Գյուղատնտեսական նշանակության փոքրաչափ հիդրոտուրբինային պոմպի մշակում և պարամետրերի հիմնավորում

Философия

Գիրքը ներկայացնում է անտիկ փիլիսոփայության զարգացման հիմնական փուլերը՝ ընդգրկելով հին հունական և հռոմեական փիլիսոփայական մտքի ձևավորումը, նրա գլխավոր ուղղությունները, դպրոցներն ու ներկայացուցիչները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նախասոկրատյան փիլիսոփաների բնափիլիսոփայական հայացքները, Սոկրատեսի էթիկական ուսմունքը, Պլատոնի գաղափարների տեսությունը և Աթենքի ակադեմիայի ազդեցությունը, ինչպես նաև Արիստոտելի համակարգային փիլիսոփայությունը, տրամաբանությունը և բնագիտության վերաբերյալ մոտեցումները։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև հելլենիստական շրջանի փիլիսոփայական դպրոցներին՝ ստոիցիզմ, էպիկուրիզմ և սկեպտիցիզմ՝ ընդգծելով դրանց դերակատարությունը մարդու կյանքի, բարոյականության և երջանկության ընկալման ձևավորման մեջ։ Գրքում քննարկվում է նաև հռոմեական փիլիսոփայության ազդեցությունը և անտիկ մտածողության ժառանգությունը եվրոպական փիլիսոփայական ավանդույթի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փիլիսոփայական գաղափարների էվոլյուցիային և նրանց կապին ժամանակի սոցիալ-մշակութային միջավայրի հետ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ձևավորել ամբողջական պատկերացում անտիկ փիլիսոփայության հիմնական գաղափարների և դրանց պատմական նշանակության վերաբերյալ՝ օգտակար լինելով փիլիսոփայությամբ հետաքրքրվողների, ուսանողների և հետազոտողների համար։

Другие предметы

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական և հումանիտար գիտությունների ոլորտներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նախատեսված ընթերցողների, գիտաշխատողների, դասախոսների և ուսանողների համար։ Ցանկում ընդգրկված են հասարակական-քաղաքական գիտություններ, լեզվաբանություն, գրականագիտություն, պատմություն և պատմական գիտություններ, ինչպես նաև պատմագրության ոլորտին առնչվող աշխատություններ, որոնք արտացոլում են տվյալ գիտակարգերում ձևավորվող ժամանակակից հետազոտական մոտեցումները, տեսական զարգացումները և մեթոդաբանական նորարարությունները։ Հրատարակությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական աղբյուր, որը հնարավորություն է տալիս արագ ծանոթանալ նոր գրականությանը, ստանալ անհրաժեշտ մատենագիտական տվյալներ և ընտրել համապատասխան աղբյուրներ ուսումնական, գիտահետազոտական և մասնագիտական գործունեության համար։ Այն նաև նպաստում է գիտելիքների տարածմանը, գիտական հաղորդակցության զարգացմանը և հումանիտար ու հասարակագիտական գիտությունների ոլորտներում արդի գրականության հասանելիության ապահովմանը։

