Հին և նոր աշխարհագրություն՝ հայ դպրոցների տղաների համար

Экономика

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է աշխատուժի միգրացիայի կարգավորման հիմնախնդիրները Հայաստանի Հանրապետությունում՝ ընդգծելով ինչպես ներգաղթի, այնպես էլ արտագաղթի սոցիալ-տնտեսական, իրավական և ժողովրդագրական հետևանքները։ Հետազոտության մեջ միգրացիան դիտարկվում է որպես բազմագործոն երևույթ, որը ձևավորվում է աշխատաշուկայի կառուցվածքային խնդիրների, աշխատավարձերի մակարդակի անհամաչափությունների, զբաղվածության սահմանափակ հնարավորությունների և գլոբալ շարժունակության աճող միտումների ազդեցության ներքո։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ աշխատուժի արտահոսքը Հայաստանից հանգեցնում է մարդկային կապիտալի կորուստների, ժողովրդագրական բեռնվածության անհավասարակշռության և տնտեսական աճի ներուժի սահմանափակման, մինչդեռ ներգաղթային հոսքերը կարող են ստեղծել լրացուցիչ ճնշումներ սոցիալական և ինստիտուցիոնալ համակարգերի վրա։ Վերլուծվում են նաև պետական կարգավորման մեխանիզմները՝ ներառյալ աշխատանքային միգրացիայի իրավական կարգավորումը, միջազգային պայմանագրերը, զբաղվածության քաղաքականությունները և վերադարձի խթանման ծրագրերը։ Կարևորվում է նաև սփյուռքի ներուժի ներգրավման քաղաքականությունը՝ որպես աշխատուժի կորուստների մասնակի փոխհատուցման միջոց, ինչպես նաև կրթական և մասնագիտական վերապատրաստման ծրագրերի դերը՝ տեղական աշխատաշուկայի մրցունակության բարձրացման գործում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ աշխատուժի միգրացիայի արդյունավետ կարգավորումը պահանջում է համալիր մոտեցում՝ համադրելով տնտեսական զարգացման ռազմավարությունները, սոցիալական քաղաքականությունները և իրավական կարգավորումները՝ երկարաժամկետ կայունության ապահովման նպատակով։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան Կիլիկիայի պաշտպանական կառույցների, ամրոցների և ամրաշինական համակարգերի պատմական, ճարտարապետական ու ռազմավարական ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է տարածաշրջանի բերդերի տեղադրության, կառուցվածքային առանձնահատկությունների, շինարարական տեխնիկայի և պատմական զարգացման վրա՝ դրանք դիտարկելով Կիլիկիայի քաղաքական, ռազմական և աշխարհագրական պայմանների համատեքստում։ Լեռնային ռելիեֆը, կարևոր ճանապարհների և լեռնանցքների առկայությունը, Միջերկրական ծովի ափամերձ գոտին և տարբեր քաղաքական ուժերի միջև պայքարը նպաստել են այստեղ բազմաշերտ պաշտպանական համակարգի ձևավորմանը։ Ամրոցները դիտարկվում են ոչ միայն որպես ռազմական կառույցներ, այլև որպես իշխանության կենտրոններ, վարչական հանգույցներ, ճանապարհների վերահսկման միջոցներ և բնակչության պաշտպանության համար նախատեսված համալիրներ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում Կիլիկյան հայկական պետականության ժամանակաշրջանի ամրաշինությանը և այն դերին, որն ամրացված կենտրոններն ունեցել են իշխանության տարածքային կազմակերպման ու պաշտպանության գործում։ Ուսումնասիրվում է ամրոցների աշխարհագրական տեղադրության ընտրությունը՝ բարձրադիր ժայռերի, լեռնաշղթաների, գետահովիտների, անցումների և հաղորդակցության կարևոր ուղիների նկատմամբ։ Բնական ռելիեֆը հաճախ ներառվել է պաշտպանական համակարգի մեջ՝ նվազեցնելով արհեստական պատնեշների անհրաժեշտությունը և բարձրացնելով կառույցի պաշտպանունակությունը։ Քննության են առնվում պարիսպների, աշտարակների, դարպասների, ներքին պաշտպանական գոտիների և միջնաբերդերի կառուցման սկզբունքները։ Առանձին նշանակություն է տրվում բազմաշերտ պաշտպանությանը, որի դեպքում հակառակորդի առաջխաղացումը սահմանափակվում էր հաջորդական