Հանրագիտական գրականություն, գիտակրթական գրականություն, փիլիսոփայություն և ուսումնական գրականություն

Технология

Աշխատությունը նվիրված է կարտոֆիլի մեքենայացված բերքահավաքի արդյունավետության բարձրացմանը՝ հողային զանգվածից պալարների առավել ամբողջական առանձնացում ապահովող մեքենայի կառուցվածքի կատարելագործման և դրա հիմնական բանող օրգանի պարամետրերի գիտական հիմնավորման միջոցով։ Հետազոտության կենտրոնում բերքահավաքի ընթացքում կարտոֆիլահանի, հողի, բուսական մնացորդների և պալարների փոխազդեցության մեխանիկական ու տեխնոլոգիական օրինաչափություններն են։ Քննվում են գոյություն ունեցող տեխնիկական լուծումների աշխատանքի առանձնահատկությունները, զտման արդյունավետության վրա ազդող գործոնները և այն կառուցվածքային սահմանափակումները, որոնք կարող են հանգեցնել հողային խառնուրդների ոչ բավարար հեռացման, բերքի կորստի կամ պալարների վնասման։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բանող օրգանի կառուցվածքի ընտրությանը և այնպիսի պարամետրերի հիմնավորմանը, որոնք հնարավորություն են տալիս արդյունավետորեն քայքայել ու զտել հողային զանգվածը՝ միաժամանակ նվազեցնելով հավաքվող բերքի մեխանիկական վնասվածքների հավանականությունը։ Ուսումնասիրվում են մեքենայի աշխատանքային արագության, բանող օրգանների շարժման բնութագրերի, երկրաչափական չափերի և հողի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների փոխադարձ կապերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տեխնոլոգիական գործընթացի տեսական նկարագրությունը, որի միջոցով հնարավոր է գնահատել պալարների և հողային մասնիկների շարժման առանձնահատկությունները մեքենայի աշխատանքային հատվածներում և ընտրել համապատասխան կառուցվածքային լուծումներ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տեսական հաշվարկները, մեքենայի փորձարարական փորձարկումները և ստացված ցուցանիշների համեմատական գնահատումը՝ որոշելու զտման աստիճանը, բերքի կորուստները, պալարների վնասվածությունը, արտադրողականությունը և էներգատարությունը։ Առանձին նշանակություն ունի մեքենայի աշխատանքի հարմարեցումը տարբեր հողային և արտադրական պայմաններին, քանի որ հողի խոնավությունը, խտությունը և կառուցվածքը կարող են էականորեն ազդել բերքահավաքի տեխնոլոգիական ընթացքի վրա։ Կառուցվածքային և կինեմատիկական պարամետրերի օպտիմալ ընտրությունը դիտարկվում է որպես մեքենայի հուսալիության, արտադրողականության և ագրոտեխնիկական պահանջներին համապատասխանության ապահովման կարևոր նախապայման։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գյուղատնտեսական մեքենաշինության, մեքենաների տեսության և կարտոֆիլի բերքահավաքի մեքենայացման մոտեցումները՝ ավելի արդյունավետ և բարձր զտման ունակությամբ տեխնիկական միջոցների մշակման նպատակով։

Медицина

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է միզաքարային հիվանդության բարդ ձևերի դեպքում երիկամների հեմոդինամիկայի և ֆունկցիոնալ վիճակի փոփոխությունների ուսումնասիրմանը վիրաբուժական բուժման տարբեր փուլերում։ Ներկայացվում են հիվանդության զարգացման մեխանիզմները, բարդությունների ազդեցությունը երիկամային արյան շրջանառության, ֆիլտրացիոն գործառույթի և միզային համակարգի ընդհանուր աշխատանքի վրա, ինչպես նաև գնահատվում են վիրահատական միջամտությունների արդյունավետությունն ու դրանց ազդեցությունը օրգանի վերականգնման գործընթացների վրա։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են կլինիկական, լաբորատոր և գործիքային հետազոտությունների արդյունքները, համեմատվում են տարբեր վիրաբուժական մոտեցումների առավելություններն ու սահմանափակումները, ինչպես նաև ուսումնասիրվում են հետվիրահատական շրջանի առանձնահատկությունները և հնարավոր բարդությունների կանխարգելման ուղիները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում երիկամների ֆունկցիայի պահպանման, արյան շրջանառության բարելավման, բուժման արդյունավետության գնահատման և հիվանդների վերականգնման ընթացքի գիտական հիմնավորմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել ուրոլոգների, նեֆրոլոգների, վիրաբույժների, բժշկական հետազոտողների, կլինիկական օրդինատորների, բժշկական բուհերի ուսանողների և առողջապահության ոլորտի մասնագետների համար, ովքեր հետաքրքրված են միզաքարային հիվանդության բարդ ձևերի ժամանակակից ախտորոշման, վիրաբուժական բուժման և երիկամների ֆունկցիոնալ վիճակի պահպանման հարցերով։

