Համայնքային հողօգտագործման տարածական տվյալներով ապահովումը Հայաստանի Հանրապետությունում

История

Աշխատությունը նվիրված է XVII դարի հայ մտավոր և մշակութային կյանքի նշանավոր ներկայացուցիչ Երեմիա Քյոմուրճյանի պատմագրական գործունեության ու նրա թողած գրավոր ժառանգության համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում հեղինակի պատմագիտական հայացքների, պատմական նյութի ընտրության և շարադրման սկզբունքների, աղբյուրների օգտագործման առանձնահատկությունների ու իր ժամանակաշրջանի իրադարձությունների մեկնաբանման եղանակների բացահայտումն է։ Նրա երկերը դիտարկվում են XVII դարի Օսմանյան կայսրության, Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի և ընդհանրապես հայ հասարակական ու մշակութային կյանքի պատմության ուսումնասիրման կարևոր սկզբնաղբյուրների համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել այն հանգամանքին, թե պատմագիրը ինչպես է համադրում իրադարձությունների ժամանակագրական ներկայացումը անձնական դիտարկումների, ժամանակակիցների մասին տեղեկությունների, հասարակական կյանքի նկարագրությունների և ավանդված պատմական նյութի հետ։ Այս տեսանկյունից նրա ժառանգությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն քաղաքական իրադարձությունները, այլև քաղաքային առօրյան, համայնքային հարաբերությունները, եկեղեցական կյանքը, կրթամշակութային միջավայրը և հայ բնակչության կապերը տարածաշրջանի այլ հասարակական խմբերի հետ։ Կարևորվում է նաև հեղինակի՝ որպես իր ժամանակի ականատեսի և տեղեկություններ հավաքող մտավորականի դերը, քանի որ պատմական հաղորդումների աղբյուրագիտական արժեքը գնահատելիս անհրաժեշտ է տարբերակել անմիջական դիտարկումները, փոխանցված տեղեկությունները և ավելի վաղ աղբյուրներից վերցված նյութերը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նրա պատմագրական լեզվին, պատմական կերպարների ներկայացման եղանակներին, ժամանակի և պատճառահետևանքային կապերի ընկալմանը, ինչպես նաև կրոնական ու բարոյական պատկերացումների ազդեցությանը պատմական իրադարձությունների մեկնաբանության վրա։ Ձեռագրական ավանդույթի ուսումնասիրությունը ևս կարևոր ուղղություն է՝ հնարավորություն տալով պարզելու երկերի պահպանման, ընդօրինակման, խմբագրման և հետագա շրջանառության առանձնահատկությունները։ Նրա ստեղծագործությունների համադրումը ժամանակակից և նախորդ հայ պատմագիրների աշխատությունների հետ նպաստում է XVII դարի հայ պատմագրության զարգացման միտումների և հեղինակային առանձնահատկությունների բացահայտմանը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը միավորում է պատմագրության պատմության, աղբյուրագիտության, ձեռագրագիտության և հայ մշակույթի պատմության մոտեցումները՝ ներկայացնելով հեղինակի ժառանգության նշանակությունը վաղ նոր շրջանի հայ հասարակության, Կոստանդնուպոլսի հայկական միջավայրի և հայ պատմական մտքի զարգացման ուսումնասիրման համար։

Литература

Աշխատությունը վերաբերում է բանաստեղծական արվեստին և գրական խոսքի ստեղծման առանձնահատկություններին։ «Առձեռն» բնորոշումը մատնանշում է գործնական կամ ուսումնական նշանակություն ունեցող ձեռնարկի բնույթ, որի նպատակն է ընթերցողին ծանոթացնել բանաստեղծության ձևավորման սկզբունքներին և պոետական արտահայտչամիջոցներին։ Բանաստեղծական ստեղծագործության հիմքում ընկած են լեզվի պատկերավոր կիրառությունը, մտքի հուզական արտահայտումը, բառերի ընտրությունը, հնչյունական ներդաշնակությունը և տաղաչափական կառուցվածքը։ Այս տեսանկյունից աշխատությունը առնչվում է չափածո խոսքի կազմակերպմանը, հանգի ու ռիթմի նշանակությանը, բանաստեղծական պատկերների ստեղծմանը և գրական ճաշակի զարգացմանը։ Այն կարող էր ծառայել որպես օժանդակ նյութ բանաստեղծությամբ հետաքրքրվողների, սովորողների և գրական ստեղծագործության հիմունքներն ուսումնասիրողների համար։ XIX դարում հայերեն ուսումնական և գրական ձեռնարկները կարևոր դեր ունեին ազգային գրական լեզվի մշակման, ստեղծագործական կարողությունների խթանման և գեղարվեստական մտածողության զարգացման գործում։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ պոետական մշակույթի, գրական կրթության և բանաստեղծական արվեստի ուսումնասիրման տեսանկյունից։

