Հայաստանի միջնադարյան իրավունքը Ժ-ԺԳ դդ.

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում արժեթղթերի առաջնային շուկայի ձևավորման, զարգացման և կատարելագործման հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության նպատակն է բացահայտել առաջնային շուկայի տնտեսական նշանակությունը, դրա ձևավորման ինստիտուցիոնալ և իրավական հիմքերը, զարգացման վրա ազդող գործոնները և շուկայի արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Առաջնային շուկան այն հատվածն է, որտեղ իրականացվում է նոր թողարկված արժեթղթերի տեղաբաշխումը, և այդ գործընթացի միջոցով թողարկողները հնարավորություն են ստանում ներգրավել ֆինանսական միջոցներ՝ ներդրումային ծրագրերի, բիզնեսի ընդլայնման կամ պետական ծախսերի ֆինանսավորման համար։ Հայաստանի արժեթղթերի շուկայի կարևոր բաղադրիչը պետական պարտատոմսերի շուկան է, որոնց առաջնային տեղաբաշխումն իրականացվում է աճուրդների միջոցով։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են առաջնային շուկայի կառուցվածքը, դրա մասնակիցները, թողարկողների, ներդրողների, ֆինանսական միջնորդների, բորսայական և պահառության ենթակառուցվածքների փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական և կորպորատիվ արժեթղթերի առաջնային տեղաբաշխման առանձնահատկություններին, տեղաբաշխման մեխանիզմներին և ներդրողների կողմից արժեթղթերի ձեռքբերման գործընթացին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում շուկայի իրավական և կարգավորող հիմքերին, քանի որ արժեթղթերի թողարկման և տեղաբաշխման գործընթացների թափանցիկությունն ու կանոնակարգվածությունը կարևոր պայմաններ են ներդրողների վստահության և շուկայի կայունության ապահովման համար։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել արժեթղթերի թողարկման ծավալները, տեղաբաշխման արդյունքները, ներդրողների կազմը, պահանջարկի և առաջարկի հարաբերակցությունը, եկամտաբերության մակարդակները և շուկայի ակտիվության դինամիկան։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում պետական պարտատոմսերի առաջնային աճուրդների կազմակերպման մեխանիզմներին, մրցակցային և ոչ մրցակցային հայտերի կիրառմանը, ինչպես նաև առաջնային շուկայի մասնակիցների գործունեության արդյունավետությանը։ ՀՀ պետական պարտատոմսերի առաջնային շուկայի համար նախատեսված կարգավորումները սահմանում են աճուրդային գործընթացի, մասնակիցների հայտերի և տեղաբաշխման արդյունքների հաշվառման ու հրապարակման մեխանիզմները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է առաջնային շուկայի զարգացմանը խոչընդոտող խնդիրների բացահայտումը։ Դրանց շարքում կարող են դիտարկվել ներդրումային պահանջարկի սահմանափակությունը, բնակչության ֆինանսական գրագիտության մակարդակը, կորպորատիվ արժեթղթերի թողարկման համեմատաբար փոքր ծավալները, շուկայի գործիքների և մասնակիցների բազմազանության անհրաժեշտությունը, տեղեկատվության հասանելիությունը և ներդրողների վստահության ամրապնդման խնդիրը։ Կարևոր է նաև առաջնային և երկրորդային շուկաների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ նոր թողարկումների նկատմամբ ներդրողների հետաքրքրվածությունը մեծապես կախված է արժեթղթերի հետագա իրացվելիությունից և շուկայական շրջանառության հնարավորություններից։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև արժեթղթերի շուկայի թվայնացմանը, էլեկտրոնային տեղաբաշխման մեխանիզմների զարգացմանը և ֆինանսական տեխնոլոգիաների կիրառմանը՝ որպես շուկայի հասանելիության և գործառնությունների արդյունավետության բարձրացման միջոցներ։ Հայաստանում որոշ պարտատոմսերի տեղաբաշխում արդեն իրականացվում է Հայաստանի ֆոնդային բորսայի էլեկտրոնային տեղաբաշխման հարթակի միջոցով, ինչը վկայում է առաջնային շուկայի տեխնոլոգիական զարգացման ուղղությամբ ընթացող գործընթացների մասին։ Հետազոտության արդյունքների հիման վրա կարող են մշակվել առաջնային շուկայի զարգացմանն ուղղված առաջարկություններ՝ նոր ֆինանսական գործիքների ընդլայնման, կորպորատիվ թողարկումների խթանման, ներդրողների շրջանակի ընդլայնման, շուկայի տեղեկատվական թափանցիկության բարձրացման, ֆինանսական գրագիտության զարգացման և շուկայական ենթակառուցվածքների կատարելագործման ուղղություններով։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել Հայաստանի ֆինանսական շուկայի խորացմանը, տնտեսության մեջ երկարաժամկետ կապիտալի ներգրավման ընդլայնմանը և տնտեսավարող սուբյեկտների ֆինանսավորման այլընտրանքային աղբյուրների զարգացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսական վերլուծաբաններին, ներդրումային և բանկային ոլորտի մասնագետներին, արժեթղթերի շուկայի մասնակիցներին, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

