Գերմանիայի հայ համայնքը 1991-2013 թվականներին

Литература

Գիրքը նվիրված է ամերիկացի գրող և բանաստեղծ Charles Bukowski-ի արձակ ստեղծագործությունների բազմակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով նրա գրական ոճի, թեմատիկ ուղղությունների և գեղարվեստական մտածողության հիմնական առանձնահատկությունները։ Աշխատությունում վերլուծվում են հեղինակի արձակ երկերի կառուցվածքային, լեզվաոճական և գաղափարական հատկանիշները, անդրադարձ է կատարվում քաղաքային կյանքի, սոցիալական մեկուսացման, աղքատության, մարդկային հարաբերությունների, ազատության և անհատի ներքին պայքարի թեմաներին, որոնք կարևոր տեղ են զբաղեցնում նրա ստեղծագործություններում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է Բուկովսկու պարզ, անմիջական և երբեմն սուր արտահայտչաձևը, ռեալիստական պատկերման մեթոդները, ինչպես նաև ինքնակենսագրական տարրերի դերը նրա արձակում։ Գիրքը դիտարկում է նաև գրողի ստեղծագործությունների տեղն ու նշանակությունը ժամանակակից ամերիկյան գրականության համատեքստում, ներկայացնում դրանց ընդունելությունն ու ազդեցությունը գրական գործընթացների վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, մշակութաբաններին, ուսանողներին, հետազոտողներին և համաշխարհային գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին, որոնք ցանկանում են ավելի խորությամբ ծանոթանալ Չարլզ Բուկովսկու ստեղծագործական աշխարհին և նրա արձակի գեղարվեստական առանձնահատկություններին։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է հանրակրթության գործընթացում սովորողների բարոյական և իմացական պահանջմունքների ձևավորման մանկավարժական պայմանների, միջոցների ու մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է ուսուցման և դաստիարակության փոխկապակցվածության վրա՝ կրթությունը դիտարկելով ոչ միայն որպես գիտելիքների ու կարողությունների փոխանցման գործընթաց, այլև որպես սովորողի արժեքային համակարգի, ճանաչողական հետաքրքրությունների, ինքնուրույն մտածողության և պատասխանատու վարքագծի զարգացման կարևոր միջավայր։ Քննության են առնվում բարոյական պահանջմունքների ձևավորման հոգեբանական և մանկավարժական հիմքերը, դրանց կապը անձի համոզմունքների, արժեքային կողմնորոշումների, հասարակական վարքի և սեփական գործողությունների նկատմամբ պատասխանատվության հետ։ Իմացական պահանջմունքները դիտարկվում են որպես նոր գիտելիքներ ձեռք բերելու, երևույթների պատճառահետևանքային կապերը հասկանալու, ինքնուրույն ուսումնասիրելու և մտավոր գործունեություն իրականացնելու ներքին ձգտում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հանրակրթական տարբեր առարկաների բովանդակության դաստիարակչական և զարգացնող հնարավորություններին՝ բացահայտելով, թե ինչպես կարող են լեզվի, գրականության, պատմության, բնագիտական, հասարակագիտական և այլ առարկաների ուսուցման ընթացքում միաժամանակ զարգանալ սովորողների ճանաչողական հետաքրքրություններն ու բարոյական պատկերացումները։ Կարևորվում է ուսուցչի դերը՝ որպես կրթական միջավայրի կազմակերպողի, սովորողների ճանաչողական ակտիվությունը խթանող և արժեքային կողմնորոշումների ձևավորմանը նպաստող մասնագետի։ Քննարկվում են խնդրահարույց ուսուցման, բանավեճերի, ինքնուրույն աշխատանքների, ստեղծագործական առաջադրանքների, խմբային գործունեության և առօրյա կյանքի հետ կապված ուսումնական իրավիճակների կիրառման հնարավորությունները։ Այս մեթոդները նպաստում են ոչ միայն ուսումնական նյութի յուրացմանը, այլև սեփական դիրքորոշումը հիմնավորելու, ուրիշների կարծիքը գնահատելու, համագործակցելու և պատասխանատու որոշումներ կայացնելու կարողությունների զարգացմանը։ Հատուկ նշանակություն է տրվում սովորողների տարիքային և անհատական առանձնահատկությունների հաշվառմանը, քանի որ բարոյական և ճանաչողական պահանջմունքների ձևավորման արդյունավետությունը պայմանավորված է ուսումնական նյութի մատչելիությամբ, հետաքրքրությամբ և անձնական նշանակությամբ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ուսումնական մոտիվացիայի խնդրին՝ ուսումնասիրելով ներքին հետաքրքրության, հաջողության զգացման, ինքնուրույնության և ուսուցչի խրախուսող վերաբերմունքի ազդեցությունը սովորելու պահանջմունքի զարգացման վրա։ Բարոյական դաստիարակության տեսանկյունից կարևորվում են արդարության, պատասխանատվության, փոխադարձ հարգանքի, համագործակցության և հասարակական պարտքի վերաբերյալ պատկերացումների ձևավորումը։ Ուսուցման գործընթացը ներկայացվում է որպես միջավայր, որտեղ գիտելիքի յուրացումը կարող է զուգակցվել անձի սոցիալական և բարոյական զարգացման հետ։ Ուսումնասիրության կիրառական նշանակությունը կապված է դասավանդման այնպիսի մեթոդական համակարգի ձևավորման հետ, որը հնարավորություն է տալիս կրթական բովանդակությունն առավել արդյունավետ օգտագործել