Литература

Այս ստեղծագործությունը կարելի է դիտարկել որպես բարոյական արժեքների, մարդկային արժանիքների և առաքինության գաղափարի շուրջ կառուցված գրական-փիլիսոփայական ուսումնասիրություն, որի կենտրոնում մարդու բարոյական վարքի, ներքին աշխարհին և հասարակության մեջ նրա դերին վերաբերող հարցերն են։ Ստեղծագործության բովանդակային առանցքը բարության, ազնվության, պատասխանատվության, կարեկցանքի, անձնազոհության և մարդկային արժանապատվության գաղափարների բացահայտումն է։ Հեղինակը ուշադրություն է դարձնում այն հանգամանքին, որ առաքինությունը միայն առանձին բարեգործական արարքների ամբողջություն չէ, այլ մարդու բնավորության և աշխարհայացքի ձևավորման երկարատև գործընթաց, որն արտահայտվում է ինչպես առօրյա հարաբերություններում, այնպես էլ դժվարին իրավիճակներում կայացվող որոշումներում։ Նյութը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալ մարդու և հասարակության փոխհարաբերություններին՝ ուսումնասիրելով, թե ինչպես են անհատական բարոյական ընտրությունները ներգործում շրջապատի և հասարակական միջավայրի վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև հիշողության և ժամանակի գաղափարներին, քանի որ մարդկային բարի գործերը կարող են պահպանվել որպես արժեքավոր փորձ և փոխանցվել հաջորդ սերունդներին։ Ստեղծագործության մեջ առաքինությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես անձնական հատկանիշ, այլև որպես հասարակական կյանքի բարելավման հնարավոր հիմք։ Բարոյական արժեքների մասին մտորումները կարող են ընթերցողին մղել սեփական վարքի, համոզմունքների և այլ մարդկանց նկատմամբ վերաբերմունքի վերաիմաստավորմանը։ Ստեղծագործության գաղափարական բովանդակությունը կարող է հետաքրքրել հատկապես այն ընթերցողներին, ովքեր կարևորում են մարդկային հարաբերություններում բարության, փոխօգնության և բարոյական պատասխանատվության նշանակությունը։ Այն կարող է դիտարկվել նաև որպես արժեքների և բարոյական դաստիարակության վերաբերյալ նյութ, որն ընդգծում է դրական օրինակների պահպանման և տարածման կարևորությունը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գրականության և փիլիսոփայության ընթերցողներին, բարոյագիտությամբ զբաղվողներին, մանկավարժներին, ուսանողներին և բոլոր նրանց, ովքեր հետաքրքրված են մարդու բարոյական կերպարի, առաքինության և հասարակական պատասխանատվության թեմաներով։

