Հայաստանի Հանրապետության Լոռու և Տավուշի մարզերի ջրային էկոհամակարգերի ձկնաշխարհը

Биология

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ողնաշարավոր կենդանիների ֆիլոգենետիկ շարքում լիպիդների ազատ ռադիկալային օքսիդացման գործընթացների համեմատական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է տարբեր էվոլյուցիոն խմբերի ներկայացուցիչների օրգանիզմներում լիպիդների օքսիդացման առանձնահատկությունների բացահայտումը և դրանց հնարավոր կապի գնահատումը կենդանիների ֆիլոգենետիկ դիրքի, նյութափոխանակության և ֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունների հետ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են ազատ ռադիկալների առաջացման և փոխակերպման գործընթացները, լիպիդային օքսիդացման ինտենսիվությունը, դրա հնարավոր կարգավորման մեխանիզմները և օքսիդատիվ գործընթացների նկատմամբ օրգանիզմի պաշտպանական համակարգերի արձագանքը։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարբեր ողնաշարավորների միջև առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները և դիտարկելու, թե ինչպես կարող են այդ առանձնահատկությունները կապված լինել էվոլյուցիոն զարգացման հետ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի լիպիդների օքսիդացման և հակաօքսիդանտային պաշտպանության հարաբերակցության ուսումնասիրությունը, քանի որ այդ գործընթացների հավասարակշռությունը կարևոր դեր ունի բջիջների և հյուսվածքների բնականոն գործունեության պահպանման գործում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել կենսաքիմիկոսների, ֆիզիոլոգների, կենդանաբանների, էվոլյուցիոն կենսաբանների, կենսաբժշկական հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։ Այն հնարավորություն է տալիս համադրել կենսաքիմիական գործընթացների ուսումնասիրությունը էվոլյուցիոն մոտեցման հետ և ավելի խորությամբ հասկանալ ողնաշարավոր կենդանիների օրգանիզմներում լիպիդային նյութափոխանակության և օքսիդատիվ գործընթացների զարգացման օրինաչափությունները։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է շենքերի և ինժեներական կառույցների հիմքերի գրունտների ամրացման տեխնոլոգիական մոտեցումների ուսումնասիրությանը՝ ցեմենտացման տարբեր մեթոդների կիրառմամբ։ Հետազոտության առանցքում թույլ, անհամասեռ կամ անբավարար կրողունակությամբ գրունտների ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների բարելավումն է, ինչը կարևոր նշանակություն ունի հիմքերի կայունության, կառուցվածքների հուսալիության և երկարաժամկետ շահագործման ապահովման համար։ Քննվում են գրունտային միջավայրի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ծակոտկենությունը, խոնավությունը, ջրաթափանցելիությունը, խտությունը և ամրությունը՝ որպես ամրացման եղանակի ընտրության վրա ազդող հիմնական գործոններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ցեմենտային նյութերի և գրունտային զանգվածի փոխազդեցությանը, որի արդյունքում կարող են նվազել դատարկությունները, ձևավորվել լրացուցիչ կապեր մասնիկների միջև և բարելավվել գրունտի դեֆորմացիոն ու ամրության բնութագրերը։ Համեմատական տեսանկյունից դիտարկվում են ցեմենտացման տարբեր տեխնոլոգիական մոտեցումների կիրառելիության սահմանները՝ կախված գրունտի տեսակից, շերտերի կառուցվածքից, ստորերկրյա ջրերի պայմաններից և կառույցից փոխանցվող բեռնվածքներից։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ամրացման