История

Աշխատությունը նվիրված է 20-րդ դարում Իրաքում ձևավորված և զարգացած հայկական համայնքի պատմության, հասարակական կյանքի, մշակութային ինքնության և ազգային կազմակերպությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում իրաքահայության ձևավորման ու հետագա զարգացման գործընթացներն են, համայնքի ժողովրդագրական փոփոխությունները, բնակության հիմնական կենտրոնները, հասարակական կառուցվածքը, տնտեսական գործունեությունը, կրթական ու մշակութային կյանքը և հայկական ինքնության պահպանման մեխանիզմները։ Իրաքի հայ համայնքի պատմությունը հատկապես սերտորեն կապված է 20-րդ դարի սկզբի Մերձավոր Արևելքի քաղաքական և ժողովրդագրական խոշոր փոփոխությունների հետ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի և Հայոց ցեղասպանության հետևանքով Օսմանյան կայսրությունից տեղահանված բազմաթիվ հայեր ապաստան գտան Իրաքի տարածքում՝ ձևավորելով նոր համայնքային կենտրոններ։ Հետագա տասնամյակներում այդ բնակչությունը աստիճանաբար կազմակերպվեց եկեղեցական, կրթական, բարեգործական և հասարակական կառույցների շուրջ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է համայնքի տարածական և ժողովրդագրական զարգացման ուսումնասիրությունը։ Կարող են դիտարկվել Բաղդադի, Բասրայի, Մոսուլի, Քիրքուքի և Իրաքի այլ բնակավայրերի հայկական համայնքները, դրանց թվաքանակի փոփոխությունները և փոխհարաբերությունները։ Հայ բնակչության տեղաշարժերը պայմանավորված էին ինչպես տնտեսական հնարավորություններով, այնպես էլ տարածաշրջանի քաղաքական անկայունությամբ, պատերազմներով և պետական քաղաքականության փոփոխություններով։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել համայնքի ներքին կազմակերպվածությանը։ Հայկական եկեղեցիները, ազգային և բարեգործական կազմակերպությունները, դպրոցները, մշակութային միությունները և մամուլը կարևոր դեր են ունեցել համայնքային կյանքի կազմակերպման և ազգային ինքնության պահպանման գործում։ Եկեղեցին ոչ միայն կրոնական, այլև սոցիալական և մշակութային կենտրոնի դեր է կատարել՝ միավորելով համայնքի անդամներին և պահպանելով հայոց լեզվի, ավանդույթների ու ազգային հիշողության փոխանցումը սերունդներին։ Կրթության հարցը ևս առանցքային նշանակություն ունի։ Հայկական դպրոցները նպաստել են մայրենի լեզվի պահպանմանը, հայկական պատմության և մշակույթի փոխանցմանը և համայնքի երիտասարդ սերնդի ազգային ինքնագիտակցության ձևավորմանը։ Դպրոցական կրթությանը զուգահեռ կարևոր դեր կարող էին ունենալ կիրակնօրյա դպրոցները, մշակութային խմբակները, գրադարանները և երիտասարդական կազմակերպությունները։ Այս հաստատությունների գործունեությունը հատկապես կարևոր էր այն պայմաններում, երբ հայ համայնքը գտնվում էր այլալեզու և բազմամշակութային հասարակական միջավայրում։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև իրաքահայերի տնտեսական գործունեությանը։ Հայերը մասնակցել են առևտրի, արհեստների, ծառայությունների, արդյունաբերության և այլ տնտեսական ոլորտների զարգացմանը։ Համայնքի որոշ ներկայացուցիչներ կարողացել են ստեղծել սեփական ձեռնարկություններ և զբաղեցնել նշանակալի դիրքեր քաղաքային տնտեսական կյանքում։ Այս տնտեսական գործունեությունը միաժամանակ նպաստել է համայնքի նյութական կայունությանը և հասարակական դիրքի ամրապնդմանը։ Կարևոր ուսումնասիրության առարկա է նաև մշակութային կյանքը։ Հայկական թատրոնը, երաժշտությունը, գրականությունը, տոնական ավանդույթները, ազգային պարերը և մամուլը հնարավորություն են տվել պահպանել և վերարտադրել հայկական մշակութային ինքնությունը։ Համայնքային միջոցառումները ոչ միայն մշակութային ժամանցի ձև էին, այլև ազգային համախմբման միջոց։ Մամուլի և գրականության միջոցով իրաքահայերը կարողացել են կապ պահպանել ինչպես Հայաստանի, այնպես էլ սփյուռքահայ մյուս համայնքների հետ։ Հետազոտության մեջ կարող է առանձնացվել նաև իրաքահայ համայնքի հարաբերությունը Իրաքի հասարակության և պետական կառույցների հետ։ Իրաքի բազմազգ և բազմակրոն միջավայրը ստեղծել է տարբեր համայնքների համակեցության առանձնահատուկ պայմաններ։ Հայերի հասարակական ինտեգրումը, քաղաքացիական մասնակցությունը և ազգային ինքնության պահպանումը կարող են դիտարկվել որպես փոխկապակցված գործընթացներ։ Այս համատեքստում կարևոր է ուսումնասիրել պետական քաղաքականության ազդեցությունը հայկական համայնքի կազմակերպական և մշակութային կյանքի վրա։ 20-րդ դարի երկրորդ կեսի քաղաքական զարգացումները, ներքին հակամարտությունները և տարածաշրջանային պատերազմները աստիճանաբար ազդեցին նաև իրաքահայության կենսապայմանների վրա։ Անվտանգության խնդիրները, տնտեսական դժվարությունները և քաղաքական անկայունությունը հանգեցրին արտագաղթի աճին։ Համայնքի անդամների մի մասը տեղափոխվեց այլ երկրներ, այդ թվում՝ Հայաստան և արևմտյան սփյուռքի տարբեր կենտրոններ։ Այս գործընթացը փոխեց համայնքի ժողովրդագրական պատկերը և նվազեցրեց նրա նախկին թվաքանակը։ Հետազոտության արժեքավոր կողմերից կարող է լինել նաև սերունդների միջև ազգային ինքնության փոխանցման խնդրի ուսումնասիրությունը։ Լեզուն, ընտանիքը, եկեղեցին, դպրոցը, մշակութային կազմակերպությունները և համայնքային հիշողությունը միասին ձևավորել են ինքնության պահպանման մեխանիզմներ։ Միաժամանակ նոր սերունդների սոցիալականացման և իրաքյան հասարակության մեջ ինտեգրման գործընթացները կարող էին առաջ բերել ազգային ինքնության դրսևորման նոր ձևեր։ Աշխատությունը կարող է օգտագործել պատմական փաստաթղթեր, համայնքային կազմակերպությունների նյութեր, մամուլ, հուշագրություններ, վիճակագրական տվյալներ և բանավոր պատմության աղբյուրներ՝ իրաքահայության պատմական զարգացումն ավելի ամբողջական ներկայացնելու համար։ Այդ աղբյուրների համադրումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն խոշոր քաղաքական իրադարձությունները, այլև համայնքի առօրյա կյանքը, ընտանեկան հարաբերությունները, կրթությունը, աշխատանքը և մշակութային գործունեությունը։ Աշխատության գիտական և պատմամշակութային նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն ներկայացնում է իրաքահայությանը որպես Մերձավոր Արևելքի հայկական սփյուռքի կարևոր բաղադրիչ՝ ցույց տալով համայնքի ձևավորման, կազմակերպման, զարգացման և աստիճանական նվազման հիմնական փուլերը։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, սփյուռքագետներին, ազգագրագետներին, սոցիոլոգներին, ինչպես նաև Մերձավոր Արևելքի և հայկական սփյուռքի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել 20-րդ դարում Իրաքի հայկական համայնքի պատմական ուղու մասին՝ ընդգրկելով նրա ձևավորման նախադրյալները, ժողովրդագրական և տարածքային զարգացումները, տնտեսական ու հասարակական գործունեությունը, կրթական և մշակութային կյանքը, ազգային ինքնության պահպանման խնդիրները և տարածաշրջանի քաղաքական փոփոխությունների ազդեցությունը համայնքի հետագա ճակատագրի վրա։