ամրացված հատվածներով։ Ուսումնասիրվում են աշտարակների ձևերը, դրանց տեղադրությունը և փոխադարձ կապը պարիսպների հետ, ինչպես նաև մուտքերի պաշտպանության ճարտարապետական լուծումները։ Կարևորվում են այն կառուցվածքային միջոցները, որոնք թույլ էին տալիս առավել արդյունավետ օգտագործել տեղանքի բնական առավելությունները։ Ամրոցների ներսում դիտարկվում են ոչ միայն պաշտպանական, այլև բնակելի, վարչական, տնտեսական և կրոնական նշանակության կառույցները։ Ջրամբարները, պահեստները և այլ օժանդակ շինությունները հնարավորություն էին տալիս երկարատև մեկուսացման պայմաններում պահպանել ամրացված կենտրոնի կենսունակությունը։ Ջրամատակարարման կազմակերպումը հատկապես կարևոր էր բարձրադիր և դժվարամատչելի ամրոցների համար, ուստի ուսումնասիրվում են ջրի հավաքման, պահպանման և օգտագործման համապատասխան համակարգերը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում եկեղեցիներին ու մատուռներին, որոնք վկայում են ամրոցների ոչ միայն ռազմական, այլև հասարակական և հոգևոր նշանակության մասին։ Քննության են առնվում շինարարական նյութերը և տեխնիկան՝ տեղական քարի օգտագործումը, պատերի կառուցման եղանակները, շարվածքի առանձնահատկությունները և տարբեր ժամանակաշրջանների վերակառուցումների հետքերը։ Ճարտարապետական մանրամասների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակել ամրոցի կառուցման և վերափոխման փուլերը, ինչպես նաև բացահայտել տարբեր շինարարական ավանդույթների ազդեցությունները։ Կիլիկիայի աշխարհագրական դիրքը նպաստել է հայկական, բյուզանդական, խաչակրաց, մահմեդական և տարածաշրջանում գործող այլ մշակութային ու ռազմական ավանդույթների փոխազդեցությանը։ Այդ պատճառով պաշտպանական ճարտարապետությունը դիտարկվում է նաև որպես միջմշակութային փոխառությունների և տեխնիկական փորձի փոխանցման կարևոր ոլորտ։ Համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել տեղական առանձնահատկությունները և գնահատել դրանց հարաբերակցությունը Միջերկրածովյան ու Մերձավոր Արևելքի միջնադարյան ամրաշինական ավանդույթների հետ։ Առանձին կարևորություն է տրվում ամրոցների պատմական ժամանակագրության որոշմանը։ Գրավոր աղբյուրների, ճարտարապետական դիտարկումների, հնագիտական տվյալների և արձանագրությունների համադրումը հնարավորություն է տալիս պարզել կառույցների հիմնադրման, վերակառուցման և օգտագործման տարբեր փուլերը։ Քննության են առնվում նաև իշխանական տների և առանձին կառավարիչների մասնակցությունը ամրաշինությանը, քանի որ ամրոցների վերահսկողությունը անմիջականորեն կապված էր քաղաքական իշխանության և տարածքային ազդեցության հետ։ Բերդերը հաճախ ծառայում էին որպես իշխանական նստավայրեր և վարչական կենտրոններ՝ վերահսկելով շրջակա բնակավայրերը, գյուղատնտեսական տարածքները և հաղորդակցության ուղիները։ Ուսումնասիրվում է ամրոցների միջև տարածական փոխկապակցվածությունը և պաշտպանական ցանցերի ձևավորումը։ Առանձին ամրացված կետերի նշանակությունը գնահատվում է ոչ միայն ինքնուրույն, այլև հարևան բերդերի, քաղաքների, ճանապարհների և ռազմավարական անցումների հետ հարաբերության մեջ։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս վերականգնել տարածաշրջանի պաշտպանության ընդհանուր տրամաբանությունը և հասկանալ, թե ինչպես էր կազմակերպվում տարածքային վերահսկողությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում դաշտային և լեռնային Կիլիկիայի պաշտպանական պայմանների տարբերություններին։ Լեռնային շրջաններում բնական ժայռային զանգվածներն ու դժվարամատչելի դիրքերը լայնորեն օգտագործվել են պաշտպանության համար, մինչդեռ հարթավայրային և ճանապարհային հանգույցներում առավել մեծ նշանակություն են ստացել