Հայաստանի Հանրապետությունում հիվանդությունների տարածվածության հիմնական օրինաչափությունները և հոգեբուժական ծառայության ռացիոնալիզացիայի որոշ հարցեր

История

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է 1980-1990-ական թվականներին Թուրքիայի ռազմական քաղաքականության ձևավորման, զարգացման և հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են այդ ժամանակաշրջանի Թուրքիայի ներքին և արտաքին քաղաքական գործընթացները, զինված ուժերի դերը պետական կառավարման համակարգում և անվտանգության ռազմավարության ձևավորման առանձնահատկությունները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է ռազմական կառույցների ազդեցությունը քաղաքական կյանքի վրա, պաշտպանական հայեցակարգերի փոփոխությունները, տարածաշրջանային անվտանգության խնդիրները և Թուրքիայի հարաբերությունները միջազգային գործընկերների ու հարևան պետությունների հետ։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նաև ռազմական բարեփոխումները, զինված ուժերի արդիականացման ծրագրերը, արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունները և այն գործոնները, որոնք պայմանավորել են երկրի ռազմական դիրքորոշումը տվյալ ժամանակահատվածում։ Ներկայացված վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ Թուրքիայի ռազմաքաղաքական զարգացման առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը տարածաշրջանային գործընթացների վրա։ Գիրքը նախատեսված է քաղաքագետների, պատմաբանների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, ռազմական ուսումնասիրությունների հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և Թուրքիայի քաղաքական զարգացումներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է լեզվաբանական ուղղվածություն ունեցող բարձրագույն ուսումնական հաստատությունում օտար լեզվի դասախոսի մասնագիտական կոմպետենտության ձևավորման տեսական, մեթոդաբանական և գործնական ռազմավարությունների ուսումնասիրությանը։ Մասնագիտական կոմպետենտությունը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված գիտելիքների, կարողությունների, մանկավարժական հմտությունների, հաղորդակցական ունակությունների և մասնագիտական արժեքների ամբողջություն, որն անհրաժեշտ է օտար լեզվի արդյունավետ դասավանդման համար։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևորվում է դասախոսի լեզվական պատրաստվածության և մանկավարժական վարպետության համադրումը, քանի որ լեզվի բարձր մակարդակի իմացությունը ինքնին բավարար չէ արդյունավետ ուսումնական գործընթաց կազմակերպելու համար։ Քննվում են լեզվական, հաղորդակցական, մեթոդական, սոցիալ-մշակութային, հոգեբանամանկավարժական, հետազոտական և տեղեկատվական-տեխնոլոգիական կոմպետենտությունների ձևավորման ու զարգացման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ապագա կամ գործող դասախոսի՝ ուսուցման նպատակները սահմանելու, դասընթացը պլանավորելու, համապատասխան մեթոդներ և ուսումնական նյութեր ընտրելու, սովորողների առաջընթացը գնահատելու և ստացված արդյունքների հիման վրա սեփական աշխատանքը կատարելագործելու կարողություններին։ Լեզվաբանական բուհի առանձնահատկությունները դիտարկվում են այն տեսանկյունից, որ այստեղ մասնագիտական պատրաստությունը ենթադրում է լեզվի համակարգի խորքային ուսումնասիրության և դրա դասավանդման մեթոդաբանության փոխկապակցում։ Կարևորվում են նաև միջմշակութային հաղորդակցության կարողությունները, քանի որ օտար լեզվի դասախոսը հանդես է գալիս ոչ միայն լեզվական գիտելիքի փոխանցողի, այլև տարբեր լեզվամշակութային համակարգերի միջև հաղորդակցությունը կազմակերպող մասնագետի դերում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ուսանողակենտրոն և հաղորդակցական ուսուցման ռազմավարությունների կիրառումը, որոնք հնարավորություն են տալիս զարգացնելու սովորողների ինքնուրույնությունը, քննադատական մտածողությունը և իրական հաղորդակցական իրավիճակներում լեզուն կիրառելու կարողությունը։ Քննվում է մասնագիտական ռեֆլեքսիայի դերը՝ սեփական դասավանդման փորձը վերլուծելու, խնդիրները բացահայտելու և մասնագիտական զարգացման հետագա ուղղությունները որոշելու համատեքստում։ Ուշադրություն է դարձվում նաև թվային կրթական գործիքների, բազմամեդիա նյութերի և առցանց ուսումնական միջավայրերի նպատակային կիրառմանը՝ որպես ժամանակակից դասախոսի մասնագիտական պատրաստվածության բաղադրիչ։ Մասնագիտական կոմպետենտության զարգացումը ներկայացվում է շարունակական գործընթաց, որը ներառում է տեսական պատրաստություն, մանկավարժական պրակտիկա, ինքնակրթություն, փորձի փոխանակում և հետազոտական գործունեություն։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի օտար լեզուների դասավանդման մեթոդիկայի և բարձրագույն մանկավարժական կրթության համար՝ նպաստելով այնպիսի մասնագետների պատրաստման մոտեցումների մշակմանը, որոնք կարող են արդյունավետորեն համադրել լեզվաբանական գիտելիքը, ժամանակակից մանկավարժական մեթոդները և փոփոխվող կրթական միջավայրի պահանջները։

