Հնախոսություն եգիպտացիների, կարթագենացիների, ասորեստանցիների, բաբելացիների, մարերի և պարսիկների, մակեդոնացիների ու հույների մասին, հատոր 3

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է հայկական ազգային դպրոցի 4–7-րդ դասարանների աշակերտների երկխոսական խոսքի զարգացման մեթոդական խնդիրներին՝ տեքստը դիտարկելով որպես բանավոր հաղորդակցական կարողությունների ձևավորման հիմնական հենարան։ Հետազոտության կենտրոնում այն մանկավարժական և լեզվադիդակտիկական միջոցներն են, որոնց օգնությամբ ընթերցված կամ ուսումնասիրված տեքստի բովանդակությունը կարող է ծառայել հարցուպատասխանի, զրույցի, քննարկման և հաղորդակցական տարբեր իրավիճակների կազմակերպման հիմք։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սովորողների տարիքային առանձնահատկություններին, լեզվական պատրաստվածության մակարդակին և մայրենի լեզվի հնարավոր ազդեցությանը ուսումնասիրվող լեզվով խոսքային հմտությունների ձևավորման գործընթացում։ Տեքստի կիրառումը հնարավորություն է տալիս աշակերտներին տրամադրել թեմատիկ, բառապաշարային և քերականական նյութ, որի հիման վրա նրանք կարող են կառուցել սեփական արտահայտությունները, արձագանքել զրուցակցի խոսքին, ձևակերպել հարցեր և շարունակել երկխոսությունը։ Քննվում են տեքստի ընտրության սկզբունքները՝ դրա բովանդակային մատչելիության, հաղորդակցական արժեքի, լեզվական բարդության և սովորողների հետաքրքրություններին համապատասխանության տեսանկյունից։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում վարժությունների համակարգի կառուցումը՝ աստիճանական անցումով տեքստի ընկալումից և վերարտադրումից դեպի ավելի ինքնուրույն խոսքային գործունեություն։ Այդ գործընթացում կարող են կիրառվել տեքստի շուրջ հարցերի կազմում, դերային իրավիճակների ստեղծում, երկխոսության շարունակություն, բովանդակության քննարկում և տարբեր տեսակետների արտահայտում։ Հետազոտությունը կարևորում է նաև ուսուցչի դերը հաղորդակցական միջավայրի կազմակերպման, սովորողների ակտիվ մասնակցության խթանման և լեզվական դժվարությունների հաղթահարման գործում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում երկխոսական խոսքի այնպիսի հատկանիշների զարգացմանը, ինչպիսիք են խոսքային արձագանքի արագությունը, տրամաբանական հաջորդականությունը, հարց տալու և պատասխանելու կարողությունը, զրուցակցի խոսքը հասկանալը և հաղորդակցական իրավիճակին համապատասխան լեզվական միջոցների ընտրությունը։ Տեքստային հենարանի աստիճանական նվազեցումը կարող է նպաստել սովորողների խոսքային ինքնուրույնության ձևավորմանը՝ նախապատրաստելով նրանց իրական հաղորդակցական իրավիճակներում լեզվի կիրառմանը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է լեզուների դասավանդման մեթոդիկայի, մանկավարժության, խոսքի զարգացման և հաղորդակցական ուսուցման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով կատարելագործել միջին դպրոցական տարիքի աշակերտների երկխոսական խոսքի ձևավորման գործընթացը։

Другие предметы

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական և հումանիտար գիտությունների ոլորտներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական հավաքածուն՝ նպատակ ունենալով ընթերցողներին, գիտաշխատողներին, դասախոսներին և ուսանողներին տրամադրել արդիական տեղեկատվություն նոր հրատարակությունների մասին։ Ցանկում ընդգրկված են հասարակական-քաղաքական գիտություններին, բանասիրությանը, գրականագիտությանը, լեզվաբանությանը, պատմությանը, պատմական գիտություններին, աշխարհագրությանը, հնագիտությանը և ազգագրությանը վերաբերող աշխատություններ, որոնք արտացոլում են տվյալ ոլորտների ժամանակակից հետազոտական ուղղությունները, գիտական քննարկումները և տեսական զարգացումները։ Հրատարակությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական և կողմնորոշիչ աղբյուր՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր գրականությանը, բացահայտել համապատասխան ուսումնասիրություններ և արդյունավետ կազմակերպել գիտահետազոտական ու ուսումնական աշխատանքը։ Այն կարևոր դեր է կատարում գիտելիքների տարածման և գիտական հաղորդակցության ապահովման գործում՝ նպաստելով հումանիտար և հասարակագիտական գիտությունների զարգացմանն ու նոր գիտական արդյունքների հասանելիությանը։