հզոր պարիսպները, աշտարակները և մուտքերի ամրացված համակարգերը։ Ծովափնյա հատվածներում ամրությունները կարող էին նաև վերահսկել նավահանգիստները, առևտրային հաղորդակցությունը և Միջերկրական ծովի հետ կապերը։ Քննության է առնվում ամրոցների նշանակությունը Կիլիկիայի տնտեսական կյանքում։ Ռազմավարական ճանապարհների և առևտրային ուղիների վերահսկումը հնարավորություն էր տալիս ապահովել ապրանքների և մարդկանց տեղաշարժը, վերահսկել կարևոր հաղորդակցությունները և պաշտպանել տնտեսական կենտրոնները։ Այդ պատճառով պաշտպանական ճարտարապետությունը ներկայացվում է պետական կառավարման, տնտեսության և հաղորդակցության համակարգերի հետ սերտորեն կապված երևույթ։ Ուսումնասիրվում են նաև ամրոցների գործառույթների փոփոխությունները քաղաքական իշխանությունների փոփոխության պայմաններում։ Նույն կառույցը տարբեր ժամանակներում կարող էր ծառայել տարբեր ուժերի և ենթարկվել վերակառուցումների՝ համապատասխանեցվելով նոր ռազմական պահանջներին։ Այդ շերտավորությունը կարևոր աղբյուր է տարածաշրջանի քաղաքական պատմության ուսումնասիրության համար։ Առանձին նշանակություն է տրվում հնագիտական և ճարտարապետական փաստագրման մեթոդներին։ Ամրությունների հատակագծերի, կառուցվածքային տարրերի, շինարարական փուլերի և տեղանքի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնել կառույցների սկզբնական տեսքը և գործառույթները։ Պատմական աղբյուրների հետ դրանց համադրումը նպաստում է առանձին ամրոցների վերաբերյալ տեղեկությունների ճշգրտմանը և Կիլիկիայի ամրաշինության զարգացման ընդհանուր պատկերի ձևավորմանը։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև հայկական միջնադարյան ճարտարապետության ուսումնասիրության համար, քանի որ պաշտպանական կառույցները լրացնում են եկեղեցական և քաղաքացիական ճարտարապետությունից ստացվող պատկերացումը Կիլիկիայի շինարարական մշակույթի մասին։ Ամրոցների ուսումնասիրությունը բացահայտում է միջնադարյան ինժեներական մտածողությունը, բնական միջավայրին հարմարվելու մեթոդները և ռազմական պահանջների ու ճարտարապետական լուծումների փոխկապակցվածությունը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել Կիլիկյան Հայաստանի պատմության, միջնադարյան ճարտարապետության, ամրաշինության, հնագիտության, պատմական աշխարհագրության և ռազմական պատմության ոլորտների հետազոտողների, պատմաբանների, ճարտարապետների, հնագետների, դասախոսների և ուսանողների համար։

История

«Հայ տպագրության տարեգիրք․ մատենագիտական ցանկը» հայ գրքի և տպագրության պատմությանը վերաբերող կարևոր մատենագիտական բնույթի հրատարակություն է, որի հիմնական նպատակն է համակարգված կերպով ներկայացնել որոշակի ժամանակահատվածում հայերեն տպագիր արտադրանքի վերաբերյալ մատենագիտական տեղեկությունները։ Այն ունի ոչ թե գեղարվեստական կամ զուտ պատմագիտական շարադրանքի, այլ տեղեկատու-մատենագիտական բնույթ և նախատեսված է այն ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում են ուսումնասիրել հայերեն գրքերի, պարբերականների և այլ տպագիր նյութերի հրատարակման պատմությունը։ Նման տարեգրքի արժեքը հատկապես մեծ է հայ գրքի պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ հայ տպագրությունը ձևավորվել և զարգացել է ոչ միայն Հայաստանի տարածքում, այլև աշխարհի բազմաթիվ քաղաքներում գործող հայկական տպարանների միջոցով։ Մատենագիտական ցանկը հնարավորություն է տալիս այդ բազմազան տպագրական ժառանգությունը ներկայացնել համակարգված ձևով՝ ըստ հրատարակությունների, հեղինակների, վերնագրերի, հրատարակության վայրերի և ժամանակագրական տվյալների։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկությունը մատենագիտական