Գրի տեսակները և ուղղագրական սկզբունքները

Сельское хозяйство

Հրատարակությունը տեղեկատվական-մատենագիտական բնույթի նյութ է, որը ներկայացնում է գյուղատնտեսության ոլորտում նոր հեղինակային վկայագրերի և գյուտերի արտոնագրերի վերաբերյալ համակարգված տեղեկություններ։ Այն նպատակ ունի ընթերցողին և ոլորտի մասնագետներին հնարավորություն տալու արագ կողմնորոշվել գյուղատնտեսական գիտության և տեխնիկայի զարգացմանն առնչվող նորարարական մշակումների, տեխնիկական լուծումների և գյուտարարական առաջարկների շրջանակում։ Նյութում ընդգրկված տեղեկատվությունը կարող է վերաբերել գյուղատնտեսական արտադրության տարբեր ուղղություններին՝ մշակաբույսերի աճեցման և բերքատվության բարձրացման տեխնոլոգիաներին, հողի մշակմանը, սերմնաբուծությանը, բուսաբուծությանը, անասնապահությանը, կերարտադրությանը, գյուղատնտեսական մեքենաների և սարքավորումների կատարելագործմանը, արտադրական գործընթացների մեխանիզացմանն ու ավտոմատացմանը, ինչպես նաև գյուղատնտեսական արտադրանքի պահպանման և վերամշակման տեխնոլոգիաներին։ Հրատարակության հիմնական արժեքը տեղեկատվության համակարգված ներկայացումն է, որը նպաստում է նոր տեխնիկական լուծումների և գիտատեխնիկական ձեռքբերումների վերաբերյալ տվյալների որոնմանը, համադրմանը և գործնական կիրառման հնարավորությունների գնահատմանը։ Նման տեղեկատու նյութը կարևոր նշանակություն ունի գիտաշխատողների, գյուտարարների, ինժեներների, գյուղատնտեսության մասնագետների, արտադրական կազմակերպությունների և ոլորտային հետազոտություններով զբաղվող կառույցների համար, քանի որ թույլ է տալիս հետևել տեխնոլոգիական նորարարությունների զարգացման ուղղություններին և բացահայտել արդեն առաջարկված լուծումները։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև նոր հետազոտությունների և մշակումների պլանավորման ժամանակ՝ նպաստելով առկա տեխնիկական լուծումների ուսումնասիրությանը և հնարավոր կրկնօրինակումների կանխմանը։ Հրատարակությունը միաժամանակ արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանում գյուղատնտեսության տեխնիկական և տեխնոլոգիական զարգացման հիմնական միտումները՝ ցույց տալով, թե ինչպիսի խնդիրների լուծմանն են ուղղված եղել նոր գյուտերն ու արտոնագրված մշակումները։ Ընդհանուր առմամբ, այն արժեքավոր տեղեկատվական աղբյուր է գյուղատնտեսության ոլորտում նորարարությունների, գյուտարարական գործունեության և գիտատեխնիկական առաջընթացի վերաբերյալ տեղեկություններ ստանալու համար։

Медицина

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է միզապարկի քաղցկեղի բուժման արդյունքների բարելավման հնարավորություններին՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով բիպոլյար ներմիզուկային մասնահատման կիրառմանը։ Աշխատության կենտրոնում միզապարկի ուռուցքների էնդոսկոպիկ վիրաբուժական բուժման արդյունավետության, անվտանգության և կլինիկական արդյունքների գնահատումն է։ Բիպոլյար ներմիզուկային մասնահատումը նվազագույն ինվազիվ միջամտություն է, որի ժամանակ ուռուցքային գոյացությունը հեռացվում է միզուկով ներմուծվող հատուկ գործիքների միջոցով՝ առանց բաց վիրահատական մուտքի։ Այս մոտեցման ուսումնասիրությունը կարևոր է հատկապես այն դեպքերում, երբ անհրաժեշտ է հնարավորինս ամբողջական հեռացնել ուռուցքային հյուսվածքը՝ միաժամանակ նվազեցնելով վիրահատական վնասվածքը և հետվիրահատական բարդությունների հավանականությունը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից մեկը բիպոլյար տեխնոլոգիայի հնարավոր առավելությունների գնահատումն է ավանդական մոնոպոլյար ներմիզուկային մասնահատման նկատմամբ։ Բիպոլյար համակարգերում էլեկտրական էներգիան փոխանցվում է վիրաբուժական գործիքի ակտիվ և վերադարձող էլեկտրոդների միջև, ինչի շնորհիվ միջամտությունը կարող է իրականացվել ավելի վերահսկելի պայմաններում։ Կլինիկական տեսանկյունից ուսումնասիրության հիմնական խնդիրները կարող են ներառել ուռուցքի ամբողջական հեռացման հնարավորությունը, հեմոստազի արդյունավետությունը, վիրահատության տևողությունը, հյուսվածքի որակը հյուսվածաբանական հետազոտության համար, հետվիրահատական շրջանի ընթացքը և հիվանդության կրկնության հետ կապված ցուցանիշները։ Միզապարկի քաղցկեղի դեպքում վիրահատական բուժման արդյունքների գնահատումը հատկապես կարևոր է, քանի որ հիվանդության մի շարք ձևեր ունեն կրկնվելու բարձր հավանականություն։ Հետևաբար բուժման արդյունավետությունը չի սահմանափակվում միայն տեսանելի ուռուցքի հեռացմամբ․ անհրաժեշտ է նաև ապահովել բավարար խորությամբ և ամբողջականությամբ ռեզեկցիա, որպեսզի ստացվի լիարժեք ախտաբանական նյութ և հնարավոր լինի ճիշտ գնահատել ուռուցքի տարածվածությունը։ Բիպոլյար ներմիզուկային մասնահատման ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև արյունահոսության վերահսկման խնդրին։ Էլեկտրավիրաբուժական տեխնոլոգիայի առանձնահատկությունները կարող են նպաստել արյունահոսող անոթների ավելի արդյունավետ կոագուլյացիային, ինչը կարևոր է ինչպես վիրահատական դաշտի տեսանելիությունը պահպանելու, այնպես էլ հետվիրահատական բարդությունները նվազեցնելու համար։ Ուսումնասիրության մեկ այլ կարևոր կողմ է միզապարկի պատի վնասման և այլ ներվիրահատական բարդությունների գնահատումը։ Ներմիզուկային միջամտությունների ժամանակ անհրաժեշտ է պահպանել ռեզեկցիայի համապատասխան խորություն՝ ուռուցքային հյուսվածքը բավարար չափով հեռացնելու, բայց միաժամանակ առողջ հյուսվածքի ավելորդ վնասումից խուսափելու համար։ Այս հանգամանքը հատկապես կարևոր է այն դեպքերում, երբ գոյացությունը տեղակայված է միզապարկի պատի բարդ հատվածներում կամ ունի տարածման առանձնահատկություններ։ Աշխատության մեջ բիպոլյար մեթոդը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տեխնիկական նորություն, այլև որպես միզապարկի քաղցկեղի բուժման ընդհանուր ռազմավարության կատարելագործման միջոց։ Վիրաբուժական միջամտության որակը կարող է ազդեցություն ունենալ հետագա բուժման ընտրության վրա, քանի որ հյուսվածաբանական հետազոտության արդյունքները թույլ են տալիս որոշել ուռուցքի տեսակը, աստիճանը և ներխուժման խորությունը։ Այդ տվյալների հիման վրա հնարավոր է ընտրել հիվանդի հետագա հսկողության կամ օժանդակ բուժման համապատասխան մարտավարությունը։ Հետազոտության կլինիկական արժեքը պայմանավորված է նաև հիվանդների հետվիրահատական վերականգնման ուսումնասիրությամբ։ Նվազագույն ինվազիվ միջամտությունների կարևոր առավելություններից մեկը հիվանդի օրգանիզմի վրա վիրահատական ազդեցության նվազեցումն է, ինչը կարող է նպաստել հոսպիտալացման ժամանակի կրճատմանը և առօրյա ակտիվությանը ավելի արագ վերադառնալուն։ Միաժամանակ ցանկացած վիրաբուժական տեխնոլոգիայի իրական արդյունավետությունը պետք է գնահատվի ոչ միայն տեխնիկական առավելություններով, այլև երկարաժամկետ ուռուցքաբանական արդյունքներով։ Հետևաբար ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել հիվանդության կրկնությունների, առաջընթացի և հետագա միջամտությունների անհրաժեշտության համեմատական գնահատումը։ Միզապարկի քաղցկեղի բուժման ժամանակակից մոտեցումներում առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև օրգանը պահպանելու հնարավորությունը։ Ներմիզուկային մասնահատումը հնարավորություն է տալիս շատ դեպքերում հեռացնել ուռուցքը՝ չկատարելով միզապարկի ամբողջական հեռացում։ Այդ պատճառով տեխնիկայի կատարելագործումը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ հիվանդի կյանքի որակի պահպանման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի ցույց տալ, թե ինչպես կարող է բիպոլյար ներմիզուկային մասնահատման ներդրումը նպաստել միզապարկի քաղցկեղով հիվանդների վիրաբուժական և հետվիրահատական արդյունքների բարելավմանը։ Թեման համադրում է ուրոլոգիական վիրաբուժության, ուռուցքաբանության, էնդոսկոպիկ տեխնոլոգիաների և կլինիկական արդյունավետության գնահատման խնդիրները և կարող է օգտակար լինել ուրոլոգներին, ուռուցքաբաններին, վիրաբույժներին, բժշկական հետազոտողներին, կլինիկական օրդինատորներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Менеджмент