География

Աշխատությունը նվիրված է Փոքր Կովկասի կղզաղեղային համակարգի վերին կավճի ռիֆտոգեն կառուցվածքների սահմաններում զարգացած բազալտոիդային հրաբխականության ապարագիտական և երկրաքիմիական առանձնահատկությունների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հրաբխային ապարների նյութական կազմի, միներալային ու պետրոգրաֆիական բնութագրերի, հիմնական և հետքային տարրերի բաշխման օրինաչափությունների, մագմայական հալոցքների ծագման և տարբերակման գործընթացների, ինչպես նաև հրաբխականության ձևավորման երկրադինամիկական պայմանների բացահայտումն է։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բազալտային կազմի հրաբխային համալիրները դիտարկել ոչ միայն որպես առանձին ապարային միավորներ, այլև որպես տարածաշրջանի երկրաբանական զարգացման տարբեր փուլերի մասին տեղեկատվություն պահպանող բնական համակարգեր։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է վերին կավճի ժամանակաշրջանում ձևավորված հրաբխածին համալիրների տարածական դիրքի, կառուցվածքային վերահսկողության և ապարային հաջորդականությունների առանձնահատկությունների վրա։ Ռիֆտային բնույթի կառուցվածքների զարգացումը կարող էր ուղեկցվել երկրակեղևի ձգմամբ, խորքային խզվածքների ակտիվացմամբ և մագմայական նյութի վեր բարձրացման համար նպաստավոր ուղիների ձևավորմամբ։ Այդ պատճառով հրաբխային մարմինների տեղաբաշխման և տեկտոնական խախտումների փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի մագմատիզմի տարածական օրինաչափությունները հասկանալու համար։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բազալտոիդային ապարների պետրոգրաֆիական նկարագրությանը։ Մանրադիտակային ուսումնասիրությունների միջոցով հնարավոր է որոշել հիմնական և երկրորդային միներալների կազմը, ապարների կառուցվածքային ու տեքստուրային առանձնահատկությունները, բյուրեղացման հաջորդականությունը և հետմագմայական փոփոխությունների հետքերը։ Պլագիոկլազների, պիրոքսենների, օլիվինի, երկաթ-տիտանային հանքանյութերի և այլ բաղադրիչների հարաբերակցությունը կարևոր տեղեկատվություն կարող է տրամադրել սկզբնական մագմայի կազմի և դրա հետագա էվոլյուցիայի վերաբերյալ։ Միներալային հատկանիշների համեմատությունը տարբեր տեղամասերից վերցված նմուշների միջև հնարավորություն է տալիս առանձնացնել ապարների տարբեր պետրոգրաֆիական տիպերը և գնահատել դրանց ծագումնաբանական կապերը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է ապարների հիմնական քիմիական բաղադրիչների ուսումնասիրությունը։ Սիլիցիումի, ալյումինի, երկաթի, մագնեզիումի, կալցիումի, նատրիումի, կալիումի և այլ հիմնական բաղադրիչների հարաբերակցությունները հնարավորություն են տալիս դասակարգել հրաբխային ապարները և հետևել մագմայական համակարգի քիմիական զարգացմանը։ Քիմիական կազմի փոփոխությունները կարող են արտացոլել ֆրակցիոն բյուրեղացման, տարբեր մագմայական հալոցքների խառնման, երկրակեղևային նյութի ներգրավման կամ այլ գործընթացների ազդեցությունը։ Տարբեր նմուշների տվյալների համադրումը համապատասխան պետրոքիմիական դիագրամներում հնարավորություն է տալիս բացահայտել ապարների միջև առկա օրինաչափությունները և առանձնացնել մագմայական զարգացման հնարավոր ուղղությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի հետքային և հազվագյուտ տարրերի երկրաքիմիական ուսումնասիրությունը։ Այս տարրերից շատերը մագմայական գործընթացների ընթացքում տարբեր կերպ են բաշխվում բյուրեղացող միներալների և մնացորդային հալոցքի միջև, ինչի շնորհիվ դրանց պարունակություններն ու հարաբերակցությունները կարող են օգտագործվել որպես մագմայի ծագման և էվոլյուցիայի ցուցիչներ։ Երկրաքիմիական տվյալները հնարավորություն են տալիս գնահատել մագմայական աղբյուրի հնարավոր առանձնահատկությունները, մասնակի հալման աստիճանը և մագմայի հետագա տարբերակման գործընթացները։ Հատկապես կարևոր