Հայաստանի Հանրապետության առջև ծառացած մարտահրավերները գլոբալ զարգացման հարացույցի փոխակերպման համատեքստում

Информатика

Աշխատությունը նվիրված է բազմառոտոր անօդաչու թռչող սարքերի համար խափանումների նկատմամբ կայուն L1-ադապտիվ կառավարման համակարգերի մշակման տեսական և մոդելային հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում դինամիկ համակարգի կայունության և կառավարման որակի պահպանումն է այն պայմաններում, երբ համակարգի պարամետրերը կարող են փոփոխվել, մոդելում առկա են անորոշություններ կամ առանձին բաղադրիչների աշխատանքային բնութագրերը շեղվում են նախատեսված վիճակից։ L1-ադապտիվ կառավարումը դիտարկվում է որպես ժամանակակից հարմարվողական կառավարման մոտեցում, որի նպատակներից է համակարգի արձագանքի կանխատեսելիության պահպանումը փոփոխվող պայմաններում՝ կառավարման և ադապտացման գործընթացների համապատասխան կազմակերպման միջոցով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել բազմառոտոր համակարգի մաթեմատիկական մոդելի կառուցման սկզբունքները, շարժման հիմնական դինամիկական փոխկապակցվածությունները, մոդելային անորոշությունների ներկայացումը և դրանց ազդեցությունը կառավարման ընդհանուր արդյունավետության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել խափանումների հայտնաբերման և դրանց ազդեցության փոխհատուցման ընդհանուր մեթոդաբանական խնդիրներին՝ գնահատելով, թե կառավարման համակարգը որքանով է կարողանում պահպանել կայունությունն ու պահանջվող դինամիկական հատկությունները ոչ անվանական պայմաններում։ Կարևոր ուղղություն է ադապտիվ մեխանիզմի և հիմնական կառավարման օղակի փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև համակարգի կայունության տեսական հիմնավորումը։ Համակարգչային մոդելավորումը կարող է օգտագործվել տարբեր տեսակի անորոշությունների և խափանումների պայմաններում կառավարման մոտեցումների համեմատական գնահատման համար՝ առանց իրական սարքերի գործնական կիրառման մանրամասների։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև դասական և ադապտիվ կառավարման մեթոդների համեմատություն՝ արձագանքի կայունության, հետագծման ճշգրտության և արտաքին խանգարումների նկատմամբ դիմակայունության տեսանկյունից։ Առանձին նշանակություն ունի կառավարման ալգորիթմների հաշվարկային արդյունավետության ուսումնասիրությունը, քանի որ իրական ժամանակում աշխատող համակարգերում որոշումների ընդունման արագությունը և կանխատեսելիությունը կարևոր ինժեներական չափանիշներ են։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ավտոմատ կառավարման տեսության, ադապտիվ համակարգերի, հուսալիության և դինամիկական համակարգերի մոդելավորման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով զարգացնել բազմառոտոր համակարգերի կայուն և խափանումադիմացկուն կառավարման գիտական հիմքերը։