Գիրքը ներկայացնում է մենեջմենթի տեսական հիմքերը և կառավարման ժամանակակից մոտեցումները՝ ընդգրկելով կազմակերպությունների արդյունավետ ղեկավարման հիմնական սկզբունքները, կառավարչական գործառույթները և որոշումների կայացման գործընթացները։ Աշխատության մեջ մանրամասն քննարկվում են պլանավորման, կազմակերպման, մոտիվացիայի և վերահսկման գործառույթները, ինչպես նաև ղեկավարության տարբեր ոճերը և դրանց ազդեցությունը կազմակերպության աշխատանքի արդյունավետության վրա։ Հեղինակը վերլուծում է կառավարման կառուցվածքների ձևավորման առանձնահատկությունները, մարդկային ռեսուրսների կառավարման հիմնախնդիրները, թիմային աշխատանքի կազմակերպման մեթոդները և կազմակերպական մշակույթի դերը հաջող կառավարման համակարգում։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ռազմավարական կառավարմանը, փոփոխությունների կառավարմանը, առաջնորդության զարգացմանը և ժամանակակից կազմակերպությունների մրցունակության ապահովման գործոններին։ Ներկայացվում են նաև գործնական օրինակներ և մոտեցումներ, որոնք օգնում են հասկանալ կառավարման տեսության կիրառումը իրական բիզնես միջավայրում՝ դարձնելով այն օգտակար աղբյուր ուսանողների, դասախոսների և գործարար ոլորտի մասնագետների համար։

