Հիդրոմելիորատիվ համակարգերի շահագործում

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է անգլալեզու օրորոցային տեքստերի լեզվաբանական և բանագիտական քննությանը՝ դրանք հայ բանահյուսական նյութի հետ զուգադրելու միջոցով։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել օրորոցային ժանրի լեզվական, կառուցվածքային, ոճական և իմաստային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ուսումնասիրել տարբեր մշակույթներում դրա դրսևորման ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Օրորոցայինը դիտարկվում է ոչ միայն որպես երեխային քնեցնելու համար նախատեսված բանավոր ստեղծագործություն, այլև որպես բազմաշերտ բանահյուսական երևույթ, որի միջոցով արտահայտվում են ընտանիքի, մայրության, մանկության, սիրո, հոգատարության, վախերի, ցանկությունների և ապագայի վերաբերյալ պատկերացումներ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են անգլալեզու օրորոցային տեքստերի բառապաշարը, քերականական կառուցվածքները, շարահյուսական առանձնահատկությունները, կրկնությունները, հնչյունական կազմակերպվածությունը, ռիթմը և պատկերավորման միջոցները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բանավոր խոսքին բնորոշ լեզվական տարրերին, դարձվածքներին, դիմելաձևերին, կրկնվող բառերին ու կառուցվածքներին, որոնք նպաստում են տեքստերի երաժշտականությանը և հիշվողությանը։ Հայ բանահյուսական նյութի հետ զուգադրական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու օրորոցայինների համամարդկային հատկանիշները և յուրաքանչյուր մշակույթի համար բնորոշ ազգային առանձնահատկությունները։ Համեմատության շրջանակում կարող են դիտարկվել թեմատիկ մոտիվները, կերպարները, երեխային ուղղված խոսքի ձևերը, բնության և ընտանիքի պատկերները, բարեմաղթանքները, պաշտպանական և մոգական տարրերը, ինչպես նաև ապագայի մասին ցանկություններն ու կանխատեսումները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է լեզվի և մշակույթի փոխկապակցվածության բացահայտումը, քանի որ օրորոցային տեքստերում լեզվական ընտրությունը հաճախ արտացոլում է տվյալ հասարակության արժեքային համակարգը և ժողովրդական պատկերացումները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև բանահյուսական տեքստերի փոխանցման, փոփոխության և տարբերակային գոյության խնդրին՝ հաշվի առնելով դրանց բանավոր բնույթը։ Զուգադրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն նկարագրել երկու լեզվամշակութային միջավայրերի նյութը, այլև բացահայտել օրորոցային ժանրի կառուցվածքային ու գործառական ընդհանուր օրինաչափությունները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ համեմատական լեզվաբանության, բանագիտության, լեզվամշակութաբանության, թարգմանագիտության և միջմշակութային հաղորդակցության համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, բանագետներին, բանահյուսագետներին, գրականագետներին, անգլերենի և հայերենի մասնագետներին, թարգմանիչներին, ինչպես նաև ազգային և օտար մշակույթների բանավոր ժառանգությամբ զբաղվող հետազոտողներին ու ուսանողներին։

Лингвистика

Բանասիրական և թարգմանագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է գեղարվեստական ստեղծագործության և դրա թարգմանության համակողմանի ուսումնասիրության տեսական ու մեթոդաբանական հիմնախնդիրներին։ Քննության են առնվում բնագրի և թարգմանական տեքստի փոխհարաբերությունները, գեղարվեստական բովանդակության փոխանցման առանձնահատկությունները և տարբեր լեզվամշակութային միջավայրերում գրական ստեղծագործության ընկալման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ստեղծագործության գաղափարական, թեմատիկ, կառուցվածքային և լեզվաոճական բաղադրիչների համալիր վերլուծությանը, ինչպես նաև դրանց արտահայտման եղանակներին թարգմանության մեջ։ Վերլուծվում են հեղինակային ոճի, պատկերավորման միջոցների, փոխաբերությունների, խորհրդանիշների, ազգային մշակութային իրողությունների և գեղարվեստական արտահայտչականության պահպանման ու վերարտադրման հնարավորությունները։ Քննարկվում են նաև թարգմանական համարժեքության, իմաստային համապատասխանության, թարգմանչական մեկնաբանության և բնագրի գեղագիտական ազդեցության փոխանցման հիմնահարցերը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարևորվում է լեզվաբանական, գրականագիտական, ոճագիտական և մշակութաբանական մոտեցումների համադրումը՝ գեղարվեստական տեքստի և դրա թարգմանության առանձնահատկություններն առավել ամբողջական բացահայտելու նպատակով։ Աշխատանքը կարող է նպաստել գեղարվեստական թարգմանության գնահատման գիտական չափանիշների զարգացմանը և օգտակար լինել բանասիրության, թարգմանագիտության, համեմատական գրականագիտության ու տեքստի վերլուծության ոլորտների մասնագետների և հետազոտողների համար։

