Хиральный и ахиральный синтез β-гетероциклически замещенных производных α-аминомасляной кислоты

Технология

Այս աշխատանքը նվիրված է լեռնային երկրագործության պայմաններում գյուղատնտեսական ագրեգատների կողմից հողի վրա առաջացվող սեղմման (խտացման) ազդեցության նվազեցման մեթոդների մշակմանը և հիմնավորմանը։ Այն ուսումնասիրում է այն մեխանիկական և ագրոտեխնիկական գործոնները, որոնք պայմանավորում են հողի կառուցվածքի փոփոխությունը ծանր տեխնիկայի անցման հետևանքով՝ ներառելով հողի խոնավությունը, մասնիկային կազմը, ռելիեֆի թեքությունը և աշխատանքային մեքենաների քաշաբաշխումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի տեխնոլոգիական լուծումների մշակմանը, որոնք թույլ են տալիս նվազեցնել հողի դեֆորմացիան՝ պահպանելով նրա բերրի շերտի կառուցվածքը և ջրաթափանցելիությունը։ Ներկայացվում են նաև տարբեր ինժեներական մոտեցումներ՝ անվադողերի կամ թրթուրային շարժական համակարգերի օպտիմալացում, աշխատանքային ճնշման նվազեցում, անցումների ռացիոնալ կազմակերպում և համակցված ագրեգատների կիրառություն։ Աշխատությունում հիմնավորվում է, որ լեռնային պայմաններում հողի պահպանությունը պահանջում է համալիր մոտեցում՝ համադրելով տեխնիկական, ագրոտեխնիկական և կազմակերպչական միջոցառումները, ինչը հնարավորություն է տալիս բարձրացնել մշակվող հողերի երկարաժամկետ արդյունավետությունը և նվազեցնել դեգրադացիայի ռիսկերը։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է կառավարչական որոշումների արդյունավետության բարձրացման արդի հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության առևտրի ոլորտի կազմակերպությունների օրինակով։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն գործոնները, որոնք ազդում են կազմակերպությունների ղեկավարների կողմից ընդունվող որոշումների որակի, հիմնավորվածության, օպերատիվության և իրականացման արդյունավետության վրա, ինչպես նաև մշակել դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղղություններ։ Աշխատության մեջ կառավարչական որոշումը դիտարկվում է որպես կազմակերպության գործունեության առանցքային բաղադրիչ, որը անմիջականորեն ազդում է ռեսուրսների օգտագործման, ֆինանսական արդյունքների, մրցունակության, հաճախորդների սպասարկման և զարգացման հեռանկարների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում առևտրի ոլորտի առանձնահատկություններին, որտեղ որոշումները հաճախ անհրաժեշտ է ընդունել արագ փոփոխվող պահանջարկի, մրցակցային միջավայրի, գների տատանումների, մատակարարման պայմանների և սպառողների վարքագծի փոփոխությունների պայմաններում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել որոշումների ընդունման գործընթացի հիմնական փուլերը՝ խնդրի բացահայտումից և տեղեկատվության հավաքագրումից մինչև այլընտրանքների գնահատում, լավագույն տարբերակի ընտրություն, իրականացում և արդյունքների վերահսկում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում կառավարչական տեղեկատվության որակին, քանի որ ոչ լիարժեք, ուշացած կամ ոչ հավաստի տեղեկատվությունը կարող է հանգեցնել սխալ որոշումների և ռեսուրսների ոչ արդյունավետ օգտագործման։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, կառավարչական տեղեկատվական համակարգերի, տվյալների վերլուծության և թվային գործիքների կիրառմանը՝ որոշումների հիմնավորվածությունն ու արագությունը բարձրացնելու նպատակով։ Առանձին ուսումնասիրվում են ռիսկերի գնահատման, անորոշության պայմաններում որոշումների ընդունման, կանխատեսման և տարբեր սցենարների համեմատության մեթոդները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև մարդկային գործոնի ազդեցությունը․ ղեկավարների մասնագիտական կարողությունները, փորձը, առաջնորդության ոճը, պատասխանատվության մակարդակը, հաղորդակցությունը և աշխատակիցների ներգրավվածությունը կարող են էապես ազդել որոշումների վերջնական արդյունքի վրա։ Առևտրային կազմակերպությունների օրինակով կարող են գնահատվել պաշարների կառավարման, գնագոյացման, վաճառքի կազմակերպման, մատակարարների ընտրության, ներդրումների, անձնակազմի կառավարման և շուկայավարման վերաբերյալ որոշումների արդյունավետությունը։ Աշխատության շրջանակում կարող են կիրառվել տնտեսական և կառավարչական վերլուծության մեթոդներ՝ որոշումների արդյունքները չափելու և առավել արդյունավետ կառավարման տարբերակները բացահայտելու համար։ Հետազոտության գործնական նշանակությունն այն է, որ առաջարկվող մոտեցումները կարող են նպաստել ՀՀ առևտրի ոլորտի կազմակերպություններում որոշումների ընդունման գործընթացի կատարելագործմանը, ռիսկերի նվազեցմանը, ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը և մրցունակության բարձրացմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել առևտրային կազմակերպությունների ղեկավարներին և մենեջերներին, կառավարման մասնագետներին, տնտեսագետներին, բիզնեսի խորհրդատուներին, հետազոտողներին և կառավարչական որոշումների տեսության ու կիրառական խնդիրներով հետաքրքրվող ուսանողներին։

