ՀՀ պետական կառավարման ինստիտուցիոնալացման հեռանկարները տնտեսության թվայնացման համատեքստում

Педагогика

Հրատարակությունը հանձնարարական մատենագիտական բնույթի նյութ է, որը նախատեսված է ծնողներին, մանկավարժներին և ընտանեկան դաստիարակության հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողներին համապատասխան գրականության ընտրության և ուսումնասիրման գործում աջակցելու համար։ Այն կենտրոնանում է երեխայի կրթության ու դաստիարակության գործընթացում ընտանիքի և հանրակրթական հաստատության համագործակցության նշանակության վրա՝ ներկայացնելով այդ թեմաներին առնչվող գրականության համակարգված ընտրանի։ Ընդգրկված նյութերը կարող են վերաբերել ծնողների մանկավարժական գիտելիքների զարգացմանը, երեխաների տարիքային և հոգեբանական առանձնահատկությունների ճանաչմանը, ուսման նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորմանը, պատասխանատվության և ինքնուրույնության զարգացմանը, ինչպես նաև ընտանեկան միջավայրում բարենպաստ փոխհարաբերությունների ստեղծմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ծնողների և ուսուցիչների միջև համագործակցության ձևերին, երեխայի առաջադիմության և վարքի հետ կապված հարցերի համատեղ քննարկմանը, կրթական դժվարությունների ժամանակ երեխային աջակցելու և ընտանիքի ու դպրոցի պահանջների հնարավորինս համաձայնեցված կազմակերպման խնդիրներին։ Հանձնարարական ցանկը կարող է ներառել մանկավարժական, հոգեբանական, մեթոդական և հանրամատչելի աշխատություններ, հոդվածներ, ժողովածուներ ու այլ հրատարակություններ՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով թեմայի վերաբերյալ ընտրել իր պահանջներին համապատասխան աղբյուրներ։ Նման մատենագիտական ձեռնարկներում գրականության ընտրությունը սովորաբար ծառայում է ոչ միայն տեղեկատվական, այլև կրթական նպատակների՝ նպաստելով ծնողների մանկավարժական մշակույթի զարգացմանը և երեխաների դաստիարակության նկատմամբ ավելի գիտակցված մոտեցման ձևավորմանը։ Առանձին թեմատիկ բաժիններ կարող են վերաբերվել երեխայի առօրյայի կազմակերպմանը, ընթերցանությանը, ազատ ժամանակին, ուսումնական աշխատանքի պայմաններին, հաղորդակցությանը, բարոյական դաստիարակությանը և դպրոցական համայնքի հետ ընտանիքի կապերին։ Հրատարակության կառուցվածքային և մատենագիտական բնույթը հնարավորություն է տալիս այն օգտագործել նաև գրադարանային տեղեկատվական աշխատանքի շրջանակում՝ համապատասխան թեմայով գրականություն առաջարկելիս կամ թեմատիկ ցուցադրություններ ու ընթերցանության ծրագրեր կազմելիս։ Ընդհանուր առմամբ այն ծառայում է որպես ուղղորդող տեղեկատվական միջոց՝ համախմբելով երեխայի կրթության, ընտանեկան դաստիարակության և ծնող-դպրոց համագործակցության վերաբերյալ օգտակար գրականությունը։

Лингвистика

Այս լեզվաբանական և տեքստաբանական ուսումնասիրությունը նվիրված է հայերեն բառերի և լեզվական տարրերի վերլուծությանը վրացական ավանդական «Պիղատոսի գործերը» (Deianiia Pilata) տեքստերում։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են հայերեն փոխառությունների, անվանումների և բառապաշարային շերտերի առկայությունը՝ որպես միջմշակութային և միջլեզվական շփումների արդյունք վաղ քրիստոնեական գրականության շրջանակներում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է այդ բառերի իմաստաբանական առանձնահատկությունները, հնչյունական փոփոխությունները և դրանց ադապտացիան վրացերեն տեքստային միջավայրում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ-վրացական մշակութային կապերին, թարգմանական ավանդույթներին և կրոնական տեքստերի փոխանցման ընթացքում լեզվական փոխազդեցություններին։ Աշխատությունը նաև բացահայտում է պատմական-բանասիրական այն շերտերը, որոնք թույլ են տալիս վերականգնել տարածաշրջանային քրիստոնեական գրականության զարգացման ընդհանուր պատկերը։ Այն օգտակար է լեզվաբանների, հայագետների, վրացագետների, բանասիրների և միջնադարյան քրիստոնեական գրականության հետազոտողների համար։