Литература

ՀԽՍՀ Պետական գրադարանի (Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անվան) 1990 թվականի պլանը մշակվել էր խորհրդային գրադարանային համակարգի վերջին փուլում՝ երբ սկսվում էին ինչպես վարչական-քաղաքական փոփոխություններ, այնպես էլ տեղեկատվական ոլորտի արդիականացման առաջին քայլերը։ Այդ տարվա պլանը հիմնականում նպատակաուղղված էր գրադարանի ավանդական գիտամշակութային գործառույթների պահպանմանը, ֆոնդերի համալրմանը և աստիճանական անցմանը դեպի նոր կազմակերպչական և տեխնիկական ձևեր։ Պլանի առանցքային ուղղություններից մեկը գրքային ֆոնդերի հարստացումն էր՝ ներառելով հայերեն, ռուսերեն և օտարալեզու գիտական, հասարակական-քաղաքական և գեղարվեստական գրականություն, ինչպես նաև հատուկ ուշադրություն հազվագյուտ և արժեքավոր հրատարակությունների ձեռքբերմանը և պահպանությանը։ Մեծ տեղ էր տրվում նաև պարտադիր օրինակների համակարգին, որի միջոցով ապահովվում էր հանրապետությունում լույս տեսնող գրականության ամբողջական հավաքագրումը և ազգային մատենագիտական հաշվառումը։ 1990 թվականի պլանում կարևոր տեղ էր զբաղեցնում մատենագիտական աշխատանքի կատարելագործումը՝ ազգային մատենագիտության հրատարակությունների շարունակումը, կատալոգների արդիականացումը և տեղեկատու-հղումային ապարատի բարելավումը, որպեսզի ընթերցողներին և գիտնականներին տրամադրվեր ավելի համակարգված տեղեկատվական սպասարկում։ Բացի այդ, նախատեսվում էր ընթերցողական ծառայությունների բարելավում, ընթերցասրահների աշխատանքի արդյունավետության բարձրացում, գիտական և մշակութային միջոցառումների կազմակերպում, ցուցահանդեսների և թեմատիկ ցուցադրությունների անցկացում։ Պլանի մեջ սկսում էին ձևավորվել նաև նոր մոտեցումներ՝ կապված գրադարանային գործընթացների մեքենայացման և ավտոմատացման հետ, թեև այդ փուլում դրանք դեռ գտնվում էին նախնական փորձարկման և ծրագրավորման մակարդակում։ 1990 թվականը նաև անցումային տարի էր կազմակերպչական առումով, երբ գրադարանը արդեն վերանվանվում էր Հայաստանի ազգային գրադարան և աստիճանաբար վերանայում իր գործունեության ուղղությունները՝ համադրելով խորհրդային համակարգից ժառանգված կառուցվածքը և նոր անկախ պետականության պահանջները։ Այսպիսով, 1990 թվականի պլանը կարելի է բնութագրել որպես անցումային փաստաթուղթ, որը միաժամանակ պահպանում էր դասական գրադարանային խնդիրները և նախապատրաստում էր համակարգը տեղեկատվական և ինստիտուցիոնալ փոփոխությունների։

