Հավերժ Ռուսիայի հետ: 1828-1978: (Մեթոդական նյութերի ժողովածու)

Психология

Գիրքը՝ «Ընդհանուր հոգեբանություն», հեղինակը Պետրովսկի Ա. Վ., հանդիսանում է հիմնարար ուսումնական ձեռնարկ, որը ներկայացնում է հոգեբանության որպես գիտության ընդհանուր տեսական հիմքերը, հիմնական հասկացությունները և մարդու հոգեկանի կառուցվածքն ու գործառույթները։ Այն ընդգրկում է հոգեկան գործընթացների հիմնական տեսակները՝ զգայություն, ընկալում, հիշողություն, մտածողություն, երևակայություն և խոսք, ինչպես նաև դրանց փոխկապակցվածությունը մարդու վարքի և գործունեության հետ։ Գրքում մանրամասն քննարկվում են անձի հոգեբանական կառուցվածքը, բնավորությունը, խառնվածքը, կարողությունները և մոտիվացիան, ինչպես նաև անհատի ձևավորման սոցիալական և կենսաբանական գործոնները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված հոգեբանական գործունեության օրենքներին, գիտակցության և անգիտակցականի փոխհարաբերությանը, խմբային վարքագծի և միջանձնային հարաբերությունների հիմունքներին։ Ներառված են նաև հոգեբանական հետազոտության մեթոդները՝ դիտարկում, փորձ, թեստավորում և հարցազրույց, որոնք թույլ են տալիս ուսումնասիրել հոգեկան երևույթները գիտական մոտեցմամբ։ Այս աշխատությունը նախատեսված է ուսանողների, հոգեբանների, մանկավարժների և սոցիալական ոլորտի մասնագետների համար՝ նպաստելով հոգեբանության հիմնարար գիտելիքների համակարգված և խորքային ընկալմանը։

Культура

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է հայ և իտալական ճարտարապետական ավանդույթների փոխազդեցության, պատմական կապերի և գեղարվեստական առնչությունների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են երկու մշակույթների ճարտարապետական ժառանգության ընդհանրություններն ու տարբերությունները, շինարարական մտածողության առանձնահատկությունները, ոճական ազդեցությունները և պատմական փոխհարաբերությունները։ Հեղինակը անդրադառնում է տարբեր ժամանակաշրջաններում ձևավորված ճարտարապետական կապերին, ճարտարապետների գործունեությանը, շինությունների գեղարվեստական լուծումներին և այն փոխանակումներին, որոնք նպաստել են հայկական ու իտալական ճարտարապետական փորձի զարգացմանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են եկեղեցական, քաղաքացիական և այլ նշանակության կառույցներ՝ բացահայտելով դրանցում արտահայտված մշակութային ընդհանրություններն ու ստեղծագործական ազդեցությունները։ Ներկայացված նյութը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ եվրոպական և հայկական ճարտարապետական ժառանգությունների փոխկապակցվածությունը և դրանց դերը համաշխարհային մշակույթի պատմության մեջ։ Գիրքը նախատեսված է ճարտարապետների, արվեստաբանների, մշակույթի պատմաբանների, հետազոտողների, ուսանողների և հայկական ու իտալական ճարտարապետական ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