է տարբեր շարժունակություն ունեցող տարրերի համատեղ ուսումնասիրությունը, քանի որ հետմագմայական փոփոխությունները կարող են որոշ բաղադրիչների սկզբնական պարունակությունները զգալիորեն փոխել։ Առանձին տեղ է զբաղեցնում հազվագյուտ հողային տարրերի բաշխման ուսումնասիրությունը։ Դրանց հարաբերական պարունակությունների օրինաչափությունները կարող են տեղեկատվություն տրամադրել մագմայական աղբյուրի կազմի, հալման պայմանների և բյուրեղացման ընթացքում տարբեր միներալային ֆազերի մասնակցության վերաբերյալ։ Նորմավորված բաշխման կորերի համեմատությունը տարբեր ապարային խմբերի համար հնարավորություն է տալիս գնահատել դրանց միջև գենետիկական կապերի հավանականությունը և առանձնացնել տարբեր մագմայական աղբյուրների կամ գործընթացների ազդեցությունը։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է երկրաքիմիական տվյալները դիտարկել պետրոգրաֆիական և դաշտային դիտարկումների հետ միասին, քանի որ միայն առանձին տարրերի հարաբերակցությունները միշտ չէ, որ հնարավորություն են տալիս միանշանակ վերականգնել երկրաբանական գործընթացը։ Հետազոտության առանցքային խնդիրներից է սկզբնական մագմայի աղբյուրի բնույթի գնահատումը։ Բազալտային հալոցքները սովորաբար կապված են մանթիական նյութի մասնակի հալման հետ, սակայն մանթիայի տարբեր հատվածների կազմը և դրանց վրա նախորդող երկրաբանական գործընթացների ազդեցությունը կարող են տարբեր լինել։ Կղզաղեղային և ռիֆտային պայմանների համակցությունը հատկապես հետաքրքիր է, քանի որ մագմայական աղբյուրի երկրաքիմիական հատկանիշներում կարող են արտահայտվել ինչպես սուբդուկցիոն գործընթացների, այնպես էլ ձգման և ապակոմպրեսիոն հալման ազդեցությունները։ Այս հանգամանքը հնարավորություն է տալիս հրաբխային ապարների ուսումնասիրության միջոցով վերականգնել տարածաշրջանի խորքային երկրադինամիկական գործընթացների որոշ առանձնահատկություններ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ֆրակցիոն բյուրեղացման գործընթացին։ Մագմայի սառեցման ընթացքում տարբեր միներալներ բյուրեղանում են տարբեր պայմաններում և աստիճանաբար փոխում մնացորդային հալոցքի քիմիական կազմը։ Օլիվինի, պիրոքսենների, պլագիոկլազների և օքսիդային միներալների առանձնացումը կարող է հանգեցնել սկզբնական բազալտային հալոցքից կազմով տարբեր ապարների ձևավորման։ Միներալային կազմի և երկրաքիմիական միտումների համատեղ վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել, թե որքան կարևոր դեր է ունեցել բյուրեղային տարբերակումը ուսումնասիրվող հրաբխային համալիրների ձևավորման ընթացքում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում երկրակեղևային նյութի հնարավոր ազդեցությանը։ Մագմայական հալոցքը դեպի մակերևույթ շարժվելիս կարող է փոխազդել շրջապատող ապարների հետ, ինչի հետևանքով դրա սկզբնական քիմիական և իզոտոպային հատկանիշները կարող են փոփոխվել։ Նման գործընթացների գնահատումը կարևոր է մանթիական աղբյուրի բնութագրերը հետագա փոփոխություններից տարբերակելու համար։ Պետրոլոգիական և երկրաքիմիական ցուցանիշների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատել մագմայի աղտոտման, ասիմիլյացիայի կամ տարբեր կազմ ունեցող հալոցքների խառնման հնարավոր դերը։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում մետամորֆային և հիդրոթերմալ փոփոխությունների ճանաչումը։ Հին հրաբխային ապարները երկրաբանական երկարատև պատմության ընթացքում կարող են ենթարկվել երկրորդային փոփոխությունների, որոնց հետևանքով սկզբնական միներալները մասամբ փոխարինվում են նորագոյացություններով, իսկ որոշ քիմիական տարրեր վերաբաշխվում են։ Այդ պատճառով սկզբնական մագմայական հատկանիշների վերականգնման համար անհրաժեշտ է տարբերակել առաջնային և երկրորդային փոփոխությունները։ Պետրոգրաֆիական դիտարկումները, միներալների կազմի ուսումնասիրությունը և համեմատաբար քիչ շարժունակ տարրերի երկրաքիմիական հարաբերակցությունները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ այս խնդրի լուծման համար։ Առանձին ուղղություն է հրաբխային ապարների տարիքային և շերտագրական դիրքի գնահատումը։ Դրանց փոխհարաբերությունը նստվածքային, հրաբխածին-նստվածքային և ինտրուզիվ համալիրների հետ հնարավորություն է տալիս վերականգնել մագմատիզմի հաջորդական փուլերը։ Տարիքային տվյալների համադրումը