Другие предметы

Աշխատությունը ներկայացնում է Հայաստանի պետական գրադարանային կառույցների 1982 թվականի գործունեության ուսումնասիրությունն ու վերլուծությունը՝ անդրադառնալով տվյալ ժամանակաշրջանում իրականացված աշխատանքների հիմնական ուղղություններին, արդյունքներին և կազմակերպչական առանձնահատկություններին։ Նյութում համակարգված կերպով դիտարկվում են գրադարանների առջև դրված խնդիրները, ընթերցողների սպասարկման կազմակերպումը, գրքային ֆոնդերի համալրման և պահպանման գործընթացները, մշակութային ու տեղեկատվական միջոցառումների իրականացումը, ինչպես նաև գրադարանային աշխատանքի արդյունավետության գնահատման հարցերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իրականացված աշխատանքների վերլուծությանը՝ դրանց ուժեղ և խնդրահարույց կողմերի բացահայտման, առկա փորձի գնահատման և հետագա գործունեության բարելավման հնարավորությունների տեսանկյունից։ Աշխատության մեթոդական հատվածը կարևոր գործնական նշանակություն ունի, քանի որ առաջարկվող հանձնարարականները կարող են ուղղված լինել գրադարանային աշխատանքի կազմակերպման, աշխատակիցների գործունեության կատարելագործման, ընթերցողների հետ աշխատանքի արդյունավետության բարձրացման և գրադարանային ծառայությունների համակարգված զարգացմանը։ Նյութը միաժամանակ արժեքավոր աղբյուր է խորհրդային ժամանակաշրջանի Հայաստանի գրադարանային համակարգի պատմությունն ու մասնագիտական գործունեությունը ուսումնասիրելու համար՝ հնարավորություն տալով պատկերացում կազմել 1982 թվականին ոլորտում կիրառված աշխատանքային մոտեցումների, առաջնահերթությունների և մեթոդական սկզբունքների մասին։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է ցածրաչափ, շերտավոր և տարածականորեն սահմանափակված ֆիզիկական համակարգերի կինետիկական ու օպտիկական հատկությունների տեսական ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով այն երևույթներին, որոնք պայմանավորված են մասնիկների շարժման սահմանափակմամբ և համակարգի չափայնության նվազեցմամբ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են այնպիսի կառուցվածքներ, որոնցում էլեկտրոնների, քվազիմասնիկների կամ այլ կրիչների շարժումը մեկ կամ մի քանի ուղղություններով սահմանափակված է, ինչի հետևանքով դրանց էներգետիկ սպեկտրը, վիճակների խտությունը և փոխազդեցության մեխանիզմները կարող են էապես տարբերվել ծավալային նյութերում դիտվող հատկություններից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում միաչափ համակարգերում և շերտավոր կառուցվածքներում լիցքակիրների տեղափոխման օրինաչափություններին, ցրման գործընթացներին, շարժունակությանը և հաղորդականությանը։ Քննվում է տարածական սահմանափակման ազդեցությունը մասնիկների քվանտային վիճակների, էներգետիկ մակարդակների և համակարգի արձագանքման բնութագրերի վրա։ Օպտիկական հատկությունների ուսումնասիրության ընթացքում կարևորվում են էլեկտրամագնիսական ճառագայթման կլանման, անդրադարձման և այլ փոխազդեցությունների առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց կախվածությունը կառուցվածքի չափերից, երկրաչափությունից և նյութական պարամետրերից։ Դիտարկվում է քվանտային չափային էֆեկտների դերը, որոնց շնորհիվ կառուցվածքի բնորոշ չափերի փոփոխությունը կարող է հանգեցնել էներգետիկ սպեկտրի և համապատասխան օպտիկական անցումների փոփոխության։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կինետիկական և օպտիկական երևույթների միջև կապի բացահայտումը, քանի որ լիցքակիրների բաշխումը, ցրման մեխանիզմները և էներգետիկ վիճակների կառուցվածքը կարող են անմիջականորեն անդրադառնալ համակարգի օպտիկական արձագանքի վրա։ Տեսական նկարագրության համար կարող են կիրառվել քվանտային մեխանիկայի, վիճակագրական ֆիզիկայի, պինդ մարմնի տեսության և ֆիզիկական կինետիկայի մեթոդները։ Համապատասխան մաթեմատիկական մոդելների միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել ջերմաստիճանի, արտաքին էլեկտրական կամ մագնիսական դաշտերի, կառուցվածքային պարամետրերի և սահմանային պայմանների ազդեցությունը համակարգի հատկությունների վրա։ Առանձին նշանակություն ունի շերտերի կամ սահմանափակող մակերևույթների միջև փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ այն կարող է փոփոխել էներգետիկ վիճակների կառուցվածքը և առաջացնել նոր ֆիզիկական երևույթներ։ Ստացված տեսական արդյունքները կարող են օգտակար լինել կիսահաղորդչային նանոկառուցվածքների, քվանտային լարերի, բարակ շերտերի և այլ ցածրաչափ համակարգերի ֆիզիկական հատկությունների մեկնաբանման համար։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր նշանակություն ունեն նաև ժամանակակից նանոէլեկտրոնիկայի և օպտոէլեկտրոնիկայի զարգացման տեսանկյունից, որտեղ նյութի չափայնության և երկրաչափական սահմանափակման կառավարումը հնարավորություն է տալիս նպատակային ձևափոխելու էլեկտրոնային ու օպտիկական բնութագրերը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել խտացված միջավայրի ֆիզիկայի, կիսահաղորդիչների ֆիզիկայի, նանոֆիզիկայի, քվանտային կինետիկայի և օպտոէլեկտրոնիկայի ոլորտներում աշխատող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Технология

