Սուրբ Հովհան Ոսկեբերանի մեկնությունը Մատթեոսի Ավետարանին, գիրք առաջին

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական և հումանիտար գիտությունների ոլորտներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նախատեսված ընթերցողների, գիտաշխատողների, դասախոսների և ուսանողների համար։ Ցանկում ընդգրկված են հասարակական-քաղաքական գիտություններ, լեզվաբանություն, գրականագիտություն, պատմություն և պատմական գիտություններ, ինչպես նաև պատմագրության ոլորտին առնչվող աշխատություններ, որոնք արտացոլում են տվյալ գիտակարգերում ձևավորվող ժամանակակից հետազոտական մոտեցումները, տեսական զարգացումները և մեթոդաբանական նորարարությունները։ Հրատարակությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական աղբյուր, որը հնարավորություն է տալիս արագ ծանոթանալ նոր գրականությանը, ստանալ անհրաժեշտ մատենագիտական տվյալներ և ընտրել համապատասխան աղբյուրներ ուսումնական, գիտահետազոտական և մասնագիտական գործունեության համար։ Այն նաև նպաստում է գիտելիքների տարածմանը, գիտական հաղորդակցության զարգացմանը և հումանիտար ու հասարակագիտական գիտությունների ոլորտներում արդի գրականության հասանելիության ապահովմանը։

Պատմություն

Աշխատությունը քաղաքական-պատմական և ինքնաքննադատական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է 20-րդ դարի առաջին տասնամյակների հայ քաղաքական կյանքի, պետականաշինության և կուսակցական գործունեության վերաբերյալ հեղինակի դիտարկումներն ու գնահատականները։ Հեղինակը Հովհաննես Քաջազնունին է՝ Հայաստանի Առաջին Հանրապետության առաջին վարչապետը և Հայ Յեղափոխական Դաշնակցության հիմնադիր անդամներից մեկը։ Գիրքը ձևավորվել է կուսակցության արտասահմանյան մարմինների խորհրդաժողովին ներկայացված զեկուցման հիման վրա, իսկ ռուսերեն հրատարակությունը լույս է տեսել Թիֆլիսում 1927 թվականին։ Հեղինակը հետադարձ հայացքով անդրադառնում է կուսակցության քաղաքական գործունեությանը, Հայաստանի Առաջին Հանրապետության ժամանակաշրջանի պետական ու արտաքին քաղաքական խնդիրներին, տարածաշրջանում ուժերի հարաբերակցության փոփոխություններին և հայկական քաղաքական շրջանակների առջև ծառացած բարդ ընտրություններին։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նախկին որոշումների և քաղաքական հաշվարկների քննադատական վերագնահատումը․ հեղինակը քննարկում է կազմակերպության հնարավորությունների գնահատման, արտաքին ուժերի նկատմամբ ակնկալիքների, պետական կառավարման փորձի և փոփոխված քաղաքական պայմաններին հարմարվելու խնդիրները։ Աշխատության առանցքային առանձնահատկությունն այն է, որ քննադատությունը ներկայացվում է հենց կուսակցության նախկին ղեկավար գործչի դիրքերից և արտացոլում է նրա անձնական քաղաքական եզրահանգումները, այլ ոչ թե չեզոք պատմագիտական գնահատական։ Հեղինակը հանգում է այն տեսակետին, որ պատմական նոր պայմաններում կուսակցության նախկին քաղաքական առաքելությունը սպառվել է, և անհրաժեշտ է վերանայել նրա հետագա գործունեության նպատակահարմարությունը։ Այս դիրքորոշումը հրապարակումից հետո առաջացրել է զգալի արձագանք և բանավեճ ինչպես կուսակցական շրջանակներում, այնպես էլ հայկական հասարակական ու քաղաքական միջավայրում։ Հետազոտական տեսանկյունից նյութը կարևոր է ոչ միայն ներկայացված քաղաքական գնահատականների, այլև տվյալ ժամանակաշրջանի հայ քաղաքական մտքի ներքին հակասությունները, պարտությունների ու ճգնաժամերի վերաիմաստավորման փորձերը և կուսակցական ինքնաքննադատության առանձնահատկությունները հասկանալու համար։ Այն կարող է օգտագործվել որպես պատմական սկզբնաղբյուր՝ հեղինակի պնդումները համադրելով նույն ժամանակաշրջանի այլ փաստաթղթերի, հուշագրությունների և պատմագիտական ուսումնասիրությունների հետ։

