Գյուղական գրադարանը

Религия

Գիրքն ընդգրկում է Աստվածաշնչի Հին և Նոր կտակարանները՝ քրիստոնեական հավատքի սուրբ գրությունների ամբողջությունը, որը կարևորագույն տեղ է զբաղեցնում կրոնական կյանքի, աստվածաբանական մտքի և քրիստոնեական մշակույթի ձևավորման մեջ։ Հին կտակարանը ներառում է հրեական ժողովրդի հոգևոր ու պատմական ժառանգության հետ կապված գրություններ, ինչպես նաև ստեղծագործություններ, որոնք անդրադառնում են աշխարհի արարչագործությանը, մարդու և Աստծու հարաբերությանը, հավատքի, ուխտի, օրենքի, արդարության և մարգարեական պատգամների թեմաներին։ Դրա կազմում ընդգրկված են պատմական, օրենսդրական, իմաստասիրական, բանաստեղծական և մարգարեական բնույթի գրքեր, որոնք արտացոլում են աստվածաշնչյան ավանդության բազմազանությունը։ Նոր կտակարանը կենտրոնանում է Հիսուս Քրիստոսի կյանքի, ուսմունքի, գործունեության, մահվան և հարության, ինչպես նաև առաքյալների քարոզչության և վաղ քրիստոնեական համայնքների ձևավորման վրա։ Այն ներառում է Ավետարանները, Առաքելական գործերը, առաքելական թղթերը և Հայտնության գիրքը՝ ներկայացնելով քրիստոնեական հավատի հիմնարար գաղափարներն ու բարոյական սկզբունքները։ Աստվածաշնչյան գրությունները կարևոր աղբյուր են քրիստոնեական աստվածաբանության, եկեղեցական ուսմունքի, ծիսական կյանքի և հոգևոր դաստիարակության համար։ Դրանք անդրադառնում են սիրո, ողորմության, հավատարմության, ներողամտության, արդարության և մարդու բարոյական պատասխանատվության հարցերին՝ առաջարկելով հոգևոր ու բարոյական ուղենիշներ։ Հայ մշակույթի պատմության մեջ Աստվածաշունչն առանձնահատուկ նշանակություն ունի հայ գրավոր լեզվի, թարգմանական ավանդույթի, գրականության, կրթության և եկեղեցական կյանքի զարգացման տեսանկյունից։ Հայերեն սուրբգրային հրատարակությունները նպաստել են քրիստոնեական գիտելիքի տարածմանը, հայալեզու հոգևոր ընթերցանության հաստատմանը և ազգային մշակութային ժառանգության պահպանմանը։ Գիրքը կարևոր նշանակություն ունի աստվածաշնչագիտության, հայագիտության, եկեղեցու պատմության և կրոնական գրականության ուսումնասիրության համար՝ ծառայելով որպես հիմնարար աղբյուր քրիստոնեական հավատքի, սուրբգրային տեքստերի և դրանց մշակութային ազդեցության հետազոտման նպատակով։

Лингвистика

Լեզվաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է առոգանության դերին խոսքի իմաստային, գործառական և հաղորդակցական կառուցվածքի ձևավորման գործընթացում։ Քննության են առնվում հնչերանգի, շեշտի, խոսքի տեմպի, դադարների և մեղեդայնության առանձնահատկությունները՝ որպես բանավոր հաղորդակցության իմաստաստեղծ բաղադրիչներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն միջոցներին, որոնց օգնությամբ խոսողն արտահայտում է հաղորդման նպատակը, վերաբերմունքը, հուզական երանգները և առանձնացնում արտահայտության առավել կարևոր հատվածները։ Վերլուծվում է առոգանական կառուցվածքի և խոսքի բառաքերականական կազմության փոխազդեցությունը, ինչպես նաև տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում առոգանության գործառույթների փոփոխությունը։ Քննարկվում են պատմողական, հարցական, հրամայական և այլ տիպի արտահայտությունների հնչերանգային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև համատեքստի ազդեցությունը խոսքի իմաստավորման վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու առոգանության նշանակությունը խոսքային մտադրության փոխանցման, արտահայտության իմաստային կազմակերպման և հաղորդակցության արդյունավետության ապահովման գործում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հնչյունաբանության, գործառական լեզվաբանության, խոսքի տեսության և հաղորդակցական լեզվաբանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

История

Այս հրատարակությունը վերաբերում է ազգային հանգանակության գաղափարին և հայ համայնքի համատեղ ջանքերով ընդհանուր նպատակների իրականացմանը։ Հանգանակությունը հասարակական միջոցների կամավոր հավաքագրման ձև էր, որի միջոցով հնարավոր էր աջակցել ազգային, կրթական, եկեղեցական, բարեգործական և այլ հանրօգուտ նախաձեռնություններին։ Այն արտահայտում էր անհատական մասնակցության և հավաքական պատասխանատվության սկզբունքները՝ ընդգծելով, որ համայնքի անդամները կարող են իրենց հնարավորությունների սահմաններում նպաստել ընդհանուր գործի առաջընթացին։ Ազգային հանգանակության կազմակերպումը ենթադրում էր վստահություն, փոխօգնություն, համերաշխություն և նվիրատվությունների նպատակային օգտագործում։ Այսպիսի նախաձեռնությունները կարևոր դեր ունեին 19-րդ դարի հայ հասարակական կյանքում, երբ ազգային հաստատությունների պահպանման, կրթության զարգացման և համայնքային կարիքների բավարարման համար անհրաժեշտ էր համատեղել տարբեր խավերի ջանքերը։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ազգային համախմբման և հասարակական աջակցության մշակույթը, ինչպես նաև այն եղանակները, որոնցով հայ համայնքները կազմակերպում էին իրենց ընդհանուր գործերը։ Այն արժեքավոր նյութ է արևմտահայ հասարակական պատմության, բարեգործական շարժումների և ազգային ինքնագիտակցության զարգացման ուսումնասիրության համար։

