Հայկական ԽՍՀ-ում 1983–1984 թթ. դաշտային հնագիտական աշխատանքների արդյունքներին նվիրված գիտական նստաշրջան․ զեկուցումների թեզիսներ (ապրիլ, 1985 թ.)

Культура

Աշխատությունը նվիրված է Վասպուրականի մանրանկարչական դպրոցի ոճական և պատկերագրական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ԺԴ դարի վերջից մինչև ԺԷ դարի առաջին կեսը ստեղծագործած Հովհաննես Խիզանցու, Զաքարիա Ավանցու և Մեսրոպ Խիզանցու գեղարվեստական ժառանգության օրինակով։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել տվյալ ժամանակաշրջանի վասպուրականյան մանրանկարչության ինքնատիպ գեղարվեստական լեզուն, դրա ձևավորման առանձնահատկությունները և հայկական միջնադարյան արվեստի ընդհանուր զարգացման համատեքստում ունեցած նշանակությունը։ Աշխատանքում մանրամասն դիտարկվում են ձեռագրերի պատկերազարդումները, կերպարների կառուցվածքը, հորինվածքային լուծումները, գունային համակարգը, զարդարվեստի տարրերը, դեկորատիվ մոտիվները և պատկերագրական սխեմաները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երեք վարպետների ստեղծագործությունների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելու նրանց անհատական ձեռագիրը, ընդհանրությունները և տարբերությունները, ինչպես նաև այն գեղարվեստական ավանդույթները, որոնք միավորում են նրանց աշխատանքները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է կերպարների ներկայացման եղանակը, դեմքերի ու մարմինների համամասնությունները, շարժումների և ժեստերի արտահայտչականությունը, հագուստի ու մանրամասների պատկերումը, որոնք միասին ձևավորում են մանրանկարչական ստեղծագործությունների յուրահատուկ ոճը։ Պատկերագրական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են կրոնական թեմաները, աստվածաշնչյան սյուժեները, սրբերի կերպարները և այլ պատկերային մոտիվներ մեկնաբանվել ու վերարտադրվել Վասպուրականի մանրանկարչության մեջ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ձեռագրերի գեղարվեստական ձևավորման և գրքի մշակույթի փոխկապակցվածությանը՝ հաշվի առնելով, որ մանրանկարչությունը ոչ միայն պատկերային արվեստ էր, այլև միջնադարյան ձեռագրի ընդհանուր կառուցվածքի կարևոր բաղադրիչ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր ձեռագրերի միջև պատկերագրական կապերը, կրկնվող հորինվածքները, տեղական գեղարվեստական ավանդույթների շարունակականությունը և արտաքին մշակութային ազդեցությունների հնարավոր դրսևորումները։ Երեք վարպետների ստեղծագործության համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ պատկերացնել Վասպուրականի մանրանկարչության զարգացման ընթացքը և դրա փոփոխությունները մի քանի դարերի ընթացքում։ Աշխատանքի գիտական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն նպաստում է հայկական միջնադարյան կերպարվեստի կարևոր ուղղություններից մեկի ավելի ամբողջական ուսումնասիրությանը և ընդգծում է Վասպուրականի ձեռագրական մշակույթի ինքնատիպ տեղը հայ արվեստի պատմության մեջ։ Այն կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել արվեստաբանների, հայագետների, միջնադարյան մշակույթի ուսումնասիրողների, ձեռագրագետների, պատմաբանների, ուսանողների և հայկական մանրանկարչության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Религия

Աշխատությունը նվիրված է կրոնի դեմ տարածված առարկությունների և հակադիր տեսակետների քննությանը՝ քրիստոնեական հավատքի տեսանկյունից ներկայացնելով դրանց պատասխաններն ու մեկնաբանությունները։ Գրքում քննարկվում են կրոնական համոզմունքների հիմնավորման, հավատքի և բանականության փոխհարաբերության, կրոնի հասարակական ու բարոյական նշանակության և հոգևոր ճշմարտությունների վերաբերյալ հարցեր։ Հեղինակը ձգտում է ընթերցողին հասկանալի ձևով ներկայացնել կրոնի դեմ ուղղված առարկությունների պատասխանները՝ փաստարկների, բացատրությունների և աստվածաբանական դատողությունների միջոցով պաշտպանելով քրիստոնեական ուսմունքի դրույթները։ Աշխատությունը պատկանում է կրոնական ջատագովական գրականության ավանդույթին, որի նպատակն է պարզաբանել հավատքի հիմքերը, պատասխանել կասկածներին և ամրապնդել ընթերցողի կրոնական գիտակցությունը։ Այն արժեքավոր է 19-րդ դարի հայ կրոնագիտական և աստվածաբանական մտքի, ինչպես նաև քրիստոնեական հավատքի պաշտպանությանն ուղղված գրականության ուսումնասիրության համար։

