Հոնենու մշակությունը

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է գերմաներենում ժխտման կարգի տիպաբանական առանձնահատկությունների խորքային ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ժխտական կառույցների ձևավորման օրինաչափությունները, դրանց շարահյուսական կազմակերպումը, իմաստային դրսևորումները և գործառական նշանակությունը։ Հետազոտության ընթացքում գերմաներենի ժխտման համակարգը դիտարկվում է որպես լեզվի քերականական կառուցվածքի կարևոր բաղադրիչ՝ ուշադրություն դարձնելով այն միջոցներին, որոնց օգնությամբ խոսքում ժխտվում են գործողությունը, հատկանիշը, առարկայի գոյությունը կամ որևէ այլ հաղորդվող տեղեկություն։ Քննության են առնվում ժխտական մասնիկների և այլ համապատասխան լեզվական միջոցների գործածությունը, դրանց դիրքը նախադասության կառուցվածքում, տարբեր շարահյուսական միավորների հետ ունեցած հարաբերությունները և ժխտման արտահայտման առանձնահատկությունները տարբեր տեսակի նախադասություններում։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ժխտական բաղադրիչների դիրքավորման ուսումնասիրությունը, քանի որ գերմաներենում նախադասության կառուցվածքը, բայական ձևերը և շարահյուսական կապերը կարող են պայմանավորել ժխտման արտահայտման տարբեր եղանակներ և իմաստային շեշտադրումներ։ Տիպաբանական վերլուծության միջոցով բացահայտվում են գերմաներենի ժխտման համակարգի ընդհանուր լեզվաբանական օրինաչափություններն ու առանձնահատուկ գծերը՝ այն համադրելով այլ լեզուներում առկա ժխտական կառույցների հետ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակել ժխտման ձևական-քերականական և իմաստագործաբանական կողմերը, ինչպես նաև հասկանալ, թե ինչպես կարող է ժխտումը փոխազդել նախադասության իմաստի, տեղեկատվական կառուցվածքի և հաղորդակցական նպատակի հետ։ Աշխատության տեսական դրույթներն ու լեզվական նյութի վերլուծությունը կարող են նպաստել գերմաներենի քերականական համակարգի ավելի ամբողջական նկարագրությանը և դրա համեմատական ուսումնասիրությանը։ Նյութը կարող է կիրառական արժեք ունենալ նաև գերմաներենի ուսուցման և թարգմանության ոլորտներում՝ օգնելով ավելի հստակ ներկայացնել ժխտական կառույցների կազմության և գործածության կանոնները։ Աշխատությունը նախատեսված է լեզվաբանների, գերմանագետների, թարգմանիչների, օտար լեզուների դասավանդողների, հետազոտողների, ասպիրանտների և լեզվաբանական ուղղությունների ուսանողների համար։

