Հանձնարարական մատենագիտությունը և ընթերցանության ղեկավարումը

История

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է Վարդավառ տոնին հայոց մշակույթում՝ ընդգծելով դրա պատմական ծագումը, ազգագրական առանձնահատկությունները և ժամանակի ընթացքում ձևավորված ծիսական-մշակութային շերտերը։ Աշխատությունը վերլուծում է Վարդավառի հնագույն արմատները՝ կապված ջրի պաշտամունքի, բնության վերածննդի և պտղաբերության գաղափարների հետ, ինչպես նաև քրիստոնեական շրջանի ազդեցությամբ տոնի իմաստային վերափոխումները և այն կապը Պայծառակերպության տոնի հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժողովրդական ծեսերին, խաղերին, ջրով իրար վրա ցողելու սովորույթին, տարածաշրջանային տարբերություններին և համայնքային համախմբման դերին, որը Վարդավառը դարձնում է ոչ միայն կրոնական, այլև սոցիալական համերաշխության դրսևորում։ Ուսումնասիրությունը նաև դիտարկում է տոնի պահպանման և վերաիմաստավորման գործընթացները ժամանակակից Հայաստանում՝ ընդգծելով դրա նշանակությունը ազգային ինքնության, մշակութային հիշողության և ավանդույթների շարունակականության մեջ։

Культура

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է XX դարի վերջին քառորդում հայկական ջութակային կոնցերտի զարգացման միտումների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով ժանրի գեղարվեստական, ոճական և կատարողական առանձնահատկությունները։ Գրքում վերլուծվում է հայկական կոմպոզիտորական դպրոցի ներդրումը ջութակային կոնցերտի ձևավորման և զարգացման գործընթացում, ինչպես նաև արևմտյան ժամանակակից երաժշտական հոսանքների ազդեցությունը ազգային երաժշտական լեզվի վրա։ Հեղինակը դիտարկում է կոնցերտային ձևի կառուցվածքային փոփոխությունները, թեմատիկ զարգացման նոր մոտեցումները, հարմոնիկ և ռիթմիկ լեզվի արդիականացումը, ինչպես նաև մենակատարի և նվագախմբի փոխազդեցության նոր մոդելները։ Աշխատությունում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կատարողական արվեստի խնդիրներին՝ ներառյալ տեխնիկական բարդությունները, ինտոնացիոն առանձնահատկությունները և մեկնաբանության բազմազանությունը, որոնք բնորոշ են տվյալ շրջանի ստեղծագործություններին։ Քննարկվում է նաև ազգային երաժշտական ավանդույթների և ժամանակակից կոմպոզիտորական տեխնիկաների համադրման գործընթացը՝ որպես հայկական երաժշտության զարգացման կարևոր ուղղություն։ Գիրքը նախատեսված է երաժշտագետների, կոմպոզիտորների, կատարողների, արվեստաբանների և երաժշտական կրթության ոլորտի մասնագետների համար՝ առաջարկելով ինչպես վերլուծական, այնպես էլ պատմական մոտեցում XX դարի վերջին քառորդի հայկական ջութակային կոնցերտին։

