Ֆրանսերենի քերականություն, հատոր առաջին

Экономика

Աշխատավարձի ձևերի և համակարգերի արդյունավետ կիրառումը պայմանավորված է այնպիսի կազմակերպական, տնտեսական և իրավական պայմաններով, որոնք ապահովում են աշխատուժի արդար վարձատրություն, աշխատանքի արտադրողականության աճ և ձեռնարկության ընդհանուր արդյունավետության բարձրացում։ Աշխատավարձի հիմնական ձևերն են ժամանակային և գործային (piece-rate) համակարգերը, ինչպես նաև դրանց համակցված տարբերակները, որոնց ճիշտ ընտրությունը կախված է արտադրության բնույթից, տեխնոլոգիական մակարդակից և աշխատանքի չափելիությունից։ Ժամանակային համակարգը առավել արդյունավետ է այն դեպքերում, երբ աշխատանքի արդյունքը դժվար է չափել քանակապես, իսկ գործային համակարգը կիրառվում է այնտեղ, որտեղ հնարավոր է հստակ գնահատել կատարված աշխատանքի ծավալը և որակը։ Արդյունավետ կիրառման կարևոր պայմաններից են աշխատանքի նորմավորման հստակ համակարգի առկայությունը, արդար և թափանցիկ գնահատման չափանիշները, արտադրողականության և որակի վերահսկման մեխանիզմները, ինչպես նաև աշխատավարձի կապը աշխատանքի արդյունքի հետ, ինչը խթանում է աշխատողների մոտիվացիան։ Բացի այդ, անհրաժեշտ է ապահովել ֆինանսական կայունություն և ձեռնարկության վճարունակություն, որպեսզի աշխատավարձի վճարումները լինեն կանոնավոր և ժամանակին, ինչպես նաև հաշվի առնել սոցիալական երաշխիքները և նվազագույն աշխատավարձի պետական կարգավորումը։ Կարևոր պայման է նաև մարդկային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման համակարգի առկայությունը, որը ներառում է վերապատրաստում, աշխատանքի գնահատում և կարիերայի աճի հնարավորություններ։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է ջրամբարների և ջրանցքների շահագործման գործընթացների կազմակերպման, տեխնիկական վիճակի պահպանման և ջրային ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության բարձրացման հիմնական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում հիդրոտեխնիկական համակարգերի աշխատանքի այնպիսի կազմակերպումն է, որը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել ջրի կորուստները, բարելավել ջրաբաշխումը, բարձրացնել կառույցների հուսալիությունը և ապահովել ջրային պաշարների առավել նպատակային օգտագործումը։ Ջրամբարները դիտարկվում են որպես ջրային հոսքերի կարգավորման, պաշարների կուտակման և տարբեր սպառողների ջրամատակարարման կարևոր ինժեներական օբյեկտներ, իսկ ջրանցքները՝ որպես ջրի տեղափոխման ու բաշխման հիմնական ենթակառուցվածքներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ջրամբարների աշխատանքային ռեժիմների ընտրությանը՝ հաշվի առնելով ներհոսքի փոփոխականությունը, ջրի պահանջարկը, սեզոնային պայմանները և անհրաժեշտ պահուստների ձևավորումը։ Քննվում են ջրանցքներում ջրի տեղափոխման ընթացքում առաջացող ֆիլտրացիոն, գոլորշիացման և տեխնիկական կորուստները, ինչպես նաև դրանց նվազեցման կազմակերպական ու ինժեներական հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ջրանցքների թողունակության, հիդրավլիկական ռեժիմների և ջրաբաշխման գործընթացների ուսումնասիրությունը, քանի որ համակարգի տարբեր հատվածների աշխատանքի անհամապատասխանությունը կարող է հանգեցնել ջրի ոչ արդյունավետ օգտագործման։ Դիտարկվում են նաև հիդրոտեխնիկական կառույցների տեխնիկական վիճակի վերահսկման, պարբերական սպասարկման և ժամանակին վերականգնման խնդիրները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում նստվածքների կուտակման, հուների ձևափոխման և ջրատար կառույցների մաշվածության ազդեցությանը համակարգերի շահագործման արդյունավետության վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է ջրի հաշվառման և կառավարման տեղեկատվական ապահովումը, քանի որ հոսքերի վերաբերյալ ճշգրիտ տվյալները անհրաժեշտ են ջրաբաշխման հիմնավորված որոշումների ընդունման համար։ Քննվում են ավտոմատացված վերահսկման և կարգավորման համակարգերի կիրառման հնարավորությունները, որոնք կարող են նպաստել ջրային հոսքերի ավելի ճկուն կառավարմանը և արտակարգ իրավիճակներին արագ արձագանքելուն։ Աշխատությունը կարող է ընդգրկել նաև շահագործման տնտեսական կողմերը՝ տեխնիկական սպասարկման ծախսերի, ջրի կորուստների և ենթակառուցվածքների արդիականացման արդյունավետության համադրմամբ։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը միավորում է հիդրոտեխնիկայի, հիդրավլիկայի, ջրային տնտեսության և շահագործման կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել ջրամբարների ու ջրանցքների տեխնիկական հուսալիությունը, ջրաբաշխման ճշգրտությունը և ջրային ռեսուրսների օգտագործման ընդհանուր արդյունավետությունը։