նկարագրությունների միջոցով հայ տպագիր ժառանգության փաստագրումն է։ Յուրաքանչյուր գրառման նպատակն է հնարավորինս հստակ ներկայացնել համապատասխան հրատարակության նույնականացման համար անհրաժեշտ տվյալները՝ ստեղծելով հետազոտողների համար վստահելի կողմնորոշիչ։ Նման համակարգված նյութը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ հին հայերեն գրքերի վերաբերյալ տեղեկությունները կարող են պահպանված լինել տարբեր գրադարաններում, մատենագիտական շտեմարաններում և մասնագիտացված հավաքածուներում։ Տարեգրքային սկզբունքը նաև հնարավորություն է տալիս հետևել հայ տպագրության զարգացման ժամանակագրական ընթացքին՝ տեսնելու, թե տարբեր ժամանակաշրջաններում ինչպիսի գրականություն է հրատարակվել, ինչ թեմաներ են գերակշռել, որ քաղաքներում են գործել հայկական տպարաններ և ինչպես է փոխվել տպագրական արտադրության բնույթը։ Հրատարակությունը արժեքավոր է նաև հայկական մշակութային ժառանգության պահպանության տեսանկյունից, քանի որ մատենագիտական գրանցումը թույլ է տալիս ոչ միայն տեղեկություն ստանալ առանձին գրքերի մասին, այլև ամբողջական պատկերացում կազմել հայ տպագիր մշակույթի ծավալի և բազմազանության վերաբերյալ։ Այն կարող է օգտագործվել գրադարանային և մատենագիտական աշխատանքներում, գրքային հավաքածուների համալրման ու նկարագրման ժամանակ, ինչպես նաև գիտական հետազոտությունների ընթացքում։ Հատկապես կարևոր է դրա նշանակությունը հայագիտության, գրականագիտության, պատմության, մշակութաբանության և գրադարանագիտության մասնագետների համար, քանի որ մատենագիտական ցանկը հետազոտողին հնարավորություն է տալիս արագ գտնել անհրաժեշտ հրատարակության մասին սկզբնական տվյալները և դրանց հիման վրա շարունակել ավելի խոր ուսումնասիրություն։ Ընդհանուր առմամբ, այս հրատարակությունը կարելի է դիտարկել որպես հայ տպագիր ժառանգության փաստագրման և համակարգման կարևոր աղբյուր, որը միավորում է բազմաթիվ հրատարակությունների մասին տեղեկությունները և նպաստում հայ գրքի պատմության պահպանմանը, ուսումնասիրմանը և հետագա գիտական շրջանառությանը։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Հակոբ Օշականի փոքր արձակի ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով նրա գեղարվեստական աշխարհի առանցքային խնդիրներից մեկի՝ հոգևորի և բնազդայինի փոխհարաբերության վրա։ Գրքում քննության են առնվում Օշականի պատմվածքների և փոքրածավալ արձակ ստեղծագործությունների թեմատիկ, գաղափարական, հոգեբանական և ոճական առանձնահատկությունները՝ բացահայտելով այն հակասություններն ու ներքին բախումները, որոնք ձևավորում են նրա կերպարների վարքագիծն ու հոգեբանական աշխարհը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդու բնազդների, ցանկությունների, կրքերի և զգացմունքների հարաբերությանը բարոյական, հոգևոր և հասարակական արժեքների հետ։ Հեղինակը ուսումնասիրում է այն իրավիճակները, որոնցում մարդկային ներաշխարհում բախվում են մարմնական ձգտումները և հոգևոր իդեալները՝ բացահայտելով դրանց ազդեցությունը կերպարների որոշումների, հարաբերությունների և կյանքի ընթացքի վրա։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են Օշականի կերպարակերտման սկզբունքները, հոգեբանական խորությունը, ներքին մենախոսության և նկարագրության կիրառությունը, ինչպես նաև հեղինակի պատմողական և լեզվական առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում մարդկային բնավորության հակասականության, ենթագիտակցական մղումների, մեղքի, ցանկության, բարոյական ընտրության և ինքնաճանաչման թեմաներին։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Օշականի փոքր արձակում անհատի ներաշխարհը հաճախ ներկայացվում է որպես