Экология

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տարածքում շահագործումից դուրս եկած հանքավայրերի ռեկուլտիվացիայի հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և խախտված հողերի ու բնական միջավայրերի վերականգնման արդյունավետ մոտեցումների բացահայտմանը։ Հանքավայրերի շահագործման ավարտից հետո առաջանում են հողի, բուսական ծածկույթի և լանդշաֆտի խախտումներ, ինչպես նաև թափոնակույտերի, բացահանքերի, լցակույտերի և այլ տեխնածին ձևափոխությունների հետ կապված բնապահպանական խնդիրներ։ Հետևաբար ռեկուլտիվացիան դիտարկվում է ոչ միայն որպես տարածքի արտաքին տեսքի վերականգնում, այլև որպես էկոլոգիական համակարգերի հնարավորինս ամբողջական վերականգնման, աղտոտման ռիսկերի նվազեցման և հետագա անվտանգ օգտագործման պայմանների ստեղծման համալիր գործընթաց։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել Հայաստանի հանքարդյունաբերական տարբեր տարածաշրջաններում շահագործումից դուրս եկած հանքավայրերի ներկայիս վիճակը, դրանց առաջացրած տեխնածին խախտումների բնույթը և շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության հիմնական ուղղությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել հողի բերրի շերտի կորստին կամ աղտոտմանը, էրոզիոն գործընթացների ակտիվացմանը, մակերևութային և ստորերկրյա ջրերի հնարավոր աղտոտմանը, փոշու տարածմանը, լանդշաֆտի մասնատմանը և կենսաբազմազանության նվազմանը։ Հանքարդյունաբերական գործունեության բնապահպանական հետևանքները կարող են պահպանվել նաև շահագործման ավարտից հետո, ուստի անհրաժեշտ է գնահատել ոչ միայն նախկին արտադրական գործունեության ուղղակի վնասները, այլև տարածքի երկարաժամկետ կայունության հետ կապված ռիսկերը։ Ռեկուլտիվացիայի արդյունավետությունը մեծապես կախված է կոնկրետ հանքավայրի երկրաբանական, հիդրոլոգիական, կլիմայական և լանդշաֆտային առանձնահատկություններից։ Այդ պատճառով աշխատանքում կարող են հիմնավորվել ռեկուլտիվացիայի տարբեր տեխնոլոգիական փուլեր՝ տարածքի նախնական ուսումնասիրություն և գնահատում, ռելիեֆի ձևափոխված հատվածների հարթեցում կամ կայունացում, թափոնների և վտանգավոր նյութերի կառավարման միջոցառումներ, բերրի հողի շերտի վերականգնում, հողի կենսաբանական հատկությունների բարելավում և բուսականության վերականգնում։ Կարևոր է նաև հանքավայրերի հետագա օգտագործման նպատակային որոշումը․ որոշ տարածքներ կարող են վերադարձվել գյուղատնտեսական կամ անտառային օգտագործման, մյուսները՝ վերածվել բնական վերականգնվող տարածքների կամ օգտագործվել այլ անվտանգ նպատակներով։ Հայաստանի օրենսդրական համակարգում հանքարդյունաբերության հետ կապված ռեկուլտիվացիայի պահանջները ներառում են խախտված հողերի վերականգնման և ռեկուլտիվացիայի ծրագրային մոտեցումներ, իսկ բնապահպանական կարգավորումները նախատեսում են ընդերքօգտագործման հետևանքով խախտված հողերի վերականգնման անհրաժեշտություն։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև ռեկուլտիվացիայի ֆինանսական և կառավարչական մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Տարածքի վերականգնումը պահանջում է զգալի ֆինանսական, տեխնիկական և մասնագիտական ռեսուրսներ, ուստի անհրաժեշտ է նախապես գնահատել աշխատանքների ծավալը, արժեքը, առաջնահերթությունները և պատասխանատվության շրջանակը։ Հատկապես կարևոր է այն դեպքը, երբ շահագործումից դուրս եկած հանքավայրի նախկին օպերատորի գործունեությունը դադարել է կամ գոյություն չունի, քանի որ այդ պայմաններում կարող են առաջանալ վերականգնման ֆինանսավորման և պատասխանատվության բաշխման լրացուցիչ խնդիրներ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև բնապահպանական մոնիթորինգի անհրաժեշտությանը։ Ռեկուլտիվացիայի ավարտը ինքնին չի նշանակում, որ տարածքը լիովին վերականգնված է, քանի որ հողի, ջրի, բուսականության և լանդշաֆտի փոփոխությունները կարող են շարունակվել տարիներ շարունակ։ Հետևաբար անհրաժեշտ է պարբերաբար գնահատել վերականգնված տարածքների վիճակը, վերահսկել հնարավոր աղտոտիչների տարածումը և անհրաժեշտության դեպքում իրականացնել լրացուցիչ միջոցառումներ։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կայանում է Հայաստանի պայմաններին համապատասխան ռեկուլտիվացիայի առաջնահերթությունների և մեթոդների հիմնավորման մեջ։ Այդպիսի մոտեցումը կարող է նպաստել հանքարդյունաբերությունից հետո մնացած տարածքների բնապահպանական ռիսկերի նվազեցմանը, խախտված հողերի արդյունավետ վերականգնմանը, բնական լանդշաֆտների պահպանմանը և համայնքների համար անվտանգ միջավայրի ձևավորմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը շահագործումից դուրս եկած հանքավայրերի ռեկուլտիվացիան դիտարկում է որպես տեխնիկական, էկոլոգիական, տնտեսական և կառավարչական խնդիրների ամբողջություն՝ նպատակ ունենալով մշակել այնպիսի մոտեցումներ, որոնք Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում կապահովեն խախտված տարածքների կայուն վերականգնումը և դրանց հետագա անվտանգ ու նպատակային օգտագործման հնարավորությունը։