Մշակույթ

Երաժշտագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հայ սիմֆոնիկ երաժշտության մեջ հարվածային գործիքների կոմպոզիցիոն գործառույթների և կերպարային արտահայտչական հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հարվածային գործիքների դերը ստեղծագործության կառուցվածքի ձևավորման, ռիթմական կազմակերպման, հնչերանգային բազմազանության և երաժշտական դրամատուրգիայի զարգացման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր հարվածային գործիքների տեմբրային առանձնահատկություններին, դրանց համադրություններին և նվագախմբային ընդհանուր հնչողության մեջ ունեցած նշանակությանը։ Վերլուծվում են երաժշտական կերպարների ստեղծման, հուզական լարվածության ուժեղացման, գունային հակադրությունների և գեղարվեստական գաղափարի արտահայտման համար կիրառվող կատարողական ու կոմպոզիցիոն միջոցները։ Քննարկվում են նաև ազգային երաժշտական մտածողության և ժամանակակից նվագախմբային տեխնիկայի փոխազդեցության դրսևորումները հարվածային գործիքների օգտագործման համատեքստում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու դրանց նշանակությունը հայ սիմֆոնիկ երաժշտության արտահայտչական համակարգում և կոմպոզիտորական մտածողության զարգացման մեջ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել երաժշտագիտության, գործիքագիտության, նվագախմբավորման և հայ երաժշտության պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Մանկավարժություն