Педагогика

Ստեղծագործությունը մեթոդական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է կրթական գործընթացի, դասավանդման մեթոդների և ուսուցչի մասնագիտական գործունեության վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են ուսումնական պարապմունքների գնահատման և ուսումնասիրության սկզբունքները, դասի կառուցվածքի, նպատակների, բովանդակության, կիրառվող մեթոդների և արդյունքների փոխկապակցվածության գնահատման մոտեցումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես կարելի է բացահայտել ուսուցման ուժեղ և թույլ կողմերը, կատարելագործել դասավանդման մեթոդները և բարձրացնել կրթության արդյունավետությունը։ Նյութում քննարկվում են նաև ուսուցչի ինքնավերլուծության, փորձի ընդհանրացման և մասնագիտական զարգացման կարևորությունը՝ որպես կրթության որակի բարելավման կարևոր նախապայմաններ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատությունը ծառայում է որպես գործնական ուղեցույց մանկավարժների, մեթոդիստների և կրթության կազմակերպիչների համար՝ օգնելով ավելի համակարգված գնահատել և կատարելագործել ուսումնական գործընթացը։

Право

ԵՊՀ իրավագիտության ֆակուլտետի ասպիրանտների և հայցորդների 2017 թ. նստաշրջանի նյութերի ժողովածու աշխատությունը Երևանի պետական համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետի կողմից հրատարակված գիտական հոդվածների ժողովածու է, որը ներառում է 2017 թվականի ասպիրանտների և հայցորդների գիտական նստաշրջանում ներկայացված զեկուցումների և հետազոտությունների նյութերը, այն ընդգրկում է իրավունքի տարբեր ճյուղերին վերաբերող ուսումնասիրություններ՝ քաղաքացիական, քրեական, սահմանադրական, վարչական և միջազգային իրավունքի արդիական խնդիրներ, ինչպես նաև դատավարական և տեսական իրավագիտության հարցեր, ժողովածուն արտացոլում է երիտասարդ գիտնականների գիտական աշխատանքների արդյունքները և իրավական համակարգի արդի մարտահրավերների վերաբերյալ նրանց վերլուծությունները, միաժամանակ այն ծառայում է որպես ակադեմիական հարթակ գիտական քննարկումների և նոր գաղափարների ձևավորման համար, նպաստելով իրավագիտության զարգացմանը Հայաստանում։

Право

Работа посвящена комплексному исследованию института освобождения от уголовной ответственности в связи с деятельным раскаянием и выявлению проблем его теоретического обоснования и практического применения посредством сравнительно-правового анализа. В центре внимания находится деятельное раскаяние как форма положительного постпреступного поведения лица, совершившего преступление, при которой добровольные действия виновного могут иметь юридическое значение для решения вопроса об освобождении от уголовной ответственности. Исследование рассматривает содержание и признаки данного института, его место в системе оснований освобождения от уголовной ответственности, условия применения соответствующих норм и правовые последствия принятого решения. Особое значение имеет разграничение собственно раскаяния как внутреннего психологического отношения лица к содеянному и объективно выраженного деятельного поведения, направленного на устранение или уменьшение вредных последствий преступления, возмещение ущерба, оказание содействия правоохранительным органам и иное позитивное постпреступное поведение. Научные исследования отмечают, что именно отсутствие достаточно четких критериев деятельного раскаяния и неоднозначность его законодательного регулирования создают определенные трудности для правоприменительной практики. Существенную часть работы составляет сравнительно-правовое исследование законодательства различных государств, позволяющее выявить сходства и различия в подходах к определению условий освобождения, характеру требований к поведению виновного, пределам усмотрения правоприменителя и последствиям освобождения. Такой подход дает возможность оценить преимущества и недостатки национальной модели и определить направления возможного совершенствования уголовно-правового регулирования. Особое внимание уделяется проблеме соотношения обязательных и оценочных условий освобождения от ответственности, поскольку чрезмерно широкое усмотрение может создавать риск неодинакового применения закона, тогда как чрезмерная формализация способна препятствовать индивидуализации уголовно-правового воздействия. Исследование также затрагивает взаимосвязь деятельного раскаяния с другими основаниями освобождения от уголовной ответственности, в частности с примирением с потерпевшим, добровольным отказом от преступления и специальными основаниями освобождения, предусмотренными нормами Особенной части уголовного законодательства. Важным направлением является анализ роли возмещения вреда, содействия раскрытию преступления, добровольного признания и иных позитивных действий лица в оценке его постпреступного поведения. Отдельное внимание может уделяться вопросам эффективности применения рассматриваемого института, единообразию судебной и следственной практики, защите прав потерпевших и обеспечению баланса между интересами личности, общества и государства. Значимость сравнительного подхода подтверждается и исследованиями, сопоставляющими регулирование деятельного раскаяния в законодательстве разных государств, в частности России, Беларуси и Украины. Для армянского уголовно-правового контекста тема также представляет непосредственный интерес: исследования указывают на необходимость совершенствования законодательной регламентации института деятельного раскаяния и выработки более обоснованных критериев его применения. В целом работа направлена на формирование научно обоснованных предложений по совершенствованию уголовного законодательства и правоприменительной практики, повышению определенности условий освобождения от ответственности, обеспечению единообразия принимаемых решений и более эффективному использованию поощрительных механизмов уголовного права.

