ՀՀ դպրոցներում ՏՀՏ կիրառության ուսումնասիրություն

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է պատմական Արցախում ձևավորված և սերնդեսերունդ փոխանցված ժողովրդական բանավոր ստեղծագործության ժանրային, լեզվական, գաղափարական և մշակութային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում ժողովրդական հեքիաթները, ավանդությունները, առասպելական պատմությունները, զրույցները, երգերը, առակները, ասացվածքները, առածները, հանելուկները, օրհնանքները, անեծքները, ծիսական բանաձևերը և բանավոր մշակույթի այլ դրսևորումներն են, որոնց միջոցով արտացոլվում են տեղական բնակչության պատմական հիշողությունը, աշխարհընկալումը, կենցաղը և արժեքային պատկերացումները։ Ժողովրդական ստեղծագործությունները դիտարկվում են ոչ միայն որպես գեղարվեստական նյութ, այլև որպես պատմամշակութային հիշողության պահպանման կարևոր միջոց, որի մեջ տարբեր ժամանակաշրջանների իրադարձությունները կարող են պահպանված լինել բանավոր ավանդության վերափոխված և գեղարվեստականացված ձևերով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տեղական բարբառային խոսքին, բառապաշարին, դարձվածքներին, պատկերավոր արտահայտություններին և պատմողական կառուցվածքներին, որոնք նյութին հաղորդում են տարածաշրջանային յուրահատկություն։ Քննվում է բանահյուսական կերպարների համակարգը, բարու և չարի, արդարության, քաջության, աշխատանքի, ընտանիքի, հայրենի բնաշխարհի և համայնքային համերաշխության վերաբերյալ ժողովրդական պատկերացումների արտահայտումը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև բնաշխարհի դերը. լեռները, գետերը, աղբյուրները, անտառները, բնակավայրերը, վանքերն ու այլ տեղավայրեր հաճախ հանդես են գալիս որպես ավանդությունների և տեղական պատմությունների ձևավորման կենտրոններ՝ միավորելով իրական աշխարհագրությունը և ժողովրդական երևակայությունը։ Ուսումնասիրվում են ընտանեկան ու համայնքային ծեսերի հետ կապված բանահյուսական նյութերը, տոնական սովորույթները, աշխատանքային երգերը և առօրյա հաղորդակցության մեջ պահպանված բանավոր ձևերը։ Համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել տեղական նյութի ընդհանրությունները հայկական բանահյուսության այլ տարածաշրջանային ավանդույթների հետ և միաժամանակ առանձնացնել դրա տեղային բնորոշ գծերը։ Կարևորվում է նաև բանահավաքչական աշխատանքի նշանակությունը, քանի որ բանավոր ժառանգության գրառումը, դասակարգումը և գիտական ուսումնասիրությունը նպաստում են այնպիսի նյութերի պահպանմանը, որոնք հասարակական ու լեզվական փոփոխությունների հետևանքով կարող են աստիճանաբար դուրս գալ կենդանի գործածությունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը բանահյուսական նյութի միջոցով ներկայացնում է տարածաշրջանի պատմամշակութային հիշողությունը, լեզվական միջավայրը և ժողովրդական աշխարհընկալումը՝ միավորելով բանագիտության, ազգագրության, բարբառագիտության և մշակութային պատմության ուսումնասիրության մոտեցումները։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում մաքսասակագնային կարգավորման համակարգի հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով դրա դերը արտաքին առևտրի կարգավորման, պետական եկամուտների ձևավորման և ներքին շուկայի պաշտպանության գործընթացներում։ Հեղինակը վերլուծում է մաքսային սակագների կառուցվածքը, կիրառման սկզբունքները և դրանց ազդեցությունը ներմուծման ու արտահանման հոսքերի վրա՝ հաշվի առնելով տնտեսության բացության աստիճանը և գլոբալ շուկաների փոխկապակցվածությունը։ Գրքում դիտարկվում են մաքսային քաղաքականության հիմնական գործիքները՝ սակագնային և ոչ սակագնային սահմանափակումներ, դրանց արդյունավետությունը և կիրառման խնդիրները Հայաստանի տնտեսական միջավայրում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մաքսային կարգավորման համապատասխանությանը միջազգային չափորոշիչներին, մասնավորապես Առևտրի համաշխարհային կազմակերպության պահանջներին և տարածաշրջանային տնտեսական միությունների կանոնակարգերին։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև մաքսային վարչարարության արդյունավետությունը, կոռուպցիոն ռիսկերը և թվայնացման հնարավորությունները՝ որպես համակարգի բարելավման ուղղություններ։ Աշխատությունը առաջարկում է լուծումներ՝ ուղղված մաքսային քաղաքականության թափանցիկության բարձրացմանը, վարչարարական պարզեցմանը և տնտեսական մրցունակության ուժեղացմանը։ Այն օգտակար է տնտեսագետների, մաքսային ծառայողների և պետական քաղաքականության մշակողների համար։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է գրադարանային ոլորտում աշխատողների մասնագիտական գիտելիքների, կարողությունների և հմտությունների շարունակական զարգացման կազմակերպման սկզբունքների ու մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ ազգային գրադարանի գործունեության համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում մասնագիտական շարունակական զարգացումը դիտարկվում է որպես աշխատակիցների որակավորման պահպանման և բարձրացման համակարգված գործընթաց, որը հատկապես կարևոր է տեղեկատվական տեխնոլոգիաների արագ զարգացման, գրադարանային ծառայությունների թվայնացման և օգտվողների պահանջների փոփոխության պայմաններում։ Քննվում են մասնագիտական վերապատրաստման, ինքնակրթության, փորձի փոխանակման, սեմինարների, դասընթացների, աշխատաժողովների և մասնագիտական համագործակցության հնարավորությունները՝ որպես գրադարանավարների կարողությունների զարգացման փոխլրացնող ձևեր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն նոր գիտելիքներին և հմտություններին, որոնք անհրաժեշտ են ժամանակակից գրադարանային գործունեության համար՝ թվային տեղեկատվական ռեսուրսների կառավարում, էլեկտրոնային շտեմարանների օգտագործում, թվայնացված հավաքածուների կազմակերպում, տեղեկատվական որոնում, մատենագիտական սպասարկում և օգտվողների հետ արդյունավետ հաղորդակցություն։ Կարևորվում է աշխատակիցների մասնագիտական կարիքների պարբերական գնահատումը, քանի որ շարունակական զարգացման ծրագրերի արդյունավետությունը մեծապես պայմանավորված է դրանց համապատասխանությամբ իրական աշխատանքային խնդիրներին և տարբեր մասնագիտական խմբերի պահանջներին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կազմակերպության ղեկավարության դերի ուսումնասիրությունը՝ մասնագիտական զարգացման համար անհրաժեշտ պայմանների, մոտիվացիոն միջավայրի և գիտելիքի փոխանակման մշակույթի ձևավորման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրվում են նաև նոր աշխատակիցների մասնագիտական հարմարվողականության, փորձառու մասնագետների գիտելիքների փոխանցման և տարբեր սերունդների աշխատակիցների համագործակցության հնարավորությունները։ Ազգային գրադարանի առանձնահատուկ կարգավիճակը հնարավորություն է տալիս շարունակական մասնագիտական զարգացումը դիտարկել ոչ միայն մեկ կազմակերպության ներքին կառավարման խնդիր, այլև գրադարանային ոլորտում մասնագիտական փորձի տարածման և մեթոդական աջակցության կարևոր բաղադրիչ։ Առանձին նշանակություն ունի միջազգային մասնագիտական փորձի ուսումնասիրությունը, նոր գրադարանային չափորոշիչներին ու տեխնոլոգիական փոփոխություններին ծանոթացումը և համապատասխան մոտեցումների տեղայնացման հնարավորությունների գնահատումը։ Քննվում են նաև իրականացվող վերապատրաստումների արդյունքների գնահատման մեխանիզմները՝ պարզելու համար, թե ձեռք բերված գիտելիքներն ու հմտությունները որքանով են կիրառվում առօրյա աշխատանքում և նպաստում ծառայությունների որակի բարձրացմանը։ Աշխատությունը մասնագիտական շարունակական զարգացումը ներկայացնում է որպես երկարաժամկետ և շարունակական գործընթաց, որը փոխկապակցված է կազմակերպության ռազմավարական նպատակների, մարդկային ռեսուրսների կառավարման և գրադարանային ծառայությունների արդիականացման հետ։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի գրադարանագիտության և մշակութային հաստատությունների կառավարման համար՝ նպաստելով այնպիսի կազմակերպական միջավայրի ձևավորմանը, որտեղ մասնագետների գիտելիքների պարբերական թարմացումը դառնում է գրադարանի կայուն զարգացման կարևոր նախապայման։

