոնումները, ժամանակի զգացողությունը և մարդկային ներաշխարհը։ Սակայն նույն թեմաների գեղարվեստական մեկնաբանությունը նրանց ստեղծագործություններում ունի տարբեր երանգներ և կառուցվածքային լուծումներ, ինչը թույլ է տալիս խոսել ոչ միայն ընդհանրությունների, այլև ինքնատիպության մասին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել քնարական հերոսի կերպարին։ Երկու հեղինակների մոտ էլ բանաստեղծական խոսքը հաճախ կառուցվում է անհատի ներքին ապրումների և հոգեբանական վիճակների բացահայտման շուրջ, սակայն այդ ներաշխարհի արտահայտման ձևերը պայմանավորված են յուրաքանչյուր հեղինակի անհատական գեղագիտական համակարգով։ Համեմատական վերլուծությունը կարող է ցույց տալ, թե ինչպես են անձնական զգացմունքները վերածվում ավելի լայն մշակութային և ազգային իմաստ ունեցող գեղարվեստական պատկերների։ Կարևոր ուղղություն է նաև հայրենիքի թեմայի ուսումնասիրությունը։ Թեքեյանի և Տերյանի ստեղծագործություններում հայրենիքի գաղափարը կապված է ոչ միայն տարածքի կամ պատմական հիշողության, այլև հոգևոր պատկանելության, ազգային ինքնության և կորուստների զգացողության հետ։ Այս թեմայի համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու երկու բանաստեղծների ազգային մտածողության առանձնահատկությունները և նրանց պոեզիայի պատմամշակութային ենթատեքստը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև սիրային և փիլիսոփայական քնարերգության ընդհանրություններին։ Սերը նրանց ստեղծագործություններում հաճախ հանդես է գալիս որպես մարդու ներաշխարհը բացահայտող և գոյության ավելի խոր իմաստների հասնելու միջոց։ Մենության, անցողիկության և կորուստի թեմաները նույնպես ձեռք են բերում ոչ միայն անձնական, այլև համամարդկային նշանակություն։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում լեզվական և ոճական համեմատությունը։ Կարող են ուսումնասիրվել բառապաշարի ընտրությունը, պատկերավորման միջոցները, խորհրդանշական պատկերները, երաժշտականությունը, ռիթմը, ինտոնացիան և բանաստեղծական ձևի առանձնահատկությունները։ Այս տեսանկյունից երկու հեղինակների համադրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայ քնարերգության արդիականացման տարբեր ուղիներ և յուրաքանչյուրի ներդրումը ժամանակակից բանաստեղծական լեզվի զարգացման գործում։ «Գրական առնչություններ» հասկացությունը կարող է ուսումնասիրվել ինչպես ուղղակի ազդեցությունների և փոխադարձ արձագանքների, այնպես էլ ավելի լայն գրական-մշակութային համատեքստի տեսանկյունից։ Կարևոր է տարբերակել փաստացի կենսագրական կամ ստեղծագործական կապերը թեմատիկ ու գեղագիտական ընդհանրություններից՝ խուսափելով միայն նմանությունների հիման վրա ուղղակի ազդեցություն ենթադրելուց։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի հիմնավորված գնահատել երկու հեղինակների հարաբերությունը հայ գրականության ընդհանուր զարգացման գործընթացում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի ներկայացնել Թեքեյանի և Տերյանի ստեղծագործությունները ոչ թե միայն զուգահեռաբար, այլև միմյանց հետ փոխհարաբերության և նույն գրական դարաշրջանի համատեքստում։ Նրանց պոեզիայի համեմատական քննությունը կարևոր է հայ նորագույն քնարերգության գեղագիտական բազմազանությունը, ազգային և անհատական թեմաների փոխկապակցվածությունը և 20-րդ դարասկզբի հայ բանաստեղծական մտածողության զարգացման առանձնահատկությունները հասկանալու համար։

Математика

Մաթեմատիկա ոլորտի «Մաթեմատիկայի շտեմարան 1»-ը սովորաբար համարվում է հիմնական և սկզբնական մակարդակի խնդիրների հավաքածու, որը նախատեսված է սովորողների բազային գիտելիքների ամրապնդման և մաթեմատիկական մտածողության ձևավորման համար, այստեղ ընդգրկված առաջադրանքները հիմնականում վերաբերում են պարզ թվաբանական գործողություններին, կոտորակներին, տոկոսներին, համեմատություններին, պարզ հավասարումների լուծմանը, երկրաչափության տարրական հասկացություններին և տրամաբանական մտածողության զարգացման պարզ խնդիրներին, շտեմարանի նպատակն է սովորողին աստիճանաբար սովորեցնել ճիշտ և համակարգված լուծման մեթոդներ, զարգացնել հաշվարկային ճշտությունը և պատրաստել նրան ավելի բարդ մակարդակի խնդիրների անցնելու համար, այն հաճախ օգտագործվում է դպրոցական ծրագրի սկզբնական փուլերում, ինչպես նաև կրկնության և հիմքերի ամրապնդման նպատակով՝ թե՛ ինքնուրույն ուսուցման, թե՛ ուսուցչի ղեկավարությամբ աշխատանքների ընթացքում, ապահովելով մաթեմատիկական հիմնական հմտությունների կայուն հիմք հետագա ուսուցման համար։