Литература

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է V–XVIII դարերի ընթացքում հայ և իրանական գրականությունների միջև ձևավորված բազմաշերտ կապերի, փոխազդեցությունների և մշակութային հաղորդակցության ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ հայ-իրանական գրական հարաբերությունները դիտարկվում են ոչ միայն որպես առանձին գրական ստեղծագործությունների կամ հեղինակների միջև ազդեցությունների ամբողջություն, այլև որպես երկարատև պատմամշակութային գործընթաց, որի հիմքում ընկած են երկու ժողովուրդների հարևանությունը, պատմական փոխհարաբերությունները, լեզվական ու մշակութային շփումները և ընդհանուր տարածաշրջանային միջավայրը։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է բացահայտել այն ուղիները, որոնց միջոցով իրանական մշակութային և գրական տարրերը ներթափանցել են հայկական գրական միջավայր, ինչպես նաև այն ազդեցությունները, որոնք հայկական գրական և մշակութային ավանդույթները կարող էին ունենալ իրանական աշխարհի վրա։ V–XVIII դարերի ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս հետևելու այդ կապերի զարգացման երկարատև ընթացքին՝ սկսած վաղմիջնադարյան մշակութային շփումներից մինչև նոր ժամանակաշրջանի գրական հարաբերություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմական պայմանների ազդեցությանը գրական փոխազդեցությունների վրա։ Հայ և իրանական ժողովուրդների քաղաքական, տնտեսական և մշակութային շփումները տարբեր դարաշրջաններում ստեղծել են փոխադարձ ազդեցությունների համար նպաստավոր միջավայր։ Այդ հարաբերություններում կարևոր դեր են ունեցել նաև առևտրական ճանապարհները, քաղաքային մշակութային կենտրոնները, կրթական և հոգևոր հաստատությունները, ինչպես նաև տարբեր լեզուներով գրականության տարածման ու թարգմանության գործընթացները։ Գրական կապերը զարգացել են ոչ միայն ուղղակի ազդեցության միջոցով, այլև բանավոր ավանդությունների, պատմությունների, առասպելների, ժողովրդական զրույցների և մշակութային պատկերացումների փոխանակման ճանապարհով։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում թարգմանական գրականության դերը։ Թարգմանությունը հանդես է գալիս որպես մշակույթների միջև հաղորդակցության հիմնական միջոցներից մեկը՝ հնարավորություն տալով գրական և գաղափարական արժեքների տարածմանը։ Տարբեր ժամանակաշրջաններում թարգմանված կամ փոխադրված ստեղծագործությունները նպաստել են գրական ժանրերի, թեմաների, կերպարների և գեղարվեստական պատկերների փոխանակմանը։ Այս գործընթացը հատկապես կարևոր է այն առումով, որ թարգմանության միջոցով ոչ միայն առանձին ստեղծագործություններ են անցնում մի մշակույթից մյուսը, այլև փոխվում են գրական ընկալման և գեղարվեստական մտածողության որոշ ձևեր։ Հայ-իրանական գրական կապերի կարևոր դրսևորումներից է թեմատիկ և կերպարային ընդհանրությունների ձևավորումը։ Երկու գրական ավանդույթներում հանդիպող պատմական, առասպելական, սիրային, հերոսական և բարոյափիլիսոփայական թեմաները կարող են ունենալ տարբեր ազգային մեկնաբանություններ, սակայն միաժամանակ պահպանել որոշակի ընդհանուր հիմք։ Հերոսական պայքարի, հայրենիքի, սիրո, հավատարմության, իշխանության, բարոյական ընտրության և ճակատագրի վերաբերյալ պատկերացումները տարբեր ժամանակներում դարձել են փոխազդեցության կարևոր