Технология

Տեխնիկական և սարքաշինական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է մետաղօքսիդային կիսահաղորդչային և պիեզոռեզոնանսային գազային սենսորների հիման վրա գազավերլուծիչ սարքի ստեղծման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տարբեր տեսակի գազային տվիչների աշխատանքի ֆիզիկական սկզբունքները, զգայուն տարրերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները և գազային միջավայրի բաղադրության փոփոխությունների նկատմամբ դրանց արձագանքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մետաղօքսիդային կիսահաղորդիչների էլեկտրական հատկությունների փոփոխությանը գազերի ազդեցության պայմաններում, ինչպես նաև պիեզոռեզոնանսային սենսորներում զանգվածային և հաճախականային փոփոխությունների գրանցման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են զգայունության, ընտրողականության, արձագանքման արագության, կայունության և չափումների վերարտադրելիության վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Քննարկվում են տարբեր սկզբունքներով գործող սենսորների համատեղ կիրառման, ազդանշանների մշակման և գազային բաղադրիչների հայտնաբերման ու տարբերակման արդյունավետության բարձրացման մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու բազմասենսորային գազավերլուծական համակարգերի նախագծման և կատարելագործման հեռանկարները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել սենսորային տեխնիկայի, կիսահաղորդչային էլեկտրոնիկայի, չափիչ սարքաշինության և գազային միջավայրերի վերահսկման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Биология

Այս աշխատությունը նվիրված է միկրոջրիմուռների և ցիանոբակտերիաների կենսաբազմազանության ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև Parachlorella kessleri միկրոջրիմուռի կենսատեխնոլոգիական ներուժի գնահատմանը։ Հետազոտության առաջին ուղղությունը վերաբերում է ջրային էկոհամակարգերում տարածված միկրոջրիմուռների և ցիանոբակտերիաների տեսակային բազմազանության, տարածման առանձնահատկությունների և էկոլոգիական նշանակության բացահայտմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել տարբեր ջրային միջավայրերից հավաքված նմուշները, դրանց տեսակային կազմը, կենսաբանական առանձնահատկությունները և շրջակա միջավայրի պայմանների ազդեցությունը միկրոօրգանիզմների տարածման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործոններին, ինչպիսիք են ջրի ջերմաստիճանը, լուսավորությունը, սննդանյութերի պարունակությունը, թթվայնությունը և այլ ֆիզիկաքիմիական ցուցանիշներ, որոնք կարող են պայմանավորել միկրոջրիմուռների և ցիանոբակտերիաների աճն ու բազմազանությունը։ Աշխատանքի երկրորդ կարևոր ուղղությունը Parachlorella kessleri տեսակի կենսաբանական և կենսատեխնոլոգիական հատկությունների ուսումնասիրությունն է։ Այս միկրոջրիմուռը կարող է դիտարկվել որպես արժեքավոր կենսաբանական հումք՝ շնորհիվ իր կենսազանգվածում սպիտակուցների, լիպիդների, ածխաջրերի, պիգմենտների և այլ կենսաակտիվ միացությունների կուտակման հնարավորության։ Հետազոտության ընթացքում կարող են գնահատվել դրա աճի արագությունը, կենսազանգվածի արտադրողականությունը, տարբեր աճեցման պայմանների նկատմամբ արձագանքը և կենսաքիմիական կազմը։ Կարևոր ուղղություն է նաև այն պայմանների բացահայտումը, որոնք նպաստում են առավել բարձր կենսազանգվածի կամ նպատակային արժեքավոր նյութերի ստացմանը։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել այս միկրոջրիմուռի հնարավոր կիրառությունները սննդի և կերերի արտադրության, կենսաակտիվ նյութերի ստացման, կենսավառելիքի, ջրերի կենսաբանական մաքրման և այլ կենսատեխնոլոգիական ուղղություններում։ Միկրոջրիմուռների կենսաբազմազանության ուսումնասիրությունը միաժամանակ կարևոր է էկոհամակարգերի վիճակի գնահատման և բնական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման տեսանկյունից, քանի որ այս օրգանիզմները կարևոր դեր ունեն ջրային միջավայրերի նյութափոխանակության, թթվածնարտադրության և սննդային շղթաների պահպանման գործընթացներում։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս համադրել էկոլոգիական և կիրառական կենսաբանական մոտեցումները՝ մի կողմից բացահայտելով միկրոջրիմուռների ու ցիանոբակտերիաների բազմազանությունը, իսկ մյուս կողմից գնահատելով ընտրված տեսակի՝ կենսատեխնոլոգիական արտադրություններում կիրառվելու հեռանկարները։ Ստացված արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ տեղական միկրոջրիմուռային ռեսուրսների հետագա ուսումնասիրության, արժեքավոր կենսանյութերի ստացման տեխնոլոգիաների զարգացման և կայուն կենսատեխնոլոգիական գործընթացների մշակման համար։