Право

Գիրքը նվիրված է արդի ժամանակաշրջանում իրավունքի գլոբալացման երևույթի տեսական և իրավական ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով գլոբալացման ազդեցությունը ազգային իրավական համակարգերի, իրավական նորմերի և պետությունների միջև իրավական փոխգործակցության վրա։ Աշխատության մեջ իրավունքի գլոբալացումը դիտարկվում է որպես միջազգային տնտեսական, քաղաքական, սոցիալական, տեխնոլոգիական և մշակութային կապերի խորացման հետևանքով ձևավորվող բազմաշերտ գործընթաց, որի արդյունքում տարբեր պետությունների իրավական համակարգերի միջև ավելանում են փոխազդեցությունն ու փոխներթափանցումը։ Հեղինակը վերլուծում է գլոբալացման հիմնական նախադրյալները, դրա զարգացման միտումները և իրավական համակարգերի վրա ունեցած ազդեցությունը՝ անդրադառնալով ազգային իրավունքի և միջազգային իրավունքի փոխհարաբերությունների փոփոխությանը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում իրավական նորմերի մերձեցման և ներդաշնակեցման գործընթացներին, միջազգային չափանիշների տարածմանը, միջազգային կազմակերպությունների դերակատարությանը և պետությունների իրավական ինքնիշխանության պահպանման խնդրին։ Քննարկվում են նաև գլոբալացման դրական և հնարավոր բացասական հետևանքները՝ ներառյալ իրավական համագործակցության ընդլայնումը, մարդու իրավունքների պաշտպանության միասնական չափանիշների ձևավորումը, անդրսահմանային խնդիրների իրավական կարգավորման հնարավորությունների մեծացումը, ինչպես նաև ազգային իրավական առանձնահատկությունների պահպանման հետ կապված մարտահրավերները։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում գլոբալ իրավական գործընթացների ազդեցությանը սահմանադրական, քաղաքացիական, տնտեսական, քրեական և այլ իրավական ոլորտների զարգացման վրա։ Հատուկ նշանակություն ունի իրավական համակարգերի փոխազդեցության պայմաններում իրավական մշակույթի, իրավական արժեքների և իրավաստեղծ գործընթացների փոփոխության ուսումնասիրությունը։ Գիրքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է գլոբալացման խորացումը վերափոխում իրավունքի ավանդական ընկալումները և ինչպիսի նոր խնդիրներ է առաջացնում ազգային ու միջազգային իրավակարգերի համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել իրավունքի տեսությամբ, միջազգային և սահմանադրական իրավունքով, իրավական համակարգերի համեմատական ուսումնասիրությամբ և գլոբալ իրավական գործընթացներով զբաղվող մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ուսանողների և հետազոտողների համար։

