Հայաստանի Հանրապետությունում կիրառվող մաքսային վճարները

Информатика

Աշխատությունը նվիրված է ինտեգրալ սխեմաների ֆիզիկական կառուցվածքի ավտոմատացված նախագծման մեթոդների մշակմանը և կատարելագործմանը՝ հաշվի առնելով էլեկտրոնային սխեմայի կառուցվածքային ու սխեմատեխնիկական առանձնահատկությունները։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է նախագծման այն փուլերի վրա, որոնց ընթացքում տրամաբանական կամ էլեկտրական սխեման վերածվում է ինտեգրալ սխեմայի ֆիզիկական իրականացման՝ տարրերի տեղաբաշխմամբ, միջմիացումների ձևավորմամբ և բյուրեղի տարածքի արդյունավետ օգտագործմամբ։ Քննության են առնվում նախագծման ավտոմատացման համակարգերում կիրառվող ալգորիթմական մոտեցումները, որոնք հնարավորություն են տալիս նվազեցնել նախագծման ժամանակը, բարձրացնել ստացվող լուծումների ճշգրտությունը և ապահովել տեխնոլոգիական սահմանափակումների պահպանումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում սխեմայի տարրերի տեղաբաշխման խնդիրներին, քանի որ դրանց փոխադարձ դիրքը կարող է էական ազդեցություն ունենալ միջմիացումների երկարության, ազդանշանների տարածման ուշացումների, էներգասպառման և ամբողջ համակարգի աշխատանքի արդյունավետության վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև հաղորդիչ կապերի ավտոմատ երթուղավորման մեթոդները, դրանց օպտիմալացման չափանիշները և բարդ կառուցվածք ունեցող սխեմաներում մեծ թվով փոխկապակցված տարրերի արդյունավետ կազմակերպման հնարավորությունները։ Սխեմատեխնիկական տեղեկատվության հաշվառումը դիտարկվում է որպես ֆիզիկական նախագծման որակի բարձրացման կարևոր միջոց, քանի որ տարբեր հանգույցների ֆունկցիոնալ նշանակությունը, ազդանշանների կրիտիկական ուղիները և էլեկտրական պարամետրերը կարող են պահանջել նախագծային տարբեր լուծումներ։ Վերլուծվում է նախագծման առանձին փուլերի փոխկապակցվածությունը և այն հնարավորությունը, որ մի փուլում ընդունված որոշումները կարող են ազդել հետագա տեղաբաշխման, երթուղավորման և վերջնական ֆիզիկական պարամետրերի վրա։ Կարևորվում են բյուրեղի մակերեսի նվազեցման, միջմիացումների ընդհանուր երկարության կրճատման, ժամանակային պահանջների պահպանման և սխեմայի հուսալի աշխատանքի ապահովման խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ավտոմատացված նախագծման ծրագրային միջոցների կառուցվածքին, տվյալների ներկայացման ձևերին, նախագծային սահմանափակումների մշակմանը և օպտիմալացման ալգորիթմների ծրագրային իրականացման առանձնահատկություններին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր նախագծային ալգորիթմներ և գնահատման չափանիշներ՝ որոշելու համար դրանց արդյունավետությունը տարբեր կառուցվածք և բարդություն ունեցող ինտեգրալ սխեմաների դեպքում։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ֆիզիկական նախագծման գործընթացում ավելի ամբողջական օգտագործել սկզբնական սխեմատեխնիկական տեղեկատվությունը և ստանալ տեխնիկական պահանջներին առավել համապատասխան լուծումներ։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը կապված է էլեկտրոնային նախագծման ավտոմատացման համակարգերի զարգացման, ժամանակակից միկրոէլեկտրոնային սարքերի նախագծման գործընթացների արագացման և նախագծային սխալների հավանականության նվազեցման հետ։ Այն կարող է օգտակար լինել միկրոէլեկտրոնիկայի, ինտեգրալ սխեմաների նախագծման, էլեկտրոնային նախագծման ավտոմատացման և հաշվողական տեխնիկայի ոլորտների մասնագետների, ծրագրավորողների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

История

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է իսլամի ձևավորման և զարգացման վաղ շրջանի պատմության պատմա-քննադատական վերլուծությանը՝ հիմնված սկզբնաղբյուրների, պատմական վկայությունների և ժամանակակից հետազոտական մոտեցումների համադրման վրա։ Աշխատությունում դիտարկվում են Արաբական թերակղզու քաղաքական, սոցիալական և կրոնական միջավայրը իսլամի առաջացման նախօրեին, ինչպես նաև նոր կրոնական շարժման ձևավորման պայմաններն ու գաղափարական հիմքերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում վաղ իսլամական համայնքի կազմավորմանը, պետական և հասարակական ինստիտուտների ձևավորմանը, ինչպես նաև կրոնական ուսմունքի տարածման գործընթացներին։ Քննարկվում են պատմական աղբյուրների արժանահավատության, ժամանակագրական վերակառուցման և տարբեր պատմագիտական դպրոցների մեկնաբանությունների հետ կապված հարցերը՝ նպատակ ունենալով ներկայացնել բազմակողմանի և քննադատական պատկերացում վաղ իսլամական պատմության վերաբերյալ։ Աշխատությունը կարևորում է պատմական իրադարձությունների ուսումնասիրությունը դրանց քաղաքական, մշակութային և քաղաքակրթական համատեքստում՝ նպաստելով Մերձավոր Արևելքի պատմության և համաշխարհային կրոնների զարգացման ավելի խոր ըմբռնմանը։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է աէրոբ սպորավոր բակտերիաների թերմոֆիլ և ալկալոֆիլ ձևերի կենսաբանական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ անդրադառնալով դրանց կառուցվածքային, ֆիզիոլոգիական և կենսաքիմիական հատկություններին, ինչպես նաև ծայրահեղ պայմաններին հարմարվելու մեխանիզմներին։ Ներկայացվում են այս միկրոօրգանիզմների աճի և զարգացման առանձնահատկությունները, սպորագոյացման գործընթացները, նյութափոխանակության առանձնահատկությունները և արտաքին միջավայրի տարբեր գործոնների ազդեցությունը դրանց կենսագործունեության վրա։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են բարձր ջերմաստիճանների և ալկալային միջավայրի նկատմամբ կայունության պատճառները, վերլուծվում են ֆերմենտային ակտիվությունը, կենսատեխնոլոգիական ներուժը և արդյունաբերական, բժշկական ու բնապահպանական ոլորտներում կիրառման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մանրէաբանական հետազոտությունների մեթոդներին, լաբորատոր փորձարկումների արդյունքների գնահատմանը և գիտական տվյալների վերլուծությանը, որոնք նպաստում են այս խմբի բակտերիաների կենսաբանական առանձնահատկությունների առավել խորքային ընկալմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել մանրէաբանության, կենսաբանության, կենսատեխնոլոգիայի, կենսաքիմիայի և բժշկակենսաբանական գիտությունների ոլորտների մասնագետների, գիտաշխատողների, ուսանողների, ինչպես նաև միկրոօրգանիզմների կենսաբանական հատկություններով և կիրառական նշանակությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է հայոց հարսանեկան ծեսի կառուցվածքային և խորհրդանշական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով ծիսակարգում պահպանվող ինվարիանտների և ժամանակի ընթացքում տեղի ունեցող փոխակերպումների վրա։ Հետազոտության շրջանակում հարսանիքը դիտարկվում է որպես բազմաշերտ մշակութային համակարգ, որտեղ միավորվում են ծիսական գործողությունները, բանավոր խոսքը, երաժշտությունը, պարերը, խորհրդանիշները, արգելքներն ու սովորույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն տարրերին, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում և տարածաշրջաններում պահպանել են իրենց հիմնական գործառույթը կամ իմաստային հիմքը՝ միաժամանակ ենթարկվելով ձևական փոփոխությունների։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է հարսանեկան ծեսի փուլերի վերլուծությունը՝ նախահարսանեկան արարողություններից մինչև հարսանիքի հիմնական գործողություններն ու հետհարսանեկան սովորույթները։ Ծիսական տարբեր տարրերի համեմատության միջոցով բացահայտվում են դրանց խորհրդանշական նշանակությունները, սոցիալական գործառույթները և կապը ընտանիքի, ազգակցական հարաբերությունների ու համայնքային կյանքի հետ։ Փոխակերպումների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են հասարակական փոփոխությունները, քաղաքային մշակույթը, ժամանակակից կենսակերպը և նոր արժեքային համակարգերը ազդել ավանդական հարսանեկան ծեսի վրա։ Միևնույն ժամանակ, պահպանվող ինվարիանտների ուսումնասիրությունը բացահայտում է այն մշակութային հիմքը, որի շնորհիվ հարսանիքը շարունակում է պահպանել իր ինքնատիպ ազգային առանձնահատկությունները։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ազգագրագետներին, բանագետներին, մշակութաբաններին, պատմաբաններին և հայ ավանդական մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին՝ հնարավորություն տալով ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու հայոց հարսանեկան ծեսի կայուն և փոփոխվող բաղադրիչների մասին։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է Մոլիերի դրամատուրգիական ժառանգության ընդունելության, բեմականացման և մեկնաբանության պատմությանը հայկական թատրոնում՝ ընդգրկելով ավելի քան մեկ դար տևող ժամանակաշրջան։ Հետազոտության կենտրոնում ֆրանսիացի դրամատուրգի կատակերգությունների մուտքն է հայկական մշակութային միջավայր, դրանց թարգմանական և բեմական յուրացումը, ինչպես նաև տարբեր ժամանակաշրջաններում ստեղծագործությունների նկատմամբ ձևավորված գեղարվեստական վերաբերմունքը։ Ուսումնասիրվում են առաջին ներկայացումների և թատերական նախաձեռնությունների հետ կապված նյութերը, հետագա բեմադրությունների զարգացումը, դերասանական մեկնաբանությունները, ռեժիսորական մոտեցումները և հանդիսատեսի ու թատերական քննադատության արձագանքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե ինչպես են ֆրանսիական դասական կատակերգության կերպարները, սոցիալական երգիծանքը, բնավորությունների կառուցման սկզբունքները և կատակերգական իրավիճակները հարմարեցվել հայկական բեմի գեղարվեստական ավանդույթներին ու տարբեր ժամանակաշրջանների հասարակական միջավայրին։ Կարևոր ուղղություն է թարգմանությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ դրամատիկական երկի բեմական կյանքը մեծապես պայմանավորված է երկխոսությունների, հումորի, խոսքային խաղերի և կերպարների լեզվական առանձնահատկությունների հայերեն փոխանցմամբ։ Դիտարկվում է նաև Մոլիերի ստեղծագործությունների ազդեցությունը հայկական դերասանական արվեստի և կատակերգական խաղաոճի զարգացման վրա՝ բացահայտելով, թե ինչպես են տարբեր դերասանական սերունդներ մեկնաբանել նրա հայտնի կերպարները։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել պրոֆեսիոնալ և այլ թատերական միջավայրերում իրականացված բեմադրությունների պատմությունը, ներկայացումների գեղարվեստական ձևավորման առանձնահատկությունները և ռեժիսորական հայեցակարգերի փոփոխությունները։ Ժամանակագրական լայն ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս հետևելու, թե ինչպես է փոխվել դասական դրամատուրգիայի ընկալումը հայկական թատրոնի զարգացման տարբեր փուլերում և ինչպես են նույն ստեղծագործությունները նոր հասարակական ու գեղագիտական պայմաններում ստացել տարբեր շեշտադրումներ։ Միաժամանակ ներկայացվում են հայ-ֆրանսիական մշակութային կապերի կարևոր դրսևորումներ՝ թարգմանության և թատրոնի միջոցով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատությունը համադրում է թատերագիտության, գրականագիտության, թարգմանության պատմության և մշակութային փոխազդեցությունների ուսումնասիրության մոտեցումները՝ բացահայտելով Մոլիերի դրամատուրգիայի նշանակությունը հայկական բեմարվեստի պատմության և կատակերգական ավանդույթի զարգացման համատեքստում։