արդյունավետության գնահատմանը՝ մինչև միջամտությունը և դրանից հետո գրունտի ինժեներաերկրաբանական ու մեխանիկական ցուցանիշների համադրման միջոցով։ Ուսումնասիրվում է ամրացված զանգվածի միասեռության խնդիրը, քանի որ նյութի անհավասար տարածումը կարող է հանգեցնել տարբեր հատվածներում մեխանիկական հատկությունների զգալի տարբերությունների։ Անդրադարձ է կատարվում նաև գոյություն ունեցող կառույցների հիմքերի ուժեղացման խնդիրներին, երբ անհրաժեշտ է բարելավել հիմքի աշխատանքային պայմանները՝ հնարավորինս սահմանափակելով շենքի բնականոն շահագործման վրա ազդեցությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր է նաև տեխնոլոգիական լուծումների ընտրության ինժեներատնտեսական հիմնավորումը՝ հաշվի առնելով աշխատանքի բարդությունը, նյութատարությունը, իրականացման տևողությունը և ակնկալվող տեխնիկական արդյունքը։ Առանձին ուշադրություն կարող է հատկացվել ամրացված գրունտների երկարաժամկետ վարքին, արտաքին բեռնվածքների և ջրային պայմանների փոփոխության նկատմամբ դրանց կայունությանը։ Աշխատությունն ընդհանուր առմամբ միավորում է հիմքերի և հիմնատակերի նախագծման, ինժեներական երկրաբանության, գրունտների մեխանիկայի և շինարարական տեխնոլոգիաների մոտեցումները՝ նպաստելով տարբեր ինժեներաերկրաբանական պայմաններում հիմքերի հուսալիության բարձրացման և գրունտների ամրացման արդյունավետ լուծումների գիտական հիմնավորմանը։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է ոչ կոմպակտ օպերատորներով գծային և ոչ գծային ինտեգրալ-դիֆերենցիալ հավասարումների որոշ դասերի տեսական ուսումնասիրությանը։ Այս տեսակի հավասարումները միավորում են դիֆերենցիալ և ինտեգրալ բաղադրիչներ և կիրառվում են այնպիսի գործընթացների մաթեմատիկական նկարագրման համար, որոնցում համակարգի ընթացիկ վիճակը կախված է ոչ միայն տվյալ պահին գործող մեծություններից, այլև նախկին վիճակների կամ ամբողջ տիրույթում բաշխված տվյալների ազդեցությունից։ Հետազոտության հիմնական առանձնահատկությունը ոչ կոմպակտ օպերատորների առկայությունն է, ինչը բարդացնում է հավասարումների լուծելիության, լուծումների գոյության և դրանց հատկությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ կոմպակտ օպերատորների համար կիրառվող բազմաթիվ դասական արդյունքներ այս դեպքում անմիջականորեն կիրառելի չեն։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են համապատասխան օպերատորային հավասարումների կառուցվածքը, դրանց լուծումների գոյության և միակության պայմանները, ինչպես նաև լուծումների կայունության և մոտարկման հետ կապված հարցերը։ Գծային դեպքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել խնդրի հիմնարար հատկությունները և ձևավորել այն տեսական հիմքը, որի վրա կարող է կառուցվել ավելի բարդ ոչ գծային համակարգերի վերլուծությունը։ Ոչ գծային հավասարումների դեպքում լրացուցիչ դժվարություններ են առաջանում, քանի որ անհայտ ֆունկցիայի և օպերատորի միջև կախվածությունը կարող է լինել ոչ գծային, ինչն ազդում է լուծումների կառուցվածքի և դրանց քանակի վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ֆունկցիոնալ անալիզի մեթոդների կիրառումը՝ համապատասխան ֆունկցիոնալ տարածություններում օպերատորների հատկությունները, շարունակականությունը և սահմանափակվածությունը ուսումնասիրելու նպատակով։ Կարող են կիրառվել նաև մոտարկման, ֆիքսված կետի, օպերատորային և այլ տեսական մեթոդներ՝ հավասարումների լուծելիության հարցերը