կառուցվածքային և երկրաքիմիական տեղեկատվության հետ կարող է նպաստել տարածաշրջանի տեկտոնամագմայական զարգացման ժամանակագրության ճշգրտմանը։ Հատկապես կարևոր է տարբեր հրաբխային փուլերի առանձնացումը, քանի որ դրանց միջև կարող են տեղի ունեցած լինել երկրադինամիկական պայմանների էական փոփոխություններ։ Հետազոտության առանցքային ուղղություններից է ուսումնասիրվող համալիրների երկրադինամիկական մեկնաբանությունը։ Կղզաղեղային համակարգերի զարգացումը սովորաբար կապված է լիթոսֆերային սալերի փոխազդեցության բարդ գործընթացների հետ, իսկ դրանց ներսում կամ հարակից հատվածներում առաջացող ձգման կառուցվածքները կարող են ձևավորել առանձնահատուկ մագմայական միջավայր։ Երկրաքիմիական ցուցանիշների, ապարների տարածական բաշխման և տարածաշրջանային տեկտոնական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս քննարկել հրաբխականության ձևավորման հնարավոր մոդելները և գնահատել ռիֆտային ու կղզաղեղային գործընթացների փոխազդեցությունը։ Այս տեսանկյունից բազալտոիդային մագմատիզմը կարող է դիտարկվել որպես տարածաշրջանի խորքային տեկտոնական վերակազմավորումների կարևոր ցուցիչ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում Փոքր Կովկասի երկրաբանական զարգացման ավելի լայն համատեքստին։ Տարածաշրջանը կազմված է տարբեր ծագում և տարիք ունեցող կառուցվածքային ու ապարային համալիրներից, որոնց փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը կարևոր է դրա երկրաբանական պատմության վերականգնման համար։ Վերին կավճի հրաբխային համալիրների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս լրացնել պատկերացումները հնագույն օվկիանոսային ավազանների, կղզաղեղային համակարգերի, սուբդուկցիոն գործընթացների և հետագա կառուցվածքային վերափոխումների վերաբերյալ։ Տեղային երկրաբանական տվյալների համադրումը տարածաշրջանային օրինաչափությունների հետ նպաստում է առանձին հրաբխային կենտրոնների և ամբողջ մագմայական գոտու միջև կապերի բացահայտմանը։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև ապարների տարածական երկրաքիմիական փոփոխականության ուսումնասիրությունը։ Տարբեր կառուցվածքային գոտիներում կամ հրաբխային կենտրոններում ձևավորված բազալտոիդները կարող են ունենալ միմյանցից տարբերվող քիմիական հատկանիշներ։ Այդ տարբերությունները կարող են արտացոլել մագմայական աղբյուրների անհամասեռությունը, մասնակի հալման տարբեր աստիճանները, մագմայի վերելքի տարբեր պայմանները կամ երկրակեղևային փոխազդեցությունների ուժգնությունը։ Նմուշների համակարգված տարածական համեմատությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել երկրաքիմիական գոտիականությունը և այն կապել տարածաշրջանի կառուցվածքային առանձնահատկությունների հետ։ Հետազոտության մեջ կարող են կիրառվել դաշտային երկրաբանական դիտարկումներ, պետրոգրաֆիական ուսումնասիրություններ, միներալաբանական և քիմիական անալիզներ, երկրաքիմիական տվյալների վիճակագրական մշակում և համապատասխան դասակարգիչ ու երկրադինամիկական դիագրամներ։ Դաշտային աշխատանքները հնարավորություն են տալիս որոշել հրաբխային մարմինների տարածական դիրքը, փոխհարաբերությունները հարակից ապարների հետ և ընտրել ներկայացուցչական նմուշներ։ Լաբորատոր ուսումնասիրությունները լրացնում են այդ տվյալները՝ տրամադրելով ապարների ներքին կառուցվածքի և քիմիական կազմի վերաբերյալ քանակական տեղեկատվություն։ Տարբեր մեթոդների համադրումը կարևոր է, քանի որ մագմայական համակարգերի ծագումնաբանական մեկնաբանությունը միայն մեկ տեսակի տվյալների հիման վրա կարող է լինել սահմանափակ։ Առանձին նշանակություն ունի պետրոգենետիկ մոդելավորումը։ Քիմիական և միներալաբանական տվյալների հիման վրա հնարավոր է գնահատել մասնակի հալման, ֆրակցիոն բյուրեղացման և այլ գործընթացների տարբեր սցենարներ ու համեմատել դրանց կանխատեսումները իրական ապարների կազմի հետ։ Նման մոդելները չեն փոխարինում դաշտային և լաբորատոր տվյալներին, այլ հնարավորություն են տալիս ստուգել առաջարկվող ծագումնաբանական պատկերացումների ներքին համապատասխանությունը։ Հետազոտության կարևոր արդյունք կարող է լինել տարբեր ապարային խմբերի միջև ծագումնաբանական կապերի հիմնավորումը կամ, հակառակը, դրանց տարբեր մագմայական աղբյուրներից առաջացած լինելու բացահայտումը։ Գիտագործնական տեսանկյունից