Литература

Այս աշխատանքը նվիրված է երգիծանքի գեղարվեստական բնույթի և արտահայտչական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը Anton Chekhov-ի ստեղծագործություններում՝ բացահայտելով այն միջոցները, որոնց միջոցով հեղինակը քննադատում է հասարակական արատները, մարդկային թուլությունները և բարոյական անկումները։ Հեղինակը վերլուծում է, թե ինչպես է երգիծանքը համադրվում նուրբ հումորի, հոգեբանական խորության և առօրյա կյանքի իրատեսական պատկերների հետ՝ ձևավորելով յուրահատուկ գրական աշխարհ, որտեղ ծիծաղը հաճախ վերածվում է հասարակական ու բարոյական ինքնաքննադատության միջոցի։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի երևույթների քննադատությանը, ինչպիսիք են պաշտոնամոլությունը, կեղծավորությունը, քծնանքը, մանրախնդրությունը, հոգևոր դատարկությունը և սոցիալական անհավասարությունները, որոնք հեղինակը պատկերում է ոչ թե կոշտ դատապարտմամբ, այլ հեգնանքի և նուրբ ծաղրի միջոցով։ Anton Chekhov-ի երգիծանքը բնորոշվում է նրանով, որ այն հաճախ ուղղված է ոչ միայն հասարակական համակարգի, այլև մարդու ներքին հակասությունների բացահայտմանը, ինչի շնորհիվ կերպարները ձեռք են բերում հոգեբանական համոզիչություն և համամարդկային նշանակություն։ Աշխատությունը նաև ուսումնասիրում է հեղինակի պատմողական ոճը, կարճ արձակի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, երկխոսությունների դերը և ենթատեքստային իմաստների կիրառումը, որոնք ուժեղացնում են երգիծական ազդեցությունը։ Շեշտվում է, որ երգիծանքը նրա ստեղծագործություններում հանդես է գալիս ոչ միայն որպես ծաղրական միջոց, այլև որպես հասարակության և մարդու բարոյական վիճակի խորքային ճանաչման գեղարվեստական գործիք, որը կարևոր տեղ է զբաղեցնում համաշխարհային գրականության զարգացման պատմության մեջ։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Հակոբ Օշականի ծավալուն արձակ ժառանգության կարևոր հատվածներից մեկի գրականագիտական քննությանը՝ այն դիտարկելով հեղինակի գեղարվեստական մտածողության, պատմության ընկալման և արևմտահայ իրականության պատկերման համատեքստում։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է հատկացվում ստեղծագործության կառուցվածքին, պատումի կազմակերպմանը, կերպարային համակարգին, ժամանակի և տարածության գեղարվեստական ներկայացմանը, ինչպես նաև անհատի ու հասարակության փոխհարաբերությունների մեկնաբանությանը։ Կարևորվում է պատմական իրականության և գեղարվեստական հորինվածքի հարաբերակցությունը, քանի որ հեղինակի արձակում հասարակական ու ազգային կյանքի երևույթները հաճախ բացահայտվում են առանձին մարդկանց ճակատագրերի, հոգեբանական ապրումների և միջանձնային հարաբերությունների միջոցով։ Քննվում է արևմտահայ հասարակության ներքին կառուցվածքը, ավանդական կենսակերպի փոփոխությունները, ընտանիքի, համայնքի, բարոյական արժեքների և սոցիալական հարաբերությունների արտացոլումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կերպարների հոգեբանական խորությանը և նրանց ներաշխարհի բացահայտման միջոցներին, որոնք Օշականի արձակի բնորոշ հատկանիշներից են։ Ուսումնասիրվում են նաև պատումի լեզվաոճական առանձնահատկությունները, հեղինակային խոսքի և կերպարների լեզվի հարաբերակցությունը, բարբառային ու ժողովրդախոսակցական տարրերի գործածությունը, պատկերավորման միջոցները և շարադրանքի ռիթմը։ Ստեղծագործության եռամաս կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս դիտարկել առանձին հատվածների ներքին կապերը, թեմատիկ շարունակականությունը և պատմական ժամանակի զարգացման տրամաբանությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հիշողության և անցյալի գեղարվեստական վերակազմության խնդիրը, որի միջոցով անհատական պատմությունները միավորվում են ժողովրդի հավաքական փորձառության հետ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև սոցիալական հակասություններին, մշակութային ինքնությանը, ավանդույթի և նոր իրականության բախմանը, ինչպես նաև պատմական փոփոխությունների պայմաններում մարդու հոգեբանական ու բարոյական ընտրություններին։ Գրականագիտական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ստեղծագործության ժանրային բնույթը, վիպական մտածողության առանձնահատկությունները և դրա տեղը XX դարի հայ արձակի զարգացման գործընթացում։ Համեմատական դիտարկումները կարող են նաև ցույց տալ հեղինակի ստեղծագործական կապերը արևմտահայ գրական ավանդույթի և ժամանակակից եվրոպական արձակի գեղարվեստական որոնումների հետ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել հայ գրականության պատմության, սփյուռքահայ գրականության, վիպագիտության, գրականության տեսության և Օշականի ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Медицина