Журналистика

Այս հրատարակությունը մեկտեղում է 2003 թվականի ընթացքում մամուլում հրապարակված արձագանքները, գնահատականները, մեկնաբանությունները և վերլուծական նյութերը՝ ներկայացնելով տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական, մշակութային, քաղաքական և տեղեկատվական կյանքի կարևոր դրվագները։ Ժողովածուն արտացոլում է տարբեր լրատվամիջոցների տեսակետները, հանրային քննարկումների հիմնական թեմաները և տարվա ընթացքում տեղի ունեցած նշանակալի իրադարձությունների ընկալումը մամուլի կողմից։ Նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու հասարակական կարծիքի ձևավորման գործընթացները, լրագրողական մոտեցումները և տեղեկատվական դաշտի առանձնահատկությունները՝ ստեղծելով ժամանակաշրջանի յուրօրինակ տարեգրությունը։ Հրատարակությունը կարևոր աղբյուր է նորագույն պատմության, մեդիա ուսումնասիրությունների, հասարակական գործընթացների և հանրային խոսույթի հետազոտությամբ զբաղվող մասնագետների ու ընթերցողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է Աքեմենյան տերության վարչատարածքային կազմակերպման համակարգի, դրա ձևավորման սկզբունքների և կառավարման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում հսկայական տարածքներ ընդգրկող բազմազգ պետության կառավարումը դիտարկվում է կենտրոնական իշխանության և տեղական վարչական միավորների փոխհարաբերությունների տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սատրապությունների համակարգին, դրանց տարածքային սահմաններին, կառավարման առանձնահատկություններին և կենտրոնական իշխանության հետ ունեցած հարաբերություններին։ Քննվում է սատրապների դերը՝ որպես արքայական իշխանությունը տարբեր երկրամասերում ներկայացնող բարձրաստիճան պաշտոնյաների, ինչպես նաև նրանց վարչական, հարկային և քաղաքական գործառույթների շրջանակը։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ տարբեր ժողովուրդներ և պատմական երկրամասեր ընդգրկող տերության կառավարումը պահանջում էր կենտրոնացված վերահսկողության և տեղական կառավարման ձևերի համադրություն։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է վարչական բաժանման և հարկային համակարգի փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ առանձին տարածքներից ստացվող հարկերն ու տուրքերը կարևոր նշանակություն ունեին պետական կառավարման և ռազմական համակարգի գործունեության համար։ Քննվում են նաև արքայական ճանապարհների, հաղորդակցության և պետական ծառայությունների նշանակությունը կենտրոնի ու հեռավոր վարչական շրջանների միջև կապի պահպանման գործում։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել վարչական միավորների սահմանների և ավելի վաղ գոյություն ունեցած քաղաքական ու աշխարհագրական կազմավորումների հարաբերությանը՝ պարզելու համար, թե որքանով էին նոր կառավարման համակարգում պահպանվում տեղական ավանդույթները։ Ուսումնասիրվում են վարչական համակարգի վերաբերյալ տեղեկություններ պարունակող արքայական արձանագրությունները, հին հեղինակների հաղորդումները և այլ պատմական ու հնագիտական աղբյուրներ՝ հաշվի առնելով դրանց բնույթի և տեղեկատվական հնարավորությունների տարբերությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում Հայաստանի և Հայկական լեռնաշխարհի դիրքի ուսումնասիրությունը տերության վարչական կառուցվածքում՝ այն դիտարկելով ընդհանուր կայսերական համակարգի համատեքստում։ Վարչատարածքային կազմակերպումը քննվում է նաև որպես տարբեր լեզուներ, մշակույթներ և տնտեսական համակարգեր ունեցող բնակչության նկատմամբ պետական իշխանություն իրականացնելու միջոց։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էր կազմակերպվում կենտրոնական իշխանության վերահսկողությունը հեռավոր երկրամասերի նկատմամբ, ինչ դեր էին կատարում տեղական իշխանական և վարչական կառույցները և ինչպես էին համադրվում կայսերական ու տարածաշրջանային կառավարման սկզբունքները։ Նման ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն հին Իրանի պետական համակարգի, այլև Հին Արևելքի կայսերական կառավարման ձևերի, վարչական ինստիտուտների և պատմական աշխարհագրության ուսումնասիրության համար։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է տարբեր ոլորտներում իրականացվող տնտեսական գործունեության և ջրային ռեսուրսների վիճակի միջև փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով ջրի որակի պահպանման և ջրամատակարարման արդյունավետ կառավարման խնդիրներին։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, հանքարդյունաբերության, էներգետիկայի, շինարարության, բնակավայրերի զարգացման և այլ տնտեսական գործունեության տեսակների ազդեցությունները մակերևութային ու ստորերկրյա ջրային ռեսուրսների վրա։ Վերլուծվում են արտադրական և կենցաղային կեղտաջրերի արտահոսքի, գյուղատնտեսական պարարտանյութերի ու բույսերի պաշտպանության միջոցների օգտագործման, հողերի էրոզիայի և տարբեր աղտոտիչների տարածման հետևանքով ջրային միջավայրում առաջացող փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրի ֆիզիկական, քիմիական և կենսաբանական ցուցանիշների գնահատմանը, դրանց փոփոխության պատճառների բացահայտմանը և ջրի օգտագործման տարբեր նպատակների համար սահմանված որակական պահանջների ապահովմանը։ Քննության են առնվում նաև ջրառի ծավալների աճը, ջրային պաշարների ոչ հավասարաչափ օգտագործումը, ջրամատակարարման ցանցերում կորուստները և ենթակառուցվածքների տեխնիկական վիճակը՝ որպես ջրամատակարարման համակարգերի արդյունավետության վրա ազդող գործոններ։ Կարևորվում է ջրային ռեսուրսների համալիր կառավարումը, որի դեպքում տնտեսական զարգացման պահանջները համադրվում են բնապահպանական սահմանափակումների և բնակչությանը անվտանգ ու բավարար քանակությամբ ջուր ապահովելու անհրաժեշտության հետ։ Ուսումնասիրվում են ջրի մաքրման, վերօգտագործման, աղտոտման կանխարգելման, ջրախնայող տեխնոլոգիաների ներդրման և ջրամատակարարման համակարգերի արդիականացման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ջրային ռեսուրսների մշտադիտարկման, տվյալների հավաքագրման և կառավարչական որոշումների ընդունման համար անհրաժեշտ տեղեկատվական համակարգերի նշանակությանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տնտեսական գործունեության հետևանքով առաջացող բնապահպանական ռիսկերի գնահատումը և դրանց նվազեցման համար իրավական, տնտեսական ու կազմակերպական մեխանիզմների կատարելագործումը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառվել ջրային քաղաքականության մշակման, ջրամատակարարման համակարգերի կառավարման բարելավման, աղտոտման կանխարգելման ծրագրերի իրականացման և ջրային ռեսուրսների երկարաժամկետ պահպանության ապահովման նպատակով՝ նպաստելով տնտեսական գործունեության ու շրջակա միջավայրի պահպանության միջև առավել հավասարակշռված հարաբերությունների ձևավորմանը։