История

Այս թեման վերաբերում է միջնադարյան հայ պատմագրության և գիտության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկին՝ Վարդան Արևելցուն, ով XIII դարում ապրած նշանավոր պատմիչ, աշխարհագիր, թարգմանիչ և գիտնական էր։ Նա ծնվել է մոտ 1198 թվականին և ստացել է բարձր կրթություն՝ խորապես ուսումնասիրելով աստվածաբանություն, պատմություն, լեզուներ և ժամանակի գիտական գիտելիքները։ Վարդան Արևելցին իր գործունեությամբ կապված էր Վարդանյան մշակութային և կրթական շարժման հետ և մեծ դեր է ունեցել հայկական գիտական մտքի զարգացման մեջ։ Նրա ամենանշանավոր աշխատություններից է «Հավաքած պատմություն» կամ «Աշխարհացույց» բնույթի երկերը, որոնցում նա ներկայացրել է ոչ միայն Հայաստանի, այլև հարևան երկրների պատմությունը, աշխարհագրությունը և քաղաքական իրադարձությունները։ Նրա աշխատություններում զգալի է նաև քրոնիկոնային մոտեցումը, որտեղ համադրվում են պատմական փաստերը, եկեղեցական ավանդույթները և ժամանակի քաղաքական զարգացումները։ Վարդան Արևելցին մեծ ուշադրություն է դարձրել լեզվական հարցերին և համարվում է հայերեն քերականության և թարգմանական դպրոցի զարգացման կարևոր դեմքերից մեկը։ Նա բազմաթիվ գիտական և կրոնական տեքստեր է թարգմանել, նպաստելով հայ մշակույթի կապին բյուզանդական և արևելյան գիտական ավանդույթների հետ։ Նրա գործունեությունը հատկապես կարևոր է այն պատճառով, որ տեղի է ունեցել մոնղոլական արշավանքների և քաղաքական անկայունության ժամանակաշրջանում, երբ հայ մշակույթի պահպանությունը պահանջում էր մեծ ջանքեր և գիտական կազմակերպվածություն։ Վարդան Արևելցին նաև ուսուցիչ էր և իր շուրջը ձևավորել էր աշակերտների դպրոց, որոնք շարունակեցին նրա գիտական ավանդույթները։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է հայկական երաժշտական թատրոնի ձևավորման, զարգացման և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Գրքում հայկական երաժշտական թատրոնը դիտարկվում է որպես ազգային մշակույթի կարևոր բաղադրիչ, որի ձևավորումն ու հետագա զարգացումը կապված են հայ երաժշտության, թատերական արվեստի, օպերային և բալետային մշակույթի, ինչպես նաև հասարակական ու մշակութային կյանքի փոփոխությունների հետ։ Ուսումնասիրության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում երաժշտական թատրոնի պատմական զարգացման հիմնական փուլերին, ազգային բեմարվեստի ձևավորման նախադրյալներին և այն ստեղծագործական գործընթացներին, որոնց արդյունքում հայկական երաժշտական թատրոնը ձեռք է բերել ինքնատիպ գեղարվեստական դիմագիծ։ Հեղինակը դիտարկում է երաժշտության և դրամատիկական գործողության փոխհարաբերությունը, բեմական արտահայտչամիջոցները, երաժշտական ձևերի ու թատերական կառուցվածքի կապը, ինչպես նաև ազգային երաժշտական լեզվի կիրառումը թատերական ստեղծագործություններում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հայ կոմպոզիտորների և բեմարվեստի գործիչների ստեղծագործական ժառանգությանը, նրանց ներդրմանը ազգային երաժշտական թատրոնի զարգացման գործում և այն ստեղծագործություններին, որոնք նշանակալի դեր են ունեցել հայկական օպերային ու երաժշտական բեմարվեստի ձևավորման մեջ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են ազգային երաժշտական ավանդույթները համադրվել եվրոպական թատերական և երաժշտական ձևերի հետ՝ ստեղծելով ինքնատիպ գեղարվեստական համակարգ։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են բեմադրական սկզբունքները, դերասանական և վոկալ կատարողական արվեստը, նվագախմբի ու երգչախմբի դերը և երաժշտական թատրոնի կապը հասարակական ու մշակութային միջավայրի հետ։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել երաժշտագետներին, թատերագետներին, մշակութաբաններին, հայ երաժշտության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, կոնսերվատորիաների և բուհերի ուսանողներին ու դասախոսներին, ինչպես նաև հայկական օպերային և երաժշտական թատրոնի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Այն արժեքավոր աղբյուր է ազգային բեմարվեստի զարգացման ընթացքը, հայկական երաժշտական մտածողության առանձնահատկությունները և երաժշտության ու թատրոնի փոխազդեցությունը ուսումնասիրելու համար։

Математика

Բարձրագույն հանրահաշվի դասընթաց աշխատությունը բարձրագույն մաթեմատիկայի հիմնական բաժիններից մեկին նվիրված ուսումնական ձեռնարկ է, որը համակարգված ձևով ներկայացնում է հանրահաշվի տեսության հիմունքները՝ ընդգրկելով բազմություններ, հարաբերություններ, ֆունկցիաներ, մատրիցներ և դետերմինանտներ, գծային հավասարումների համակարգեր, վեկտորական տարածություններ, գծային արտապատկերումներ, սեփական արժեքներ և սեփական վեկտորներ, ինչպես նաև հանրահաշվական կառուցվածքների՝ խմբերի, օղակների և դաշտերի տարրական գաղափարները, գիրքը միաժամանակ նպատակ ունի զարգացնել մաթեմատիկական մտածողություն և տրամաբանական հիմնավորում, ներկայացնելով թե՛ տեսական սահմանումներ, թե՛ լուծված օրինակներ և վարժություններ, որոնք օգնում են խորացնել հասկացությունների ընկալումը և կիրառել դրանք խնդիրների լուծման գործընթացում, այն հատկապես օգտակար է ինժեներական, ֆիզիկամաթեմատիկական և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ուղղություններով սովորողների համար։

Право

Այս փաստաթուղթը ներկայացնում է բաժնետիրական ընկերության կանոնադրական հիմքերը, որտեղ սահմանվում են կառավարման կառուցվածքը, գործունեության իրավական շրջանակները, բաժնետերերի իրավունքներն ու պարտականությունները, ինչպես նաև ընկերության հիմնական նպատակներն ու գործառույթները՝ կապված գրահրատարակչական և գրքային գործունեության կազմակերպման հետ։ Կանոնադրության մեջ մանրամասն կարգավորվում են ընկերության ղեկավար մարմինների ձևավորման կարգը, տնօրենների խորհրդի և գործադիր մարմնի լիազորությունները, ֆինանսական ռեսուրսների կառավարման սկզբունքները, շահույթի բաշխման մեխանիզմները և հաշվետվողականության պահանջները։ Նշվում են նաև բաժնետոմսերի թողարկման, փոխանցման և տնօրինման պայմանները, ինչը ապահովում է սեփականության հարաբերությունների իրավական հստակություն և ներդրումային միջավայրի կայունություն։ Փաստաթուղթը կարևորում է նաև ընկերության գործունեության թափանցիկությունը և համապատասխանությունը գործող օրենսդրությանը՝ ստեղծելով կառավարչական և տնտեսական արդյունավետության ապահովման հիմքեր։ Այս կանոնադրությունը վերաբերում է Armenkнига-ի կազմակերպական և իրավական գործունեության կարգավորմանը։