Философия

Աշխատությունը նվիրված է գիտության փիլիսոփայության առանցքային խնդիրներից մեկի՝ դեմարկացիայի հիմնախնդրի ժամանակակից հայեցակարգերի իմացաբանական վերլուծությանը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է գիտական և ոչ գիտական գիտելիքների սահմանազատման չափանիշները, դրանց ձևավորման պատմական նախադրյալները և արդի տեսական մոտեցումները՝ անդրադառնալով գիտական ճանաչողության բնույթին, մեթոդաբանությանը և զարգացման օրինաչափություններին։ Քննարկվում են գիտականության չափանիշների վերաբերյալ տարբեր փիլիսոփայական դպրոցների տեսակետները, վերլուծվում են ստուգելիության, հերքելիության, հիմնավորվածության, ռացիոնալության և գիտական բացատրության սկզբունքները՝ գնահատելով դրանց նշանակությունը գիտելիքի արժևորման և դասակարգման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակակից գիտության զարգացման պայմաններում դեմարկացիայի խնդրի նոր մեկնաբանություններին, միջգիտակարգային հետազոտությունների ազդեցությանը և գիտական ճանաչողության սահմանների վերաիմաստավորմանը։ Հետազոտությունը համադրում է դասական և ժամանակակից տեսությունները՝ բացահայտելով դրանց ուժեղ և թույլ կողմերը, ինչպես նաև դրանց կիրառական նշանակությունը գիտական հետազոտությունների գնահատման և գիտության մեթոդաբանական հիմքերի ձևավորման տեսանկյունից։ Աշխատությունը նախատեսված է փիլիսոփաների, գիտության մեթոդաբանությամբ զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների, ասպիրանտների, ուսանողների և գիտական ճանաչողության տեսական հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Педагогика