Экономика

Աշխատավարձը աշխատանքի դիմաց աշխատողին տրվող դրամական վարձատրությունն է, որը ձևավորվում է աշխատողի և գործատուի միջև կնքված աշխատանքային հարաբերությունների արդյունքում։ Դրա էությունը կայանում է նրանում, որ այն հանդիսանում է աշխատուժի գնի արտահայտություն և միաժամանակ բնակչության եկամտի հիմնական աղբյուրներից մեկը։ Աշխատավարձը ոչ միայն փոխհատուցում է կատարված աշխատանքի համար, այլ նաև խթան է հանդիսանում աշխատանքի արդյունավետության բարձրացման համար։ Աշխատավարձի մակարդակը կախված է մի շարք գործոններից՝ աշխատանքի բարդությունից, աշխատողի որակավորումից, արտադրողականությունից, շուկայի պահանջարկից և տնտեսության ընդհանուր վիճակից։ Աշխատավարձի հիմնական տեսակներից է ժամանակային աշխատավարձը, որը հաշվարկվում է աշխատած ժամանակի հիման վրա՝ օրինակ ժամային, օրական կամ ամսական վճարով։ Մյուս հիմնական տեսակը գործարքային աշխատավարձն է, երբ վարձատրությունը կախված է կատարված աշխատանքի քանակից կամ արտադրանքի ծավալից, այսինքն՝ որքան շատ աշխատանք է կատարվում, այնքան բարձր է վարձատրությունը։ Կա նաև խառը աշխատավարձի համակարգ, որը համադրում է ժամանակային և գործարքային ձևերը՝ ապահովելով և՛ կայունություն, և՛ արտադրողականության խթան։ Բացի այդ, որոշ դեպքերում կիրառվում են պարգևատրումներ, բոնուսներ և հավելավճարներ՝ կապված աշխատանքի արդյունքների, պատասխանատվության կամ հատուկ պայմանների հետ։ Աշխատավարձը ունի նաև սոցիալական նշանակություն, քանի որ այն անմիջականորեն ազդում է մարդկանց կենսամակարդակի, սպառման և տնտեսական բարեկեցության վրա։ Այդ պատճառով աշխատավարձի ճիշտ կազմակերպումը կարևոր է ինչպես անհատների, այնպես էլ ամբողջ տնտեսության կայուն զարգացման համար։