Գովասանքների տետրակ

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է առողջապահության ֆինանսավորման ապահովագրական մեխանիզմների տնտեսամաթեմատիկական ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության տվյալների և սոցիալ-տնտեսական պայմանների դիտարկմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում այն քանակական ցուցանիշներն ու փոխկապակցված գործոններն են, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել ապահովագրական համակարգի ֆինանսական հավասարակշռությունը, եկամուտների և ծախսերի հարաբերակցությունը, բժշկական ծառայությունների նկատմամբ պահանջարկը և ֆինանսական ռեսուրսների բաշխման առանձնահատկությունները։ Քննվում են ապահովագրական վճարների ձևավորման, ապահովագրված բնակչության ընդգրկման, առողջապահական ծառայությունների օգտագործման հաճախականության և դրանց ֆինանսավորման միջև առկա տնտեսական կապերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ժողովրդագրական, սոցիալական և տնտեսական գործոնների ազդեցության գնահատումը, քանի որ բնակչության տարիքային կառուցվածքը, զբաղվածությունը, եկամուտների մակարդակը և բժշկական ծառայությունների օգտագործման տարբերությունները կարող են անդրադառնալ համակարգի ֆինանսական ցուցանիշների վրա։ Տնտեսամաթեմատիկական մոտեցումների կիրառումը հնարավորություն է տալիս կառուցել տարբեր գործոնների փոխազդեցությունը նկարագրող մոդելներ, կատարել հաշվարկային գնահատումներ և ուսումնասիրել ցուցանիշների փոփոխության հնարավոր սցենարները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել ապահովագրական ֆոնդերի եկամուտների և նախատեսվող բժշկական ծախսերի համապատասխանությանը, ֆինանսական կայունության գնահատմանը և ռիսկերի բաշխման սկզբունքներին։ Դիտարկվում են նաև բժշկական ծառայությունների արժեքի, ֆինանսավորման ծավալների և համակարգի ընդհանուր արդյունավետության գնահատման մեթոդաբանական հարցերը։ Հայաստանի նյութերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տնտեսամաթեմատիկական մոդելավորումը կապել երկրի առողջապահական համակարգի կազմակերպական և տնտեսական առանձնահատկությունների հետ՝ գնահատելով տարբեր պարամետրերի հնարավոր ազդեցությունը համակարգի գործունեության վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել վիճակագրական վերլուծության, կանխատեսման, տնտեսական մոդելավորման և ապահովագրական հաշվարկների մոտեցումները։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև տարբեր սցենարների համեմատությունը, որի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել ֆինանսավորման կառուցվածքի կամ հիմնական տնտեսական ցուցանիշների փոփոխության հնարավոր հետևանքները՝ առանց դրանք ներկայացնելու որպես միանշանակ կանխատեսումներ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է առողջապահության տնտեսագիտության, ապահովագրության, կիրառական վիճակագրության և տնտեսամաթեմատիկական մոդելավորման մեթոդները՝ առողջապահական ապահովագրության համակարգի ֆինանսատնտեսական ցուցանիշների գնահատման և դրանց միջև առկա օրինաչափությունների բացահայտման նպատակով։

