Հակահամաճարակային միջոցառումների արդյունավետությունը Ջրառատի թռչնաբուծական համալիրում

Литература

Գիրքը անգլիացի բանաստեղծ Ջոն Միլթոնի (1608–1674) նշանավոր էպիկական պոեմի հայերեն թարգմանությունն է, որն իրականացրել է հայ բանաստեղծ, թարգմանիչ և լեզվաբան Մկրտիչ Բագրատունին (1771–1844)։ Ստեղծագործությունը հիմնված է Աստվածաշնչի Հին Կտակարանի՝ աշխարհի արարման, առաջին մարդկանց՝ Ադամի և Եվայի, գայթակղության և Եդեմի պարտեզից արտաքսման պատմությունների վրա։ Պոեմում արծարծվում են ազատ կամքի, բարու և չարի պայքարի, մարդկային ընտրության, հնազանդության, մեղքի և փրկության գաղափարները։ Հեղինակը համադրում է աստվածաշնչյան պատումը, փիլիսոփայական խորհրդածությունները և վիպական պատկերները՝ ստեղծելով լայնածավալ գեղարվեստական երկ։ Հայերեն թարգմանությունը կարևոր տեղ ունի հայ թարգմանական գրականության պատմության մեջ։ Մկրտիչ Բագրատունին աշխատել է հայ բանաստեղծական չափի և տաղաչափության սկզբունքների կիրառմամբ՝ ձգտելով օտարալեզու դասական ստեղծագործության գեղարվեստական առանձնահատկությունները փոխանցել հայերենով։ Գիրքը լույս է տեսել 1861 թվականին Վենետիկում՝ Սուրբ Ղազարի Մխիթարյան միաբանության տպարանում, և բաղկացած է 273 էջից։ Այն արժեքավոր աղբյուր է հայ թարգմանական գրականության, համաշխարհային գրականության հայերեն ընկալման, դասական պոեզիայի և հայ բանաստեղծական արվեստի պատմության ուսումնասիրության համար։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է արևմտահայ գրականության մեջ գրական դիմանկարի ժանրի ձևավորման, զարգացման և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հայ գրականության պատմության և գրականագիտական մտքի զարգացման համատեքստում։ Քննարկվում են գրական դիմանկարի ժանրային բնույթը, դրա պատմական նախադրյալները, կենսագրական, հուշագրական և քննադատական գրականության հետ ունեցած փոխառնչությունները, ինչպես նաև անհատի կերպարի գեղարվեստական ներկայացման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արևմտահայ գրողների, մտավորականների և մշակութային գործիչների կերպարների ստեղծման եղանակներին, նրանց անհատականության, աշխարհայացքի, ստեղծագործական գործունեության և հասարակական դերակատարության բացահայտման գեղարվեստական միջոցներին։ Ուսումնասիրվում են հեղինակային գնահատականի, հոգեբանական վերլուծության, նկարագրական մանրամասների, հուշերի և փաստագրական նյութերի կիրառման առանձնահատկությունները գրական դիմանկարի կառուցվածքում։ Դիտարկվում են XIX դարի և XX դարի սկզբի արևմտահայ գրական միջավայրի պատմամշակութային պայմանները, գրական մամուլի նշանակությունը, ազգային ինքնագիտակցության զարգացման գործընթացները և դրանց ազդեցությունը գրական դիմանկարների բովանդակության ու գաղափարական ուղղվածության վրա։ Կարևորվում են գրական դիմանկարի միջոցով ստեղծագործողի անհատականության ներկայացումը, նրա գրական ժառանգության գնահատումը և տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային ու հասարակական միջավայրի վերարտադրությունը։ Անդրադարձ է կատարվում դիմանկարի գեղարվեստական լեզվին, ոճական առանձնահատկություններին, պատկերավորության միջոցներին, հեղինակային վերաբերմունքի արտահայտման ձևերին և փաստի ու գեղարվեստական ընդհանրացման փոխհարաբերությանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել արևմտահայ տարբեր հեղինակների գրական դիմանկարները՝ բացահայտելու ժանրի զարգացման օրինաչափությունները, անհատական ստեղծագործական մոտեցումները և գրական ավանդույթների շարունակականությունը։ Առանձնացվում են գրական դիմանկարի դերը ազգային մշակութային հիշողության պահպանման, գրական հեղինակությունների արժևորման և արևմտահայ մտավորական կյանքի պատմության փաստագրման գործում։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի արևմտահայ գրականության պատմության, գրական ժանրերի տեսության, գրական քննադատության և հայ մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել գրականագետների, հայագետների, բանասերների, մշակութաբանների, պատմաբանների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Медицина