Культура

Արվեստաբանական և ազգագրական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հայկական ասեղնագործության պատմական զարգացման, գեղարվեստական առանձնահատկությունների և ավանդական ձևերի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ասեղնագործության տարբեր տեսակները, կիրառվող նյութերն ու տեխնիկաները, զարդանախշային համակարգերը և դրանց ձևավորման մշակութային միջավայրը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բուսական, երկրաչափական և այլ զարդամոտիվների կառուցվածքին, գունային լուծումներին ու գեղարվեստական արտահայտչամիջոցներին։ Վերլուծվում են տարբեր ժամանակաշրջաններում և պատմաազգագրական միջավայրերում ձևավորված ասեղնագործական ավանդույթները, դրանց ընդհանրություններն ու տեղային առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են նաև ասեղնագործության կիրառությունը հագուստի, կենցաղային գործվածքների և զանազան դեկորատիվ առարկաների ձևավորման մեջ, ինչպես նաև արհեստի փոխանցումը սերնդեսերունդ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հայկական ասեղնագործությունը դիտարկելու որպես նյութական և գեղարվեստական մշակույթի կարևոր բաղադրիչ՝ բացահայտելով դրա պատմական ու գեղագիտական արժեքը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ արվեստի պատմության, ազգագրության, դեկորատիվ-կիրառական արվեստի և ավանդական արհեստների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։