նման ուսումնասիրությունները կարող են կարևոր լինել նաև մետաղածնության և օգտակար հանածոների ձևավորման տարածաշրջանային օրինաչափությունները հասկանալու համար։ Մագմայական և հետմագմայական գործընթացները կարող են կապված լինել տարբեր տարրերի տեղափոխման և կենտրոնացման հետ, ուստի հրաբխային համալիրների կազմի ու զարգացման պատմության ուսումնասիրությունը լրացուցիչ տվյալներ է տրամադրում հանքային համակարգերի երկրաբանական միջավայրի վերաբերյալ։ Միաժամանակ նման կապերի գնահատումը պահանջում է առանձին հանքաբանական և երկրաքիմիական ապացույցներ և չի կարող հիմնվել միայն հրաբխային ապարների առկայության վրա։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է մագմայական ապարների նյութական կազմի ուսումնասիրությունը տարածաշրջանային տեկտոնական զարգացման հետ համադրելու հնարավորությամբ։ Պետրոլոգիական և երկրաքիմիական տվյալները հնարավորություն են տալիս վերականգնել այնպիսի խորքային գործընթացներ, որոնք ուղղակի դիտարկման համար հասանելի չեն, սակայն պահպանվել են ապարների միներալային և քիմիական առանձնահատկություններում։ Բազալտոիդային հրաբխականության ուսումնասիրության միջոցով հնարավոր է գնահատել մանթիական աղբյուրների բնույթը, մագմայի տարբերակման պատմությունը և երկրակեղևի ու վերին մանթիայի փոխազդեցությունը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է Փոքր Կովկասի վերին կավճի հրաբխային համալիրների ծագման և զարգացման բազմակողմանի ուսումնասիրություն՝ միավորելով պետրոգրաֆիական, միներալաբանական, պետրոքիմիական, երկրաքիմիական և երկրադինամիկական մոտեցումները։ Այն կարող է օգտակար լինել պետրոլոգիայի, երկրաքիմիայի, հրաբխագիտության, տեկտոնիկայի, պատմական երկրաբանության, տարածաշրջանային երկրաբանության և մագմայական գործընթացների ուսումնասիրությամբ զբաղվող երկրաբանների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Информатика

Էլեկտրոնային ուսուցանող համակարգերում դասընթացների անցկացման ծրագրային միջոցների մշակումը և հետազոտումը վերաբերում է կրթական գործընթացների թվայնացմանը, որտեղ ուսումնառությունը կազմակերպվում է տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, վեբ հարթակների և ծրագրային լուծումների միջոցով՝ ապահովելով ուսուցման ճկունություն, մատչելիություն և ինտերակտիվություն։ Այս ոլորտի հիմնական նպատակն է ստեղծել արդյունավետ ծրագրային համակարգեր, որոնք հնարավորություն են տալիս կառավարել դասընթացների բովանդակությունը, ուսանողների գրանցումը, առաջադրանքների հանձնարարումը, գնահատման գործընթացը և ուսումնական առաջընթացի մոնիթորինգը մեկ միասնական միջավայրում։ Նման համակարգերի մշակման ընթացքում կիրառվում են վեբ ծրագրավորման տեխնոլոգիաներ, տվյալների բազաների կառավարման համակարգեր, օգտատիրոջ ինտերֆեյսի նախագծման սկզբունքներ և հաճախ նաև արհեստական բանականության տարրեր՝ ուսուցման անհատականացման համար։ Հետազոտական բաղադրիչը ներառում է այդ համակարգերի արդյունավետության գնահատումը, ուսուցման որակի վրա ազդեցության վերլուծությունը, օգտատերերի վարքագծի ուսումնասիրությունը և ուսանողների առաջադիմության վրա թվային գործիքների ազդեցության չափումը։ Կարևոր ուղղություններից է նաև ուսուցման հարմարվողական համակարգերի ստեղծումը, որտեղ ծրագրային ապահովումը կարողանում է ինքնուրույն առաջարկել նյութեր՝ հիմնվելով ուսանողի գիտելիքների մակարդակի և ուսուցման արագության վրա։ Բացի այդ, ուսումնասիրվում են հաղորդակցական գործիքների ինտեգրումը՝ վիդեոկոնֆերանսներ, ֆորումներ և չաթ համակարգեր, որոնք նպաստում են ուսուցիչ-ուսանող և ուսանող-ուսանող փոխազդեցությանը։ Այս ոլորտում կարևոր խնդիր է նաև տեղեկատվական անվտանգությունը և անձնական տվյալների պաշտպանությունը, քանի որ համակարգերը մշակում են մեծ ծավալի կրթական և անձնական տվյալներ։ Ընդհանուր առմամբ, էլեկտրոնային ուսուցանող համակարգերի ծրագրային միջոցների մշակումը և հետազոտումը նպաստում է ժամանակակից կրթության արդյունավետության բարձրացմանը, ուսուցման գործընթացի ավտոմատացմանը և գլոբալ կրթական հասանելիության ընդլայնմանը։

Математика

