Հայկական հարցը և սփյուռքահայությունը մինչև ԽՍՀՄ փլուզումը

Լեզվաբանություն

Այս աշխատությունը հանդիսանում է քննադատական արձագանք գիտական գրախոսությանը, որը նվիրված էր ժամանակակից հայերենի պատմական քերականության ուսումնասիրությանը և հրապարակվել էր Թիֆլիսում, մասնավորապես անդրադառնալով հայերեն լեզվի պատմական զարգացման, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և բարբառային շերտերի մեկնաբանությանը։ Նյութում հեղինակը պաշտպանում է իր լեզվաբանական մոտեցումները՝ մանրամասն վերլուծելով այն դիտողությունները, որոնք ներկայացվել էին հայտնի արևելագիտական դպրոցների ներկայացուցիչների կողմից, և փորձում է հիմնավորել իր տեսական դիրքորոշումները՝ կապված հնչյունական փոփոխությունների, ձևաբանական համակարգի զարգացման և շարահյուսական կառուցվածքների պատմական ձևավորման հետ։ Քննարկվում են նաև մեթոդաբանական տարբերությունները պատմահամեմատական լեզվաբանության մեջ, մասնավորապես այն հարցերը, թե ինչպես պետք է մեկնաբանել գրավոր աղբյուրները և կենդանի խոսքի տվյալները լեզվի զարգացման փուլերը վերակառուցելու համար։ Աշխատությունը միաժամանակ ընդգծում է լեզվաբանական վեճերի գիտական նշանակությունը՝ որպես գիտության զարգացման շարժիչ ուժ, և ցույց է տալիս հայերենագիտության ձևավորման շրջանում առկա տարբեր դպրոցների մոտեցումների հակադրությունը։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը ներկայացնում է ոչ միայն կոնկրետ գրախոսության պատասխան, այլ նաև ավելի լայն գիտական դիսկուրսի մաս՝ կապված հայ լեզվի պատմական ուսումնասիրության մեթոդների և սկզբունքների հետ։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է բակտերիալ բջիջներում կալիումի իոնների կլանման բնույթի և դրա հիմքում ընկած մեմբրանային ու կենսաքիմիական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը արտաքին միջավայրի տարբեր պայմաններում։ Հետազոտության առանցքում կալիումի դերն է բջջի իոնային հավասարակշռության, օսմոտիկ կարգավորման, ներքին միջավայրի կայունության և նյութափոխանակային գործընթացների պահպանման գործում։ Բակտերիալ բջիջը դիտարկվում է որպես դինամիկ համակարգ, որը կարող է արտաքին միջավայրի փոփոխություններին արձագանքել իոնների տեղափոխման և ներբջջային կոնցենտրացիաների կարգավորման միջոցով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել բջջաթաղանթով կալիումի տեղափոխման ընդհանուր սկզբունքները, մասնագիտացված տրանսպորտային համակարգերի գործառական նշանակությունը և դրանց ակտիվության փոփոխությունները շրջակա միջավայրի պայմանների ազդեցության ներքո։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել արտաքին իոնային կազմի, օսմոտիկ պայմանների և միջավայրի ֆիզիկաքիմիական հատկությունների փոփոխությունների նկատմամբ բջջային արձագանքներին՝ պարզելու, թե ինչպես է միկրոօրգանիզմը պահպանում անհրաժեշտ իոնային հավասարակշռությունը։ Կարևոր ուղղություն է կալիումի տեղափոխման և բջջային էներգետիկ գործընթացների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ ակտիվ տրանսպորտային համակարգերի աշխատանքը կապված է բջջի նյութափոխանակային վիճակի և մեմբրանային գործընթացների հետ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև տարբեր տրանսպորտային մեխանիզմների հարաբերական նշանակությանը և դրանց կարգավորմանը՝ արտաքին պայմանների փոփոխությունների ժամանակ։ Նման ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու բակտերիալ բջիջների հարմարվողականության մասին՝ բացահայտելով, թե իոնային հոմեոստազի կարգավորումը ինչպես է նպաստում փոփոխական միջավայրում բջջային գործառույթների պահպանմանը։ Մոդելային միկրոօրգանիզմի ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև ընդհանուր մանրէաբանական և բջջային ֆիզիոլոգիական օրինաչափությունների բացահայտման համար, քանի որ իոնային փոխադրումը բջիջների կենսագործունեության հիմնարար գործընթացներից է։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մանրէաբանության, բջջային ֆիզիոլոգիայի, կենսաքիմիայի և մեմբրանային կենսաֆիզիկայի մոտեցումները՝ կենտրոնանալով կալիումի իոնների տեղափոխման և արտաքին միջավայրի փոփոխություններին բակտերիալ բջջի հարմարվողական արձագանքի փոխկապակցվածության վրա։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է բարձրագույն կրթության համակարգի զարգացման համար կիրառվող ֆինանսական և նյութական խթանների ձևավորման, արդյունավետության գնահատման և կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Հետազոտության առանցքում բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ֆինանսավորման մեխանիզմները, աշխատողների նյութական շահագրգռվածությունը, կրթական ծառայությունների որակի և ֆինանսական ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության փոխկապակցվածությունն են։ Քննվում է բարձրագույն կրթության սոցիալ-տնտեսական նշանակությունը և դրա զարգացման համար անհրաժեշտ նյութական հիմքի ձևավորման դերը՝ հաշվի առնելով պետական ֆինանսավորման, ուսման վճարների, լրացուցիչ ֆինանսական աղբյուրների և բուհերի սեփական եկամուտների հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում դասախոսական և գիտական անձնակազմի աշխատանքի վարձատրության ու խրախուսման համակարգերին, քանի որ նյութական շահագրգռվածությունը կարող է կապված լինել մասնագիտական զարգացման, գիտահետազոտական ակտիվության և կրթական աշխատանքի արդյունավետության հետ։ Ուսումնասիրվում են ֆինանսավորման բաշխման սկզբունքները, բուհերի նյութատեխնիկական բազայի զարգացումը, կրթական ենթակառուցվածքների արդիականացումը և ֆինանսական կառավարման արդյունավետությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պետական և ոչ պետական ֆինանսավորման աղբյուրների հարաբերակցության խնդիրը, ինչպես նաև ֆինանսական ինքնուրույնության և հաշվետվողականության միջև հավասարակշռության ապահովումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել ուսանողների նյութական աջակցության, կրթաթոշակների, ուսման վճարի փոխհատուցման և սոցիալական աջակցության մեխանիզմները՝ բարձրագույն կրթության հասանելիության տեսանկյունից։ Անդրադարձ է կատարվում նաև կրթական հաստատությունների միջև մրցակցության, ֆինանսավորման արդյունավետության գնահատման և արդյունքների վրա հիմնված խթանման մոտեցումների նշանակությանը։ Կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները կապվում են ֆինանսական ռեսուրսների առավել նպատակային բաշխման, աշխատանքի գնահատման հստակ չափանիշների, գիտական և կրթական գործունեության խրախուսման, կառավարման թափանցիկության և նյութական բազայի շարունակական զարգացման հետ։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է կրթության տնտեսագիտության, բարձրագույն կրթության կառավարման և ֆինանսական կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել այն տնտեսական ու կազմակերպական մեխանիզմները, որոնք կարող են նպաստել բարձրագույն կրթության համակարգի կայուն զարգացմանը, կրթական ծառայությունների որակի բարձրացմանը և մարդկային ու նյութական ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործմանը։