Այս ռեֆերատը վերաբերում է գնահատման համակարգին դպրոցական կրթության մեջ, որը հանդիսանում է ուսումնական գործընթացի կարևոր բաղադրիչ և նպատակ ունի չափել, վերլուծել ու գնահատել աշակերտների գիտելիքների, հմտությունների և կարողությունների մակարդակը։ Գնահատումը ոչ միայն արդյունքի արձանագրում է, այլ նաև ուսուցման գործընթացի կարգավորման և բարելավման միջոց, քանի որ այն օգնում է ինչպես ուսուցիչներին, այնպես էլ աշակերտներին հասկանալ ուսումնական առաջընթացը և բացահայտել բացթողումները։ Դպրոցական համակարգում գնահատումը կարող է լինել ընթացիկ, որը իրականացվում է ուսուցման ընթացքում և նպաստում է շարունակական վերահսկողությանը, և ամփոփիչ, որը կատարվում է որոշակի ժամանակահատվածի վերջում՝ օրինակ կիսամյակի կամ տարվա ավարտին։ Բացի այդ, կիրառվում են նաև ձևավորող և վերջնական գնահատման մոտեցումներ, որտեղ ձևավորող գնահատումը ուղղված է ուսուցման բարելավմանը, իսկ վերջնականը՝ արդյունքի ամփոփմանը։ Գնահատման հիմնական գործիքներն են գրավոր աշխատանքները, բանավոր հարցումները, թեստերը, նախագծային աշխատանքները և գործնական առաջադրանքները։ Ժամանակակից կրթական համակարգերում կարևոր է համարվում նաև գնահատման արդարությունն ու օբյեկտիվությունը, որպեսզի յուրաքանչյուր աշակերտ ստանա իր իրական կարողություններին համապատասխան գնահատական։ Գնահատումը նաև ունի մոտիվացիոն դեր, քանի որ այն խթանում է սովորելու հետաքրքրությունը և պատասխանատվության զգացումը, սակայն սխալ կիրառման դեպքում կարող է առաջացնել սթրես կամ սխալ մրցակցություն։ Այդ պատճառով արդյունավետ գնահատման համակարգը պետք է լինի հավասարակշռված, թափանցիկ և ուղղված լինի ոչ միայն վերահսկմանը, այլև ուսուցման զարգացմանը։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է տարեց և ծերունական տարիքի անձանց առողջական վիճակի ու կյանքի որակի փոխկապակցվածության համալիր ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության նյութերի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում ծերացման գործընթացին ուղեկցող ֆիզիկական, հոգեբանական և սոցիալական փոփոխություններն են, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը մարդու առօրյա գործունեության, ինքնուրույնության, սոցիալական ակտիվության և ընդհանուր բարեկեցության վրա։ Քննվում է կյանքի որակը որպես բազմաբաղադրիչ հասկացություն, որը ներառում է ոչ միայն հիվանդությունների առկայությունը կամ առողջության բժշկական ցուցանիշները, այլև ֆիզիկական շարժունակությունը, ինքնասպասարկման հնարավորությունները, հուզական վիճակը, սոցիալական հարաբերությունները, կենսապայմանները և սեփական առողջության սուբյեկտիվ գնահատականը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարիքային տարբեր խմբերի առողջական առանձնահատկությունների համեմատությանը և այն գործոնների բացահայտմանը, որոնք կարող են նպաստել կյանքի որակի նվազմանը կամ պահպանմանը։ Դիտարկվում են քրոնիկական հիվանդությունների և միաժամանակ մի քանի առողջական խնդիրների առկայության ընդհանուր ազդեցությունները մարդու ֆունկցիոնալ հնարավորությունների և առօրյա կյանքի վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բժշկական օգնության հասանելիության, սոցիալական աջակցության, ընտանիքի հետ հարաբերությունների, կենսակերպի և սոցիալ-տնտեսական պայմանների նշանակության գնահատումը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կյանքի որակի ցուցանիշները կարող են համադրվել առողջական վիճակի, տարիքային, սոցիալական և ժողովրդագրական բնութագրերի հետ՝ տարբեր գործոնների միջև առկա կապերը բացահայտելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տարեցների առողջության պահպանման և ակտիվ երկարակեցության համար կանխարգելիչ բժշկության, առաջնային բուժօգնության, վերականգնողական ծառայությունների և սոցիալական աջակցության կարևորությանը։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տարեց մարդու առողջությունը դիտարկել ոչ միայն առանձին հիվանդությունների տեսանկյունից, այլև որպես ֆիզիկական, հոգեբանական և սոցիալական բարեկեցության ամբողջություն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ծերաբուժության, հանրային առողջության, սոցիալական բժշկության և բժշկական սոցիոլոգիայի մոտեցումները՝ տարեց բնակչության առողջական կարիքներն ու կյանքի որակի վրա ազդող հիմնական գործոնները համակարգված գնահատելու նպատակով։

Կրոն

Աշխատությունը պատկանում է քրիստոնեական հոգևոր և խրատական գրականության շրջանակին։ Վերնագրում օգտագործված «հոգևոր զենք» արտահայտությունը խորհրդանշական իմաստ ունի և վերաբերում է մարդու ներքին զորությանը, հավատքի ամրությանը և բարոյական պայքարին։ Գրքի գաղափարական առանցքը հոգևոր կյանքի, քրիստոնեական արժեքների և անձնական կատարելագործման հարցերն են, որոնք ներկայացվում են կրոնական ուսմունքի ու խրատական խոսքի միջոցով։ Երեք մասի կառուցվածքը մատնանշում է նյութի բաժանումը փոխկապակցված թեմատիկ հատվածների, որոնց միջոցով կարող են քննվել հավատացյալի հոգևոր պարտականությունները, առաքինությունների զարգացումը և քրիստոնեական վարքականոնի սկզբունքները։ Նման գրականությունը կարևոր տեղ է զբաղեցրել հայ եկեղեցական և կրթական միջավայրում՝ նպաստելով հավատքի գիտելիքների տարածմանը, բարոյական դաստիարակությանը և հոգևոր ինքնաճանաչմանը։ Այն արտացոլում է նաև 19-րդ դարի հայ տպագիր կրոնական գրականության այն ուղղությունը, որի նպատակն էր ընթերցողին ներկայացնել քրիստոնեական կյանքի գործնական ու ուսուցողական կողմերը։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել աստվածաբանությամբ, հայ եկեղեցու պատմությամբ, հոգևոր գրականությամբ և հայ գրքի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև քրիստոնեական բարոյախոսական ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։