Философия

Այս փիլիսոփայական-վերլուծական աշխատությունը նվիրված է Գեորգի Գյուրջիևի էզոտերիկ ուսմունքի գաղափարական համակարգի քննությանը՝ փորձելով բացահայտել դրա հիմնական տեսական հիմքերը, մարդաբանական պատկերացումները և հոգևոր ինքնաճանաչման մեթոդաբանությունը։ Ուսումնասիրության մեջ դիտարկվում է Գյուրջիևի ուսմունքը որպես բազմաշերտ համակարգ, որտեղ համադրվում են արևելյան և արևմտյան հոգևոր ավանդույթների տարրեր, միստիկական փորձառություն և ինքնազարգացման պրակտիկաներ։ Հեղինակը վերլուծում է մարդու «մեխանիկական» վարքի, գիտակցության «արթնացման» և ներքին ներդաշնակության հասնելու գաղափարները՝ դրանք համադրելով փիլիսոփայական մարդաբանության և գիտակցության տեսությունների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսմունքի խորհրդանշական լեզվին, էթիկական պահանջներին և մարդու ինքնակատարելագործման փուլային համակարգին։ Աշխատությունը նաև քննադատական մոտեցմամբ գնահատում է Գյուրջիևի գաղափարների գիտական և փիլիսոփայական հիմնավորվածությունը՝ դրանք դիտարկելով ինչպես միստիկական ավանդույթի, այնպես էլ XX դարի հոգևոր-փիլիսոփայական շարժումների համատեքստում։ Այն օգտակար է փիլիսոփաների, կրոնագետների, մշակութաբանների և հոգեբանության տեսաբանների համար։

