Հայերեն լեզվի ընթերցարան

Культура

Այս գիրքը նվիրված է Էդգար Հովհաննիսյանի կամերային-գործիքային և սիմֆոնիկ ստեղծագործությունների ոճական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով հայ կոմպոզիտորական արվեստի կարևորագույն դրսևորումներից մեկը։ Աշխատանքում վերլուծվում են ստեղծագործական լեզվի յուրահատկությունները, երաժշտական ձևերի կառուցվածքը, թեմատիկ և ինտոնացիոն առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ազգային երաժշտական մտածողության և ժամանակակից կոմպոզիցիոն հնարքների համադրությունը։ Գրքում բացահայտվում են կոմպոզիտորի գեղարվեստական մոտեցումները, ժանրային լուծումները և նրա ներդրումը հայկական դասական երաժշտության զարգացման գործում։ Այն կարող է օգտակար լինել երաժշտագետների, կոմպոզիտորների, կատարողների, արվեստաբանների, ուսանողների և հայ երաժշտական մշակույթով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է Ուիլյամ Շեքսպիրի դրամատուրգիական լեզվում բառակազմական միջոցների գործառական, գործաբանական և ոճական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն լեզվական մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով բառերի կառուցվածքային փոփոխությունը, նոր բառերի ստեղծումը և արդեն գոյություն ունեցող միավորների վերաիմաստավորումը մասնակցում են կերպարների խոսքի ձևավորմանը, հաղորդակցական նպատակների արտահայտմանը և դրամատիկական իրավիճակների ստեղծմանը։ Քննվում են ածանցումը, բառաբարդումը, փոխակարգումը և անգլերենի բառակազմական համակարգին բնորոշ այլ միջոցներ՝ ուշադրություն դարձնելով ոչ միայն դրանց կառուցվածքին, այլև կոնկրետ խոսքային միջավայրում ձեռք բերած նշանակությանը։ Առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում հեղինակային նորակազմություններին և բառային ստեղծագործականությանը, որոնց միջոցով հնարավոր է դառնում արտահայտել կերպարների հուզական վիճակը, վերաբերմունքը, գնահատականը, հեգնանքը, հակադրությունը կամ խոսքային անհատականությունը։ Գործաբանական տեսանկյունից ուսումնասիրվում է, թե բառակազմական ընտրությունն ինչպես է պայմանավորված խոսողի նպատակով, հաղորդակցական իրավիճակով, զրուցակիցների փոխհարաբերություններով և դրամատիկական համատեքստով։ Ոճական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նման լեզվական միավորների դերը արտահայտչականության, պատկերավորության, հումորային կամ երգիծական ազդեցության և կերպարային խոսքի տարբերակման գործում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում սոցիալական դիրքի, մասնագիտական պատկանելության և խոսքային վարքագծի արտացոլումը կերպարների բառապաշարում, քանի որ տարբեր բառակազմական ձևերի ընտրությունը կարող է ծառայել նաև նրանց անհատականացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ընդգրկել տարբեր ժանրերի պիեսների համեմատություն՝ բացահայտելով բառակազմական միջոցների կիրառման առանձնահատկությունները ողբերգական, կատակերգական և պատմական դրամատուրգիական համատեքստերում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև լեզվական ձևի և գեղարվեստական իմաստի փոխհարաբերությանը՝ ցույց տալով, որ բառակազմությունը գրական տեքստում հանդես է գալիս ոչ միայն որպես բառապաշարի հարստացման եղանակ, այլև որպես հեղինակային ոճի կառուցման կարևոր գործիք։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բառակազմության տեսության, գործաբանության, լեզվաոճագիտության և գրական տեքստի լեզվաբանական վերլուծության մոտեցումները՝ բացահայտելու դրամատուրգիական խոսքում բառային կառուցվածքի հաղորդակցական և գեղարվեստական ներուժը։