Տեխնոլոգիա

Ջերմաէներգետիկական և ինժեներատեխնիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է շոգեգազատուրբինային տեղակայանքի աշխատանքային ռեժիմների հետազոտությանը և դրանց լավարկման գիտատեխնիկական հիմունքների մշակմանը՝ Երևանի ջերմաէլեկտրակենտրոնի (ԵրՋԷԿ) օրինակով։ Քննության են առնվում շոգեգազատուրբինային տեղակայանքների կառուցվածքը, աշխատանքի սկզբունքները, գազատուրբինային և շոգետուրբինային ցիկլերի փոխկապակցվածությունը և դրանց նշանակությունը էլեկտրական ու ջերմային էներգիայի արդյունավետ արտադրության գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղակայանքի հիմնական սարքավորումների աշխատանքային բնութագրերին, էներգետիկական բեռնվածության փոփոխություններին և շահագործման տարբեր պայմաններում ջերմատեխնիկական ցուցանիշների ձևավորմանը։ Վերլուծվում են վառելիքի ծախսի, օգտակար գործողության գործակցի, ջերմային կորուստների, գազերի ջերմաստիճանի և շոգու պարամետրերի ազդեցությունները տեղակայանքի ընդհանուր էներգետիկական արդյունավետության վրա։ Քննարկվում են աշխատանքային ռեժիմների կարգավորման, սարքավորումների համատեղ աշխատանքի համաձայնեցման, մասնակի բեռնվածության պայմաններում արդյունավետության պահպանման և շահագործման հուսալիության բարձրացման հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել ջերմադինամիկական հաշվարկների, էներգետիկական հաշվեկշիռների կազմման, աշխատանքային գործընթացների մաթեմատիկական մոդելավորման և տարբեր շահագործման ռեժիմների համեմատական գնահատման մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում ԵրՋԷԿ-ի շոգեգազատուրբինային տեղակայանքի աշխատանքի լավարկման հնարավորություններին, էներգառեսուրսների խնայողությանը, արտադրության տնտեսական արդյունավետության բարձրացմանը և շրջակա միջավայրի վրա ազդեցությունների նվազեցմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ջերմաէներգետիկայի, էներգետիկական սարքավորումների շահագործման, ջերմատեխնիկայի, էներգահամակարգերի կառավարման և էլեկտրակայանների աշխատանքային ռեժիմների հետազոտությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է իրավունքի ռեալիստական հայեցակարգի տեսական հիմքերի և դատական իրավաստեղծ գործունեության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում իրավունքի էության, իրավական նորմերի ձևավորման և դրանց գործնական կիրառման վերաբերյալ ռեալիստական իրավական մտածողության հիմնական մոտեցումները։ Վերլուծվում է իրավունքի՝ ոչ միայն որպես նորմատիվ կանոնների համակարգի, այլև որպես իրական հասարակական հարաբերություններում և իրավակիրառ պրակտիկայում դրսևորվող երևույթի ընկալումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դատարանների դերին իրավունքի մեկնաբանման, զարգացման և իրավական անորոշությունների հաղթահարման գործընթացներում։ Դիտարկվում են այն իրավիճակները, երբ դատական մարմինները, կիրառելով և մեկնաբանելով իրավական նորմերը, ձևավորում են իրավական նշանակություն ունեցող մոտեցումներ և նպաստում իրավակիրառ պրակտիկայի զարգացմանը։ Քննարկվում են դատական նախադեպի, դատական հայեցողության, իրավական մեկնաբանության և իրավունքի բացերի լրացման հետ կապված տեսական հարցերը։ Կարևորվում է օրենսդիր և դատական իշխանությունների գործառույթների հարաբերակցության խնդիրը, ինչպես նաև դատավորի իրավաստեղծ դերի հնարավոր սահմանների որոշումը։ Անդրադարձ է կատարվում իրավական որոշումների վրա հասարակական հարաբերությունների, իրավական արժեքների և գործնական անհրաժեշտությունների ազդեցությանը։ Վերլուծվում են նաև դատական իրավաստեղծ գործունեության իրավաչափության, կանխատեսելիության և իրավական որոշակիության ապահովման խնդիրները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս համադրելու իրավունքի տեսական ընկալումները դատական պրակտիկայի հետ և գնահատելու դատարանների նշանակությունը իրավական համակարգի զարգացման գործընթացում։ Այն կարող է օգտակար լինել իրավունքի տեսության, իրավունքի փիլիսոփայության, դատական իշխանության և իրավակիրառ գործունեության հարցերով զբաղվող հետազոտողների, իրավաբանների և ուսանողների համար։