Философия

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի հայ փիլիսոփայական և հասարակական մտքի շրջանակում մարդու էության, ազատության, արժանապատվության, բարոյական պատասխանատվության և հասարակության մեջ նրա ունեցած դերի վերաբերյալ պատկերացումների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են ժամանակաշրջանի հայ մտածողների աշխարհայացքային մոտեցումները, մարդու և հասարակության փոխհարաբերությունների փիլիսոփայական մեկնաբանությունները, ինչպես նաև անհատի հոգևոր, մտավոր և բարոյական զարգացման հիմնախնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ լուսավորականության գաղափարական առանձնահատկություններին, ազգային ինքնագիտակցության ձևավորմանը, կրթության և դաստիարակության նշանակությանը, մարդու իրավունքների ու ազատությունների վերաբերյալ պատկերացումների զարգացմանը։ Ուսումնասիրվում են մարդու բնության, բանականության, կամքի ազատության, հասարակական պարտականությունների և բարոյական ընտրության հարցերը՝ ժամանակաշրջանի պատմական ու մշակութային պայմանների համատեքստում։ Անդրադարձ է կատարվում Միքայել Նալբանդյանի, Ստեփանոս Նազարյանցի, Խաչատուր Աբովյանի և այլ հայ մտավորականների գաղափարական ժառանգությանը՝ մարդու, հասարակության, ազգային ինքնության և առաջադիմության վերաբերյալ նրանց հայացքների տեսանկյունից։ Կարևորվում են եվրոպական լուսավորական և փիլիսոփայական գաղափարների ազդեցությունը հայ հասարակական մտքի վրա, ավանդական աշխարհընկալման և նոր գաղափարական ուղղությունների փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև անհատի ազատության և հասարակական բարեփոխումների փոխկապակցվածությունը։ Դիտարկվում են նաև կրոնական ու աշխարհիկ մտածողության հարաբերակցությունը, մարդու բարոյական կատարելագործման հնարավորությունները, սոցիալական արդարության գաղափարը և ազգային ազատագրական ձգտումների փիլիսոփայական հիմքերը։ Հետազոտության թեման կարևոր նշանակություն ունի հայ փիլիսոփայության պատմության, մարդաբանական մտածողության զարգացման և XIX դարի հասարակական-քաղաքական գաղափարների ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել փիլիսոփաներին, պատմաբաններին, մշակութաբաններին, հայագիտական հետազոտությունների մասնագետներին, հասարակական մտքի պատմությունն ուսումնասիրողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Другие предметы

Ակունք. Գիտական հոդվածների ժողովածու – թիվ 3 (6)-ը գիտական հոդվածների պարբերական ժողովածու է, որը միավորում է տարբեր հեղինակների ակադեմիական հետազոտություններ՝ հիմնականում հայագիտության, պատմության, լեզվաբանության, մշակութաբանության և հարակից հասարակական գիտությունների շրջանակում, աշխատությունում ներկայացված հոդվածները անդրադառնում են հայ ժողովրդի պատմական զարգացման փուլերին, աղբյուրագիտական խնդիրներին, լեզվամշակութային երևույթներին և ազգային ժառանգության ուսումնասիրության տարբեր ասպեկտներին, ժողովածուն ունի գիտական բնույթ և ծառայում է որպես մասնագիտական քննարկումների հարթակ, որտեղ համադրվում են տարբեր մեթոդաբանական մոտեցումներ և վերլուծական արդյունքներ, միաժամանակ ընդգծվում է հայագիտական հետազոտությունների զարգացման ընթացքը և նոր գիտական խնդիրների ձևավորումը, աշխատությունը նպաստում է գիտելիքի տարածմանը և գիտական համայնքի ներսում համագործակցության խորացմանը։