հիմնավորելու համար։ Ոչ կոմպակտ օպերատորների ուսումնասիրությունը առանձնահատուկ նշանակություն ունի, քանի որ դրանցով պայմանավորված հավասարումները հաճախ դուրս են գալիս դասական կոմպակտության վրա հիմնված սխեմաների շրջանակից և պահանջում են առավել ընդհանուր մոտեցումներ։ Աշխատության արդյունքները կարող են ընդլայնել ինտեգրալ-դիֆերենցիալ հավասարումների տեսության և ֆունկցիոնալ անալիզի համապատասխան բաժինների տեսական հիմքերը՝ առաջարկելով նոր պայմաններ, գնահատականներ կամ լուծելիության չափանիշներ ուսումնասիրվող դասերի համար։ Ստացված արդյունքները կարող են հետաքրքրել մաթեմատիկական անալիզի, դիֆերենցիալ և ինտեգրալ հավասարումների, օպերատորների տեսության և ֆունկցիոնալ անալիզի մասնագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան ուղղությունների ասպիրանտներին ու ուսանողներին։

Право

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է իշխանությունների բաժանման և հավասարակշռման հայեցակարգի ձևավորման, զարգացման և իրավական կիրառման համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են պետական իշխանության կազմակերպման այս սկզբունքի պատմական ակունքները, փիլիսոփայական և քաղաքական-իրավական հիմքերը, ինչպես նաև դրա զարգացման հիմնական փուլերը տարբեր հասարակական և պետական համակարգերում։ Վերլուծվում են օրենսդիր, գործադիր և դատական իշխանությունների փոխհարաբերությունները, դրանց ինքնուրույնության ապահովման մեխանիզմները, փոխզսպումների և հակակշիռների համակարգի նշանակությունը ժողովրդավարական կառավարման պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սահմանադրական կարգավորման առանձնահատկություններին, իշխանությունների միջև հավասարակշռության պահպանման իրավական գործիքներին, պետական կառավարման արդյունավետության և իրավական պետության ձևավորման վրա այս սկզբունքի ազդեցությանը։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նաև տարբեր երկրների սահմանադրական փորձը, տեսական մոտեցումները և ժամանակակից իրավական մարտահրավերները՝ կապված իշխանության կենտրոնացման, պետական մարմինների լիազորությունների սահմանազատման և հանրային վերահսկողության հետ։ Ներկայացված վերլուծությունները կարող են օգտակար լինել իրավաբանների, սահմանադրագետների, քաղաքագետների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և իրավաբանական մասնագիտությունների ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են ժողովրդավարական պետության կառուցվածքի, սահմանադրական սկզբունքների և իշխանության կազմակերպման իրավական հիմքերի խորացված ուսումնասիրությամբ։

Финансы

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է ոչ ֆինանսական նորարարական կառավարչական հաշվապահության գործիքների կիրառության և Իրանի արժեթղթերի շուկայում ցուցակված կազմակերպությունների ռիսկի ու եկամտաբերության փոխհարաբերության ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքի հիմնական գաղափարն այն է, որ ժամանակակից մրցակցային պայմաններում կազմակերպության գործունեության արդյունավետությունը գնահատելու համար միայն ավանդական ֆինանսական ցուցանիշները կարող են բավարար չլինել, և կառավարչական որոշումների կայացման գործընթացում կարևոր նշանակություն են ստանում նաև ոչ ֆինանսական չափորոշիչները։ Հետազոտության հրապարակված տարբերակը հեղինակել է Մոհամմադռեզա Սոհրաբին, այն հրապարակվել է 2017 թվականին Dutch Journal of Finance and Management-ում և