Экономика

Հարկերը պետության կողմից ֆիզիկական և իրավաբանական անձանցից պարտադիր կերպով գանձվող վճարներ են, որոնք չունեն ուղղակի փոխհատուցում և ուղղվում են պետական բյուջե՝ հասարակական կարիքների ֆինանսավորման համար։ Հարկերի էությունը կայանում է նրանում, որ դրանք պետության հիմնական ֆինանսական աղբյուրն են և ապահովում են պետական կառավարման, պաշտպանության, կրթության, առողջապահության, ենթակառուցվածքների և այլ հանրային ծառայությունների իրականացումը։ Հարկերը ծառայում են նաև տնտեսական կարգավորման գործիք, քանի որ դրանց միջոցով պետությունը կարող է ազդել արտադրության, սպառման և եկամուտների բաշխման վրա։ Հարկերը կարող են լինել ուղղակի և անուղղակի․ ուղղակի հարկերը գանձվում են անմիջապես եկամուտներից կամ ունեցվածքից, օրինակ՝ եկամտահարկը կամ շահութահարկը, իսկ անուղղակի հարկերը ներառված են ապրանքների և ծառայությունների գների մեջ, օրինակ՝ ավելացված արժեքի հարկը։ Բացի այդ, հարկերը կարող են լինել պետական, տեղական և հատուկ նպատակային՝ կախված դրանց կիրառման մակարդակից և նպատակներից։ Հարկային համակարգը հիմնված է արդարության, համաչափության և պարտադիրության սկզբունքների վրա, ինչը նշանակում է, որ յուրաքանչյուր քաղաքացի կամ կազմակերպություն պետք է մասնակցի պետական ծախսերի ֆինանսավորմանը իր հնարավորությունների չափով։ Հարկերի ճիշտ և արդյունավետ հավաքագրումը կարևոր է պետության տնտեսական կայունության և զարգացման համար, քանի որ դրանք ապահովում են պետական բյուջեի հիմնական եկամուտները։ Միևնույն ժամանակ, չափազանց բարձր հարկերը կարող են բացասաբար ազդել տնտեսական ակտիվության վրա, իսկ չափազանց ցածր հարկերը՝ նվազեցնել պետական հնարավորությունները։ Այդ պատճառով հարկային քաղաքականությունը համարվում է պետության տնտեսական քաղաքականության կարևորագույն բաղադրիչներից մեկը։

История

Այս աշխատանքը նվիրված է Անիի հնագիտական ինստիտուտի հիմնադրման գաղափարի, կազմակերպչական ձևավորման և գիտական նշանակության ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով դրա դերը տարածաշրջանի հնագիտական ուսումնասիրությունների զարգացման գործում։ Հեղինակը վերլուծում է այն պատմական և գիտական նախադրյալները, որոնք հանգեցրել են Անիի՝ որպես միջնադարյան Հայաստանի մայրաքաղաքի և մշակութային կենտրոնի համակարգված հնագիտական հետազոտությունների անհրաժեշտությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ինստիտուտի գործունեության նպատակներին՝ հուշարձանների ուսումնասիրություն, պեղումների կազմակերպում, պատմամշակութային նյութերի հավաքագրում և գիտական վերլուծություն, ինչպես նաև մասնագետների պատրաստում հնագիտության և պատմության ոլորտներում։ Աշխատությունը նաև ներկայացնում է Անիի հուշարձանների գիտական արժեքը՝ որպես հայկական և համաշխարհային միջնադարյան քաղաքակրթության կարևոր վկայություն, և դրանց պահպանման ու ուսումնասիրման անհրաժեշտությունը։ Ներկայացվում է ինստիտուցիոնալ մոտեցման կարևորությունը հնագիտական գիտության զարգացման մեջ՝ ընդգծելով համակարգված ուսումնասիրությունների, փաստագրական աշխատանքի և միջազգային համագործակցության դերը։ Շեշտվում է, որ նման գիտական կառույցների ստեղծումը նպաստում է պատմամշակութային ժառանգության պահպանմանը, գիտական գիտելիքի ընդլայնմանը և ազգային ինքնության ամրապնդմանը՝ հիմք դնելով հնագիտության որպես ինքնուրույն գիտական ոլորտի զարգացմանը։

География

Այս թեման վերաբերում է Յուրայի և ստորին կավճի ժամանակաշրջանների ռադիոլարիաների հնէաբանական և կենսաշերտագրական առանձնահատկություններին Հայաստանի տարածքում հանդիպող օֆիոլիթային համալիրներում՝ ընդգծելով դրանց նշանակությունը օվկիանոսային կեղևի էվոլյուցիայի, նստվածքագոյացման միջավայրերի վերականգնման և տարածաշրջանային տեկտոնական պատմության ուսումնասիրության համար։ Ռադիոլարիաները՝ որպես պլանկտոնային ծագման սիլիցիումային միաբջիջ օրգանիզմներ, առանձնահատուկ արժեք ունեն կենսաշերտագրության մեջ, քանի որ նրանց էվոլյուցիոն արագ փոփոխությունը և լայն տարածումը հնարավորություն են տալիս բարձր ճշգրտությամբ տարեթվագրել օվկիանոսային նստվածքային շերտերը։