Литература

Այս հրատարակությունը պատկանում է երեխաների կրթության, մտավոր զարգացման և բարոյական դաստիարակությանն ուղղված գրականության շրջանակին։ Այն ներկայացնում է այնպիսի ընթերցանության գաղափար, որի հիմնական նպատակն է խրախուսել երեխաների հետաքրքրասիրությունը, գիտելիքներ ձեռք բերելու ձգտումը և անձնական կարողությունների զարգացումը։ Երեխաների համար նախատեսված կրթադաստիարակչական գրականությունը կարևոր դեր է ունեցել ընթերցանության մշակույթի ձևավորման, լեզվական հմտությունների կատարելագործման և բարոյական արժեքների փոխանցման գործում։ Նման հրատարակությունները կարող էին ընդգրկել ուսուցողական պատմություններ, խրատական նյութեր, ճանաչողական տեղեկություններ կամ երեխաների տարիքին համապատասխան այլ գրական ստեղծագործություններ, որոնք միավորում են գիտելիքի փոխանցումն ու դաստիարակչական նպատակը։ Վերնագրում շեշտված խելամտության և ուսման նկատմամբ հետաքրքրության գաղափարները մատնանշում են կրթության կարևորությունը՝ որպես անձի ձևավորման և հասարակության մեջ գիտակցված մասնակցության հիմք։ Ընթերցանության միջոցով երեխաները հնարավորություն են ստանում ընդլայնելու իրենց պատկերացումները շրջապատող աշխարհի մասին, զարգացնելու տրամաբանական մտածողությունը, սովորելու տարբերակել վարքի դրական ու բացասական դրսևորումները և ձևավորելու ինքնուրույն դատողություններ։ Այսպիսի գրականությունը կարող է նաև խթանել աշխատասիրությունը, ազնվությունը, կարգապահությունը, համբերությունը և գիտելիքի նկատմամբ հարգանքը։ XIX դարում հայերեն մանկական և կրթական գրականության զարգացումը սերտորեն կապված էր կրթական հաստատությունների, ուսումնական ծրագրերի և ազգային լեզվով գիտելիքի տարածման հետ։ Մանկական ընթերցանության համար նախատեսված գրքերը նպաստում էին գրագիտության տարածմանը և երեխաների համար հասանելի լեզվով ուսուցողական նյութերի ստեղծմանը։ Մոսկվայի Լազարյան ճեմարանի տպագրական միջավայրում լույս տեսած այս հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ կրթական պատմության, մանկավարժական մտքի և հայերեն տպագիր մանկական գրականության ուսումնասիրության համար։ Լազարյան ճեմարանը կարևոր դեր է ունեցել հայ կրթական ու մշակութային կյանքի զարգացման մեջ՝ նպաստելով կրթության տարածմանը, գիտական հետաքրքրությունների ձևավորմանը և հայերեն գրավոր ժառանգության պահպանմանը։ Նման հրատարակությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու այն կրթական սկզբունքների մասին, որոնք կարևորվում էին երեխաների մտավոր ու բարոյական զարգացման գործում։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել մանկավարժներին, հայագետներին, մանկական գրականության պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին և XIX դարի հայկական կրթական հաստատությունների գործունեությունն ուսումնասիրողներին։ Այն արժեքավոր է նաև պատմական գրադարանային հավաքածուների համար՝ որպես ժամանակաշրջանի կրթական նպատակներն ու ընթերցանության մշակույթն արտացոլող տպագիր նյութ։ Միաժամանակ, առանց բնագրի ուսումնասիրության հնարավոր չէ հստակ նշել գրքում ընդգրկված ստեղծագործությունների տեսակները, թեմաները, հեղինակներին կամ նախատեսված տարիքային խմբի սահմանները։ Այդ պատճառով հրատարակության բովանդակային գնահատումը հիմնվում է դրա վերնագրով արտահայտված կրթադաստիարակչական ուղղվածության վրա։ Ընդհանուր առմամբ, այս աշխատությունը ներկայացնում է երեխաների գիտելիքի, խելամտության և ուսման նկատմամբ հետաքրքրության խրախուսման գաղափարը՝ կարևոր տեղ զբաղեցնելով հայերեն մանկական ու կրթական գրականության պատմական ժառանգության մեջ։

