Լեռնային Ղարաբաղի բանահյուսությունը

Տնտեսագիտություն

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գիտելիքահենք տնտեսության ձևավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրա զարգացման հիմնական նախադրյալները, խոչընդոտներն ու հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում գիտելիքը դիտարկվում է որպես տնտեսական աճի, արտադրողականության բարձրացման, նորարարության և ազգային մրցունակության կարևորագույն ռեսուրս։ Ուսումնասիրվում են կրթության, գիտության, հետազոտությունների, տեխնոլոգիական զարգացման և բիզնեսի միջև փոխկապակցվածության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև մարդկային կապիտալի որակի ազդեցությունը տնտեսության զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բարձր որակավորում ունեցող մասնագետների պատրաստմանն ու պահպանմանը, կրթական համակարգի և աշխատաշուկայի պահանջների համապատասխանությանը, գիտահետազոտական ներուժի արդյունավետ օգտագործմանը և գիտելիքի առևտրայնացման հնարավորություններին։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև նորարարական ձեռնարկությունների, տեխնոլոգիական ընկերությունների, ստարտափների և գիտատեխնոլոգիական ենթակառուցվածքների զարգացման խնդիրներին՝ որպես գիտելիքահենք տնտեսության հիմնական բաղադրիչների։ Կարևորվում է պետության, մասնավոր հատվածի, գիտակրթական հաստատությունների և ֆինանսական կառույցների համագործակցության դերը նորարարական էկոհամակարգի ձևավորման գործում։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է գիտահետազոտական և նորարարական գործունեության ֆինանսավորման խնդիրը, ներառյալ պետական աջակցության, մասնավոր ներդրումների և այլ ֆինանսական աղբյուրների արդյունավետ համադրումը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում թվայնացմանը, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների տարածմանը և թվային ենթակառուցվածքների զարգացմանը, որոնք կարող են արագացնել գիտելիքի ստեղծման, տարածման և կիրառման գործընթացները։ Հետազոտությունը կարող է դիտարկել նաև Հայաստանի տնտեսության կառուցվածքային առանձնահատկությունները, փոքր ներքին շուկան, մասնագետների արտահոսքը, հետազոտական ներուժի սահմանափակ ֆինանսավորումը և գիտություն-բիզնես կապերի ոչ լիարժեք զարգացումը՝ որպես ոլորտի հիմնական մարտահրավերներ։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են առաջարկվել կրթության և գիտության զարգացման, նորարարության խթանման, տեխնոլոգիական ձեռներեցության ֆինանսավորման, մարդկային կապիտալի պահպանման և միջազգային գիտատեխնոլոգիական համագործակցության ընդլայնման ուղղություններ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել Հայաստանի տնտեսական զարգացման երկարաժամկետ ռազմավարության կատարելագործմանը և այնպիսի միջավայրի ձևավորմանը, որտեղ գիտելիքը, նորարարությունը և բարձր տեխնոլոգիաները կդառնան տնտեսական աճի ու երկրի մրցունակության հիմնական շարժիչ ուժերից։

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է մոլիբդեն-պղինձ նանոկոմպոզիտային նյութերի ստացման գործընթացի և թթվածնավոր միացություններից այրման ռեժիմում մետաղների համատեղ վերականգնման մեխանիզմի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն ֆիզիկաքիմիական օրինաչափությունները, որոնք պայմանավորում են մոլիբդենի և պղնձի միաժամանակյա վերականգնումը և նանոկառուցվածքային կոմպոզիտային նյութի ձևավորումը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են ելային թթվածնավոր միացությունների հատկությունները, այրման գործընթացի առանձնահատկությունները, վերականգնման պայմանները և ստացվող նյութերի կառուցվածքային ու ֆիզիկաքիմիական բնութագրերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այրման ռեժիմի պարամետրերին, ռեակցիայի ընթացքին, ջերմային ազդեցությանը և նյութերի բաղադրության ու կառուցվածքի ձևավորման միջև փոխկապակցվածությանը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել նյութերի ֆազային, կառուցվածքային, մորֆոլոգիական և քիմիական կազմի ուսումնասիրության մեթոդներ՝ պարզելու համար նանոկոմպոզիտի ձևավորման փուլերը և մետաղների վերականգնման հաջորդականությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում մոլիբդենի և պղնձի փոխազդեցության, դրանց համատեղ վերականգնման հնարավոր մեխանիզմների և վերջնական նյութում մետաղական բաղադրիչների բաշխման առանձնահատկությունների բացահայտմանը։ Նանոկառուցվածքային նյութերի ստացման գործընթացի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս կապ հաստատելու սինթեզի պայմանների և նյութի վերջնական հատկությունների միջև, ինչը կարևոր է նպատակային հատկություններով կոմպոզիտների մշակման համար։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ստացված նյութերի մասնիկների չափին, միկրոկառուցվածքին, ֆազային կազմին և այլ տեխնոլոգիական նշանակություն ունեցող բնութագրերին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել այրման սինթեզի միջոցով նանոկոմպոզիտային նյութերի ստացման գործընթացների կատարելագործմանը և մետաղների համատեղ վերականգնման վերաբերյալ տեսական պատկերացումների խորացմանը։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ փոշեմետալուրգիայի, էլեկտրատեխնիկական նյութերի, կատալիզի, բարձր տեխնոլոգիական կոմպոզիտների և այլ նյութագիտական ուղղությունների համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել նյութագետներին, քիմիկոսներին, նանոտեխնոլոգիայի մասնագետներին, ֆիզիկաքիմիկոսներին, փոշեմետալուրգիայի հետազոտողներին և համապատասխան ոլորտների գիտաշխատողներին ու ուսանողներին։

Լեզվաբանություն

Հայոց լեզվի տեսություն աշխատությունը լեզվաբանական-ուսումնական բնույթի ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է հայոց լեզվի կառուցվածքի գիտական հիմքերը՝ ընդգրկելով նրա հնչյունաբանությունը, բառագիտությունը, ձևաբանությունը և շարահյուսությունը, այն բացատրում է լեզվի համակարգային բնույթը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են տարբեր լեզվական մակարդակները փոխկապակցված և միասին ձևավորում խոսքի ամբողջական կառուցվածքը, գիրքը անդրադառնում է նաև հայերենի պատմական զարգացման որոշ առանձնահատկություններին, բարբառային բազմազանությանը և ժամանակակից լեզվական նորմերի ձևավորմանը, միաժամանակ ընդգծելով լեզվի ճիշտ կիրառման կանոնները գրավոր և բանավոր խոսքում, ինչը այն դարձնում է կարևոր ուսումնական աղբյուր ուսանողների, լեզվաբանների և հայերենը խորությամբ ուսումնասիրողների համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ուղղակի և անուղղակի հարկերի հարաբերակցության օպտիմալացման ուղիների ուսումնասիրությանը՝ հարկային համակարգի արդյունավետության, պետական բյուջեի եկամուտների ապահովման, տնտեսական աճի և հարկային բեռի արդար բաշխման համատեքստում։ Հետազոտության թեման գիտությունների թեկնածուի ատենախոսության շրջանակում ուսումնասիրվել է ՀՀ ԳԱԱ Մ. Քոթանյանի անվան տնտեսագիտության ինստիտուտում, իսկ պաշտպանությունը տեղի է ունեցել 2010 թվականին։ Աշխատության կենտրոնում հարկային համակարգի կառուցվածքի այնպիսի համադրության ձևավորման խնդիրն է, որի դեպքում ուղղակի և անուղղակի հարկերը միաժամանակ կապահովեն պետական եկամուտների կայունությունը, տնտեսական գործունեության խթանումը և հարկային արդարության սկզբունքի պահպանումը։ Ուղղակի հարկերը հիմնականում կապված են եկամուտների, շահույթի և գույքի հարկման հետ, մինչդեռ անուղղակի հարկերը գանձվում են ապրանքների և ծառայությունների շրջանառության կամ սպառման միջոցով և դրանց տնտեսական բեռը մեծապես փոխանցվում է վերջնական սպառողին։ Հետևաբար դրանց հարաբերակցությունը կարևոր նշանակություն ունի ինչպես տնտեսավարող սուբյեկտների գործունեության, այնպես էլ բնակչության գնողունակության և սոցիալական բարեկեցության համար։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել ուղղակի և անուղղակի հարկերի տեսակարար կշիռները ՀՆԱ-ում և պետական բյուջեի հարկային եկամուտներում, դրանց փոփոխության դինամիկան, հարկային դրույքաչափերի ազդեցությունը, հարկման բազայի ընդլայնման հնարավորությունները և հարկային վարչարարության արդյունավետությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն խնդրին, որ անուղղակի հարկերի չափազանց մեծ տեսակարար կշիռը կարող է մեծացնել սպառողների վրա ընկնող հարկային բեռը, բարձրացնել ապրանքների և ծառայությունների գները և սահմանափակել ներքին պահանջարկը։ Աշխատանքում կարևոր ուղղություն է հարկային համակարգի կառուցվածքային հավասարակշռության ապահովումը՝ ուղղակի հարկերի դերի ուժեղացման, հարկային արտոնությունների և դրույքաչափերի վերանայման, ինչպես նաև ստվերային տնտեսության կրճատման միջոցով։ Հետազոտության հրապարակված արդյունքներում առաջարկվում է նաև տարբերակված մոտեցում հարկային դրույքաչափերի և հարկվող շեմերի նկատմամբ՝ դրանք համապատասխանեցնելով տնտեսության և առանձին հարկատուների առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև մաքսային քաղաքականությանը, ներմուծման և արտահանման խթանմանը, մաքսային վարչարարության կատարելագործմանը և այնպիսի մեխանիզմների ձևավորմանը, որոնք կնպաստեն հարկման բազայի ընդլայնմանը՝ առանց տնտեսության ակտիվության անհարկի սահմանափակման։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հարկային վարչարարության կատարելագործումը, քանի որ հարկային եկամուտների աճը կարող է ապահովվել ոչ միայն դրույքաչափերի փոփոխությամբ, այլև հարկային պարտավորությունների կատարման մակարդակի բարձրացմամբ, ստվերային գործունեության բացահայտմամբ և հարկման բազաների ընդլայնմամբ։ ՀՀ հարկային եկամուտների կառավարման ծրագրերում ևս որպես հիմնական ուղղություններ առանձնացվել են հարկային վարչարարության կատարելագործումը, հարկման բազաների ընդլայնումը և հարկային քաղաքականության այնպիսի իրականացումը, որը միաժամանակ նպաստում է բիզնես միջավայրի մրցունակությանը և բյուջետային եկամուտների ապահովմանը։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կայանում է նրանում, որ ուղղակի և անուղղակի հարկերի ավելի հիմնավորված հարաբերակցությունը կարող է նպաստել հարկային բեռի արդարացի բաշխմանը, պետական ֆինանսների կայունությանը, ներդրումային միջավայրի բարելավմանը և տնտեսական ակտիվության խթանմանը։ Ուսումնասիրության մոտեցումները կարող են կիրառվել հարկային քաղաքականության մշակման, հարկային օրենսդրության կատարելագործման, բյուջետային եկամուտների կանխատեսման և հարկային վարչարարության բարելավման գործընթացներում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հարկերի կառուցվածքային հարաբերակցությունը դիտարկում է որպես հարկային քաղաքականության առանցքային խնդիր՝ ընդգծելով պետական եկամուտների ապահովման և հարկային արդարության, տնտեսական արդյունավետության ու հասարակության բարեկեցության միջև հավասարակշռության անհրաժեշտությունը։

Գրականություն

Այս աշխատանքը անդրադառնում է պատմական ճշմարտացիության խնդրին գեղարվեստական գրականության մեջ՝ վերլուծելով այն սահմանային տարածքը, որտեղ պատմական փաստը և գեղարվեստական վերարտադրությունը փոխազդում են միմյանց հետ։ Հետազոտության մեջ պատմական ճշմարտացիությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես փաստերի ճշգրիտ վերարտադրություն, այլ նաև որպես հեղինակի կողմից պատմական իրականության իմաստավորման և վերաիմաստավորման գործընթաց, որտեղ կարևոր դեր ունեն գեղարվեստական պայմանականությունը, հեղինակային դիրքորոշումը և ժամանակի ընկալման առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ պատմական թեմայով ստեղծագործություններում հաճախ առաջանում է լարվածություն փաստականության և գեղարվեստական ազատության միջև, ինչը հանգեցնում է տարբեր մեկնաբանությունների՝ կախված ընթերցողի ակնկալիքներից և մշակութային համատեքստից։ Քննարկվում են նաև այն մեթոդները, որոնց միջոցով գրողները ստեղծում են պատմական «իրականության պատրանք», օգտագործելով փաստագրական նյութեր, ժամանակի լեզվական վերարտադրություն, իրական անձանց և իրադարձությունների ներմուծում, ինչպես նաև հորինված տարրերի համադրություն։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմական վեպի ժանրին, որտեղ հեղինակը հաճախ միավորում է գիտական պատմագրության և գեղարվեստական մտքի սկզբունքները՝ ստեղծելով բազմաշերտ տեքստ, որը միաժամանակ և՛ արտացոլում է, և՛ մեկնաբանում պատմությունը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը եզրակացնում է, որ գեղարվեստական գրականության մեջ պատմական ճշմարտացիությունը բացարձակ կատեգորիա չէ, այլ հարաբերական և բազմիմաստ երևույթ, որը ձևավորվում է պատմության, արվեստի և ընթերցողի ընկալման փոխազդեցության արդյունքում։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է հիդրոմորֆ լանդշաֆտներում գրունտային ջրերի տարածական դիրքի, մակարդակի փոփոխությունների և դրանց կարգավորման ու արդյունավետ օգտագործման հիմնախնդիրների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ջրային ռեժիմի և լանդշաֆտի հիմնական բաղադրիչների՝ հողերի, բուսականության, ռելիեֆի ու մակերևութային ջրերի միջև ձևավորված փոխադարձ կապերն են։ Քննվում են գրունտային ջրերի մակարդակի ձևավորման բնական և մարդածին գործոնները, դրանց սեզոնային տատանումները, տեղանքի երկրաբանական ու գեոմորֆոլոգիական առանձնահատկությունների ազդեցությունը, ինչպես նաև ոռոգման, դրենաժային համակարգերի և հողօգտագործման պայմանների նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն երևույթներին, որոնք կարող են առաջանալ գրունտային ջրերի չափազանց բարձր կամ անբարենպաստ մակարդակի պայմաններում՝ հողերի գերխոնավացում, ճահճացում, երկրորդային աղակալում և հողային ռեժիմի այլ փոփոխություններ։ Միաժամանակ դիտարկվում է ջրային պաշարների նպատակահարմար օգտագործման խնդիրը՝ հաշվի առնելով գյուղատնտեսական արտադրության պահանջները և բնական լանդշաֆտների էկոլոգիական կայունության պահպանման անհրաժեշտությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել հիդրոերկրաբանական դիտարկումների, հողագիտական հետազոտությունների, քարտեզագրության, ջրային հաշվեկշռի գնահատման և տարածական վերլուծության մեթոդներ՝ գրունտային ջրերի տեղադիրքի օրինաչափությունները բացահայտելու համար։ Կարևորվում է ջրային ռեժիմի կարգավորման տարբեր մոտեցումների գնահատումը՝ դրանց ազդեցությունը դիտարկելով ոչ միայն առանձին հողատարածքների, այլև ամբողջ լանդշաֆտային համակարգի մակարդակով։ Գրունտային ջրերի կառավարման խնդիրը կապվում է նաև մելիորատիվ վիճակի բարելավման, հողերի արտադրողականության պահպանման և ջրային ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործման հետ։ Հատուկ նշանակություն ունի երկարաժամկետ դիտարկումների կազմակերպումը, քանի որ ջրային ռեժիմի փոփոխությունները կարող են պայմանավորված լինել ինչպես սեզոնային գործոններով, այնպես էլ կլիմայական ու տնտեսական գործընթացներով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հիդրոերկրաբանության, լանդշաֆտագիտության, հողագիտության և գյուղատնտեսական մելիորացիայի մոտեցումները՝ հիդրոմորֆ տարածքների ջրային ռեժիմի գնահատման, կարգավորման և բնական ռեսուրսների կայուն օգտագործման գիտական հիմքերի ձևավորման նպատակով։