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է բազմաանիզոտրոպ Սոբոլևի տարածություններում ներդրման թեորեմների ուսումնասիրությանը և դրանց կիրառություններին մասնակի ածանցյալներով դիֆերենցիալ հավասարումների տեսության մեջ։ Աշխատության հիմնական նպատակն է բացահայտել, թե ինչ պայմաններում կարելի է տվյալ ֆունկցիոնալ տարածության ֆունկցիաները ներդնել ավելի բարձր ինտեգրելիության, շարունակականության կամ այլ ֆունկցիոնալ հատկություններով օժտված տարածությունների մեջ, և ինչպես են այդ արդյունքները կիրառվում մասնակի ածանցյալներով հավասարումների լուծելիության, գնահատականների և լուծումների կանոնավորության ուսումնասիրության ժամանակ։ Այս թեման հատկապես կարևոր է անիզոտրոպ խնդիրների դեպքում, երբ տարբեր տարածական ուղղություններում ֆունկցիայի ածանցյալների նկատմամբ պահանջները նույնը չեն, և դասական իզոտրոպ մոտեցումները բավարար չեն։ Սոբոլևի տարածությունները ժամանակակից ֆունկցիոնալ անալիզի և մասնակի ածանցյալներով դիֆերենցիալ հավասարումների տեսության հիմնարար գործիքներից են։ Դրանք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն դասական իմաստով ածանցելի ֆունկցիաները, այլև թույլ ածանցյալներ ունեցող ֆունկցիաները, որոնց համար սովորական ածանցյալները կարող են գոյություն չունենալ։ Այդ տարածությունների կառուցվածքը թույլ է տալիս միաժամանակ վերահսկել ֆունկցիայի և նրա տարբեր կարգի ածանցյալների ինտեգրելիությունը։ Ներդրման թեորեմները ցույց են տալիս, որ համապատասխան պայմանների դեպքում նման ֆունկցիան կարող է ունենալ լրացուցիչ ինտեգրելիության, սահմանափակության կամ շարունակականության հատկություններ։ Բազմաանիզոտրոպ տարածությունների դեպքում իրավիճակն ավելի բարդ է, քանի որ տարբեր փոփոխականների ուղղություններով ածանցյալները կարող են ունենալ տարբեր կարգեր կամ տարբեր ինտեգրելիության պայմաններ։ Այսպիսի անհամասեռությունը բնորոշ է բազմաթիվ կիրառական խնդիրների, մասնավորապես այնպիսի մոդելներին, որտեղ տարածության կամ ժամանակի տարբեր ուղղություններն ունեն տարբեր դերեր։ Ուստի անհրաժեշտ է կառուցել այնպիսի ֆունկցիոնալ շրջանակ, որը կարող է հաշվի առնել այդ տարբերությունները և համապատասխանաբար արտահայտել ֆունկցիայի կանոնավորության աստիճանը։ Ուսումնասիրության կարևոր հատվածը բազմաանիզոտրոպ Սոբոլևի տարածությունների սահմանումն ու դրանց հիմնական հատկությունների քննությունն է։ Դիտարկվում են այնպիսի ֆունկցիաների դասեր, որոնց համար տարբեր ուղղություններով թույլ ածանցյալները բավարարում են սահմանված ինտեգրելիության պայմանների։ Այս տարածությունների կառուցվածքը կախված է անիզոտրոպության պարամետրերից, որոնք արտահայտում են տարբեր ուղղություններով պահանջվող կանոնավորության աստիճանների հարաբերակցությունը։ Այդ պարամետրերի միջոցով հնարավոր է նկարագրել տարածության երկրաչափական և ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները և ձևակերպել համապատասխան ներդրման պայմանները։ Ներդրման թեորեմների էությունը կայանում է նրանում, որ որոշակի պայմանների դեպքում մի տարածության ֆունկցիաների դաս կարելի է շարունակաբար կամ սահմանափակ կերպով դիտարկել մեկ այլ տարածության մեջ։ Այդ արդյունքները սովորաբար կախված են տարածության չափից, ածանցյալների կարգերից և ինտեգրելիության ցուցիչներից։ Բազմաանիզոտրոպ իրավիճակում դասական Սոբոլևի ներդրման հայտնի հարաբերությունները ստանում են ավելի բարդ ձև, քանի որ անհրաժեշտ է հաշվի առնել յուրաքանչյուր ուղղության ներդրման տարբեր ներդրումները։ Այդ պատճառով թեման պահանջում է ֆունկցիոնալ անալիզի և մաթեմատիկական անալիզի բավականին խորքային մեթոդների կիրառում։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև ներդրման թեորեմների կապը ֆունկցիաների շարունակականության և սահմանային վարքի հետ։ Որոշ պայմանների դեպքում Սոբոլևի տարածության ֆունկցիան կարող է ունենալ շարունակական կամ որոշակի Հյոլդերյան հատկություններ, ինչը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն ինտեգրալային, այլև կետային վարքը։ Այսպիսի արդյունքները հատկապես կարևոր են դիֆերենցիալ հավասարումների լուծումների կանոնավորությունը հիմնավորելու համար։ Եթե հավասարման թույլ լուծումը պատկանում է համապատասխան Սոբոլևի տարածությանը, ներդրման թեորեմը կարող է ապահովել լրացուցիչ հատկություններ, որոնք անհրաժեշտ են հավասարման այլ անդամների իմաստալից մեկնաբանման կամ հետագա գնահատականների ստացման համար։ Աշխատության կիրառական ուղղությունը