Медицина

В работе рассматриваются принципы организации лечебно-профилактической помощи населению высокогорных сельских районов в современных условиях, анализируются особенности медико-демографической ситуации в горных регионах, включая ограниченную доступность медицинской инфраструктуры, кадровый дефицит, транспортные и климатические трудности, а также повышенные риски отдельных заболеваний, связанных с высотной адаптацией и социально-экономическими факторами, подробно описываются модели первичной медико-санитарной помощи, включая работу фельдшерско-акушерских пунктов, выездных бригад и телемедицинских технологий, рассматриваются вопросы профилактики хронических и инфекционных заболеваний, диспансерного наблюдения и санитарного просвещения населения, уделяется внимание организации экстренной медицинской помощи в условиях труднодоступной местности, логистике медикаментов и вакцин, а также межведомственному взаимодействию служб здравоохранения и местных органов управления, анализируются современные подходы к улучшению качества и доступности медицинских услуг с использованием цифровых технологий и мобильных медицинских комплексов, работа подчеркивает необходимость адаптации системы здравоохранения к географическим и социальным особенностям высокогорных регионов для обеспечения устойчивого уровня общественного здоровья населения.

Педагогика

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է բուհական կրթական գործընթացում քննադատական մտածողության զարգացման մեթոդական համակարգի կիրառման խնդիրներին՝ ընդգծելով ուսանողների վերլուծական կարողությունների, ինքնուրույն դատողության և հիմնավորված որոշումներ կայացնելու հմտությունների ձևավորման կարևորությունը։ Աշխատությունում դիտարկվում է, թե ինչպես է Քննադատական մտածողություն-ը ինտեգրվում բարձրագույն կրթության ուսումնական գործընթացում՝ որպես միջդիսցիպլինար մոտեցում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մեթոդական գործիքներին՝ խնդիրահեն ուսուցում, քննարկումներ, դեպքերի վերլուծություն, նախագծային աշխատանքներ և ռեֆլեկտիվ ուսուցում, որոնք նպաստում են ուսանողների ակտիվ ներգրավվածությանը և գիտելիքի խորքային յուրացմանը։ Քննարկվում է նաև դասախոսի դերի վերափոխումը՝ տեղեկատվության փոխանցողից դեպի ուսումնական գործընթացի ուղղորդող և մոդերատոր, ինչը խթանում է ուսանողների ինքնուրույն ճանաչողական գործունեությունը։ Աշխատությունում ընդգծվում է, որ քննադատական մտածողության զարգացումը բուհում հանդիսանում է ժամանակակից կրթական պահանջներին համապատասխանող հիմնական ուղղություններից մեկը՝ ապահովելով մասնագիտական պատրաստվածության և հասարակական պատասխանատվության բարձր մակարդակ։

Лингвистика

Այս աշխատությունը նվիրված է «Հանդէս ամսօրեայ» գիտական-գրական պարբերականում (1887–1900 թթ.) կիրառված լեզվաբանական տերմինների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով հայ լեզվաբանական մտքի ձևավորման վաղ փուլերը և դրա կապը եվրոպական լեզվաբանական ավանդույթների հետ։ Գրքում վերլուծվում է պարբերականի դերը որպես հայագիտության և լեզվաբանության զարգացման կարևոր հարթակ, որտեղ ձևավորվել և շրջանառվել են քերականական, բառագիտական և լեզվի տեսության հիմնական տերմինները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես են այդ տերմինները ներմուծվել, հարմարեցվել կամ ստեղծվել հայերենում՝ հաշվի առնելով ժամանակի գիտական պահանջները և լեզվի կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև արևմտահայ և եվրոպական գիտական ազդեցությունները, որոնք ձևավորել են տերմինաբանական համակարգի զարգացումը, ինչպես նաև տարբեր հեղինակների մոտեցումները լեզվաբանական հասկացությունների սահմանման հարցում։ Վերլուծվում է «Հանդէս ամսօրեայ»-ի նշանակությունը որպես գիտական հաղորդակցության միջոց, որը նպաստել է հայ լեզվաբանական տերմինաբանության միասնականացմանը և գիտական լեզվի կայացմանը։ Գրքի նպատակն է բացահայտել լեզվաբանական տերմինների պատմական զարգացումը և ցույց տալ դրանց դերը հայ լեզվաբանական մտքի համակարգային ձևավորման գործընթացում։