Право

Այս ռեֆերատը վերաբերում է տեղական ինքնակառավարմանը Հայաստանի Հանրապետությունում, որը պետական կառավարման համակարգի կարևոր բաղադրիչներից մեկն է և նպատակ ունի ապահովել համայնքների ինքնուրույն կառավարումը, բնակչության մասնակցությունը տեղական նշանակության խնդիրների լուծմանը և արդյունավետ ծառայությունների մատուցումը։ Տեղական ինքնակառավարումը իրականացվում է համայնքներում՝ ընտրված մարմինների միջոցով, որոնց հիմնական ներկայացուցիչներն են համայնքի ավագանին և համայնքի ղեկավարը, որոնք պատասխանատու են տեղական բյուջեի ձևավորման, համայնքային սեփականության կառավարման, ենթակառուցվածքների զարգացման և բնակչությանը տրամադրվող ծառայությունների կազմակերպման համար։ Հայաստանի Հանրապետությունում տեղական ինքնակառավարման համակարգը հիմնված է Սահմանադրության և համապատասխան օրենքների վրա, որոնք սահմանում են համայնքների իրավունքներն ու պարտականությունները, ինչպես նաև պետական և տեղական իշխանությունների միջև լիազորությունների բաժանումը։ Այս համակարգի կարևոր նպատակներից է ժողովրդավարության զարգացումը, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս քաղաքացիներին ուղղակիորեն մասնակցել իրենց համայնքի կառավարմանը և ազդեցություն ունենալ տեղական որոշումների վրա։ Սակայն համակարգը նաև բախվում է որոշ խնդիրների, ինչպիսիք են ֆինանսական սահմանափակումները, համայնքների անհավասար զարգացումը, մասնագիտական կադրերի պակասը և որոշ դեպքերում կենտրոնացված կառավարման ուժեղ ազդեցությունը։ Այս խնդիրների լուծման համար անհրաժեշտ է ընդլայնել համայնքների ֆինանսական ինքնուրույնությունը, զարգացնել տեղական հարկային համակարգը, բարձրացնել կառավարման թափանցիկությունը և խթանել բնակչության ակտիվ մասնակցությունը համայնքային կյանքին։ Բացի այդ, կարևոր է ներդնել ժամանակակից կառավարման մեթոդներ և թվային գործիքներ, որոնք կբարձրացնեն ծառայությունների արդյունավետությունը և կհեշտացնեն քաղաքացիների ներգրավվածությունը։ Այսպիսով, տեղական ինքնակառավարումը Հայաստանում հանդիսանում է ժողովրդավարական կառավարման կարևոր հիմք և համայնքների կայուն զարգացման հիմնական գործոններից մեկը։

Литература

Ստեղծագործության վերնագրում հիշատակված տոպրակը կարող է հանդես գալ որպես պատումի կենտրոնական առարկա, որի շուրջ ծավալվում են հերոսի՝ Ահմեդի հետ կապված իրադարձությունները։ Ահմեդի կերպարի միջոցով ներկայացվում է արևելյան միջավայրին բնորոշ մարդկային ու կենցաղային աշխարհը, իսկ առօրյա մի առարկան կարող է դառնալ հետաքրքրաշարժ դեպքերի, անսպասելի հանգամանքների կամ բարոյական փորձության առիթ։ Պատմության թեմատիկ շրջանակը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու մարդու վերաբերմունքին սեփական ունեցվածքի, նյութական արժեքների և շրջապատի մարդկանց նկատմամբ։ Նմանատիպ կարճ արձակ ստեղծագործություններում սովորական կենցաղային իրավիճակները հաճախ վերածվում են խրատական կամ զվարճալի պատումների, որոնց միջոցով ընթերցողին փոխանցվում են ազնվության, խոհեմության, վստահության և պատասխանատվության գաղափարներ։ Վերնագրի պարզությունն ու կերպարի անունը ստեղծում են որոշակի միջավայրային պատկերացում՝ միաժամանակ ընթերցողի հետաքրքրությունը կենտրոնացնելով պատմության հիմնական առարկայի վրա։ Գիրքը կարող է դիտարկվել որպես 19-րդ դարի հայալեզու գեղարվեստական ընթերցանության օրինակ, որը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև արևելյան կենցաղային թեմաների և տարբեր մշակութային միջավայրերի պատկերման տեսանկյունից։