հարթակներ։ Այդ ընդհանրությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու ոչ միայն ազդեցության ուղղությունները, այլև երկու գրականությունների ինքնատիպությունը։ Ուսումնասիրության մեջ ուշադրություն է դարձվում նաև պատմագրական և գրական ժառանգության փոխհարաբերությանը։ Հայ և իրանական պատմական աղբյուրներում պահպանված տեղեկությունները կարող են կարևոր նյութ տրամադրել երկու ժողովուրդների մշակութային շփումների ուսումնասիրության համար։ Պատմական իրադարձությունների գեղարվեստական արտացոլումը հաճախ անցնում է ազգային սահմաններից և դառնում փոխադարձ գրական պատկերացումների ձևավորման հիմք։ Այս համատեքստում գրականությունը հանդես է գալիս որպես պատմական հիշողության պահպանման և տարբեր ժողովուրդների միջև մշակութային ընկալումների ձևավորման միջոց։ Առանձին նշանակություն ունի նաև բանահյուսական ժառանգության ուսումնասիրությունը։ Ժողովրդական հեքիաթները, ավանդազրույցները, առասպելները և հերոսապատումները հաճախ ունեն շարժուն բնույթ և կարող են տարածվել տարբեր ժողովուրդների մշակութային միջավայրերում՝ ենթարկվելով տեղական վերամշակման։ Հայկական և իրանական բանահյուսական նյութերի համադրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու սյուժետային մոտիվների, կերպարային տիպերի և պատկերային համակարգերի ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Այդ գործընթացում փոխառությունը սովորաբար չի նշանակում մեխանիկական կրկնություն․ օտար նյութը նոր մշակութային միջավայրում ստանում է նոր իմաստ և ձև։ XVIII դարի հասնող ժամանակային ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս դիտարկել նաև հայ-իրանական գրական կապերի շարունակականությունը՝ չնայած քաղաքական և հասարակական փոփոխություններին։ Տարբեր ժամանակաշրջաններում փոխվում են գրական հաղորդակցության ձևերը, սակայն մշակութային շփումների հիմքում շարունակում են մնալ աշխարհագրական հարևանությունը, պատմական կապերը և փոխադարձ հետաքրքրությունը։ Այս երկարատև գործընթացը ցույց է տալիս, որ հայ և իրանական գրականությունները զարգացել են ոչ թե մեկուսացված, այլ տարածաշրջանային մշակութային փոխազդեցությունների լայն համակարգում։ Ուսումնասիրության արժեքը պայմանավորված է նաև համեմատական գրականագիտության տեսանկյունից դրա նշանակությամբ։ Հայ-իրանական գրական կապերի քննությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ տարբերակել փոխազդեցության, փոխառության, զուգահեռ զարգացման և ընդհանուր մշակութային միջավայրի ազդեցության երևույթները։ Այն նպաստում է երկու գրական ավանդույթների փոխադարձ կապերի ավելի ամբողջական ընկալմանը և ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող են պատմականորեն հարակից ժողովուրդների գրականությունները պահպանել սեփական ինքնատիպությունը՝ միաժամանակ փոխանակելով թեմաներ, գաղափարներ և գեղարվեստական ձևեր։ Այս ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել հայ և իրանական գրականության, արևելյան մշակույթի, համեմատական գրականագիտության և միջմշակութային կապերի ուսումնասիրությամբ զբաղվողներին՝ հնարավորություն տալով պատկերացում կազմել V–XVIII դարերում ձևավորված հայ-իրանական գրական փոխհարաբերությունների զարգացման հիմնական ուղղությունների և դրանց մշակութային նշանակության մասին։