կապված է մասնակի ածանցյալներով դիֆերենցիալ հավասարումների տեսության հետ։ Նման հավասարումների համար հաճախ հնարավոր չէ ակնկալել դասական լուծումների գոյություն, և անհրաժեշտ է աշխատել թույլ կամ ընդհանրացված լուծումների հետ։ Այդ լուծումների գոյության և հատկությունների ուսումնասիրության ժամանակ Սոբոլևի տարածությունները բնական ֆունկցիոնալ միջավայր են ապահովում։ Ներդրման թեորեմները, այս դեպքում, թույլ են տալիս անցնել թույլ ածանցյալների վերաբերյալ տեղեկատվությունից դեպի լուծման լրացուցիչ ինտեգրելիության, սահմանափակության կամ շարունակականության հատկություններ։ Բազմաանիզոտրոպ մոտեցումը հատկապես արդյունավետ է այն հավասարումների համար, որոնց օպերատորները տարբեր ուղղություններով ունեն տարբեր կարգի ածանցյալներ։ Նման իրավիճակներ առաջանում են անիզոտրոպ միջավայրերի մաթեմատիկական մոդելավորման, դեգեներացված կամ պարաբոլական տիպի հավասարումների և այլ բարդ խնդիրների ուսումնասիրության ժամանակ։ Տարբեր ուղղությունների անհամաչափությունը հաշվի առնելու հնարավորությունը թույլ է տալիս ավելի ճշգրիտ արտահայտել տվյալ հավասարման կառուցվածքը և ստանալ այնպիսի գնահատականներ, որոնք հնարավոր չէ ստանալ միայն իզոտրոպ տարածությունների միջոցով։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև ստացված ներդրման գնահատականների կիրառումը a priori գնահատականների ստացման համար։ Դիֆերենցիալ հավասարումների տեսության մեջ նման գնահատականները կարևոր դեր ունեն լուծումների գոյության, միակության և կայունության ապացույցներում։ Եթե հնարավոր է վերահսկել լուծման համապատասխան Սոբոլևյան նորմը, ապա ներդրման թեորեմների օգնությամբ կարելի է վերահսկել նաև լուծման այլ նորմեր կամ ֆունկցիոնալ բնութագրեր։ Այդ կապը թույլ է տալիս կառուցել ամբողջական ապացուցողական մեխանիզմներ, որոնք հիմնված են ֆունկցիոնալ տարածությունների միջև հարաբերությունների վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև ոչ գծային անդամների հետ կապված խնդիրների ուսումնասիրությունը։ Մասնակի ածանցյալներով ոչ գծային հավասարումներում հաճախ անհրաժեշտ է գնահատել ֆունկցիաների արտադրյալները կամ ոչ գծային ֆունկցիաները, իսկ դրա համար կարևոր է ունենալ համապատասխան ինտեգրելիության և սահմանափակության հատկություններ։ Ներդրման թեորեմները կարող են ապահովել հենց այն լրացուցիչ գնահատականները, որոնք անհրաժեշտ են ոչ գծային անդամների վերահսկման համար։ Այդ պատճառով դրանք կարևոր գործիք են ոչ գծային խնդիրների թույլ լուծումների տեսության մեջ։ Թեման միավորում է ֆունկցիոնալ անալիզի, Սոբոլևի տարածությունների տեսության և մասնակի ածանցյալներով դիֆերենցիալ հավասարումների ժամանակակից մեթոդները։ Տեսական արդյունքների միջոցով հնարավոր է ավելի լավ հասկանալ, թե ինչպես են ֆունկցիայի տարբեր ուղղություններով կանոնավորության հատկությունները ազդում նրա ընդհանուր ինտեգրելիության և շարունակականության վրա, իսկ կիրառական արդյունքները ցույց են տալիս այդ տեսության նշանակությունը կոնկրետ դիֆերենցիալ հավասարումների ուսումնասիրության համար։ Այս ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել մաթեմատիկոսներին, ասպիրանտներին և բարձրագույն մաթեմատիկա ուսումնասիրողներին, հատկապես նրանց, ովքեր զբաղվում են ֆունկցիոնալ անալիզով, Սոբոլևի և անիզոտրոպ տարածություններով, մասնակի ածանցյալներով դիֆերենցիալ հավասարումներով և մաթեմատիկական ֆիզիկայի խնդիրներով։ Այն հնարավորություն է տալիս համակարգված պատկերացում կազմել բազմաանիզոտրոպ Սոբոլևի տարածությունների ներդրման հիմնական գաղափարների, համապատասխան թեորեմների և դրանց միջոցով դիֆերենցիալ հավասարումների լուծումների հատկությունների ուսումնասիրման հնարավորությունների մասին։

Сельское хозяйство