Культура

Հայկական վաղմիջնադարյան քանդակը (4–7-րդ դարեր)-ը արվեստաբանական և հնագիտական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է Հայաստանում վաղ միջնադարում՝ 4–7-րդ դարերում ձևավորված քանդակագործական արվեստի առանձնահատկությունները, դրա գեղարվեստական լեզուն, գաղափարական բովանդակությունը և պատմական զարգացման ընթացքը, աշխատությունում վերլուծվում են եկեղեցական և աշխարհիկ քանդակների հիմնական տեսակները, ճարտարապետական հարդարանքի տարրերը, խաչքարերի նախնական ձևերը և քարե ռելիեֆների պատկերագրական համակարգը, ինչպես նաև դրանց կապը քրիստոնեության տարածման և նոր գաղափարական աշխարհընկալման ձևավորման հետ, հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես է վաղ քրիստոնեական արվեստը համադրել նախաքրիստոնեական պատկերային ավանդույթները նոր կրոնական խորհրդանշանների հետ՝ ստեղծելով ինքնատիպ հայկական քանդակագործական դպրոց, միաժամանակ քննարկվում են տարածաշրջանային տարբերությունները և արտաքին ազդեցությունները՝ բյուզանդական և արևելյան արվեստի հետ փոխազդեցության համատեքստում, աշխատությունը ցույց է տալիս, որ վաղ միջնադարյան քանդակը եղել է ոչ միայն գեղարվեստական արտահայտության ձև, այլ նաև գաղափարական հաղորդակցության միջոց, որն արտացոլել է ժամանակի կրոնական, քաղաքական և մշակութային փոփոխությունները։

Сельское хозяйство

Այս ինֆորմացիոն ցուցիչը ներկայացնում է գյուղատնտեսության ոլորտին վերաբերող նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, մասնագետների և հետազոտողների արագ կողմնորոշումը ժամանակակից գյուղատնտեսական գրականության մեջ։ Այն ընդգրկում է բուսաբուծությանը, անասնաբուծությանը, ագրոտեխնիկային, հողագիտությանը, ոռոգման համակարգերին, ագրոէկոլոգիային, գյուղատնտեսական մեքենայացմանը և գյուղատնտեսության տնտեսագիտությանը վերաբերող հրատարակություններ՝ արտացոլելով ոլորտի գիտատեխնիկական զարգացման արդի միտումները և կիրառական նոր մոտեցումները։ Ցուցիչը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության համակարգված և հուսալի ներկայացում, և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների, ուսումնական գործընթացի և արտադրական պրակտիկայի համար՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր գրականությանը, գնահատել դրա գիտական և գործնական արժեքը և կիրառել այն ոլորտի զարգացման նպատակներով։

Другие предметы

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական, քաղաքական և հումանիտար գիտությունների տարբեր ոլորտներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, ուսանողների և հետազոտողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական գրականության լայն դաշտում։ Այն ընդգրկում է հասարակական-քաղաքական գիտություններ, բանասիրական գիտություններ, գրականագիտություն, լեզվաբանություն, պատմություն և պատմական գիտություններ, աշխարհագրություն, հնագիտություն և ազգագրություն՝ արտացոլելով այս ոլորտներում ձևավորվող ժամանակակից գիտական մոտեցումները, տեսական զարգացումները և մեթոդաբանական նորարարությունները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների և ուսումնական գործընթացի համար՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր հրատարակություններին, գնահատել դրանց գիտական արժեքը և կիրառել դրանք տարբեր հումանիտար ուսումնասիրությունների շրջանակներում։ Այն նաև նպաստում է միջգիտակարգային կապերի զարգացմանը՝ ապահովելով գիտելիքի համակարգված տարածում և աջակցելով հումանիտար գիտությունների զարգացման շարունակականությանը։