Лингвистика

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է գիտակցության հոսքի (stream of consciousness) խոսքայնացման եղանակները գեղարվեստական տեքստում՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով The Sound and the Fury և As I Lay Dying վեպերին։ Հետազոտության հիմնական նպատակը ցույց տալն է, թե ինչպես է հեղինակային խոսքը վերածվում ներքին մենախոսության, հիշողությունների, ընկալումների և ասոցիատիվ մտածողության բազմաշերտ հոսքի՝ քանդելով ավանդական սյուժետային և շարադրանքային կառուցվածքները։ Ֆոլքների ստեղծագործություններում գիտակցության հոսքը դրսևորվում է տարբեր տեխնիկական միջոցներով՝ ժամանակի ոչ գծային կազմակերպմամբ, նախադասությունների սինտակտիկ խախտումներով, կետադրության նվազագույն կիրառմամբ և տարբեր պատմող ձայների միահյուսմամբ, որոնք միասին ստեղծում են հոգեբանական խորության և ընկալման անմիջականության տպավորություն։ «Շառաչ և ցասում» վեպում առանձնահատուկ դեր ունի բազմապատմող կառուցվածքը, որտեղ նույն իրադարձությունները ներկայացվում են տարբեր գիտակցական մակարդակներից՝ բացահայտելով հերոսների ներքին հակասությունները և ընկալման սուբյեկտիվությունը։ «Երբ ես մեռնում էի» վեպում գիտակցության հոսքը ավելի ընդգծված է բազմաձայնության և ներքին մենախոսությունների միջոցով, որոնք հաճախ համակցվում են հումորային, ողբերգական և աբսուրդային տարրերի հետ՝ ստեղծելով հոգեբանական և գոյաբանական խորքային շերտեր։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ գիտակցության հոսքի խոսքայնացումը Ֆոլքների մոտ ոչ միայն տեխնիկական հնարք է, այլև աշխարհի ընկալման յուրահատուկ մոդել, որը թույլ է տալիս բացահայտել մարդու ներաշխարհի բարդությունն ու բազմաձայնությունը։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է քվանտային նանոշերտերի էլեկտրադինամիկական և սպինային բնութագրերի տեսական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է նանոմասշտաբային համակարգերում քվանտային երևույթների և նյութի էլեկտրամագնիսական ու սպինային հատկությունների փոխազդեցության վերլուծությունը։ Քվանտային նանոշերտերի առանձնահատուկ կառուցվածքը պայմանավորում է էլեկտրոնների շարժման և էներգետիկ վիճակների քվանտային սահմանափակումը, ինչն իր հերթին կարող է էապես փոխել համակարգի էլեկտրական, մագնիսական և օպտիկական հատկությունները։ Աշխատության շրջանակում տեսական մեթոդներով ուսումնասիրվում են նման համակարգերի էլեկտրոնային կառուցվածքը, էներգետիկ սպեկտրը, էլեկտրադինամիկական արձագանքը և սպինային վիճակների առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում էլեկտրամագնիսական դաշտերի ազդեցությանը, լիցքակիրների վարքագծին և նանոշերտի կառուցվածքային պարամետրերի ու ֆիզիկական բնութագրերի միջև կապերին։ Սպինային հատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել մասնիկների ներքին անկյունային մոմենտի հետ կապված երևույթները և դրանց ազդեցությունը նյութի ընդհանուր քվանտային վարքագծի վրա։ Քննարկվող մոտեցումները կարևոր են նաև այն պատճառով, որ նանոկառուցվածքներում էլեկտրական և սպինային աստիճանների ազատությունը կարող են փոխկապակցված լինել՝ առաջացնելով նոր տեսակի ֆիզիկական էֆեկտներ և կիրառական հնարավորություններ։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել քվանտային ֆիզիկայի, պինդ մարմնի ֆիզիկայի, նանոֆիզիկայի, սպինտրոնիկայի և նյութերի էլեկտրադինամիկայի ոլորտներում զբաղվող հետազոտողներին։ Տեսական արդյունքները կարող են օգտագործվել նանոէլեկտրոնային և սպինտրոնային սարքերի, քվանտային համակարգերի և այլ նանոմասշտաբային տեխնոլոգիաների ֆիզիկական հիմքերի ուսումնասիրման համար։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը համադրում է քվանտային մեխանիկայի, էլեկտրադինամիկայի և սպինային ֆիզիկայի մեթոդները՝ նպատակ ունենալով ավելի խորությամբ բացահայտել քվանտային նանոշերտերի ֆիզիկական հատկությունները և դրանց ձևավորման օրինաչափությունները։