Литература

Հրատարակությունը տեղեկատվական և մատենագիտական բնույթի պարբերական տեղեկատու է, որի նպատակն է համակարգված ներկայացնել տվյալ ժամանակաշրջանում Հայաստանի մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառների վերաբերյալ նոր լույս տեսած գրականությունը։ Այն նախատեսված է գրադարանների, մշակութային հաստատությունների, գիտական և կրթական կազմակերպությունների աշխատակիցների, արվեստաբանների, մշակութաբանների, դասախոսների, ուսանողների և համապատասխան թեմաներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ նրանց տրամադրելով մասնագիտական գրականության ընթացիկ հոսքի վերաբերյալ կազմակերպված տեղեկատվություն։ Նյութերի շրջանակում կարող են ընդգրկվել գրքեր, գիտական ուսումնասիրություններ, ժողովածուներ, հոդվածներ, պարբերական մամուլի հրապարակումներ, տեղեկատու նյութեր և այլ տպագիր աղբյուրներ, որոնք վերաբերում են մշակութային կյանքի տարբեր ոլորտներին։ Մատենագիտական գրառումները կարող են դասակարգվել թեմատիկ սկզբունքով՝ հնարավորություն տալով առանձին բաժիններում գտնել թատրոնի, երաժշտության, կերպարվեստի, ճարտարապետության, կինոյի, ժողովրդական արվեստի, մշակութային հաստատությունների գործունեության, գրադարանային գործի և հարակից բնագավառների վերաբերյալ նյութեր։ Յուրաքանչյուր գրառման հիմնական գործառույթը համապատասխան հրատարակության նույնականացման և հետագա որոնման համար անհրաժեշտ մատենագիտական տվյալների տրամադրումն է։ Ընթացիկ բնույթը կարևոր նշանակություն ունի, քանի որ տեղեկատուն հնարավորություն է տալիս պարբերաբար հետևել նոր հրատարակություններին և ժամանակին ներառել դրանք գիտական, կրթական կամ մասնագիտական աշխատանքի մեջ։ Միաժամանակ տարբեր տարիների թողարկումների ամբողջությունը կարող է ծառայել որպես հետադարձ ուսումնասիրության արժեքավոր աղբյուր՝ ցույց տալով, թե որոշակի ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի որ թեմաներն են առավել ակտիվորեն ուսումնասիրվել և ներկայացվել հրատարակչական դաշտում։ Նյութերի համակարգված դասավորությունը հեշտացնում է թեմատիկ որոնումը, գրականության ցանկերի կազմումը և մասնագիտական տեղեկատվության ընտրությունը։ Հրատարակությունը կարող է արտացոլել նաև խորհրդային շրջանի մշակութային և գիտական կյանքի առանձնահատկությունները, հաստատությունների գործունեությունը, արվեստի տարբեր ճյուղերի զարգացումը և դրանց վերաբերյալ ձևավորված մասնագիտական գրականությունը։ Այս տեսանկյունից այն ունի ոչ միայն գործնական մատենագիտական, այլև պատմամշակութային և աղբյուրագիտական արժեք։ Տարբեր թողարկումների ուսումնասիրությամբ հնարավոր է հետևել մասնագիտական հետաքրքրությունների փոփոխությանը, մշակութային հաստատությունների գործունեության լուսաբանմանը և արվեստագիտական գրականության զարգացման միտումներին։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև հետազոտողներին՝ համապատասխան ժամանակաշրջանի մշակութային պատմության աղբյուրների որոնման և թեմատիկ մատենագիտությունների կազմման համար։

Экономика

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ավանդների ապահովագրման համակարգի գործունեության առանձնահատկություններին, առկա հիմնախնդիրներին և դրա բարելավման հնարավոր ուղիներին։ Աշխատության շրջանակում ավանդների ապահովագրությունը դիտարկվում է որպես ֆինանսական կայունության պահպանման, բանկային համակարգի նկատմամբ հանրային վստահության ամրապնդման և ավանդատուների շահերի պաշտպանության կարևոր մեխանիզմ։ Ուսումնասիրվում են համակարգի ձևավորման և զարգացման հիմնական սկզբունքները, դրա իրավական ու ինստիտուցիոնալ հիմքերը, ինչպես նաև ապահովագրման մեխանիզմների ազդեցությունը բանկային համակարգի կայունության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ապահովագրման ենթակա ավանդների շրջանակին, փոխհատուցման մեխանիզմներին, ապահովագրական ֆոնդի ձևավորման սկզբունքներին և համակարգի ֆինանսական կայունությանը։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել նաև ավանդների ապահովագրման համակարգի և բանկային ռիսկերի կառավարման փոխհարաբերությունները, ավանդատուների վարքագծի վրա դրա ազդեցությունը և ֆինանսական ճգնաժամերի պայմաններում համակարգի դիմակայունության ապահովման խնդիրները։ ՀՀ փորձի ուսումնասիրության միջոցով բացահայտվում են գործող մեխանիզմների առավելություններն ու սահմանափակումները, ինչպես նաև դրանց կատարելագործման անհրաժեշտությունը՝ հաշվի առնելով ֆինանսական շուկայի զարգացման և միջազգային փորձի փոփոխվող պահանջները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի համակարգի նկատմամբ հասարակության վստահության բարձրացումը, քանի որ արդյունավետ ապահովագրական մեխանիզմը կարող է նվազեցնել բանկային խուճապի և ավանդների զանգվածային դուրսբերման ռիսկերը։ Ուսումնասիրությունը ներկայացնում է նաև համակարգի բարելավման հնարավոր ուղղություններ՝ փոխհատուցման մեխանիզմների կատարելագործում, ապահովագրական ծածկույթի համապատասխանեցում տնտեսական պայմաններին, ֆինանսական կայունության ապահովման գործիքների զարգացում և ավանդատուների իրազեկվածության բարձրացում։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, բանկային և ֆինանսական ոլորտի մասնագետներին, ֆինանսական վերահսկողության ու կարգավորման մասնագետներին, հետազոտողներին, ինչպես նաև տնտեսագիտության և բանկային գործի ուսանողներին ու ասպիրանտներին։