սովորողի համակողմանի զարգացման նպատակով։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, ուսուցիչների, կրթության կազմակերպիչների, դպրոցական հոգեբանների, մանկավարժական հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է լեզվի քաղաքական գործառույթի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով լեզվի դերը հասարակական և քաղաքական հարաբերությունների ձևավորման, պահպանման ու վերափոխման գործընթացներում։ Ուսումնասիրության շրջանակում լեզուն դիտարկվում է ոչ միայն որպես հաղորդակցության միջոց, այլև որպես սոցիալական իշխանության, ինքնության, գաղափարների տարածման և հասարակական խմբերի փոխհարաբերությունների վրա ազդեցություն ունեցող կարևոր գործոն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվի քաղաքական գործառույթի էությանը, դրա բովանդակությանը և տարբեր հասարակական միջավայրերում դրսևորման ձևերին։ Քննարկվում են լեզվական քաղաքականության, պետական լեզվի կարգավիճակի, լեզվական իրավունքների, կրթության և վարչարարության ոլորտներում լեզվի կիրառության հետ կապված հարցերը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև լեզվի և ազգային ինքնության փոխկապակցվածությանը՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող է լեզուն նպաստել մշակութային ժառանգության պահպանմանը, ազգային համախմբմանը և պատմական հիշողության փոխանցմանը։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են բազմալեզու և բազմամշակութային հասարակություններում լեզվական հարաբերությունների առանձնահատկությունները, տարբեր լեզվական խմբերի շահերի հավասարակշռման խնդիրները և լեզվական քաղաքականության ազդեցությունը հասարակական ինտեգրման վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում լեզվի քաղաքական գործառույթի արտահայտմանը պետական կառավարման, կրթության, զանգվածային հաղորդակցության, քաղաքական խոսույթի և հասարակական տեղեկատվության ոլորտներում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես կարող են լեզվական ընտրությունը, բառապաշարը, հաղորդակցության ձևերը և լեզվական նորմերի սահմանումը կապված լինել քաղաքական նպատակների ու հասարակական գործընթացների հետ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, քաղաքագետներին, սոցիոլոգներին, կրթության ոլորտի մասնագետներին և լեզվական քաղաքականության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, այն ներկայացնում է լեզուն որպես հասարակական և քաղաքական կյանքի ակտիվ բաղադրիչ՝ ընդգծելով դրա նշանակությունը ինքնության, իշխանության, հանրային հաղորդակցության և հասարակական հարաբերությունների ձևավորման գործում։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Ալեքսանդր Բլոկի քնարական ցիկլերի պոետիկայի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրանց կառուցվածքային, թեմատիկ և գեղարվեստական կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Վերլուծվում են ցիկլայնության ձևավորման սկզբունքները, քնարական սուբյեկտի փոփոխվող դրսևորումները, պատկերային համակարգի զարգացումը և խորհրդանշական մտածողության դերը բանաստեղծական ամբողջության ստեղծման մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակի, հիշողության և ներքին փորձառության փոխկապակցվածությանը, ինչպես նաև քնարական ցիկլերի ներսում իմաստային լարվածությունների և գաղափարական շերտերի ձևավորմանը։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է նաև ռուս սիմվոլիզմի գեղարվեստական ավանդույթների ազդեցությունը Բլոկի ստեղծագործական մեթոդի վրա՝ ցույց տալով, թե ինչպես է քնարական ցիկլը դառնում ամբողջական աշխարհայացքային համակարգի արտահայտման ձև։ Գրքում ներկայացված վերլուծությունները հնարավորություն են տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել Բլոկի պոեզիայի ներքին կառուցվածքի, գեղարվեստական նորարարությունների և ռուս քնարական գրականության զարգացման մեջ նրա ունեցած նշանակալի դերի մասին։

История

Աշխատությունը նվիրված է Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործական և հասարակական ժառանգության ուսումնասիրությանը հայ ազգագրության համատեքստում՝ բացահայտելով նրա գրական երկերում, հրապարակախոսության մեջ և մշակութային գործունեության ընթացքում արտացոլված ժողովրդական կենցաղի, սովորույթների, հավատալիքների, ծեսերի և ավանդույթների առանձնահատկությունները։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն հանգամանքի վրա, որ գրողի ստեղծագործություններում հայ ժողովրդի առօրյա կյանքը ներկայացվում է ոչ միայն որպես գեղարվեստական միջավայր, այլև որպես պատմամշակութային արժեք ունեցող հարուստ նյութ։ Քննության են առնվում գյուղական համայնքի կառուցվածքը, ընտանեկան և ազգակցական հարաբերությունները, աշխատանքի ավանդական ձևերը, հասարակական փոխհարաբերությունները, տոնական