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է բժշկական օգնության որակի խախտումների համալիր փորձագիտական գնահատման համակարգի վերլուծությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով բուժաշխատողների մասնագիտական գերհոգնածության և հուզական այրման համախտանիշի զարգացման հնարավոր ազդեցությանը բժշկական սխալների առաջացման վրա։ Աշխատությունում դիտարկվում են բժշկական օգնության որակի գնահատման չափանիշները, փորձագիտական վերլուծության մեթոդաբանությունը և կլինիկական դեպքերի համալիր գնահատման մոտեցումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հոգեբանական և կազմակերպչական գործոններին, որոնք նպաստում են բուժանձնակազմի հուզական, մտավոր և ֆիզիկական սպառմանը՝ ազդելով նրանց որոշումների կայացման որակի վրա։ Քննարկվում են նաև կանխարգելիչ միջոցառումները՝ աշխատանքային ծանրաբեռնվածության կարգավորում, թիմային աշխատանքի բարելավում, մասնագիտական աջակցման համակարգեր և ռիսկերի կառավարման մեխանիզմներ։ Աշխատությունը ընդգծում է բժշկական սխալների բազմագործոն բնույթը և դրանց կանխարգելման համար համակարգային մոտեցման անհրաժեշտությունը առողջապահական ոլորտում։

История

Այս աշխատանքը նվիրված է Լիբանանի դրուզական համայնքի քաղաքական դերակատարման և ազդեցության ուսումնասիրությանը երկրի ներքաղաքական զարգացումներում 1920-ականներից մինչև 1990 թվականը՝ ընդգրկելով մանդատային շրջանը, անկախության ձևավորումը և քաղաքացիական պատերազմի ժամանակաշրջանը։ Հեղինակը վերլուծում է դրուզական համայնքի սոցիալ-քաղաքական կազմակերպվածությունը, նրա առաջնորդական էլիտայի ձևավորումը և պետական ինստիտուտների հետ հարաբերությունների էվոլյուցիան՝ ընդգծելով համայնքային քաղաքականության առանձնահատկությունները բազմակրոն և բազմաէթնիկ Լիբանանի համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դրուզական առաջնորդների դերակատարությանը ներքաղաքական ուժային հավասարակշռության ձևավորման մեջ, ինչպես նաև նրանց մասնակցությանը զինված հակամարտություններին և քաղաքական դաշինքների փոփոխականությանը։ Աշխատությունը նաև ուսումնասիրում է համայնքի հարաբերությունները այլ կրոնական և քաղաքական խմբերի հետ՝ շեշտելով կոնֆեսիոնալ համակարգի ազդեցությունը պետական կառավարման և քաղաքական կայունության վրա։ Ներկայացվում են պատմական փուլերի համեմատական վերլուծություններ՝ ցույց տալու համար, թե ինչպես է դրուզական համայնքը տարբեր ժամանակաշրջաններում հարմարվել փոփոխվող քաղաքական միջավայրին և պահպանել իր ազդեցությունը պետական գործընթացներում։ Շեշտվում է, որ Լիբանանի ներքաղաքական զարգացումների ուսումնասիրությունը անհնար է առանց դրուզական համայնքի դերակատարման խորքային վերլուծության, քանի որ այն հանդիսանում է երկրի քաղաքական համակարգի կարևոր և ակտիվ բաղադրիչներից մեկը։

История

Աշխատությունը նվիրված է XI–XV դարերի հայկական վարքագրական գրականության ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով միջնադարյան հայ գրականության այս կարևոր ժանրի ձևավորման, զարգացման և գեղարվեստական առանձնահատկությունների հիմնական կողմերը։ Հետազոտության կենտրոնում սրբերի և հոգևոր գործիչների կյանքին ու գործունեությանը նվիրված ստեղծագործություններն են, որոնք միաժամանակ արժեքավոր աղբյուրներ են ոչ միայն գրականության, այլև միջնադարյան Հայաստանի հոգևոր, հասարակական, քաղաքական և մշակութային պատմության ուսումնասիրության համար։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են տարբեր ժամանակաշրջաններում ստեղծված վարքերը, դրանց կառուցվածքային և բովանդակային առանձնահատկությունները, հեղինակային մոտեցումները, սրբապատկերային կերպարների ձևավորումը և այն գաղափարական արժեքները, որոնք արտացոլվել են այդ երկերում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սրբի կերպարի կառուցմանը՝ որպես քրիստոնեական հավատքի, բարոյականության, նահատակության, հոգևոր տոկունության և անձնազոհության օրինակ։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես են վարքագրական երկերում միահյուսվում պատմական իրադարձությունները, կրոնական աշխարհայացքը, ժողովրդական պատկերացումները և գրական գեղարվեստական հնարները։ Ներկայացվում են նաև այն պատմական ու մշակութային պայմանները, որոնց ազդեցությամբ զարգացել է հայկական վարքագրությունը XI–XV դարերում։ Այդ ժամանակաշրջանը կարևոր է հայ մշակույթի համար, քանի որ ներառում է քաղաքական և հասարակական բարդ փոփոխություններ, հայկական տարբեր կենտրոնների մշակութային ակտիվություն և հոգևոր կյանքի շարունակական զարգացում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են վարքագրական ստեղծագործությունների միջոցով պահպանվել պատմական հիշողությունը, ազգային-կրոնական ինքնագիտակցությունը և միջնադարյան հասարակության բարոյական պատկերացումները։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում ժանրի գրական բնույթին՝ կերպարների ստեղծմանը, պատմողական կառուցվածքին, լեզվական ու ոճական առանձնահատկություններին, հրաշապատում տարրերի կիրառմանը և պատմական ու ավանդական նյութի փոխհարաբերությանը։ Հետազոտությունը կարևոր աղբյուրագիտական նշանակություն ունի նաև այն պատճառով, որ նման երկերում հաճախ պահպանվել են տեղեկություններ Հայաստանի բնակավայրերի, եկեղեցական կենտրոնների, հոգևորականների, քաղաքական իրադարձությունների և ժամանակաշրջանի հասարակական կյանքի վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ միջնադարյան գրականությամբ, եկեղեցական պատմությամբ, հայագիտությամբ և միջնադարյան մշակույթի պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների և ուսանողների համար։

Лингвистика

Այս աշխատությունը նվիրված է անձնական և անդրադարձ դերանունների գործաբանական (պրագմատիկ) կիրառության և արժեքավորման ուսումնասիրությանը ժամանակակից անգլալեզու սոցիալական մեդիայի միջավայրում։ Հետազոտության մեջ վերլուծվում է, թե ինչպես են դերանունները գործում թվային հաղորդակցության տարբեր ձևերում՝ սոցիալական ցանցերում, բլոգներում, միկրոբլոգներում և մեկնաբանությունների համակարգերում՝ ձևավորելով խոսքային ինքնություն, դիրքորոշում և միջանձնային հարաբերություններ։ Աշխատությունում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում «ես», «դու», «մենք» և անդրադարձ կառուցվածքների գործածությանը ինքնաներկայացման, հուզական արտահայտման, ընդգծման և հաղորդակցական ազդեցության բարձրացման նպատակներով։ Քննարկվում են նաև դերանունների դերը ինտերակտիվության ստեղծման, թվային համայնքներում պատկանելության զգացման ձևավորման և սոցիալական դիրքավորման գործընթացներում։ Վերլուծության հիմքում ընկած են լեզվաբանական պրագմատիկայի, դիսկուրսի վերլուծության և սոցիալ-լեզվաբանության մոտեցումները, որոնք թույլ են տալիս բացահայտել լեզվի գործառական բազմաշերտությունը թվային միջավայրում։ Հետազոտությունը ցույց է տալիս, որ սոցիալական մեդիայում դերանունների ընտրությունը ոչ միայն քերականական, այլև խորապես սոցիալական և իմաստային նշանակություն ունի՝ արտահայտելով խոսողի ինքնությունը, վերաբերմունքը և հաղորդակցական ռազմավարությունները։