Այս գիրքը նվիրված է հայկական կոպտաբուրդ և կիսակոպտաբուրդ ցեղերի ոչխարների վեգետատիվ նյարդային համակարգի մակրո- և միկրոմորֆոլոգիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքում ներկայացվում են կենդանիների նյարդային համակարգի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրա տարբեր բաժինների ձևաբանական բնութագրերը և ֆունկցիոնալ նշանակությունը։ Գրքում ուսումնասիրվում են ցեղային առանձնահատկությունների ազդեցությունը նյարդային համակարգի զարգացման վրա, կիրառվում են անատոմիական և հյուսվածաբանական հետազոտության մեթոդներ՝ բացահայտելու օրգանիզմի կարգավորող համակարգերի կառուցվածքային հիմքերը։ Այն կարող է օգտակար լինել անասնաբույժների, կենսաբանների, անատոմների, կենդանաբանների, գյուղատնտեսական ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և կենդանիների ֆիզիոլոգիայով ու մորֆոլոգիայով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Право

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է վարչական դատավարությունում «ex officio» սկզբունքի՝ այսինքն գործի ի պաշտոնե քննության դերի և իրականացման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում է, թե ինչպես է դատարանը վարչական գործերով գործում նախաձեռնողական սկզբունքով՝ սեփական նախաձեռնությամբ պարզելով գործի համար էական հանգամանքները, հավաքելով և գնահատելով ապացույցները և ապահովելով արդար դատաքննության իրականացումը։ Հեղինակը ներկայացնում է վարչական դատավարության առանձնահատկությունները՝ համեմատելով այն քաղաքացիական և քրեական դատավարական մոդելների հետ, ինչպես նաև քննարկում է դատական ակտիվության և կողմերի մրցակցային սկզբունքի միջև հավասարակշռության հարցերը։ Աշխատությունում հատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդու իրավունքների պաշտպանության երաշխիքներին, պետական մարմինների գործողությունների իրավաչափության վերահսկմանը և դատական վերահսկողության արդյունավետության բարձրացմանը։ Վերլուծվում են նաև եվրոպական դատավարական փորձը և միջազգային իրավական չափանիշները՝ կապված վարչական արդարադատության կազմակերպման հետ։ Գիրքը նախատեսված է իրավաբանների, դատավորների, փաստաբանների, պետական ծառայողների, իրավաբանական ֆակուլտետների ուսանողների և վարչական իրավունքի հետազոտողների համար՝ առաջարկելով թե՛ տեսական հիմքեր, թե՛ գործնական մոտեցումներ սկզբունքի կիրառման վերաբերյալ։