История

Գիտական-մշակութաբանական ուսումնասիրություն է, որտեղ հեղինակը փորձում է ներկայացնել պատմական Հայաստանի դերը որպես բազմաշերտ քաղաքակրթական տարածք և տարբեր էթնիկ ու մշակութային ազդեցությունների հատման ու փոխազդեցության կենտրոն։ Աշխատության մեջ քննարկվում է այն գաղափարը, որ Հայաստանը հնագույն ժամանակներից հանդես է եկել ոչ միայն որպես առանձին էթնոսի ձևավորման միջավայր, այլ նաև որպես տարածաշրջանային մշակութային համակարգերի փոխհանդիպման ու համադրման օջախ։ Հեղինակը անդրադառնում է պատմական աղբյուրներին, հնագիտական տվյալներին և մշակութային ժառանգությանը՝ փորձելով ցույց տալ, թե ինչպես են տարբեր ժողովուրդների, լեզուների և ավանդույթների փոխազդեցությունները ձևավորել հայկական քաղաքակրթության բազմաշերտ կառուցվածքը։ Գրքում կարևորվում է նաև «վեր էթնիկական մշակույթ» հասկացությունը, որը դիտարկվում է որպես ազգային սահմաններից դուրս գտնվող, ավելի լայն քաղաքակրթական միավորների համադրման արդյունք։ Նյութը ներկայացվում է միջգիտական մոտեցմամբ՝ համադրելով պատմություն, մշակութաբանություն և լեզվաբանություն, ինչի շնորհիվ ստեղծվում է Հայաստանի պատմական դերի ավելի լայն և համակողմանի պատկերացում։

Литература

Գրականագիտական, պատմագրական և սփյուռքագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 1920–1960-ական թվականների ֆրանսահայ պոեզիայի ձևավորման, զարգացման և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում Ֆրանսիայի հայ համայնքի գրական կյանքի պատմամշակութային պայմանները, հայկական սփյուռքի ձևավորման գործընթացները և դրանց ազդեցությունը բանաստեղծական ստեղծագործության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայրենիքի հիշողության, ազգային ինքնության պահպանման, գաղթի, կարոտի, օտարության և մշակութային պատկանելության թեմաների արտացոլմանը ֆրանսահայ բանաստեղծների ստեղծագործություններում։ Վերլուծվում են պոեզիայի գաղափարական ու գեղագիտական ուղղությունները, պատկերային համակարգը, լեզվաոճական առանձնահատկությունները և բանաստեղծական արտահայտչամիջոցները։ Քննարկվում են հայկական գրական ավանդույթների և ֆրանսիական գրական միջավայրի փոխազդեցությունները, ինչպես նաև եվրոպական գրական շարժումների հնարավոր ազդեցությունները ֆրանսահայ բանաստեղծության զարգացման վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել առանձին հեղինակների ստեղծագործական ժառանգությունը, նրանց գրական աշխարհայացքի ձևավորումը և բանաստեղծական անհատականությունների դրսևորման առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում սփյուռքահայ մամուլի, գրական պարբերականների, մշակութային միությունների և մտավորական շրջանակների դերին ֆրանսահայ պոեզիայի տարածման ու զարգացման գործում։ Կարևորվում է արևմտահայերենի գրական կիրառության, ազգային հիշողության փոխանցման և սերունդների միջև մշակութային շարունակականության պահպանման նշանակությունը։ Աշխատանքը կարող է նպաստել ֆրանսահայ բանաստեղծության պատմական զարգացման փուլերի համակարգմանը, դրա գեղարվեստական արժեքների բացահայտմանը և սփյուռքահայ գրականության ընդհանուր համապատկերում ունեցած տեղի գնահատմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմության, սփյուռքագիտության, համեմատական գրականագիտության, գրական քննադատության և հայ-ֆրանսիական մշակութային կապերի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։