Экономика

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հարկային բեռի բաշխման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրա գնահատման մեթոդների վերլուծությանը։ Աշխատության հիմնական նպատակն է բացահայտել, թե հարկային պարտավորությունների ամբողջությունը ինչպես է բաշխվում տնտեսության տարբեր հատվածների, ձեռնարկությունների, տնային տնտեսությունների և եկամտային տարբեր խմբերի միջև, ինչպես նաև գնահատել այդ բաշխման տնտեսական և սոցիալական հետևանքները։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում է հարկային բեռի տնտեսական էությունը, դրա ձևավորման հիմնական գործոնները և այն ցուցանիշները, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել հարկերի ազդեցությունը տնտեսավարող սուբյեկտների գործունեության և բնակչության եկամուտների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուղղակի և անուղղակի հարկերի հարաբերակցությանը, քանի որ դրանց տնտեսական ազդեցությունն ու փաստացի կրողը կարող են տարբեր լինել։ Քննարկվում է նաև հարկային բեռի և հարկային դրույքաչափերի տարբերությունը՝ ընդգծելով, որ անվանական հարկային դրույքաչափը միշտ չէ, որ ամբողջությամբ արտացոլում է տնտեսության տարբեր մասնակիցների իրական հարկային ծանրաբեռնվածությունը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է հարկային բեռի բաշխման սոցիալական և տնտեսական ազդեցության գնահատումը։ Ուսումնասիրվում է, թե հարկային համակարգը ինչպես կարող է անդրադառնալ եկամուտների բաշխման, սպառման, ներդրումների, ձեռնարկատիրական ակտիվության և տնտեսական աճի վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում փոքր և խոշոր բիզնեսի, տարբեր ոլորտների և եկամտային խմբերի հարկային ծանրաբեռնվածության տարբերություններին, ինչպես նաև հարկային արտոնությունների և բացառությունների ազդեցությանը ընդհանուր բաշխման վրա։ Աշխատությունը կարող է ներառել հարկային բեռի գնահատման քանակական մեթոդների ուսումնասիրություն՝ օգտագործելով մակրոտնտեսական և միկրոտնտեսական ցուցանիշներ, հարկային եկամուտների հարաբերակցությունը համախառն ներքին արդյունքին, հարկերի կառուցվածքը և այլ համապատասխան չափանիշներ։ Վերլուծության միջոցով հնարավոր է բացահայտել հարկային համակարգի այն առանձնահատկությունները, որոնք կարող են նպաստել բեռի անհավասար բաշխմանը կամ, հակառակը, ապահովել դրա առավել արդարացի և արդյունավետ տարածումը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև հարկային քաղաքականության կատարելագործման տեսանկյունից, քանի որ արդյունավետ համակարգը պետք է միաժամանակ ապահովի պետական բյուջեի եկամուտների կայունությունը, տնտեսական գործունեության խթանումը և հարկման արդարության սկզբունքների պահպանումը։ Աշխատության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ Հայաստանի հարկային քաղաքականության գնահատման, հարկային բեռի օպտիմալացման և տարբեր սոցիալ-տնտեսական խմբերի միջև հարկային պարտավորությունների ավելի հավասարակշռված բաշխման վերաբերյալ առաջարկությունների մշակման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետներին, հարկային և ֆինանսական ոլորտի մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և տնտեսագիտություն ու հանրային ֆինանսներ ուսումնասիրող ուսանողներին։

Право

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ազատազրկման հետ չկապված այլընտրանքային պատիժների կիրառման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ դրանց իրավական բնույթի, նպատակների, կիրառման պայմանների և գործնական արդյունավետության համակողմանի վերլուծությամբ։ Գրքում քննարկվում է քրեական պատժի համակարգում ազատությունից զրկելու հետ չկապված միջոցների նշանակությունը, դրանց դերը հանցագործությունների նկատմամբ համաչափ արձագանքի, հանցավոր վարքագծի կանխարգելման և դատապարտված անձանց վերասոցիալականացման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այլընտրանքային պատիժների տեսակներին, դրանց նշանակման իրավական հիմքերին, կիրառման պայմաններին և դատական հայեցողության սահմաններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են նաև այն հանգամանքները, որոնք կարող են ազդել ոչ ազատազրկման պատժատեսակի ընտրության վրա՝ հաշվի առնելով կատարված արարքի բնույթը, վտանգավորության աստիճանը, մեղավորի անձը, նրա սոցիալական պայմանները և այլ էական հանգամանքներ։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում պատիժների կատարման ընթացքում առաջացող խնդիրներին, վերահսկողության և վերահսկվող անձանց վարքագծի նկատմամբ համապատասխան մեխանիզմների կիրառմանը, ինչպես նաև պատժի արդյունավետության գնահատման հարցերին։ Կարևորվում է ազատազրկման չափազանց լայն կիրառման նվազեցման, պատժի անհատականացման և հասարակության անվտանգության ու դատապարտված անձի վերականգնման շահերի հավասարակշռման անհրաժեշտությունը։ Քննության են առնվում նաև այլընտրանքային պատիժների կիրառման հնարավոր խոչընդոտները՝ կապված օրենսդրական կարգավորման, իրավակիրառ պրակտիկայի, վերահսկողության մեխանիզմների և համապատասխան ինստիտուցիոնալ ռեսուրսների հետ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել այլընտրանքային պատիժների տեղն ու նշանակությունը Հայաստանի քրեական արդարադատության համակարգում և բացահայտել դրանց արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել քրեական իրավունքի մասնագետների, դատավորների, դատախազների, փաստաբանների, քրեակատարողական համակարգի և պրոբացիայի ոլորտի աշխատակիցների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և քրեական քաղաքականության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։