Հայկական ԽՍՀ-ում 1977–1978 թվականների դաշտային հնագիտական աշխատանքների արդյունքներին նվիրված զեկուցումների թեզիսներ

Экономика

Գիրքը նվիրված է վճարային հաշվեկշռի էության, կառուցվածքի և պետական կարգավորման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով արտաքին տնտեսական հարաբերությունների և ազգային մակրոտնտեսական կայունության միջև կապը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են վճարային հաշվեկշռի հիմնական բաղադրիչները՝ ընթացիկ հաշիվ, կապիտալի և ֆինանսական հաշիվ, ինչպես նաև դրանց ձևավորման վրա ազդող գործոնները, ինչպիսիք են արտահանումն ու ներմուծումը, կապիտալի շարժը, փոխարժեքային քաղաքականությունը և միջազգային ներդրումները։ Հեղինակը վերլուծում է պետական կարգավորման գործիքները, դրամավարկային և հարկաբյուջետային քաղաքականության դերը արտաքին հաշվեկշռի հավասարակշռման գործում, ինչպես նաև կենտրոնական բանկի միջամտության մեխանիզմները ֆինանսական կայունության ապահովման նպատակով։ Գրքում քննարկվում են նաև վճարային հաշվեկշռի դեֆիցիտի և հավելուրդի պատճառները, դրանց ազդեցությունը տնտեսական զարգացման վրա և կարգավորման հնարավոր ռազմավարությունները՝ համեմատական վերլուծությամբ միջազգային փորձի հիման վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ արտաքին տնտեսական հոսքերի կարգավորման բարդ համակարգը և դրա նշանակությունը ազգային տնտեսության կայուն զարգացման համար՝ օգտակար լինելով տնտեսագետների, ուսանողների և ֆինանսական ոլորտի մասնագետների համար։

География

Տնտեսաաշխարհագրական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի արդյունաբերական զարգացման առանձնահատկությունների և Հայաստանի Հանրապետության հետ տնտեսական ինտեգրման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը՝ համապատասխան պատմական ժամանակաշրջանի սոցիալ-տնտեսական պայմանների համատեքստում։ Քննության են առնվում տարածաշրջանի բնական ռեսուրսների, արտադրական ներուժի, աշխատանքային ռեսուրսների և արդյունաբերական ենթակառուցվածքների տարածքային բաշխման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արդյունաբերության ճյուղային կառուցվածքին, արտադրական ձեռնարկությունների տեղաբաշխմանը, տրանսպորտային հաղորդակցություններին և տնտեսական կապերի զարգացման նախադրյալներին։ Վերլուծվում են արդյունաբերական արտադրության արդյունավետության բարձրացման, ներդրումային հնարավորությունների օգտագործման և արտադրական համագործակցության ընդլայնման հետ կապված հիմնահարցերը։ Քննարկվում են նաև Հայաստանի Հանրապետության հետ տնտեսական փոխգործակցության, ապրանքաշրջանառության, ենթակառուցվածքային կապերի և արտադրական ռեսուրսների համատեղ օգտագործման հնարավոր ուղղությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու տարածաշրջանի արդյունաբերական զարգացման տարածքային անհամաչափությունների, տնտեսական ներուժի և ինտեգրացիոն գործընթացների վրա ազդող գործոնների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տնտեսական աշխարհագրության, տարածաշրջանային տնտեսագիտության, արդյունաբերության կառավարման և տարածքային զարգացման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Религия

Աշխատությունը նվիրված է հայոց տոնացույցի պատմական զարգացմանը՝ ընդգրկելով IV–XVIII դարերն ու ներկայացնելով հայ ժողովրդի կրոնական, եկեղեցական և մշակութային կյանքի կարևոր բաղադրիչներից մեկի ձևավորման ու փոփոխությունների ուսումնասիրությունը։ Հայոց տոնացույցը սերտորեն կապված է քրիստոնեական եկեղեցական ավանդույթի, պատարագային կյանքի, սրբերի հիշատակության, պահքի օրերի, տերունական տոների և ծիսական արարողությունների ժամանակային կազմակերպման հետ։ Դրա ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են ձևավորվել և պատմական տարբեր ժամանակաշրջաններում գործածվել եկեղեցական տոները, ինչպես են սահմանվել դրանց նշման օրերը և ինչ դեր են ունեցել օրացուցային հաշվարկներն ու ժամանակագրական գիտելիքները հայոց հոգևոր կյանքում։ Հետազոտության ընդգրկած երկար ժամանակահատվածը կարևոր է տոնացույցի պատմական շերտերի, ավանդույթների շարունակականության և փոփոխությունների քննության համար՝ հաշվի առնելով եկեղեցական կարգերի, տոմարական պատկերացումների և մշակութային կապերի զարգացումը։ Հայոց տոնացույցի ուսումնասիրությունը կարևոր սկզբնաղբյուրային և գիտական նշանակություն ունի հայ եկեղեցու պատմության, տոմարագիտության, միջնադարյան հայ մատենագրության, պատմական ժամանակագրության և հոգևոր մշակույթի հետազոտության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել հայագետներին, պատմաբաններին, եկեղեցու պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, կրոնագետներին, միջնադարյան ձեռագրերի ու մատենագիտական աղբյուրների ուսումնասիրողներին, ինչպես նաև հայ ժողովրդի տոնական ավանդույթների և պատմական օրացուցային համակարգերի նկատմամբ հետաքրքրություն ունեցող ընթերցողներին։