ուսումնասիրում է Իրանի միջին չափի արտադրական կազմակերպությունների համատեքստը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում մի շարք ժամանակակից կառավարչական հաշվապահական գործիքներ են՝ ընդհանուր որակի կառավարումը (TQM), նպատակային ինքնարժեքավորումը (Target Costing), կապիտալ բյուջետավորումը, գործունեության վրա հիմնված ինքնարժեքավորումը (ABC), հավասարակշռված ցուցանիշների համակարգը (Balanced Scorecard) և «ճիշտ ժամանակին» արտադրության համակարգը (JIT)։ Այս գործիքների առանձնահատկությունն այն է, որ դրանք կազմակերպության գործունեությունը դիտարկում են ավելի լայն շրջանակում՝ ներառելով ոչ միայն ֆինանսական արդյունքները, այլև որակը, հաճախորդների պահանջները, գործընթացների արդյունավետությունը, ժամանակային ցուցանիշները, ռազմավարական նպատակները և ռեսուրսների օգտագործումը։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից մեկը պարզելն է, թե որքանով են նման գործիքների կիրառությունն ու դրանցից ստացվող տեղեկատվությունը կապված կազմակերպությունների ռիսկի նվազեցման և եկամտաբերության բարձրացման հետ։ Կառավարչական հաշվապահության ավանդական համակարգերը հիմնականում կենտրոնանում են արդեն տեղի ունեցած ֆինանսական արդյունքների վրա, մինչդեռ նորարարական գործիքները կարող են կառավարչին տրամադրել ավելի լայն և կանխատեսող տեղեկատվություն։ Դրա շնորհիվ հնարավոր է ավելի վաղ բացահայտել ծախսերի աճի, արտադրության անարդյունավետության, որակի խնդիրների կամ շուկայական փոփոխությունների հետ կապված ռիսկերը։ Ուսումնասիրության շրջանակում ընդհանուր որակի կառավարումը դիտարկվում է որպես կազմակերպության գործընթացների և արտադրանքի որակի շարունակական բարելավման գործիք։ Որակի բարձրացմանն ուղղված համակարգված մոտեցումը կարող է նվազեցնել թերությունների, վերամշակման, բողոքների և ռեսուրսների վատնման հետ կապված ծախսերը։ Այդպիսի փոփոխությունները, իրենց հերթին, կարող են անդրադառնալ կազմակերպության ֆինանսական արդյունքների և ռիսկային դիրքի վրա։ Նպատակային ինքնարժեքավորումը հնարավորություն է տալիս արտադրանքի նախագծման և զարգացման փուլում ինքնարժեքը կապել շուկայի պայմանների ու սպառողի համար ընդունելի գնի հետ։ Այս մոտեցումը հատկապես կարևոր է մրցակցային շուկաներում, որտեղ կազմակերպությունը միշտ չէ, որ կարող է պարզապես բարձրացնել վաճառքի գինը՝ աճող ծախսերը փոխհատուցելու համար։ Նախապես սահմանված ծախսային նպատակների միջոցով կազմակերպությունը կարող է ավելի արդյունավետ վերահսկել ռեսուրսների օգտագործումը և արտադրանքի ինքնարժեքը։ Կապիտալ բյուջետավորումը, իր հերթին, վերաբերում է երկարաժամկետ ներդրումային որոշումների գնահատմանը։ Ներդրումային ծրագրերի ընտրության ընթացքում ապագա դրամական հոսքերի, ծախսերի, եկամուտների և անորոշության գնահատումը հնարավորություն է տալիս ավելի հիմնավորված որոշումներ ընդունել։ Այս գործիքը հատկապես կարևոր է ռիսկի կառավարման տեսանկյունից, քանի որ սխալ ներդրումային որոշումները կարող են երկար ժամանակով բացասաբար ազդել կազմակերպության ֆինանսական վիճակի վրա։ Գործունեության վրա հիմնված ինքնարժեքավորումը թույլ է տալիս արտադրանքի կամ ծառայության ինքնարժեքը հաշվարկել ոչ միայն ընդհանուր ծախսերի բաշխման միջոցով, այլև հաշվի առնելով այն գործունեություններն ու գործընթացները, որոնք իրականում առաջացնում են այդ ծախսերը։ Դրա կիրառումը կարող է օգնել բացահայտելու ոչ արդյունավետ գործողությունները, ավելի