Другие предметы

Գիրքը՝ «Գործավարության հիմունքներ», հեղինակը Լալայան Մ.Յու., հանդիսանում է ուսումնական և գործնական ձեռնարկ, որը ներկայացնում է գործավարության կազմակերպման հիմնական սկզբունքներն ու մեթոդները ժամանակակից վարչական և գործարար միջավայրում։ Այն ընդգրկում է փաստաթղթաշրջանառության ընդհանուր կառուցվածքը, փաստաթղթերի կազմման, ձևակերպման և մշակման կանոնները, ինչպես նաև դրանց դասակարգման և պահպանման պահանջները։ Գրքում մանրամասն քննարկվում են գործավարական գործընթացների փուլերը՝ փաստաթղթի ստեղծումից մինչև դրա արխիվացում, ներքին և արտաքին գործարար նամակագրության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև պաշտոնական հաղորդակցության մշակույթը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված կառավարչական տեղեկատվության կազմակերպմանը, գործավարության արդյունավետության բարձրացման մեթոդներին և ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառմանը փաստաթղթային հոսքերի կառավարման մեջ։ Ներառված են նաև գործնական օրինակներ, ձևաթղթեր և ցուցումներ, որոնք նպաստում են ստացված գիտելիքների կիրառմանը իրական աշխատանքային իրավիճակներում։ Այս աշխատությունը նախատեսված է ուսանողների, վարչական աշխատողների և կազմակերպությունների գործավարությամբ զբաղվող մասնագետների համար՝ ապահովելով գործավարության համակարգված և պրակտիկ իմացություն։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի բրիտանական թատրոնի նշանավոր ներկայացուցիչ Հարոլդ Փինթերի դրամատուրգիական ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով նրա պիեսների թեմատիկ, կառուցվածքային, լեզվաոճական և բեմական առանձնահատկություններին։ Հետազոտության շրջանակում քննվում է հեղինակի ստեղծած յուրահատուկ դրամատիկական աշխարհը, որտեղ առօրյա թվացող իրավիճակները հաճախ աստիճանաբար վերածվում են հոգեբանական լարվածության, անորոշության, օտարման և մարդկային հարաբերություններում իշխանության համար պայքարի արտահայտությունների։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում երկխոսության կառուցմանը, խոսքի և լռության հարաբերակցությանը, ընդհատումներին, կրկնություններին և ենթատեքստին, որոնց միջոցով բացահայտվում են կերպարների միջև թաքնված հակասությունները։ Փինթերյան դրամատուրգիայում լռությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես խոսքի բացակայություն, այլև որպես գեղարվեստական միջոց, որը կարող է արտահայտել անվստահություն, վախ, դիմադրություն, ներքին լարվածություն կամ հաղորդակցվելու անկարողություն։ Քննվում է փակ տարածության նշանակությունը, որը բազմաթիվ ստեղծագործություններում դառնում է գործողության կարևոր կազմակերպիչ և ընդգծում կերպարների հոգեբանական մեկուսացումը։ Կարևորվում են հիշողության, անցյալի անորոշության և իրականության տարբեր մեկնաբանությունների խնդիրները, քանի որ կերպարները հաճախ նույն իրադարձությունները ներկայացնում են տարբեր կերպ՝ կասկածի տակ դնելով պատմվողի հավաստիությունը։ Ուսումնասիրվում են նաև անհատի ինքնության, մարդկային արժանապատվության, բռնության, վերահսկողության, վախի և անձնական տարածքի պաշտպանության թեմաները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է դրամատուրգի ստեղծագործական զարգացման փուլերի քննությունը՝ հնարավորություն տալով հետևելու վաղ շրջանի փակ ու խորհրդավոր միջավայրերով պիեսներից դեպի ավելի բաց սոցիալական և քաղաքական խնդիրներ շոշափող ստեղծագործությունների անցմանը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում աբսուրդի թատրոնի հետ ունեցած առնչություններին, միաժամանակ ընդգծելով հեղինակի ինքնատիպությունը և առօրյա խոսքի միջոցով լարված դրամատիկական իրավիճակներ կառուցելու առանձնահատուկ եղանակը։ Քննվում է նաև բեմական տարածության, գործողությունների նվազագույնության, առարկաների խորհրդանշական գործառույթի և դերասանական խաղի համար նախատեսված դադարների նշանակությունը։ Դրամատիկական տեքստի և բեմական իրականացման փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես է գրողի լեզուն թատրոնում ձեռք բերում լրացուցիչ իմաստային շերտեր։ Համեմատական դիտարկումների միջոցով հնարավոր է նրա ստեղծագործությունը տեղադրել XX դարի եվրոպական դրամատուրգիայի զարգացման լայն համատեքստում՝ բացահայտելով կապերը ժամանակակից թատերական ուղղությունների հետ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել գրականագիտության, անգլիական գրականության, դրամատուրգիայի, թատերագիտության և XX դարի եվրոպական մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Педагогика