Литература

Աշխատանքը նվիրված է Լորենս Ստեռնի և Ջեյմս Ջոյսի վեպերի համադրական պոետիկայի ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով դրանց միջև առկա ինտերտեքստուալ հարաբերությունների, գեղարվեստական կառուցվածքների և գրական ավանդույթի վերաիմաստավորման վրա։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ Ջոյսի ստեղծագործությունը կարելի է դիտարկել նաև ավելի վաղ ձևավորված վեպային փորձարարությունների շարունակության և արմատական վերափոխման համատեքստում, իսկ Ստեռնի նորարարական գրական տեխնիկաների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական հասկանալու Ջոյսի մոդեռնիստական պոետիկայի որոշ առանձնահատկություններ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել երկու վեպերի պատմողական կառուցվածքի ոչ ավանդական բնույթը։ Դասական, գծային և պատճառահետևանքային պատմողականության փոխարեն երկու ստեղծագործություններում էլ կարևոր դեր են ստանում ժամանակի խախտված հաջորդականությունը, պատմողական շեղումները, ասոցիատիվ անցումները, ինքնավերաբերականությունը և ընթերցողի սպասումների միտումնավոր խախտումը։ Այս առանձնահատկությունների համադրական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու երկու հեղինակների ստեղծագործական մեթոդների ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել ժամանակի և տարածության կազմակերպմանը։ Ստեռնի վեպում պատմության ընթացքը հաճախ ընդհատվում է հերոսի հիշողություններով, մեկնաբանություններով և կողմնակի պատմություններով, ինչի հետևանքով ժամանակագրական հաջորդականությունը դառնում է երկրորդական։ Ջոյսի դեպքում ժամանակային կառուցվածքի ապամիավորումը հասնում է ավելի բարդ աստիճանի՝ միաձուլվելով երազային, առասպելական, լեզվական և մշակութային տարբեր շերտերի հետ։ Այս առումով ժամանակը դառնում է ոչ միայն պատմվող իրադարձությունների հերթականություն, այլև գիտակցության և լեզվի շարժման արտահայտություն։ Հետազոտության առանցքային ուղղություններից է ինտերտեքստուալության ուսումնասիրությունը։ Երկու վեպերն էլ կառուցվում են բազմաթիվ գրական, պատմական, դիցաբանական, կրոնական և մշակութային հղումների փոխազդեցության միջոցով։ Հատկապես կարևոր է ուսումնասիրել այն եղանակները, որոնցով ավելի վաղ գրական և մշակութային տեքստերը վերափոխվում, պարոդացվում, մեջբերվում կամ վերաիմաստավորվում են նոր ստեղծագործության շրջանակում։ Այդ գործընթացում նախորդ տեքստը պարզապես աղբյուր չէ, այլ նոր իմաստների ձևավորման ակտիվ բաղադրիչ։ Աշխատանքում կարող է քննվել նաև հեղինակի և ընթերցողի հարաբերությունը։ Ստեռնի ստեղծագործական մեթոդը հաճախ խախտում է ընթերցողի սովորական ակնկալիքները՝ նրան ստիպելով հետևել ոչ միայն պատմությանը, այլև պատմելու գործընթացին։ Ջոյսի մոտ այս միտումը դառնում է ավելի ընդգծված․ լեզվական բազմաշերտությունը, բառախաղերը, հնչյունական կապերը և տարբեր լեզուների տարրերի միավորումը պահանջում են ընթերցողից ակտիվ մասնակցություն և բազմաթիվ մշակութային հղումների ճանաչում։ Լեզվի նկատմամբ փորձարարական վերաբերմունքը երկու ստեղծագործությունների համադրության կարևոր բաղադրիչներից է։ Ստեռնի մոտ լեզվական խաղը, բառերի իմաստային երկիմաստությունը, շարադրանքի ընդհատումները և տպագրական ձևերի կիրառումը նպաստում են վեպի ավանդական կառուցվածքի քայքայմանը։ Ջոյսը զարգացնում է այդ հնարավորությունները մինչև ծայրահեղ բարդության՝ ստեղծելով բազմալեզու, հնչյունական և ասոցիատիվ լեզվական համակարգ, որտեղ բառի իմաստը կարող է ձևավորվել միաժամանակ մի քանի լեզվական ու մշակութային կապերի միջոցով։ Հետազոտության մեջ կարող է առանձնահատուկ տեղ զբաղեցնել պարոդիայի և գրական ավանդույթի վերաիմաստավորման խնդիրը։ Ստեռնի վեպը խաղային և հաճախ ծաղրական վերաբերմունք է ցուցաբերում իր ժամանակի վեպային նորմերի նկատմամբ՝ խախտելով պատմողականության ընդունված կանոնները։ Ջոյսի ստեղծագործության մեջ այդ ավանդույթի հետ խաղը դառնում է ավելի լայնածավալ և ընդգրկում է գրականության, պատմության, առասպելաբանության ու մշակույթի բազմաթիվ շերտեր։ Այսպիսով, ինտերտեքստուալությունը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես հղումների համակարգ, այլև որպես գրական ավանդույթի քննադատական վերակառուցման միջոց։ Կարևոր է նաև հերոսի և պատմողի կերպարների համադրությունը։ Ստեռնի ստեղծագործության մեջ պատմողը մշտապես ընդգծում է իր ներկայությունը և միջամտում պատմության ընթացքին՝ ստեղծելով հեղինակի, պատմողի և ընթերցողի միջև բարդ փոխհարաբերություն։ Ջոյսի դեպքում պատմողական ձայնի կառուցվածքն ավելի բազմաշերտ է, և դրա սահմանները հաճախ դժվար է հստակ տարանջատել տարբեր գիտակցական, լեզվական ու մշակութային ձայներից։ Այս երևույթը նպաստում է պատմողական կենտրոնի ապակայունացմանը և վեպի բազմաձայնությանը։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել նաև կառուցվածքային և տեքստային ձևերի նշանակությունը։ Տպագրական առանձնահատկությունները, էջի կառուցվածքը, կետադրության անսովոր կիրառությունը, հատվածականությունը և տարբեր տեսակի տեքստերի ներմուծումը նպաստում են ավանդական վեպային ձևի վերափոխմանը։ Եթե Ստեռնի մոտ այդ տեխնիկաները հաճախ ունեն խաղային և պարոդիկ բնույթ, ապա Ջոյսի մոտ դրանք դառնում են գեղարվեստական ամբողջ համակարգի հիմնարար տարրեր։ Հետազոտության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է երկու հեղինակների ստեղծագործական կապերի և նրանց պոետիկայի ընդհանրությունների ու տարբերությունների բացահայտմամբ։ Համադրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ցույց տալու, թե ինչպես են վաղ շրջանի վեպային փորձարարությունները վերածվում մոդեռնիստական գրականության առավել արմատական ձևերի, և ինչպես է գրական ավանդույթի հետ երկխոսությունը նպաստում նոր գեղարվեստական լեզվի ստեղծմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը երկու վեպերի միջև առկա ինտերտեքստուալ կապերը դիտարկում է որպես գրական շարունակականության և միաժամանակ ստեղծագործական վերափոխման դրսևորում՝ ուսումնասիրելով պատմողական ձևի, ժամանակի, լեզվի, պարոդիայի, բազմաձայնության և մշակութային հղումների միջոցով ձևավորվող ընդհանուր ու տարբեր պոետիկական սկզբունքները։