ճշգրիտ որոշելու տարբեր արտադրատեսակների կամ ծառայությունների ծախսատարությունը և բարելավելու կառավարչական որոշումների տեղեկատվական հիմքը։ Հավասարակշռված ցուցանիշների համակարգը կազմակերպության արդյունավետությունը գնահատում է մի քանի փոխկապակցված տեսանկյուններից։ Ֆինանսական արդյունքներին զուգահեռ կարող են դիտարկվել հաճախորդների, ներքին բիզնես գործընթացների, ուսուցման և զարգացման հետ կապված ցուցանիշները։ Այս մոտեցումը կարևոր է այն պատճառով, որ կազմակերպության երկարաժամկետ հաջողությունը կարող է կախված լինել այնպիսի գործոններից, որոնք անմիջականորեն չեն արտացոլվում ընթացիկ ֆինանսական հաշվետվություններում։ JIT համակարգը շեշտադրում է անհրաժեշտ ռեսուրսների և նյութերի ճիշտ ժամանակին ձեռքբերումը կամ արտադրությունը՝ նպատակ ունենալով նվազեցնել պաշարները, պահեստավորման ծախսերը և արտադրական գործընթացների անարդյունավետությունը։ Դրա կիրառությունը կարող է բարձրացնել գործառնական արդյունավետությունը, սակայն միաժամանակ կարող է կազմակերպությանը ավելի զգայուն դարձնել մատակարարման շղթայի խափանումների նկատմամբ։ Այդ պատճառով նման գործիքների գնահատումը պահանջում է ոչ միայն հնարավոր օգուտների, այլև դրանց կիրառման հետ կապված ռիսկերի հաշվառում։ Ուսումնասիրության կարևոր կողմերից է ոչ ֆինանսական ցուցանիշների և շուկայական արդյունքների միջև կապի դիտարկումը։ Ցուցակված կազմակերպությունների դեպքում ռիսկն ու եկամտաբերությունը կարևոր նշանակություն ունեն նաև ներդրողների և կապիտալի շուկայի մասնակիցների համար։ Եթե կառավարչական հաշվապահության նորարարական գործիքների կիրառումը նպաստում է ծախսերի վերահսկմանը, գործառնական արդյունավետության բարձրացմանը և որոշումների որակի բարելավմանը, ապա դրա ազդեցությունը կարող է ի վերջո արտահայտվել կազմակերպության ֆինանսական արդյունքների և ներդրումային գրավչության մեջ։ Աշխատանքի կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն փորձում է կապ հաստատել ներքին կառավարչական գործիքների և կազմակերպության արտաքին շուկայական արդյունքների միջև։ Այսինքն՝ կառավարչական հաշվապահությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես ներքին հաշվետվությունների կամ ծախսերի վերահսկման համակարգ, այլև որպես կազմակերպության ընդհանուր ռիսկային և եկամտաբերության դիրքի վրա հնարավոր ազդեցություն ունեցող կառավարման գործիք։ Հետազոտությունը նաև նպատակ ունի պարզել, թե որքանով են իրանական կազմակերպությունների ղեկավարները ծանոթ ոչ ֆինանսական կառավարչական հաշվապահական գործիքներին և ինչ դեր են դրանք կատարում կառավարչական որոշումների ընդունման գործընթացում։ Այս հանգամանքը թեմային հաղորդում է նաև կազմակերպական և վարքաբանական նշանակություն, քանի որ նույնիսկ արդյունավետ գործիքի առկայությունը ինքնին չի երաշխավորում դրա հաջող կիրառումը։ Անհրաժեշտ են համապատասխան մասնագիտական գիտելիքներ, կառավարչական մշակույթ, տեղեկատվական համակարգեր և կազմակերպության ռազմավարական նպատակների հետ գործիքների համապատասխանեցում։ Իրանի արժեթղթերի շուկայի համատեքստը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ այստեղ ուսումնասիրվող կազմակերպությունները գործում են զարգացող տնտեսությանը բնորոշ շուկայական և ինստիտուցիոնալ պայմաններում։ Հետևաբար ուսումնասիրության արդյունքները կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել կառավարչական հաշվապահության և ֆինանսական կառավարման