Այս աշխատությունը նվիրված է բերքահավաքային մեքենաների և հնձիչների կտրող ապարատների նախագծման, մշակման և կատարելագործման տեխնիկական ու տեխնոլոգիական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը ներկայացնում է կտրող մեխանիզմների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, աշխատանքի սկզբունքները և դրանց արդյունավետության վրա ազդող հիմնական գործոնները՝ անդրադառնալով ժամանակակից մեքենաշինական լուծումներին և ինժեներական հաշվարկների մեթոդներին։ Աշխատությունում վերլուծվում են տարբեր տեսակի կտրող հանգույցների նախագծման չափանիշները, նյութերի ընտրության, ամրության, մաշվածակայունության և էներգաարդյունավետության հարցերը, ինչպես նաև աշխատանքային օրգանների փոխազդեցությունը մշակաբույսերի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտադրողականության բարձրացմանը, էներգիայի ծախսի նվազեցմանը, շահագործման հուսալիության ապահովմանը և գյուղատնտեսական տեխնիկայի արդիականացման ուղղություններին։ Ներկայացվում են նաև գիտականորեն հիմնավորված մեթոդներ և գործնական առաջարկություններ, որոնք կարող են կիրառվել նոր սերնդի գյուղատնտեսական մեքենաների նախագծման և կատարելագործման գործընթացում։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել գյուղատնտեսական ճարտարագետներին, մեքենաշինության մասնագետներին, գիտաշխատողներին, նախագծողներին, բուհերի դասախոսներին, ուսանողներին և գյուղատնտեսական տեխնիկայի զարգացման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Математика

Ֆուրյեի շարքերը մաթեմատիկական անալիզում կարևոր գործիք են, որոնք թույլ են տալիս պարբերական ֆունկցիաները ներկայացնել սինուսների և կոսինուսների անվերջ շարքերի տեսքով։ Այս գաղափարի հիմքում ընկած է այն, որ բարդ պարբերական ֆունկցիան կարելի է բաժանել ավելի պարզ տրիգոնոմետրիկ բաղադրիչների, ինչը հեշտացնում է դրանց ուսումնասիրությունը, վերլուծությունը և կիրառումը տարբեր գիտական ու տեխնիկական խնդիրներում։ Ֆուրյեի շարքերը լայնորեն կիրառվում են ֆիզիկայում, ինժեներիայում, ազդանշանների մշակման մեջ, ջերմահաղորդման և ալիքային երևույթների ուսումնասիրության ժամանակ։ Պարբերական ֆունկցիայի Ֆուրյեի շարքը ունի ընդհանուր տեսք, որտեղ ֆունկցիան ներկայացվում է որպես հաստատուն անդամի, կոսինուսների և սինուսների գումար՝ համապատասխան գործակիցներով։ Այդ գործակիցները որոշվում են ինտեգրալների միջոցով, որոնք արտացոլում են ֆունկցիայի «ներդրումը» յուրաքանչյուր տրիգոնոմետրիկ բաղադրիչում։ Էյլեր–Ֆուրյեի բանաձևերը տալիս են այդ գործակիցների հաշվման հստակ ձևերը և կապում են Ֆուրյեի շարքերը ինտեգրալ հաշվարկի հետ։ Այս բանաձևերի միջոցով հնարավոր է գտնել a₀, aₙ և bₙ գործակիցները՝ օգտագործելով համապատասխան ինտեգրալներ որոշակի միջակայքում, սովորաբար [-π, π] կամ այլ պարբերական հատվածում։ Էյլեր–Ֆուրյեի բանաձևերը հիմնված են տրիգոնոմետրիկ ֆունկցիաների օրթոգոնալության հատկության վրա, որը թույլ է տալիս «անջատել» յուրաքանչյուր բաղադրիչը մյուսներից։ Ֆուրյեի շարքերը կարևոր են նաև սահմանային խնդիրների լուծման մեջ, մասնավորապես ջերմահաղորդման և ալիքային հավասարումների դեպքում, որտեղ դրանք թույլ են տալիս լուծումները ներկայացնել շարքերի տեսքով։