Экономика

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հացահատիկի արտադրության կազմակերպական և տնտեսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ նոր արտադրահարաբերությունների ձևավորման և շուկայական տնտեսության պայմաններում։ Գրքում վերլուծվում են հացահատիկային տնտեսության զարգացման հիմնական միտումները, արտադրության կազմակերպման առանձնահատկությունները, հողօգտագործման արդյունավետությունը, արտադրական ռեսուրսների կառավարման սկզբունքները և ոլորտի մրցունակության բարձրացման հնարավորությունները։ Հեղինակը ներկայացնում է գյուղատնտեսական արտադրության կազմակերպման ժամանակակից մոտեցումները, գնահատում է տնտեսական բարեփոխումների ազդեցությունը հացահատիկի արտադրության վրա, ինչպես նաև քննարկում է գյուղացիական տնտեսությունների, գյուղատնտեսական ձեռնարկությունների և պետական աջակցության դերը ոլորտի կայուն զարգացման գործում։ Աշխատությունում անդրադարձ է կատարվում արտադրության ինքնարժեքի, գնագոյացման, շուկայավարման, ներդրումային քաղաքականության, նյութատեխնիկական ապահովման, արտադրողականության բարձրացման և պարենային անվտանգության ապահովման հիմնահարցերին՝ առաջարկելով գիտականորեն հիմնավորված կազմակերպատնտեսական լուծումներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ոլորտի զարգացման ռազմավարական ուղղություններին, արտադրության արդյունավետության բարձրացման մեխանիզմներին և հացահատիկային տնտեսության երկարաժամկետ կայունության ապահովման ուղիներին։ Գիրքը նախատեսված է գյուղատնտեսության տնտեսագետների, ագրարային ոլորտի մասնագետների, գիտաշխատողների, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների, դասախոսների, ուսանողների և բոլոր այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են գյուղատնտեսության կազմակերպման, ագրարային տնտեսության և հացահատիկի արտադրության զարգացման հիմնախնդիրներով։

Экономика

Деньги, кредит, банки աշխատությունը տնտեսագիտության և ֆինանսական գիտությունների դասական ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է դրամական համակարգի, վարկավորման և բանկային գործունեության տեսական հիմքերը և գործնական կազմակերպման սկզբունքները, այն բացատրում է փողի էությունը, նրա գործառույթները և շրջանառության մեխանիզմները, ինչպես նաև վարկի ձևերը, տոկոսադրույքների ձևավորումը և վարկային հարաբերությունների կառուցվածքը, գիրքը անդրադառնում է բանկային համակարգի կազմակերպմանը, կենտրոնական և առևտրային բանկերի դերերին, ինչպես նաև ֆինանսական միջնորդության դերին տնտեսության մեջ, միաժամանակ ընդգրկելով դրամավարկային քաղաքականության հիմնական գործիքները և դրանց ազդեցությունը տնտեսական կայունության վրա, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր տնտեսագիտության, ֆինանսների և բանկային գործի ուսանողների ու մասնագետների համար։