Религия

Գիրքը նախատեսված է Հայ եկեղեցու պատարագային և ծիսական ընթերցումների կազմակերպման ու իրականացման համար։ Այն ներկայացնում է տարվա օրերի և ամիսների համապատասխանությամբ սահմանված ավետարանական ընթերցումների համակարգը՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով պարզելու, թե եկեղեցական տարվա յուրաքանչյուր օրը Սուրբ Պատարագի ընթացքում Ավետարանի որ հատվածն է ընթերցվում։ Հատուկ տեղ է հատկացված նաև պատարագի ժամանակ ընթերցվող ավետարանական հատվածների ցանկին, որը ծառայում է որպես գործնական ուղեցույց հոգևորականների և եկեղեցական սպասավորների համար։ Նման հրատարակությունները կարևոր նշանակություն ունեն Հայ եկեղեցու պաշտամունքային կյանքի կանոնակարգման, եկեղեցական տարվա տոնական ու հիշատակային օրերի առանձնացման և աստվածաշնչյան ընթերցումների հաջորդականության պահպանման գործում։ Դրանք արտացոլում են եկեղեցու ծիսական ավանդույթը, ըստ որի Ավետարանի ընթերցումները համապատասխանեցվում են տոներին, սրբերի հիշատակություններին և տարվա տարբեր ժամանակաշրջաններին։ Գիրքը կարող է ծառայել որպես տեղեկատու նյութ պատարագային կարգի, եկեղեցական օրացույցի և աստվածաշնչյան ընթերցումների բաշխման ուսումնասիրության համար։ Այն արժեքավոր է նաև հայ եկեղեցական գրականության, ծիսագիտության և 19-րդ դարի հայ հոգևոր հրատարակչական ժառանգության հետազոտողների համար։

Химия

Աշխատությունը նվիրված է կոնդենսացված թիենո[2,3-b]պիրիդինների նոր կենսաբանորեն ակտիվ ածանցյալների սինթեզի, քիմիական փոխարկումների և կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են ծծումբ և ազոտ պարունակող հետերոցիկլային միացությունների ստացման տեսական հիմքերը, դրանց քիմիական հատկությունները և օրգանական սինթեզում կիրառվող հիմնական մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում թիենոպիրիդինային օղակային համակարգի ձևավորման եղանակներին, տարբեր ֆունկցիոնալ խմբերի ներմուծմանը, նոր ածանցյալների ստացման ռեակցիաներին և դրանց ընթացքի վրա ազդող գործոններին։ Ուսումնասիրվում են սինթեզված միացությունների կառուցվածքի հաստատման, ֆիզիկաքիմիական հատկությունների բնութագրման և ռեակցիոնունակության գնահատման հնարավորությունները՝ ժամանակակից անալիտիկ և սպեկտրոսկոպիական մեթոդների կիրառմամբ։ Անդրադարձ է կատարվում ստացված նյութերի հնարավոր կենսաբանական ակտիվության ուսումնասիրությանը, քիմիական կառուցվածքի և կենսաբանական ազդեցության միջև փոխկապակցվածության բացահայտմանը, ինչպես նաև դեղաբանորեն հեռանկարային միացությունների որոնման հիմնախնդիրներին։ Կարևորվում են սինթեզի արդյունավետ ուղիների մշակումը, քիմիական փոխարկումների օրինաչափությունների պարզաբանումը և նոր հետերոցիկլային համակարգերի կիրառական հնարավորությունների գնահատումը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել օրգանական և դեղագործական քիմիայի մասնագետների, կենսաօրգանական քիմիայի հետազոտողների, դեղանյութերի մշակմամբ զբաղվող գիտնականների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Философия

Другой. Ближний и Дальний աշխատությունը փիլիսոփայության և սոցիալական տեսության ոլորտի միջդիսցիպլինար ուսումնասիրություն է, որը կենտրոնանում է «Ուրիշի» (Other) հասկացության վրա՝ որպես մարդու ինքնության, մշակույթի և հասարակական հարաբերությունների ձևավորման առանցքային կատեգորիա, այն վերլուծում է «մերձավորի» և «հեռավորի» իմաստային հակադրությունը, ինչպես նաև դրանց դերը էթիկական, մշակութային և հաղորդակցական հարաբերություններում, գիրքը քննարկում է, թե ինչպես են ընկալման, լեզվի և սոցիալական փորձի միջոցով կառուցվում «մենք»-ի և «նրանք»-ի սահմանները, միաժամանակ անդրադառնալով միջմշակութային երկխոսության, օտարության ընկալման և համակեցության խնդիրներին, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր փիլիսոփայության, սոցիոլոգիայի և մշակութաբանության ուսումնասիրության համար։