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գյուղատնտեսական մթերքների իրացման համակարգի կազմակերպման, շուկայական ենթակառուցվածքների զարգացման և արտադրողից մինչև վերջնական սպառող ապրանքների արդյունավետ շարժն ապահովելու տնտեսական ու կազմակերպական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում գյուղատնտեսական արտադրանքի իրացման շղթան է՝ ներառելով արտադրողների, վերամշակող կազմակերպությունների, մեծածախ և մանրածախ առևտրի, միջնորդների ու սպառողների միջև ձևավորվող տնտեսական հարաբերությունները։ Քննվում են գյուղատնտեսական արտադրությանը բնորոշ սեզոնայնության, մթերքների սահմանափակ պահպանման ժամկետների, արտադրության տարածքային մասնատվածության և շուկայական պահանջարկի փոփոխականության ազդեցությունները իրացման արդյունավետության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում փոքր և միջին գյուղացիական տնտեսությունների շուկա մուտք գործելու հնարավորություններին, քանի որ արտադրանքի փոքր խմբաքանակները, տրանսպորտային ծախսերը և շուկայական տեղեկատվության սահմանափակ հասանելիությունը կարող են դժվարացնել արտադրանքի շահավետ վաճառքը։ Ուսումնասիրվում է գյուղատնտեսական կոոպերացիայի, արտադրողների միավորումների և համատեղ իրացման մեխանիզմների նշանակությունը՝ ապրանքային խմբաքանակների խոշորացման, բանակցային հնարավորությունների ընդլայնման և ծախսերի նվազեցման տեսանկյունից։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պահեստային տնտեսության, սառնարանային հզորությունների, տեսակավորման, փաթեթավորման, վերամշակման և տրանսպորտային ենթակառուցվածքների զարգացմանը, քանի որ դրանց արդյունավետ գործունեությունը կարող է նվազեցնել հետբերքահավաքային կորուստները և երկարացնել արտադրանքի իրացման ժամանակահատվածը։ Քննվում են նաև մեծածախ շուկաների, առևտրային ցանցերի և ուղղակի վաճառքի տարբեր ձևերի դերը՝ արտադրողների ու սպառողների միջև կապերի կազմակերպման գործում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է գների ձևավորման և շուկայական տեղեկատվության ուսումնասիրությունը՝ ուշադրություն դարձնելով պահանջարկի, առաջարկի, արտադրական ծախսերի և իրացման շղթայի տարբեր օղակների ազդեցությանը վերջնական գնի վրա։ Արտահանման հնարավորությունների տեսանկյունից կարևորվում են արտադրանքի որակը, ստանդարտացումը, հավաստագրումը, փաթեթավորումը և արտաքին շուկաների պահանջներին համապատասխանությունը։ Ուսումնասիրվում է նաև պետական քաղաքականության հնարավոր դերը շուկայական ենթակառուցվածքների զարգացման, տեղեկատվական համակարգերի կատարելագործման, գյուղատնտեսական արտադրողների համագործակցության և արտահանման կազմակերպման համար բարենպաստ պայմանների ձևավորման գործում։ Աշխատությունը համակարգային մոտեցմամբ ներկայացնում է գյուղատնտեսական արտադրության և շուկայի միջև կապերը՝ ընդգծելով, որ իրացման արդյունավետ կազմակերպումը կարևոր նշանակություն ունի արտադրողների եկամուտների կայունության, արտադրության շարունակականության, պարենային շուկայի զարգացման և գյուղական տնտեսության մրցունակության համար։

Политология

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության քաղաքական համակարգի ձևավորման և զարգացման գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ վերլուծելով դրա ինստիտուցիոնալ, իրավաքաղաքական և հասարակական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են ինքնակառավարման և պետական կառավարման համակարգերի ձևավորման փուլերը, քաղաքական ինստիտուտների կայացման գործընթացները, իշխանության մարմինների կառուցվածքն ու գործունեությունը, ինչպես նաև ներքին քաղաքական զարգացումների վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Աշխատությունում դիտարկվում են քաղաքական համակարգի զարգացման խնդիրները, ժողովրդավարական կառավարման մեխանիզմների ձևավորման փորձերը, սահմանադրական գործընթացները, ընտրական համակարգի առանձնահատկությունները և արտաքին քաղաքական միջավայրի ազդեցությունը ներքաղաքական գործընթացների վրա։ Հեղինակը վերլուծում է նաև չճանաչված պետական կազմավորումների քաղաքական համակարգերի ուսումնասիրման տեսական մոտեցումները՝ անդրադառնալով միջազգային իրավունքի, տարածաշրջանային անվտանգության և հակամարտությունների կարգավորման խնդիրներին։ Հետազոտությունը հիմնված է պատմաքաղաքական իրադարձությունների, իրավական փաստաթղթերի և գիտական վերլուծությունների վրա՝ ներկայացնելով տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական գործընթացների համապարփակ պատկերը։ Աշխատությունը նախատեսված է քաղաքագետների, պատմաբանների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, հետազոտողների, բուհերի դասախոսների և ուսանողների, ինչպես նաև Հարավային Կովկասի քաղաքական զարգացումներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։