Այս աշխատանքը նվիրված է իրավաբանական մասնագիտություն ընտրած ուսանողների հրապարակային մենախոսական խոսքի պատրաստման և զարգացման մեթոդական խնդիրներին՝ ուսուցման գործընթացում գործարար խաղերի կիրառման միջոցով։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ ապագա իրավաբանի մասնագիտական պատրաստվածությունը չի սահմանափակվում միայն իրավական գիտելիքների յուրացմամբ․ մասնագիտական գործունեության մեջ մեծ նշանակություն ունեն սեփական մտքերը հստակ, տրամաբանված, համոզիչ և լսարանին հասանելի ձևով ներկայացնելու կարողությունը։ Հանրային մենախոսական խոսքը հատկապես կարևոր է իրավաբանի համար, քանի որ այն կիրառվում է դատական ելույթների, բանավեճերի, իրավական դիրքորոշումների ներկայացման, մասնագիտական քննարկումների, խորհրդատվության և այլ իրավիճակներում։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են ուսանողների բանավոր խոսքի զարգացման հիմնական դժվարությունները, դրանց առաջացման պատճառները և նպատակային մանկավարժական միջամտության հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խոսքի կառուցվածքային կազմակերպմանը՝ թեմայի բացահայտմանը, փաստարկների տրամաբանական հաջորդականությանը, հիմնական մտքի ձևակերպմանը, եզրակացությունների ներկայացմանը և լսարանի հետ արդյունավետ հաղորդակցությանը։ Ուսուցման կարևոր բաղադրիչ է դիտարկվում նաև մասնագիտական բառապաշարի և իրավական տերմինաբանության ճիշտ օգտագործումը, քանի որ ապագա իրավաբանը պետք է կարողանա միաժամանակ պահպանել մասնագիտական ճշգրտությունը և իր խոսքը դարձնել հասկանալի ու համոզիչ։ Աշխատանքի առանձնահատկությունը գործարար խաղերի կիրառման մեթոդի ուսումնասիրությունն է։ Դրանք հնարավորություն են տալիս ուսանողներին հայտնվել մասնագիտական իրավիճակներին մոտ պայմաններում և գործնականում փորձարկել տարբեր հաղորդակցական դերեր։ Ուսանողները կարող են հանդես գալ որպես փաստաբան, դատախազ, դատավոր, իրավաբանական խորհրդատու կամ դատավարության այլ մասնակից և համապատասխան իրավիճակում կառուցել ու ներկայացնել սեփական մենախոսական ելույթը։ Այսպիսի ուսուցումը թույլ է տալիս տեսական գիտելիքը կապել գործնական հմտությունների հետ, զարգացնել արագ կողմնորոշվելու, փաստարկելու, հարցերին արձագանքելու և սահմանափակ ժամանակում սեփական դիրքորոշումը ձևակերպելու կարողությունները։ Գործարար խաղերի ընթացքում կարող են գնահատվել ոչ միայն խոսքի բովանդակությունն ու իրավական հիմնավորվածությունը, այլև արտասանությունը, խոսքի տեմպը, ձայնի ինտոնացիան, ոչ բառային հաղորդակցությունը, լսարանի հետ տեսողական կապը և ընդհանուր խոսքային վարքագիծը։ Աշխատությունը կարևորում է նաև ուսանողի ինքնավերլուծության և փոխադարձ գնահատման դերը, քանի որ սեփական ելույթի ուժեղ և թույլ կողմերի գիտակցումը նպաստում է հետագա մասնագիտական կատարելագործմանը։ Գործարար խաղերի պարբերական կիրառումը կարող է նպաստել ուսանողների խոսքային ակտիվության բարձրացմանը, հաղորդակցական անհանգստության նվազեցմանը և մասնագիտական ինքնավստահության ձևավորմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել իրավաբանական բուհերի դասախոսներին, մանկավարժներին, խոսքի մշակույթի մասնագետներին, մեթոդիստներին և այն հետազոտողներին, ովքեր զբաղվում են մասնագիտական հաղորդակցության ու իրավաբանական կրթության խնդիրներով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է ապագա իրավաբանների հրապարակային խոսքի պատրաստումը որպես գործնական մասնագիտական կարողությունների ձևավորման կարևոր բաղադրիչ և առաջարկում է գործարար խաղերի միջոցով ուսուցման ավելի ակտիվ, իրավիճակային և մասնագիտական գործունեությանը մոտեցված կազմակերպման մոտեցում։