Религия

Աշխատությունը Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու հասարակական աղոթքների և եկեղեցական պաշտամունքի կազմակերպմանն ու կատարմանն ուղղված ծիսական բնույթի ձեռնարկ է, որի հիմնական նպատակն է համակարգված և մատչելի ձևով ներկայացնել եկեղեցական համայնքի ընդհանուր աղոթական կյանքի կարգն ու հաջորդականությունը։ Գիրքը վերաբերում է Հայոց Սուրբ Եկեղեցու աղոթական ավանդությանը՝ ընդգրկելով հասարակական աղոթքի կազմակերպման սկզբունքները, եկեղեցական արարողությունների ընթացքը, աղոթքների կատարման կարգը և տարվա ընթացքում դրանց ժամանակային բաշխման առանձնահատկությունները։ Հատուկ կարևորություն ունի հայոց տոմարի ներառումը, որը հնարավորություն է տալիս եկեղեցական աղոթական կյանքը ներկայացնելու հայոց օրացուցային համակարգին համապատասխան՝ կապելով ծիսական կարգավորությունը տարվա օրերի, եկեղեցական հիշատակությունների և տոնական շրջափուլերի հետ։ Աշխատության բովանդակային նշանակությունը պայմանավորված է հասարակական աղոթքի՝ որպես եկեղեցական համայնքի միասնական հոգևոր կյանքի կարևորագույն արտահայտության ներկայացմամբ։ Հասարակական աղոթքը դիտարկվում է ոչ միայն որպես անհատական հավատքի դրսևորում, այլև որպես հավատացյալների միասնության, եկեղեցական ավանդության պահպանման և ընդհանուր հոգևոր հաղորդակցության միջոց։ Այս տեսանկյունից ձեռնարկը կարևորում է աղոթքի կանոնավորությունը, ծիսական հաջորդականության պահպանումը և եկեղեցական արարողությունների միասնական կատարումը։ Ներկայացվող կարգավորությունը նպաստում է ժամերգությունների և ընդհանուր աղոթքների կազմակերպված իրականացմանը՝ եկեղեցական սպասավորներին ու հավատացյալներին տրամադրելով անհրաժեշտ կողմնորոշում աղոթական արարողությունների ընթացքի վերաբերյալ։ Հայ եկեղեցու ծիսական ավանդության մեջ աղոթքի յուրաքանչյուր ձև ունի իր աստվածաբանական, խորհրդանշական և համայնքային նշանակությունը, ուստի նմանատիպ ձեռնարկները կարևոր դեր են կատարում այդ ավանդության փոխանցման և գործնական պահպանման գործում։ Աշխատության առանձնահատկություններից է ծիսական և օրացուցային տեղեկությունների համադրումը, որի շնորհիվ այն միաժամանակ հանդես է գալիս որպես աղոթական կյանքի կազմակերպման ուղեցույց և եկեղեցական տարվա կարգավորությանը նպաստող գործնական ձեռնարկ։ Հայոց տոմարի կիրառությունը կարևոր է նաև ազգային եկեղեցական ժամանակագրության պահպանման տեսանկյունից, քանի որ այն արտահայտում է հայ եկեղեցական ավանդության պատմական ինքնուրույնությունն ու ժամանակի հաշվարկման սեփական համակարգը։ Գրական կառուցվածքի առումով աշխատությանը բնորոշ է կարգագրային, ծիսական և հրահանգչական շարադրանքը, որտեղ առաջնային նշանակություն ունեն նյութի հաջորդականությունը, աղոթքների ու արարողությունների կազմակերպված ներկայացումը և գործնական կիրառելիությունը։ Այն նախատեսված է ոչ միայն հոգևորականների և եկեղեցական սպասավորների, այլև եկեղեցական ծեսերով ու աղոթական ավանդությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Պատմամշակութային առումով գիրքը կարևոր վկայություն է հայ եկեղեցական կյանքի կազմակերպման, ծիսական ժառանգության պահպանման և հայերեն կրոնական գրականության զարգացման պատմության համար։ Այն արտացոլում է XIX դարի հայ կրթական ու եկեղեցական միջավայրում ծիսական գիտելիքի համակարգման և