Գիրքը նվիրված է ֆիզիկայի ուսումնական խնդիրների վերլուծության և լուծման համակարգակառուցվածքային մոտեցման մշակմանը՝ որպես ուսուցման գործընթացի արդյունավետության բարձրացման կարևոր գործիք։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են ֆիզիկական խնդիրների դասակարգման սկզբունքները, դրանց կառուցվածքային տարրերի առանձնացումը և լուծման փուլային կազմակերպման մեթոդները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է խնդիրների լուծման տրամաբանական շղթաների ձևավորումը, ֆիզիկական մեծությունների միջև կապերի համակարգային ընկալումը և ուսանողների մտածողության զարգացումը՝ հիմնված կառուցվածքային վերլուծության վրա։ Գրքում քննարկվում են նաև տարբեր բարդության խնդիրների լուծման մեթոդական մոտեցումները, մոդելավորման դերը ուսուցման գործընթացում և գիտելիքների կիրառման հմտությունների ձևավորման ուղիները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսումնական գործընթացի անհատականացմանը, ուսանողների ակտիվ մտածողության խթանմանը և ուսուցման ինտերակտիվ մեթոդների կիրառմանը։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մանկավարժական մոտեցումները և ֆիզիկայի ուսուցման պրակտիկ փորձը՝ առաջարկելով համակարգված մեթոդիկա խնդիրների արդյունավետ ուսուցման համար։ Գիրքը նախատեսված է ֆիզիկայի ուսուցիչների, մանկավարժների, մեթոդիստների, ուսանողների և կրթության ոլորտի մասնագետների համար։

Психология

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է մանկատան պայմաններում գտնվող սոցիալական որբերի դեռահասության շրջանում վարքային շեղումների հոգեբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրանց կանխարգելման արդյունավետ ուղիների բացահայտմանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում դեռահասների հոգեբանական զարգացման առանձնահատկություններն են, նրանց սոցիալականացման գործընթացը, միջանձնային հարաբերությունները և այն գործոնները, որոնք կարող են նպաստել վարքային դժվարությունների ձևավորմանը։ Աշխատության շրջանակում քննարկվում են դեռահասության տարիքային ճգնաժամի առանձնահատկությունները, հուզական ոլորտի փոփոխությունները, ինքնագնահատականի և ինքնության ձևավորումը, հասակակիցների հետ հարաբերությունները, ինչպես նաև սոցիալական միջավայրի ազդեցությունը վարքագծի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մանկատան միջավայրի առանձնահատկություններին, ընտանիքային կապերի բացակայությանը կամ սահմանափակմանը, կայուն հուզական հարաբերությունների պակասին և դրանց հնարավոր ազդեցությանը դեռահասների վարքային դրսևորումների վրա։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են դիտարկվել ագրեսիվության, մեկուսացման, ընդդիմադիր վարքի, կարգապահական դժվարությունների, հուզական անկայունության և սոցիալական հարմարման այլ խնդիրների առաջացման ու դրսևորման առանձնահատկությունները։ Քննության են առնվում նաև անհատական հոգեբանական առանձնահատկությունները և սոցիալական միջավայրի գործոնները՝ որպես վարքային շեղումների առաջացման ռիսկի պայմաններ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է կանխարգելման համակարգի ուսումնասիրությունը, որը ներառում է հոգեբանական աջակցության, խորհրդատվության, սոցիալական հմտությունների զարգացման, վստահելի միջանձնային հարաբերությունների ձևավորման և կրթադաստիարակչական միջավայրի բարելավման հնարավորությունները։ Կարևորվում է հոգեբանների, մանկավարժների, սոցիալական աշխատողների և խնամատար միջավայրի այլ մասնագետների համագործակցությունը՝ դեռահասների անհատական կարիքներին համապատասխան աջակցություն կազմակերպելու նպատակով։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու սոցիալական որբերի վարքային դժվարությունների հոգեբանական հիմքերը և մշակելու դրանց կանխարգելման ու սոցիալական հարմարման խթանման համապատասխան մոտեցումներ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մանկական և զարգացման հոգեբանների, սոցիալական աշխատողների, մանկավարժների, դաստիարակների, կրթական և սոցիալական հաստատությունների մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և դեռահասների սոցիալականացման ու հոգեբանական աջակցության հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։