История

Աշխատությունը նվիրված է հայերի և Հաբեշստանի՝ պատմական Եթովպիայի միջև ձևավորված հարաբերությունների, պատմամշակութային առնչությունների և փոխադարձ կապերի ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են հայ-եթովպական շփումների պատմական նախադրյալները, երկու ժողովուրդների միջև առևտրական, կրոնական, դիվանագիտական և մշակութային հարաբերությունների զարգացման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական համայնքների ներկայությանը Եթովպիայում, նրանց հասարակական և տնտեսական գործունեությանը, ինչպես նաև տեղական բնակչության ու պետական կառույցների հետ ունեցած փոխհարաբերություններին։ Ուսումնասիրվում են Հայ առաքելական և Եթովպական ուղղափառ եկեղեցիների պատմական առնչությունները, քրիստոնեական ավանդույթների ընդհանրությունները և հոգևոր մշակույթի փոխազդեցության հնարավոր դրսևորումները։ Անդրադարձ է կատարվում հայ վաճառականների, արհեստավորների, հոգևորականների և այլ գործիչների մասնակցությանը միջմշակութային կապերի ձևավորման ու ամրապնդման գործընթացներում։ Կարևորվում են պատմական վավերագրերի, ճանապարհորդական նկարագրությունների, նամակագրության, ժամանակագրությունների և այլ սկզբնաղբյուրների նշանակությունը հայ-եթովպական հարաբերությունների պատմության վերականգնման համար։ Դիտարկվում են նաև Մերձավոր Արևելքի, Կարմիր ծովի ավազանի և Արևելյան Աֆրիկայի պատմական հաղորդակցական ուղիների դերը երկու ժողովուրդների միջև կապերի զարգացման գործում։ Աշխատությունը կարող է լուսաբանել հայերի մասնակցությունը Եթովպիայի հասարակական և մշակութային կյանքին, ինչպես նաև փոխադարձ շփումների ազդեցությունը երկու ժողովուրդների պատմական հիշողության վրա։ Հետազոտության թեման կարևոր նշանակություն ունի հայոց պատմության, սփյուռքագիտության, արևելագիտության և միջմշակութային հարաբերությունների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, հայագետների, եթովպագետների, կրոնագետների, մշակութաբանների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է լանթանի և երկաթի հիմքով բարդ օքսիդային նյութերի ստացման գիտատեխնոլոգիական սկզբունքների մշակմանը, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության կենտրոնում բազմաբաղադրիչ օքսիդային համակարգերի ձևավորման օրինաչափություններն են, սկզբնական բաղադրության և մշակման ընդհանուր պայմանների ազդեցությունը վերջնական նյութի ֆազային կազմի, բյուրեղային կառուցվածքի, միկրոկառուցվածքի և գործառական բնութագրերի վրա։ Քննվում են լանթան և երկաթ պարունակող օքսիդային միացությունների առաջացման առանձնահատկությունները և տարբեր կառուցվածքային վիճակների միջև հնարավոր փոխակերպումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նյութի բաղադրության, կառուցվածքի և հատկությունների միջև կապի բացահայտմանը, քանի որ բարդ օքսիդների էլեկտրական, մագնիսական, ջերմային և կատալիտիկ բնութագրերը զգալիորեն պայմանավորված են դրանց ֆազային մաքրությամբ, բյուրեղային ցանցի առանձնահատկություններով և կառուցվածքային արատներով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել նյութագիտական բնութագրման տարբեր մեթոդներով ստացված տվյալները՝ ձևավորված նյութերի ֆազային և կառուցվածքային վիճակի գնահատման նպատակով։ Կարևորվում է նաև մասնիկների և հատիկների կառուցվածքի, նյութի համասեռության ու մակերևութային առանձնահատկությունների ազդեցության ուսումնասիրությունը՝ հնարավոր կիրառական հատկությունների տեսանկյունից։ Տեխնոլոգիական մոտեցման մշակումը դիտարկվում է որպես վերահսկելի և վերարտադրելի հատկություններով նյութերի ստացման պայմանների գիտական հիմնավորման խնդիր՝ առանց սահմանափակվելու միայն առանձին բաղադրության ստացմամբ։ Ստացված արդյունքների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս որոշելու, թե նյութի կառուցվածքային փոփոխություններն ինչպես են անդրադառնում դրա ֆունկցիոնալ վարքի վրա և ինչպիսի հատկությունների համակցություններ կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել ժամանակակից նյութագիտության համար։ Լանթանի և երկաթի հիմքով բարդ օքսիդները կարող են ուսումնասիրվել էլեկտրոնային, մագնիսական, էներգետիկ և կատալիտիկ համակարգերում կիրառման հեռանկարների տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է անօրգանական քիմիայի, պինդ մարմնի քիմիայի և նյութագիտության մոտեցումները՝ նոր ֆունկցիոնալ օքսիդային նյութերի ձևավորման օրինաչափությունների բացահայտման և դրանց հատկությունների նպատակային կառավարման գիտական հիմքերի զարգացման նպատակով։