տարածման ձգտումը, որի նպատակն էր ապահովել եկեղեցական արարողությունների կանոնավոր կատարումը և ամրապնդել հավատացյալների կապը ազգային եկեղեցական ավանդության հետ։ Լազարյան ճեմարանի հրատարակչական գործունեության շրջանակում նման աշխատության հրատարակությունը նշանակալի է նաև հայերեն կրոնական գիտելիքի տարածման և կրթական միջավայրում եկեղեցական մշակույթի ուսումնասիրման տեսանկյունից։ Աշխատությունն արժեքավոր է Հայ Առաքելական Եկեղեցու ծիսագիտության, ժամերգության պատմության, հայոց տոմարի, եկեղեցական օրացույցի և աղոթական գրականության ուսումնասիրության համար։ Այն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու հասարակական աղոթքի կազմակերպման պատմական սկզբունքների, հայ եկեղեցական տարվա կառուցվածքի և համայնքային պաշտամունքի ավանդույթների մասին՝ միաժամանակ պահպանելով գործնական նշանակությունը որպես հայ եկեղեցական ծիսական ժառանգության ճանաչման ու ուսումնասիրության նյութ։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի երկրորդ կեսի հայ կոմպոզիտորների կամերային-գործիքային ստեղծագործություններում դաշնամուրի դերի, գործառույթի և գեղարվեստական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում է դաշնամուրային պարտիայի տեղն ու նշանակությունը տարբեր կամերային կազմերում՝ հաշվի առնելով դրա մեղեդային, հարմոնիկ, ռիթմական, տեմբրային և կառուցվածքային գործառույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դաշնամուրի և այլ գործիքների փոխհարաբերությանը, ձայնային հավասարակշռությանը, երկխոսային և անսամբլային սկզբունքներին, ինչպես նաև դաշնամուրային հնչողության միջոցով երաժշտական կերպարների և գեղարվեստական գաղափարների ձևավորմանը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ հայ կոմպոզիտորական դպրոցի զարգացման առանձնահատկություններին և այն ստեղծագործական որոնումներին, որոնք բնորոշ էին XX դարի երկրորդ կեսի երաժշտական մշակույթին։ Վերլուծության ընթացքում կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել ազգային երաժշտական մտածողության, հայկական ժողովրդական երաժշտության ինտոնացիոն և ռիթմական տարրերի, ինչպես նաև ժամանակակից կոմպոզիցիոն տեխնիկաների դրսևորումը կամերային ստեղծագործություններում։ Դաշնամուրի պարտիայի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես է փոխվել դրա գեղարվեստական գործառույթը՝ ավանդական ուղեկցող դերից մինչև լիարժեք համահեղինակային և կառուցվածքաստեղծ դեր։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են քննության առնվել նաև դաշնամուրային տեխնիկայի առանձնահատկությունները, ռեգիստրային և տեմբրային հնարավորությունների օգտագործումը, հնչերանգային լուծումները, պոլիֆոնիկ և հոմոֆոնիկ կառուցվածքները, ինչպես նաև կատարողական բարդությունները։ Աշխատանքի կարևորությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն մեկտեղում է երաժշտատեսական և կատարողական վերլուծությունը՝ հնարավորություն տալով առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու հայ կամերային երաժշտության զարգացման և դաշնամուրի դերի մասին այդ գործընթացում։ Այն կարող է հետաքրքրել երաժշտագետներին, դաշնակահարներին, կոմպոզիտորներին, կատարողներին, արվեստաբաններին և հայ երաժշտական մշակույթի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին։