Հանրային ծառայության կառավարման կատարելագործման հիմնախնդիրները (ՀՀ նյութերով)

Биология

Այս մասը նվիրված է ընտանի կենդանիների ընդերաբանությանը (սպլանխնոլոգիա)՝ այսինքն ներքին օրգանների կառուցվածքի և համակարգերի ուսումնասիրմանը։ Գիրքը բացատրում է օրգանների ձևաբանական առանձնահատկությունները, տեղադրությունը և ֆունկցիոնալ նշանակությունը տարբեր կենդանատեսակների մոտ։ Հիմնականում քննարկվում են՝ Մարսողական համակարգ (ստամոքս, աղիներ, լյարդ և այլն) Շնչառական համակարգ (թոքեր, շնչուղիներ) Միզասեռական համակարգ Սեռական օրգաններ և վերարտադրություն Գիրքը կարևոր ուսումնական աղբյուր է անասնաբուժական կրթության համար, քանի որ օգնում է հասկանալ օրգանիզմի ներքին կառուցվածքն ու դրա կապը ֆիզիոլոգիական գործընթացների հետ։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է գլխուղեղում արտադրվող և սրտանոթային համակարգի գործունեության կարգավորմանը մասնակցող նեյրոհորմոնների ու նորահայտ ցիտոկինների ուսումնասիրմանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով դրանց տեղակայմանը, բաշխվածությանը և արտահայտվածության փոփոխություններին օրգանիզմի բնականոն վիճակում և տարբեր ախտաբանական պայմաններում։ Ուսումնասիրության առանցքում իմունահիստոքիմիական հետազոտության մեթոդն է, որը հնարավորություն է տալիս հյուսվածքային մակարդակում հայտնաբերել և բնութագրել կենսաբանական ակտիվ նյութերը, պարզել դրանց կապը նյարդային և նեյրոսեկրետոր համակարգերի կառուցվածքների հետ և գնահատել դրանց փոփոխությունները հիվանդությունների ու ախտաբանական գործընթացների ժամանակ։ Աշխատությունը կարևոր տեղ է հատկացնում ուղեղի նեյրոսեկրետոր բջիջների կողմից արտադրվող կենսաբանական ակտիվ պեպտիդների ուսումնասիրմանը և դրանց հնարավոր դերակատարությանը սրտի ու անոթային համակարգի ֆունկցիոնալ կարգավորման գործընթացներում։ Հեղինակի գիտական ուղղությունը կապված է այն գաղափարի հետ, որ գլխուղեղի և սրտանոթային համակարգի միջև գոյություն ունի բարդ նեյրոէնդոկրին կապ, որի շրջանակում ուղեղում ձևավորվող որոշ հորմոնային գործոններ կարող են մասնակցել սրտի աշխատանքի, կորոնար արյան շրջանառության և օրգանիզմի հոմեոստազի կարգավորմանը։ Այս տեսանկյունից աշխատանքը հետաքրքրություն է ներկայացնում ոչ միայն նեյրոքիմիայի և հյուսվածաբանության, այլև սրտաբանության, էնդոկրինոլոգիայի, իմունոլոգիայի և ախտաբանական ֆիզիոլոգիայի համար։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ նշանակություն ունի նեյրոհորմոնների և ցիտոկինների փոխկապակցվածության խնդիրը, քանի որ ժամանակակից կենսաբժշկական պատկերացումների համաձայն՝ նյարդային, էնդոկրին և իմունային համակարգերը գործում են ոչ թե մեկուսացված, այլ փոխկապակցված կարգավորման միասնական համակարգի շրջանակում։ Այդ պատճառով տարբեր ախտաբանական վիճակներում դրանց արտադրության կամ հյուսվածքային տեղակայման փոփոխությունների ուսումնասիրությունը կարող է օգնել բացահայտելու հիվանդությունների զարգացման որոշակի մեխանիզմներ և նոր թիրախներ՝ ախտորոշման ու բուժական մոտեցումների համար։ Աշխատանքը ներկայացնում է Սիլվա Սամսոնի Աբրահամյանի դոկտորական ատենախոսության սեղմագիրը, որը պաշտպանվել է 2004 թվականին ՀՀ ԳԱԱ Գ.Հ. Բունյաթյանի անվան կենսաքիմիայի ինստիտուտում՝ «Կենսաքիմիա» մասնագիտությամբ։ Գրառման համաձայն՝ հրատարակությունը 53 էջանոց գիտական աշխատություն է։ Թեմայի գիտական հիմքը կապված է նաև հայկական նեյրոքիմիական դպրոցի ավանդույթի հետ, որի կարևոր ներկայացուցիչներից էր Ա.Ա. Գալոյանը․ նրա հետազոտություններում ուսումնասիրվել են ուղեղի նոր նեյրոհորմոնները, դրանց սրտանոթային ազդեցությունները, ինչպես նաև նեյրոէնդոկրին և իմունային կարգավորման փոխհարաբերությունները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը արժեքավոր է նրանով, որ միավորում է մորֆոլոգիական, իմունահիստոքիմիական, կենսաքիմիական և ֆիզիոլոգիական մոտեցումները՝ փորձելով ավելի ամբողջական պատկերացում ձևավորել ուղեղի կենսաակտիվ ազդանշանային համակարգերի և դրանց նշանակության մասին նորմայում ու պաթոլոգիայում։ Այն հատկապես կարող է հետաքրքրել բժշկական և կենսաբանական մասնագիտությունների ուսանողներին, հետազոտողներին, նեյրոկենսաբանության, կենսաքիմիայի, հյուսվածաբանության, իմունոլոգիայի, ախտաբանական ֆիզիոլոգիայի և սրտաբանության ոլորտների մասնագետներին։

История

Գրքի հիմնական նպատակն է ցույց տալ հայ ժողովրդի պատմական զարգացման շարունակականությունը՝ ընդգծելով այն պահերը, երբ դժվար պայմաններում հնարավոր է եղել հասնել կարևոր արդյունքների կամ հաղթահարել ճգնաժամեր։ Հեղինակը ներկայացնում է հաղթանակները ոչ միայն որպես ռազմական հաղթարշավներ, այլ նաև որպես պետականաշինության, ինքնության պահպանման, գիտական և մշակութային առաջընթացի արդյունք։ Աշխատության կառուցվածքում հաճախ կիրառվում է թեմատիկ մոտեցում․ տարբեր բաժիններում կարող են ներկայացվել առանձին ժամանակաշրջաններ կամ ոլորտներ, որտեղ ընդգծվում են հաջողված գործընթացները։ Այդ ձևաչափը թույլ է տալիս ընթերցողին տեսնել ոչ միայն առանձին դեպքեր, այլ նաև ընդհանուր պատմական տրամաբանություն՝ ինչպես են ձևավորվել և զարգացել այդ ձեռքբերումները։ Գրքում կարևոր շեշտադրում է դրվում նաև ազգային ինքնագիտակցության և պատմական հիշողության պահպանման վրա։ Հեղինակը փորձում է ցույց տալ, որ հաղթանակները միայն անցյալի փաստեր չեն, այլ նաև արժեքային հիմք՝ ներկայի և ապագայի համար։ Այդ պատճառով նյութը հաճախ ունի նաև կրթական և դաստիարակչական ուղղվածություն։ Լեզվական առումով աշխատությունը գրված է պարզ և մատչելի ոճով, ինչը հնարավորություն է տալիս այն ընթերցել լայն լսարանի համար։ Միևնույն ժամանակ պահպանվում է գիտական-վերլուծական մոտեցում, հատկապես երբ ներկայացվում են պատմական փաստեր կամ գնահատականներ։

Культура

Այս գիրքը ներկայացնում է Պետր Իերոնիմի Ադամյանի կյանքն ու ստեղծագործական ուղին՝ դիզայներական և լուսանկարչական տարրերով հագեցած՝ ընդգրկելով նրա մանկությունը, ուսումը, առաջին ստեղծագործական փորձերը և բեմական հաջողությունները, ինչպես նաև անձնական կյանքի ու հասարակական գործունեության կարևոր պահերը: Այն ցույց է տալիս Ադամյանի արվեստի յուրահատուկ ոճը, դերակատարությունը հայ թատրոնում և կինոյում, նրա ազդեցությունը ժամանակակից արվեստի ու մշակույթի վրա, ինչպես նաև մտերմությունը և հարազատների, գործընկերների հիշողությունները նրա մասին: Գրքում օգտագործված լուսանկարները և թատերական դրվագների նկարագրությունները կենդանի կերպով բացահայտում են հերոսի անհատականությունը և ստեղծագործական էներգիան, ստեղծելով ամբողջական պատկեր նրա արվեստի և մարդու մասին՝ հետաքրքիր և գրավիչ ձևով ընթերցողին ներգրավելով անձնական ու ստեղծագործական կյանքի մանրամասներին: Գիրքը հուզիչ, տեղեկամատույց և պատմողական ոճով է, ինչը թույլ է տալիս ընթերցողին ամբողջությամբ զգալ Ադամյանի ներդրումը հայ մշակույթում և այն ժառանգությունը, որը նա թողել է։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է թեթև արդյունաբերության ոլորտում կիրառվող բարելավված հիդրոֆոբ նյութերի ստացման տեխնոլոգիայի մշակմանը և դրանց գործնական կիրառության հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Գրքում դիտարկվում են նյութերի մակերևութային հատկությունների փոփոխման և ջրակայունության բարձրացման հետ կապված տեխնոլոգիական խնդիրները, ինչպես նաև հիդրոֆոբ նյութերի կիրառման նշանակությունը տեքստիլային և այլ թեթև արդյունաբերական արտադրատեսակների շահագործական բնութագրերի բարելավման գործում։ Ուսումնասիրվում են հիդրոֆոբ նյութերի ստացման համար օգտագործվող հումքի և բաղադրիչների հատկությունները, դրանց փոխազդեցության սկզբունքները, տեխնոլոգիական գործընթացի հիմնական փուլերը և վերջնական նյութի որակի վրա ազդող գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նյութերի ջրակայունության, խոնավության նկատմամբ դիմադրության, մակերևութային հատկությունների և կայունության բարձրացման հնարավորություններին՝ միաժամանակ պահպանելով մշակվող արտադրանքի անհրաժեշտ ֆիզիկական, մեխանիկական և սպառողական բնութագրերը։ Աշխատության շրջանակում քննարկվում են տեխնոլոգիական գործընթացի օպտիմալացման, կիրառվող նյութերի արդյունավետության բարձրացման և արտադրության պայմանների բարելավման հարցերը։ Վերլուծվում են ստացված հիդրոֆոբ նյութերի որակի գնահատման հնարավոր մեթոդները և դրանց համապատասխանությունը թեթև արդյունաբերության արտադրական պահանջներին։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել ավելի արդյունավետ և կայուն հիդրոֆոբ նյութերի կիրառմանը, արտադրանքի շահագործական հատկությունների բարելավմանը և համապատասխան տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել քիմիական տեխնոլոգիայի, նյութագիտության, տեքստիլային տեխնոլոգիայի և թեթև արդյունաբերության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, ինժեներների, դասախոսների և ուսանողների համար, ինչպես նաև նոր նյութերի մշակմամբ և արդյունաբերական տեխնոլոգիաների կատարելագործմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

История

Պատմագիտական, քաղաքագիտական և միջազգային հարաբերությունների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 1948–2006 թվականներին քրդերի և հրեաների փոխառնչությունների պատմական զարգացման, քաղաքական, հասարակական և մշակութային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում քրդական և հրեական համայնքների պատմական շփումների նախադրյալները, Մերձավոր Արևելքի քաղաքական վերափոխումները և 1948 թվականին Իսրայել պետության ստեղծումից հետո ձևավորված տարածաշրջանային իրողությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Իրաքի, Իրանի, Թուրքիայի և Սիրիայի քրդական համայնքների պատմական դրությանը, ինչպես նաև այդ երկրներում բնակված հրեական համայնքների հետ նրանց հարաբերությունների առանձնահատկություններին։ Վերլուծվում են քրդական ազգային շարժումների զարգացման, Իսրայելի տարածաշրջանային քաղաքականության և Մերձավոր Արևելքի պետությունների միջև հարաբերությունների ազդեցությունները քուրդ-հրեական փոխառնչությունների վրա։ Քննարկվում են քաղաքական շահերի համընկնման և հակասությունների, հնարավոր համագործակցության, դիվանագիտական շփումների և տարածաշրջանային անվտանգության հետ կապված հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել Իրաքյան Քուրդիստանի քաղաքական զարգացումները, քրդական կազմակերպությունների արտաքին կապերը, Իսրայելում քրդական ծագում ունեցող հրեաների համայնքային կյանքը և պատմամշակութային ժառանգության պահպանման առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում ազգային ինքնության, էթնիկ հիշողության, մշակութային փոխազդեցությունների և սփյուռքյան համայնքների դերին երկու ժողովուրդների հարաբերությունների զարգացման գործում։ Կարևորվում է 1948–2006 թվականների ընթացքում տեղի ունեցած իրադարձությունների ուսումնասիրությունը՝ տարածաշրջանային քաղաքականության, ազգային շարժումների և միջէթնիկ հարաբերությունների պատմական համատեքստում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել Մերձավոր Արևելքի պատմության, քրդագիտության, հրեագիտության, միջազգային հարաբերությունների և տարածաշրջանային քաղաքական գործընթացների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։