ու ծիսական սովորույթները, ժողովրդական պատկերացումները և բարոյական արժեքները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում Լոռու և ընդհանրապես հայկական գյուղական միջավայրի նկարագրություններին, որոնց միջոցով հնարավոր է պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանի բնակչության կենսակերպի, աշխարհընկալման և սոցիալական հարաբերությունների մասին։ Ուսումնասիրվում է բանահյուսական նյութի կիրառությունը՝ ժողովրդական հեքիաթների, առակների, ավանդությունների, երգերի, ասացվածքների, դարձվածքների և խոսակցական լեզվի տարրերի տեսանկյունից։ Կարևորվում է գրողի հետաքրքրությունը ժողովրդական բանավոր մշակույթի նկատմամբ և այն եղանակները, որոնցով բանահյուսական ու ազգագրական նյութը գեղարվեստական վերամշակման միջոցով դարձել է նրա ստեղծագործական աշխարհի բաղադրիչ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ժողովրդական հավատալիքների, բնության հետ կապված պատկերացումների, համայնքային վարքականոնների և ավանդական արժեքների արտացոլմանը։ Գրական նյութի համադրումը ազգագրական տվյալների հետ հնարավորություն է տալիս գնահատել ստեղծագործությունները նաև որպես ժամանակաշրջանի հասարակական և մշակութային կյանքի մասին տեղեկություններ պահպանող աղբյուրներ՝ միաժամանակ հաշվի առնելով գեղարվեստական գրականության առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է հեղինակի վերաբերմունքը ազգային մշակութային ժառանգության պահպանման, ժողովրդական ստեղծագործության հավաքման և ուսումնասիրման նկատմամբ։ Նրա գործունեությունը դիտարկվում է հայ մտավորականության այն լայն շարժման համատեքստում, որը ձգտում էր գրանցել, պահպանել և նոր սերունդներին փոխանցել ժողովրդի հոգևոր ու նյութական մշակույթի արժեքները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել գրականության և ազգագրության փոխառնչությունները, հասկանալ ժողովրդական մշակույթի ազդեցությունը գրողի աշխարհայացքի և գեղարվեստական մտածողության ձևավորման վրա, ինչպես նաև գնահատել նրա ժառանգության նշանակությունը հայ ժողովրդի ավանդական մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության, ազգագրության, բանահյուսության, մշակութաբանության և հայագիտության ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, ուսանողների, մանկավարժների և ազգային մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է քրոնիկական սրտային անբավարարությամբ հիվանդների մոտ սրտի աջ և ձախ փորոքների կառուցվածքային ու ֆունկցիոնալ վերափոխումների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ իշեմիկ և իդիոպաթիկ դիլատացիոն կարդիոմիոպաթիաների պայմաններում։ Հետազոտության առանցքում սրտամկանի ռեմոդելավորման առանձնահատկությունների գնահատումն է՝ հաշվի առնելով հիվանդության առաջացման տարբեր պատճառները և դրանց ազդեցությունը սրտի երկու փորոքների վիճակի վրա։ Ռեմոդելավորումը դիտարկվում է որպես սրտի կառուցվածքի, չափերի, ձևի և ֆունկցիոնալ հատկությունների փոփոխությունների համալիր գործընթաց, որը զարգանում է սրտային անբավարարության առաջընթացին զուգընթաց։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ձախ փորոքի կառուցվածքային փոփոխությունների և կծկողական ֆունկցիայի խանգարումների գնահատմանը, ինչպես նաև դրանց փոխկապակցվածությանը աջ փորոքի վիճակի հետ։ Աջ փորոքի ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի հիվանդության ընդհանուր կլինիկական պատկերի և սրտի տարբեր բաժինների միջև ֆունկցիոնալ փոխազդեցության ըմբռնման համար։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչ ընդհանրություններ և տարբերություններ կարող են դրսևորվել իշեմիկ ծագման սրտամկանի ախտահարման և անհայտ պատճառագիտությամբ զարգացող դիլատացիոն կարդիոմիոպաթիայի դեպքում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են գնահատվել սրտի խոռոչների չափերը, պատերի կառուցվածքային փոփոխությունները, փորոքների կծկողական գործունեությունը և սրտի ընդհանուր հեմոդինամիկ վիճակը բնութագրող ցուցանիշները։ Կարևորվում է նաև աջ և ձախ փորոքների փոխկապակցված աշխատանքի գնահատումը, քանի որ մեկ փորոքի կառուցվածքային կամ ֆունկցիոնալ փոփոխությունները կարող են անդրադառնալ մյուսի գործունեության վրա։ Տարբեր խմբերում ստացված տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու քրոնիկական սրտային անբավարարության զարգացման մեխանիզմների և տարբեր պատճառագիտության դեպքում սրտամկանի վերափոխումների բնույթի մասին։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը նպաստում է սրտային անբավարարության պայմաններում երկփորոքային ռեմոդելավորման վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը և տարբեր տեսակի կարդիոմիոպաթիաների կառուցվածքային ու ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունների համակարգված գնահատմանը։