Право

Այս աշխատությունը նվիրված է ահաբեկչության՝ որպես միջազգային բնույթ ունեցող ծանր հանցավոր երևույթի ուսումնասիրությանը՝ միջազգային քրեական իրավունքի և միջազգային անվտանգության տեսանկյուններից։ Հետազոտության կենտրոնում ահաբեկչական գործողությունների իրավական բնութագրումն է, դրանց միջազգային վտանգավորության գնահատումը և պետությունների ու միջազգային կազմակերպությունների կողմից դրանց կանխարգելման ու հակազդման իրավական մեխանիզմների վերլուծությունը։ Աշխատությունում կարող են ուսումնասիրվել ահաբեկչության հասկացության ձևավորման պատմական զարգացումը, դրա հիմնական բնութագրիչները և տարբեր իրավական համակարգերում դրա սահմանման առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ միջազգային իրավունքում ահաբեկչության համընդհանուր և միանշանակ սահմանման հարցը երկար ժամանակ եղել է բարդ իրավաքաղաքական խնդիր, ինչն անդրադարձել է միջազգային քրեական պատասխանատվության միասնական մեխանիզմների ձևավորման վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ ահաբեկչական հանցագործությունների տարբեր դրսևորումներին, դրանց կազմակերպմանը, ֆինանսավորմանը, օժանդակությանը և կատարմանը նպաստող պայմաններին՝ դրանք դիտարկելով բացառապես իրավական և կանխարգելիչ համատեքստում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պետությունների միջազգային պարտավորություններին, այդ թվում՝ ահաբեկչական գործունեության կանխարգելմանը, հանցագործությունների քննությանը, կասկածվող անձանց նկատմամբ քրեական հետապնդման իրականացմանը և պետությունների միջև իրավական համագործակցությանը։ Աշխատությունում կարող են ուսումնասիրվել նաև միջազգային պայմանագրերը, ՄԱԿ-ի շրջանակներում ընդունված փաստաթղթերը և ահաբեկչության դեմ պայքարին ուղղված միջազգային իրավական գործիքները։ ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի համապատասխան շրջանակներում ահաբեկչության դեմ պայքարը ներառում է պետությունների կողմից ահաբեկչության ֆինանսավորման կանխարգելման, ահաբեկչական խմբավորումներին աջակցություն չտրամադրելու և դրանց նկատմամբ միջազգային համագործակցության ուժեղացման պարտավորություններ։ (un.org) Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև ահաբեկչության և այլ միջազգային հանցագործությունների տարանջատման խնդիրը։ Այդ համատեքստում կարող են քննարկվել ահաբեկչության և սովորական քրեական հանցագործության, զինված հակամարտությունների իրավունքի խախտումների և միջազգային այլ ծանր հանցագործությունների միջև իրավական տարբերությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև պետությունների իրավասության հարցերին, միջազգային քրեական համագործակցությանը, արտահանձնմանը, փոխադարձ իրավական օգնությանը և սահմանների հատմամբ իրականացվող հանցավոր գործունեության դեմ համատեղ գործողություններին։ Հատուկ նշանակություն ունի մարդու իրավունքների պաշտպանության և հակաահաբեկչական միջոցների միջև հավասարակշռության խնդիրը, քանի որ ահաբեկչության դեմ պայքարը պետք է իրականացվի իրավականության, համաչափության և հիմնարար իրավունքների պահպանման պայմաններում։ Աշխատությունը կարող է քննարկել նաև ահաբեկչության կանխարգելման ոչ միայն քրեաիրավական, այլև կազմակերպական ու միջազգային համագործակցության մեխանիզմները՝ տեղեկատվության փոխանակում, ֆինանսական հոսքերի վերահսկում, սահմանային անվտանգության ամրապնդում և միջազգային իրավական փոխօգնություն։ Նյութը կարող է հետաքրքրել միջազգային իրավունքի մասնագետներին, քրեագետներին, իրավաբաններին, անվտանգության ոլորտի հետազոտողներին, պետական կառավարման մասնագետներին և իրավաբանական բուհերի ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ահաբեկչությունը դիտարկում է որպես միջազգային հանրության համար լուրջ իրավական և անվտանգության մարտահրավեր՝ կենտրոնանալով դրա իրավական որակավորման, միջազգային քրեական պատասխանատվության, պետությունների համագործակցության և կանխարգելման իրավական մեխանիզմների վրա։