Գաբրիել Վահանյանի «Աստծո մահը» ուսմունքի փիլիսոփայական վերլուծություն

Экономика

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության առևտրային բանկերի ակտիվների ձևավորման և գնահատման հիմնախնդիրներին՝ կենտրոնանալով ֆինանսական կառավարման, ռիսկերի գնահատման և ակտիվների օպտիմալացման մեթոդների վրա։ Աշխատությունը վերլուծում է ակտիվների տեսակները, դրանց եկամտաբերության և likvidության ցուցանիշները, ինչպես նաև կապիտալի արդյունավետ օգտագործման սկզբունքները, ընդգծելով պետական կարգավորման և շուկայական միջավայրի ազդեցությունը բանկերի ակտիվների կառուցվածքի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում վարկային պորտֆելի, արժեքավոր թղթերի և այլ ֆինանսական գործիքների գնահատման մեթոդներին, ակտիվների ռիսկերի կառավարման համակարգին և ֆինանսական կայունության պահպանմանը՝ հաշվի առնելով մակրոտնտեսական գործոնների ազդեցությունը։ Ուսումնասիրությունը նաև քննարկում է միջազգային փորձը և առաջարկում գործիքներ՝ ակտիվների կառավարման և գնահատման արդյունավետությունը բարձրացնելու համար, ինչը նպաստում է բանկային համակարգի կայունությանը և ֆինանսական շուկայի զարգացմանը Հայաստանում։

Психология

Աշխատությունը նվիրված է «հերքման банալություն» երևույթի ուսումնասիրությանը՝ այն ձևին, որով անհատներն ու հասարակությունները սովորաբար անտեսում կամ հերքում են փաստերը, դժվարությունների կամ պարտավորությունների առջև։ Գրքում վերլուծվում է denial-ի (հերքման) հոգեբանական հիմքը, սոցիալական և քաղաքական պայմանները, որոնք նպաստում են դրա լայն տարածմանը, ինչպես նաև իրազեկության և պատասխանատվության ընկալման խոցելիության մեխանիզմները։ Հեղինակը դիտարկում է առօրյա կյանքի օրինակները, քաղաքական հիերարխիաները, պատմական ու մշակութային երեւույթները, որտեղ հերքումը դառնում է սովորական, «բանալի» գործողություն՝ առանց ակնառու ռիսկերի կամ խղճի տագնապի։ Աշխատությունում ընդգրկվում են նաև սոցիոլոգիական և հոգեբանական ուսումնասիրությունների արդյունքները, որոնք ցույց են տալիս, թե ինչպես անհատների և խմբերի ընկալումները ձևավորում են հերքումների հաստատուն, բայց վտանգավոր ձևեր։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է սոցիոլոգների, քաղաքական գիտությունների մասնագետների, հոգեբանների և էթիկայի հետազոտողների համար՝ նպաստելով denial-ի համապարփակ ըմբռնմանը և դրա սոցիալական ու քաղաքական հետևանքների գնահատմանը։

Другие предметы

Վարկը ֆինանսական հարաբերություն է, որի ընթացքում մեկ կողմը (վարկատուն՝ սովորաբար բանկը կամ այլ ֆինանսական կազմակերպություն) ժամանակավորապես տրամադրում է դրամական միջոցներ կամ այլ արժեքներ մյուս կողմին (վարկառուին)՝ վերադարձի, տոկոսների վճարման և սահմանված ժամկետների պայմաններով։ Վարկերը դասակարգվում են տարբեր տեսակների՝ կախված նպատակից, ժամկետից, ապահովվածությունից և տրամադրման ձևից։ Ըստ ժամկետի՝ տարբերակում են կարճաժամկետ, միջնաժամկետ և երկարաժամկետ վարկեր, որոնք կիրառվում են համապատասխանաբար շրջանառու կապիտալի, միջին նախագծերի կամ խոշոր ներդրումների ֆինանսավորման համար։ Ըստ նպատակի՝ լինում են սպառողական վարկեր, որոնք նախատեսված են բնակչության անձնական կարիքների համար, ինչպես նաև բիզնես վարկեր՝ արտադրության, ծառայությունների կամ ներդրումների զարգացման համար, հիփոթեքային վարկեր՝ անշարժ գույքի ձեռքբերման համար և կրթական վարկեր՝ ուսման ծախսերը հոգալու նպատակով։ Ըստ ապահովվածության՝ վարկերը բաժանվում են ապահովված (գրավով կամ երաշխիքով) և չապահովված (առանց գրավի) տեսակների։ Վարկի հիմնական ֆունկցիաները բազմազան են՝ այն նպաստում է տնտեսության մեջ դրամական միջոցների շրջանառությանը, խթանում է արտադրության և սպառման աճը, ապահովում է ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ բաշխում և աջակցում է տնտեսական զարգացմանը։ Բացի այդ, վարկը ունի սոցիալական ֆունկցիա, քանի որ հնարավորություն է տալիս բնակչությանը բարելավել կյանքի պայմանները, և կարգավորող ֆունկցիա, քանի որ բանկային համակարգի միջոցով ազդում է տնտեսության կայունության վրա։ Վարկի ճիշտ օգտագործումը նպաստում է ինչպես անհատների ֆինանսական նպատակների իրականացմանը, այնպես էլ երկրի տնտեսական աճին։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից տնտեսության զարգացման պայմաններում գիտելիքի վրա հիմնված կառավարման համակարգերի ձևավորման, կիրառման և կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության հիմքում այն գաղափարն է, որ գիտելիքը, մարդկային կապիտալը, նորարարությունը, տեղեկատվությունը և տեխնոլոգիական առաջընթացը դարձել են տնտեսական աճի և մրցունակության առանցքային գործոններ։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են գիտելիքահենք տնտեսության ձևավորման նախադրյալները, տնտեսական կառավարման ավանդական և նոր մոտեցումների փոխակերպումները, ինչպես նաև գիտելիքի ստեղծման, տարածման և արդյունավետ օգտագործման նշանակությունը երկրի զարգացման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդկային կապիտալի զարգացմանը, կրթության և գիտության դերին, նորարարական գործունեության խթանմանը, տեղեկատվական և թվային տեխնոլոգիաների կիրառմանը և կառավարման որոշումների կայացման գործընթացում գիտելիքի օգտագործմանը։ Աշխատությունը դիտարկում է նաև այն ինստիտուցիոնալ և կազմակերպական խնդիրները, որոնք կարող են խոչընդոտել գիտելիքահենք կառավարման համակարգերի արդյունավետ ձևավորմանը, այդ թվում՝ գիտելիքի կառավարման մեխանիզմների անկատարությունը, մասնագիտական ներուժի ոչ լիարժեք օգտագործումը, գիտություն–կրթություն–բիզնես կապերի սահմանափակ զարգացումը և նորարարությունների ներդրման դժվարությունները։ Կարևորվում է պետական կառավարման, մասնավոր հատվածի, կրթական և գիտական կառույցների համագործակցությունը՝ որպես գիտելիքի վրա հիմնված տնտեսական զարգացման անհրաժեշտ պայման։ Աշխատության մեջ տնտեսական զարգացումը ներկայացվում է ոչ միայն որպես արտադրության և եկամուտների աճ, այլև որպես գիտելիքի ստեղծման, կուտակման և կիրառման շարունակական գործընթաց, որը կարող է բարձրացնել տնտեսության արտադրողականությունը, ճկունությունը և մրցունակությունը։ Ներկայացված մոտեցումները կարող են օգտակար լինել տնտեսական քաղաքականության մշակման, զարգացման ռազմավարությունների ձևավորման և կառավարման արդյունավետության բարձրացման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, կառավարման ոլորտի մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին՝ որպես գիտելիքահենք տնտեսական զարգացման տեսական և կիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրության նյութ։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության բանավոր ստեղծագործության հավաքմանը, ուսումնասիրմանն ու ներկայացմանը։ Այն ընդգրկում է ժողովրդական բանահյուսության տարբեր ժանրեր և արտացոլում տարածաշրջանի բնակչության պատմական հիշողությունը, աշխարհընկալումը, հոգևոր կյանքն ու մշակութային ինքնատիպությունը։ Բանահյուսական ժառանգությունը դիտարկվում է որպես սերնդեսերունդ փոխանցվող մշակութային արժեքների ամբողջություն, որի միջոցով պահպանվել և արտահայտվել են համայնքային կյանքի փորձը, բարոյական պատկերացումները, ավանդական սովորույթներն ու հասարակական հարաբերությունները։ Ժողովրդական պատմությունների, հեքիաթների, ավանդազրույցների, առասպելական պատումների, երգերի, ասացվածքների և այլ բանավոր ստեղծագործությունների միջոցով բացահայտվում են տարածաշրջանի բնակչության առօրյան, աշխատանքային գործունեությունը, ընտանեկան ու համայնքային հարաբերությունները, տոնական սովորույթներն ու հավատալիքները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն տեղական բարբառային առանձնահատկությունները, պատումների լեզվական ու գեղարվեստական ինքնատիպությունը և տարբեր բնակավայրերում պահպանված բանավոր ավանդույթները։ Հրատարակությունը կարևոր աղբյուր է Լեռնային Ղարաբաղի մշակութային ժառանգության, հայ ժողովրդական բանահյուսության տարածաշրջանային դրսևորումների և ազգային հիշողության ուսումնասիրության համար։ Այն օգտակար է բանագետների, ազգագրագետների, լեզվաբանների, պատմաբանների, հայագետների, ուսանողների և ժողովրդական ստեղծագործությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Культура

Ժողովածուն ներառում է երաժշտության և պարի պատկերագրական արտացոլմանն առնչվող գիտական զեկուցումների հիմնադրույթներ՝ ներկայացված Երևանում անցկացված առաջին միացյալ սիմպոզիումի շրջանակում։ Նյութերը նվիրված են երաժշտական և պարային մշակույթի ուսումնասիրմանը տեսողական արվեստի ու պատկերային աղբյուրների միջոցով։ Պատկերագրությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես են երաժիշտները, երաժշտական գործիքները, պարողները և պարային շարժումները ներկայացվել տարբեր ժամանակաշրջանների արվեստի գործերում, ձեռագրերում, որմնանկարներում, մանրանկարներում, քանդակներում և այլ պատկերային հուշարձաններում։ Այսպիսի ուսումնասիրությունները կարևոր են անցյալի երաժշտական ու պարային ավանդույթների վերակազմության, կատարողական մշակույթի առանձնահատկությունների, գործիքների տեսակների և շարժումների բնույթի բացահայտման համար։ Միաժամանակ դրանք նպաստում են արվեստի տարբեր ճյուղերի փոխառնչությունների և պատկերային աղբյուրների պատմամշակութային նշանակության ըմբռնմանը։ Գիտական քննարկումների համատեղ ձևաչափը հնարավորություն է ստեղծում երաժշտագետների, արվեստաբանների, պարագետների և մշակույթի պատմաբանների մոտեցումների համադրման համար։ Ժողովածուն արժեքավոր նյութ է հայկական և համաշխարհային երաժշտական ու պարային մշակույթի պատկերագրական վկայությունների, ինչպես նաև արվեստի պատմության միջառարկայական ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվողների համար։