Лингвистика

Աշխատությունը նախատեսված է իտալերեն սովորողների համար և նպատակ ունի համակարգված ձևով ներկայացնելու լեզվի քերականական կառուցվածքն ու ճիշտ խոսք կազմելու հիմնական կանոնները։ Այն ներառում է իտալերենի հնչյունական, բառային և ձևաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրություն՝ անդրադառնալով խոսքի մասերին, գոյականների սեռին ու թվին, հոդերի գործածությանը, ածականների համաձայնեցմանը, դերանուններին, նախդիրներին և բայերի խոնարհման համակարգին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում բայական ժամանակների, եղանակների և դեմքերի տարբերակմանը, ինչպես նաև բառերի ու նախադասության անդամների միջև քերականական կապերի ըմբռնմանը։ Նման ձեռնարկներում կանոնների բացատրությունը սովորաբար ուղեկցվում է օրինակներով, թարգմանական նյութերով և լեզվական վարժություններով, որոնք օգնում են տեսական գիտելիքները կիրառել գրավոր ու բանավոր հաղորդակցության մեջ։ Իտալերենի ուսումնասիրությունը հայ ընթերցողի համար կարևոր էր նաև եվրոպական գրականության, գիտության և մշակույթի հետ անմիջական կապ հաստատելու տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող էր օգտակար լինել ուսանողների, թարգմանիչների, հոգևորականների և եվրոպական լեզուներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ նպաստելով օտար լեզվի կանոնների յուրացմանն ու լեզվական հմտությունների զարգացմանը։ Այն արժեքավոր է նաև հայալեզու օտարալեզու դասագրքերի պատմության ուսումնասիրության համար՝ վկայելով եվրոպական լեզուների ուսուցման և միջմշակութային հաղորդակցության զարգացման նկատմամբ հայկական կրթական միջավայրում առկա հետաքրքրության մասին։

Литература

Գրական-գեղարվեստական բնույթի այս ժողովածուն ներկայացնում է հայ բանաստեղծության հարուստ ժառանգությունը՝ ընդգրկելով հայկական քնարերգության զարգացման տարբեր ժամանակաշրջաններին, գրական ուղղություններին և ստեղծագործական ավանդույթներին առնչվող բանաստեղծական երկեր։ Անթոլոգիայի հիմնական նպատակն է ընթերցողին ծանոթացնել հայ պոեզիայի գաղափարական, թեմատիկ և գեղարվեստական բազմազանությանը, ինչպես նաև բացահայտել ազգային բանաստեղծական մտածողության ձևավորման և զարգացման առանձնահատկությունները։ Ժողովածուի շրջանակներում կարող են ներկայացված լինել միջնադարյան հայ քնարերգության, նոր և նորագույն շրջանի բանաստեղծության, ինչպես նաև տարբեր գրական սերունդների ստեղծագործական ժառանգության նմուշներ։ Առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում հայրենիքի, սիրո, բնության, մարդկային ապրումների, պատմական հիշողության, ազգային ինքնության և բարոյափիլիսոփայական խորհրդածությունների թեմաները։ Բանաստեղծական ստեղծագործությունների միջոցով արտացոլվում են հայ ժողովրդի պատմական ճակատագիրը, հոգևոր արժեքները, մշակութային ավանդույթները և անհատի ներաշխարհի բազմազան դրսևորումները։ Անթոլոգիան հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու հայ բանաստեղծության ժանրային առանձնահատկությունները, տաղաչափական ձևերը, պատկերավորման միջոցները, լեզվաոճական հարստությունը և տարբեր ժամանակաշրջանների գեղարվեստական մտածողության ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Կարևորվում է նաև հայ պոեզիայի դերը ազգային մշակութային ժառանգության պահպանման, գրական ավանդույթների շարունակականության և համաշխարհային գրականության հետ մշակութային երկխոսության զարգացման գործում։ Ժողովածուն կարող է օգտակար լինել հայ գրականության ուսումնասիրողներին, ուսանողներին, դասախոսներին, գրականագետներին և հայ բանաստեղծական արվեստով հետաքրքրվող ընթերցողների լայն շրջանակին։