Литература

Ստեղծագործությունը ներկայացված է ողբերգական բնույթի վերնագրով, որն ակնարկում է գիշերային իրադարձությունների, հուզական լարվածության և դրամատիկ ապրումների շուրջ կառուցված պատմողական կամ բեմական երկի հնարավոր բնույթը։ «Ողբերգական գիշերներ» ձևակերպումը գրական ավանդույթում կարող է կապվել ճակատագրական իրադարձությունների, մարդկային հարաբերությունների բարդությունների, ներքին հակասությունների և դժվարին ընտրությունների հետ։ Յունկի անվան հիշատակումը վերնագրում առանձնացնում է ստեղծագործության կենտրոնական կերպարին կամ թեմատիկ առանցքը, սակայն միայն վերնագրի հիման վրա հնարավոր չէ հստակեցնել սյուժեն, ժանրը կամ պատմական միջավայրը։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում XIX դարի հայալեզու գրականության մեջ ողբերգական թեմաների և դրամատիկ պատմությունների տարածման ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է դիտարկվել նաև Կոստանդնուպոլսի հայ տպագրական ու գրական կյանքի համատեքստում՝ որպես այդ ժամանակաշրջանի ընթերցողական միջավայրում շրջանառվող գրական ստեղծագործություններից մեկը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմությամբ, պատմական տպագիր հրատարակություններով և ողբերգական ժանրի զարգացման հարցերով զբաղվող հետազոտողներին։ Այն նաև կարևոր է մատենագիտական տեսանկյունից՝ գրական երկերի վերնագրերի, թեմատիկ ուղղությունների և XIX դարի հայալեզու գրքի բազմազանության ուսումնասիրության համար։

Лингвистика

Հայ լեզվաբանության պատմություն. Հատոր 1 (սկզբից մինչև մեր օրերը)-ը լեզվաբանական և հայագիտական հիմնարար աշխատություն է, որը ներկայացնում է հայ լեզվաբանության զարգացման ամբողջական պատմական ուղին՝ սկսած հայերենի ուսումնասիրության վաղ փորձերից և գրաբարի գիտական նկարագրություններից մինչև ժամանակակից լեզվաբանական դպրոցների ձևավորումն ու արդի տեսական մոտեցումները, աշխատությունում վերլուծվում են հայ լեզվի ուսումնասիրության հիմնական փուլերը՝ միջնադարյան քերականական ավանդույթները, նոր շրջանի եվրոպական գիտության ազդեցությամբ ձևավորված լեզվաբանական մտածողությունը, ինչպես նաև խորհրդային և անկախության շրջանի գիտական ուղղությունները, առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայերենի կառուցվածքային ուսումնասիրությանը՝ հնչյունաբանության, ձևաբանության, շարահյուսության և բառագիտության զարգացման պատմական մեկնաբանությամբ, միաժամանակ ներկայացվում են հայ լեզվաբանության խոշոր ներկայացուցիչների գիտական ներդրումները, նրանց մեթոդաբանական մոտեցումները և լեզվի ուսումնասիրության մեջ ներդրված նոր գաղափարները, աշխատությունը նաև ընդգծում է հայերենի տեղը համաշխարհային լեզվաբանական համակարգում՝ որպես հին գրավոր ավանդույթ ունեցող և գիտականորեն բազմակողմանի ուսումնասիրված լեզու։