Экономика

Գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության վարչատարածքային միավորներում փոքր և միջին ձեռնարկատիրության զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով այս ոլորտի դերը երկրի տնտեսական աճի, զբաղվածության ապահովման, եկամուտների ձևավորման և տարածաշրջանների սոցիալ-տնտեսական զարգացման գործընթացներում։ Աշխատության շրջանակում վերլուծվում են փոքր և միջին ձեռնարկությունների գործունեության վրա ազդող տնտեսական, սոցիալական, ֆինանսական, կազմակերպական և տարածքային գործոնները, ինչպես նաև տարբեր վարչատարածքային միավորներում դրանց զարգացման համար առկա պայմաններն ու սահմանափակումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տարածքային անհավասարություններին, ձեռնարկատիրական ակտիվության տարբեր մակարդակներին, տեղական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը և մարզերի տնտեսական ներուժի իրացման հնարավորություններին։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից են փոքր և միջին բիզնեսի ֆինանսավորման հասանելիությունը, հարկային և վարչական միջավայրի ազդեցությունը, ենթակառուցվածքների զարգացման մակարդակը, աշխատուժի առկայությունը, շուկաների հասանելիությունը և նորարարությունների ներդրման հնարավորությունները։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է այն խոչընդոտներին, որոնք կարող են սահմանափակել ձեռնարկությունների ստեղծումն ու ընդլայնումը՝ ներառյալ ֆինանսական ռեսուրսների սակավությունը, մրցակցային միջավայրի առանձնահատկությունները, կառավարման և մասնագիտական կարողությունների խնդիրները և տարածաշրջանային ենթակառուցվածքների անհավասար զարգացումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պետական և տեղական կառավարման մարմինների կողմից իրականացվող աջակցության քաղաքականությանը և այն մեխանիզմներին, որոնք կարող են նպաստել ձեռնարկատիրական միջավայրի բարելավմանը։ Գիրքը դիտարկում է նաև փոքր և միջին ձեռնարկատիրության զարգացման հնարավոր ազդեցությունը մարզերում նոր աշխատատեղերի ստեղծման, բնակչության եկամուտների ավելացման, տնտեսական ակտիվության խթանման և տարածքային համաչափ զարգացման վրա։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել տնտեսական քաղաքականության մշակման, տարածաշրջանային զարգացման ծրագրերի ձևավորման, ձեռնարկատիրության աջակցության միջոցառումների կատարելագործման և տեղական տնտեսական ներուժի արդյունավետ օգտագործման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, պետական և տեղական կառավարման ոլորտի մասնագետներին, ձեռնարկատերերին, հետազոտողներին, ինչպես նաև տնտեսագիտական և կառավարչական մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը ներկայացնում է փոքր և միջին բիզնեսի տարածքային զարգացման բազմակողմանի ուսումնասիրություն՝ նպատակ ունենալով բացահայտել առկա հիմնախնդիրները, գնահատել դրանց պատճառները և առաջարկել զարգացման այնպիսի մոտեցումներ, որոնք կարող են նպաստել Հայաստանի տարբեր վարչատարածքային միավորների տնտեսական ներուժի առավել արդյունավետ իրացմանը։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է բարձրագույն կրթության համակարգում ուսանողների միջմշակութային հաղորդակցության կարողությունների ձևավորման մանկավարժական պայմանների ուսումնասիրմանը։ Վերլուծվում են բազմամշակութային կրթական միջավայրի առանձնահատկությունները, միջմշակութային հաղորդակցության տեսական հիմքերը և այն գործոնները, որոնք նպաստում են տարբեր մշակութային արժեքների, ավանդույթների և հաղորդակցման առանձնահատկությունների արդյունավետ ընկալմանն ու փոխըմբռնմանը։ Քննարկվում են ուսուցման ժամանակակից մեթոդներն ու մանկավարժական տեխնոլոգիաները, որոնք նպաստում են հաղորդակցական, սոցիալական և մասնագիտական կարողությունների զարգացմանը, ինչպես նաև ուսանողների հանդուրժողականության, համագործակցության և մշակութային բազմազանության նկատմամբ հարգանքի ձևավորմանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են կրթական գործընթացի կազմակերպման արդյունավետ մոտեցումներ, գործնական մոդելներ և մեթոդական առաջարկություններ, որոնք կարող են կիրառվել բուհական ուսուցման ընթացքում՝ նպաստելով ապագա մասնագետների միջմշակութային հաղորդակցական պատրաստվածության, միջազգային համագործակցության կարողությունների և մասնագիտական գործունեության արդյունավետության բարձրացմանը։

Литература

Այս աշխատանքը անդրադառնում է պատմական ճշմարտացիության խնդրին գեղարվեստական գրականության մեջ՝ վերլուծելով այն սահմանային տարածքը, որտեղ պատմական փաստը և գեղարվեստական վերարտադրությունը փոխազդում են միմյանց հետ։ Հետազոտության մեջ պատմական ճշմարտացիությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես փաստերի ճշգրիտ վերարտադրություն, այլ նաև որպես հեղինակի կողմից պատմական իրականության իմաստավորման և վերաիմաստավորման գործընթաց, որտեղ կարևոր դեր ունեն գեղարվեստական պայմանականությունը, հեղինակային դիրքորոշումը և ժամանակի ընկալման առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ պատմական թեմայով ստեղծագործություններում հաճախ առաջանում է լարվածություն փաստականության և գեղարվեստական ազատության միջև, ինչը հանգեցնում է տարբեր մեկնաբանությունների՝ կախված ընթերցողի ակնկալիքներից և մշակութային համատեքստից։ Քննարկվում են նաև այն մեթոդները, որոնց միջոցով գրողները ստեղծում են պատմական «իրականության պատրանք», օգտագործելով փաստագրական նյութեր, ժամանակի լեզվական վերարտադրություն, իրական անձանց և իրադարձությունների ներմուծում, ինչպես նաև հորինված տարրերի համադրություն։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմական վեպի ժանրին, որտեղ հեղինակը հաճախ միավորում է գիտական պատմագրության և գեղարվեստական մտքի սկզբունքները՝ ստեղծելով բազմաշերտ տեքստ, որը միաժամանակ և՛ արտացոլում է, և՛ մեկնաբանում պատմությունը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը եզրակացնում է, որ գեղարվեստական գրականության մեջ պատմական ճշմարտացիությունը բացարձակ կատեգորիա չէ, այլ հարաբերական և բազմիմաստ երևույթ, որը ձևավորվում է պատմության, արվեստի և ընթերցողի ընկալման փոխազդեցության արդյունքում։