Технология

Աշխատությունը նվիրված է էլեկտրաէներգետիկական համակարգի հաստատված ռեժիմի հաշվարկման մեթոդների ուսումնասիրությանը՝ առաջին և երկրորդ կարգի մեթոդների համատեղ կիրառման հիման վրա։ Հետազոտության հիմնական նպատակը էլեկտրաէներգետիկական համակարգի աշխատանքի կայուն և ճշգրիտ հաշվարկման այնպիսի մոտեցման մշակումն է, որը հնարավորություն կտա համադրել տարբեր թվային մեթոդների առավելությունները և բարձրացնել հաշվարկային գործընթացի արդյունավետությունը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են էլեկտրաէներգետիկական համակարգի հաստատված ռեժիմի հիմնական բնութագրերը, էլեկտրական ցանցում հզորությունների և լարումների բաշխման օրինաչափությունները, ինչպես նաև հանգույցների և էլեկտրահաղորդման գծերի փոխկապակցվածությունը։ Ուսումնասիրվում են հաստատված ռեժիմի մաթեմատիկական մոդելավորման սկզբունքները և ոչ գծային հավասարումների համակարգերի լուծման մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում առաջին և երկրորդ կարգի թվային մեթոդների առանձնահատկություններին, դրանց զուգակցման տրամաբանությանը և հաշվարկային գործընթացում յուրաքանչյուր մեթոդի կիրառման նպատակահարմարությանը։ Նման համակցված մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հաշվարկների տարբեր փուլերում օգտագործել համապատասխան մեթոդի արագության, կայունության կամ ճշգրտության առավելությունները՝ նվազեցնելով հաշվարկային ռեսուրսների ծախսը և բարելավելով վերջնական արդյունքների հուսալիությունը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր աշխատանքային պայմաններում էլեկտրաէներգետիկական համակարգի հանգույցային լարումների, ակտիվ և ռեակտիվ հզորությունների, հոսանքների և այլ հիմնական պարամետրերի որոշման խնդիրները։ Կարևորվում է նաև ստացված արդյունքների ճշտության գնահատումը և տարբեր հաշվարկային մոտեցումների համեմատությունը՝ բացահայտելու համար համակցված մեթոդի առավելություններն ու կիրառման սահմանները։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ համակարգի տարբեր բարդության մակարդակների համար ալգորիթմի կիրառելիությանը, հաշվարկի կոնվերգենցիայի պայմաններին և թվային լուծման կայունությանը։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառվել էլեկտրական ցանցերի ռեժիմների վերլուծության, նախագծման, շահագործման և տեխնիկական վիճակի գնահատման գործընթացներում։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել էլեկտրաէներգետիկների, էլեկտրական ցանցերի նախագծմամբ զբաղվող ինժեներների, էներգահամակարգերի ռեժիմների հաշվարկ կատարող մասնագետների, ավտոմատացման և կառավարման ոլորտի մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտություններով ուսանողների համար։ Աշխատանքը կարևորում է թվային հաշվարկային մեթոդների արդյունավետ համադրումը՝ նպատակ ունենալով ապահովել էլեկտրաէներգետիկական համակարգի հաստատված ռեժիմների առավել արագ, ճշգրիտ և հուսալի հաշվարկ։