История

Հայկական սփյուռքի պատմության որոշ հիմնախնդիրներ-ը պատմագիտական և սփյուռքագիտական վերլուծական աշխատություն է, որը ուսումնասիրում է հայկական սփյուռքի ձևավորման, զարգացման և ինքնակազմակերպման հիմնական փուլերը՝ սկսած վաղ գաղթականական շարժումներից մինչև 20-րդ դարի ցեղասպանությունից հետո ձևավորված մեծածավալ սփյուռքային համայնքները և ժամանակակից գլոբալ սփյուռքի կառուցվածքը, աշխատությունում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հիմնախնդիրներին, որոնք ուղեկցել են սփյուռքահայության պատմական ընթացքը՝ ինքնության պահպանման մեխանիզմները օտար միջավայրերում, լեզվի և մշակույթի փոխանցման դժվարությունները, կրթական և եկեղեցական հաստատությունների դերը, ինչպես նաև հայրենիքի հետ հարաբերությունների քաղաքական, տնտեսական և մշակութային կողմերը, միաժամանակ քննարկվում են ներսփյուռքային տարբերությունները՝ կապված բնակության երկրներով, սոցիալական ինտեգրման մակարդակով և ազգային ինքնության պահպանման տարբեր մոդելներով, աշխատությունը փորձում է ցույց տալ, որ հայկական սփյուռքը ոչ միայն պատմական հետևանք է, այլ նաև ակտիվ գործոն, որը շարունակաբար ազդել է Հայաստանի պետական, մշակութային և տնտեսական զարգացումների վրա, ձևավորելով փոխկապակցված համակարգ հայրենիքի և աշխարհասփյուռ համայնքների միջև։