բարդ և հակասական տարածք, որտեղ սոցիալական միջավայրը, ավանդական բարոյական պատկերացումները, հոգևոր ձգտումները և բնազդային մղումները փոխադարձաբար ազդում են միմյանց վրա։ Գրքում դիտարկվում է նաև գրողի վերաբերմունքը մարդու և հասարակության հարաբերությանը՝ ընդգծելով այն սոցիալական ու մշակութային պայմանները, որոնք ձևավորում կամ սահմանափակում են անհատի վարքագիծը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Օշականի փոքր արձակի գեղարվեստական առանձնահատկությունները ոչ միայն սյուժետային և թեմատիկ, այլև հոգեբանական ու փիլիսոփայական մակարդակներում։ Ներկայացված վերլուծությունը նպաստում է գրողի ստեղծագործական ժառանգության ավելի ամբողջական ընկալմանը և նրա տեղը հայ արձակի զարգացման պատմության մեջ գնահատելուն։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, հայագետների, հոգեբանական գրականության հետազոտողների, մշակութաբանների, դասախոսների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են Հակոբ Օշականի ստեղծագործությամբ և մարդու ներաշխարհի գեղարվեստական մեկնաբանությամբ։

История

Գիրքը նվիրված է Հայ Յեղափոխական Դաշնակցության գործունեության ուսումնասիրությանը Արևմտյան Հայաստանում 1895-1908 թվականների ընթացքում՝ ներկայացնելով այդ ժամանակաշրջանի քաղաքական, հասարակական և ազգային-ազատագրական շարժումների առանձնահատկությունները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են կուսակցության ձևավորման ու գործունեության հիմնական ուղղությունները, կազմակերպչական կառուցվածքը, գաղափարական նպատակները և նրա դերը արևմտահայության ազգային խնդիրների լուծման գործընթացներում։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է Օսմանյան կայսրության պայմաններում հայ բնակչության ծանր կացությանը, ինքնապաշտպանական նախաձեռնություններին, քաղաքական պայքարի ձևերին և ազգային կազմակերպությունների գործունեության առանձնահատկություններին։ Ներկայացվում են կուսակցության հարաբերությունները տեղի հայ համայնքների, այլ ազգային ուժերի և ժամանակաշրջանի քաղաքական իրադարձությունների հետ։ Գիրքը կարևոր նյութ է պարունակում XIX դարավերջի և XX դարասկզբի հայ ազգային շարժումների, արևմտահայ հասարակական կյանքի և քաղաքական գործընթացների վերաբերյալ։ Այն արժեքավոր աղբյուր է պատմաբանների, հայագետների, քաղաքական պատմությամբ հետաքրքրվողների և ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում են խորությամբ ուսումնասիրել այդ ժամանակաշրջանի բարդ ու բազմաշերտ իրադարձությունները։

Лингвистика

Այս գիրքը նախատեսված է ֆրանսերեն լեզվի գործնական ուսուցման համար և ընդգրկում է լեզվական վարժությունների համակարգված հավաքածու, որը օգնում է զարգացնել քերականական, բառապաշարային և հաղորդակցական հմտությունները։ Այն կառուցված է աստիճանական բարդության սկզբունքով՝ սկսելով պարզ կառուցվածքներից և աստիճանաբար անցնելով ավելի բարդ լեզվական ձևերի, ինչպիսիք են ժամանակաձևերը, շարահյուսական կառուցվածքները և խոսքային իրավիճակներում լեզվի ճիշտ կիրառումը։ Գրքում ընդգրկված վարժությունները նպատակ ունեն ամրապնդել թե՛ գրավոր, թե՛ բանավոր խոսքը՝ ուշադրություն դարձնելով լեզվի ճշգրտությանը, սահունությանը և բնական արտահայտչությանը։ Հեղինակը հատուկ կարևորում է լեզվի կիրառական կողմը՝ ներառելով իրական հաղորդակցական իրավիճակներ, երկխոսություններ և տեքստային աշխատանքներ, որոնք օգնում են սովորողին ակտիվորեն օգտագործել լեզուն։ Նյութը հատկապես օգտակար է ֆրանսերեն սովորողների, ուսուցիչների և լեզվի ինքնուսուցմամբ զբաղվողների համար, ովքեր ցանկանում են զարգացնել իրենց լեզվական կարողությունները համակարգված և գործնական մոտեցմամբ։