Հոգեբանություն

Աշխատանքը նվիրված է ամուսնական կյանքից բավարարվածության և հուզական ինտելեկտի փոխադարձ կապի ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել, թե ինչպես են մարդու հույզերը ճանաչելու, հասկանալու, կարգավորելու և արդյունավետ արտահայտելու կարողությունները կապված զուգընկերային հարաբերությունների որակի և ամուսնական կյանքից ընդհանուր բավարարվածության հետ։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են ամուսնական հարաբերությունների հոգեբանական առանձնահատկությունները, փոխադարձ վստահությունը, հաղորդակցությունը, փոխըմբռնումը, կոնֆլիկտների կարգավորումը, էմպատիան և զուգընկերոջ հուզական կարիքներին արձագանքելու կարողությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հուզական ինտելեկտի հիմնական բաղադրիչներին՝ սեփական հույզերի ճանաչմանը, դրանց կառավարմանը, այլ մարդկանց հույզերի ընկալմանը և սոցիալական փոխազդեցության արդյունավետ կազմակերպմանը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու այն հարցը, թե արդյոք հուզական իրազեկվածության և ինքնակարգավորման ավելի բարձր մակարդակը նպաստում է ամուսնական հարաբերություններում ավելի կառուցողական հաղորդակցության, փոխադարձ աջակցության և բավարարվածության ձևավորմանը։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել նաև այն գործոնները, որոնք կարող են ուժեղացնել կամ թուլացնել այդ կապը, մասնավորապես՝ ամուսնության տևողությունը, զուգընկերների հաղորդակցական ոճը, կոնֆլիկտների հաճախականությունը, փոխադարձ սպասումները և հարաբերություններում առկա հոգեբանական աջակցությունը։ Հետազոտության էմպիրիկ հատվածը կարող է հիմնվել համապատասխան հոգեբանական մեթոդիկաների, հարցաթերթերի և վիճակագրական վերլուծության վրա՝ հուզական ինտելեկտի և ամուսնական բավարարվածության մակարդակների միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունը բացահայտելու նպատակով։ Արդյունքները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ ընտանեկան հարաբերությունների հոգեբանական առանձնահատկությունների ավելի խոր ըմբռնման համար և ցույց տալ, թե ինչ դեր կարող են ունենալ հուզական հմտությունները հարաբերությունների կայունության ու փոխադարձ բավարարվածության պահպանման գործում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ընտանեկան և սոցիալական հոգեբանությամբ զբաղվող մասնագետներին, հոգեբաններին, խորհրդատուներին, հետազոտողներին, ինչպես նաև միջանձնային հարաբերությունների և հուզական ինտելեկտի խնդիրներով հետաքրքրվող ուսանողներին։