այն հետազոտությունների համար, որոնք փորձում են հասկանալ նորարարական կառավարման մեթոդների արդյունավետությունը զարգացող շուկաներում։ Աշխատանքի թեման ընդհանուր առմամբ ցույց է տալիս կառավարչական հաշվապահության անցումը զուտ ֆինանսական և ծախսային տեղեկատվության տրամադրումից դեպի ռազմավարական որոշումների աջակցություն։ Ժամանակակից կառավարչական հաշվապահը կարող է մասնակցել ոչ միայն հաշվետվությունների կազմմանը, այլև ռազմավարական պլանավորմանը, ռիսկերի գնահատմանը, արդյունավետության չափմանը և կազմակերպության մրցակցային առավելությունների ձևավորմանը։ Նորարարական գործիքների կիրառության վերաբերյալ ժամանակակից հետազոտությունները նույնպես շեշտադրում են դրանց հնարավոր կապը կազմակերպության գործունեության արդյունքների հետ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը համադրում է կառավարչական հաշվապահությունը, ռազմավարական կառավարումը, ռիսկերի գնահատումը և կապիտալի շուկայի վերլուծությունը՝ փորձելով բացահայտել, թե ոչ ֆինանսական նորարարական գործիքների կիրառությունն ինչպիսի հարաբերակցություն ունի կազմակերպությունների ռիսկի և եկամտաբերության հետ։ Այն կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, հաշվապահներին, ֆինանսական և ներդրումային մասնագետներին, կառավարչական խորհրդատուներին, կազմակերպությունների ղեկավարներին, ռիսկերի կառավարման մասնագետներին և կառավարչական հաշվապահության ու ֆինանսների ոլորտում հետազոտություններ իրականացնող ուսանողներին։

Педагогика

Լեզվամանկավարժական և մեթոդաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ռուսերենի գիտական խոսքի ոճի յուրացման գործընթացում խոսքային գործունեության տարբեր տեսակների փոխկապակցված ուսուցման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ունկնդրման, խոսելու, ընթերցանության և գրավոր խոսքի փոխադարձ կապերը, դրանց համատեղ զարգացման սկզբունքները և գիտական հաղորդակցության կարողությունների ձևավորման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գիտական ոճի բառապաշարային, քերականական, շարահյուսական և տեքստային առանձնահատկություններին, մասնագիտական եզրաբանության յուրացմանը և գիտական տեղեկատվության ճշգրիտ փոխանցման հմտությունների զարգացմանը։ Վերլուծվում են գիտական տեքստերի ընթերցման ու ընկալման, լսած տեղեկատվության վերարտադրման, բանավոր զեկուցումների պատրաստման և գրավոր գիտական շարադրանքի կառուցման մեթոդական մոտեցումները։ Քննարկվում են նաև ուսումնական առաջադրանքների համակարգման, լեզվական նյութի աստիճանական բարդացման, միջառարկայական կապերի կիրառման և հաղորդակցական իրավիճակների մոդելավորման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են սովորողների լեզվական պատրաստվածության մակարդակը, մասնագիտական հաղորդակցության պահանջները և խոսքային գործունեության տարբեր տեսակների համադրման ազդեցությունը ուսուցման արդյունավետության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում գիտական տեքստերի ամփոփման, պլանավորման, վերապատմման, քննարկման և ինքնուրույն շարադրման կարողությունների զարգացմանը, ինչպես նաև սովորողների լեզվական առաջընթացի գնահատման չափանիշներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ռուսերենի դասավանդման մեթոդիկայի, կիրառական լեզվաբանության, մասնագիտական լեզվական կրթության և գիտական հաղորդակցության ուսուցման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։