Технология

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է բնական և կեղտաջրերի մաքրմանը էլեկտրաքիմիական մեթոդների՝ մասնավորապես էլեկտրօքսիդացման և էլեկտրակոագուլյացիայի կիրառմամբ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել այդ տեխնոլոգիաների արդյունավետությունը ջրում առկա տարբեր աղտոտիչների հեռացման, օրգանական և անօրգանական միացությունների քայքայման և ջրի որակի բարելավման գործընթացներում։ Էլեկտրաքիմիական մաքրման մեթոդները կարևոր այլընտրանք են ավանդական ֆիզիկական, քիմիական և կենսաբանական եղանակներին, քանի որ դրանց կիրառմամբ հնարավոր է որոշ դեպքերում նվազեցնել լրացուցիչ քիմիական ռեագենտների օգտագործումը և գործընթացը կազմակերպել համեմատաբար վերահսկելի պայմաններում։ Էլեկտրօքսիդացման դեպքում ջրում առկա աղտոտիչների հեռացումը տեղի է ունենում էլեկտրաքիմիական օքսիդացման գործընթացների արդյունքում, որոնց ընթացքում կարող են քայքայվել տարբեր օրգանական նյութեր և փոխակերպվել որոշ անօրգանական միացություններ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել էլեկտրոդների նյութի, հոսանքի խտության, լարման, մշակման տևողության, ջրի քիմիական կազմի և այլ գործոնների ազդեցությունը մաքրման արդյունավետության վրա։ Էլեկտրակոագուլյացիայի մեթոդի դեպքում կարևոր նշանակություն ունի էլեկտրոդների լուծման արդյունքում առաջացող կոագուլյացիոն գործընթացը, որի միջոցով ջրից կարող են հեռացվել կախված մասնիկներ, կոլոիդային համակարգեր, որոշ մետաղական իոններ և այլ աղտոտիչներ։ Հետազոտության ընթացքում կարող է գնահատվել տարբեր մաքրման ռեժիմների ազդեցությունը ջրի ֆիզիկաքիմիական ցուցանիշների վրա՝ ներառյալ օրգանական աղտոտվածության, կախված նյութերի, գույնի, պղտորության և այլ բաղադրիչների փոփոխությունները։ Կարևոր է նաև պարզել, թե ինչպես են էլեկտրաքիմիական գործընթացները փոխազդում միմյանց հետ և ինչպիսի արդյունք կարելի է ստանալ դրանց համակցված կամ հաջորդական կիրառման դեպքում։ Բնական ջրերի մաքրման դեպքում տեխնոլոգիաների կիրառումը կարող է ուղղված լինել ջրի որակի բարելավմանը և որոշ անցանկալի բաղադրիչների նվազեցմանը, իսկ կեղտաջրերի դեպքում՝ արդյունաբերական կամ կենցաղային աղտոտիչների հեռացմանն ու ջրի հետագա օգտագործման կամ անվտանգ հեռացման հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ է նաև տեխնոլոգիական գործընթացների արդյունավետության գնահատումը՝ հաշվի առնելով էներգիայի ծախսը, էլեկտրոդների սպառումը, մաքրման տևողությունը և ստացված արդյունքի որակը։ Այդ ցուցանիշների համադրումը հնարավորություն է տալիս ընտրել առավել նպատակահարմար աշխատանքային պայմաններ և գնահատել տեխնոլոգիայի կիրառման տնտեսական ու բնապահպանական արդյունավետությունը։ Ուսումնասիրության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ էլեկտրաքիմիական մեթոդները կարող են կիրառվել տարբեր բնույթի ջրային հոսքերի մաքրման համակարգերում և հարմարեցվել աղտոտվածության տարբեր մակարդակներին։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել բնապահպանության մասնագետներին, ջրամաքրման տեխնոլոգներներին, քիմիկոսներին, էլեկտրաքիմիկոսներին և արդյունաբերական կեղտաջրերի կառավարմամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը համադրում է էլեկտրաքիմիայի, ջրի մաքրման և շրջակա միջավայրի պաշտպանության սկզբունքները՝ նպատակ ունենալով գնահատել էլեկտրօքսիդացման և էլեկտրակոագուլյացիայի հնարավորությունները բնական ու կեղտաջրերի արդյունավետ մաքրման, աղտոտիչների նվազեցման և ավելի անվտանգ ջրային ռեսուրսների կառավարման գործում։

Другие предметы

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական և հումանիտար գիտությունների բնագավառներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նախատեսված գիտնականների, ուսանողների, դասախոսների և լայն ընթերցողական շրջանակների համար։ Հրատարակությունն ընդգրկում է հասարակական-քաղաքական գիտություններին, բանասիրական գիտություններին, գրականագիտությանը, լեզվաբանությանը, պատմությանը, պատմական գիտություններին, աշխարհագրությանը, հնագիտությանը և ազգագրությանը վերաբերող նոր աշխատություններ՝ արտացոլելով տվյալ ոլորտներում կատարվող արդի հետազոտությունները, տեսական զարգացումները և գիտական մտքի հիմնական ուղղությունները։ Ցանկը հնարավորություն է տալիս արագ ծանոթանալ նոր հրատարակություններին, ստանալ անհրաժեշտ մատենագիտական տվյալներ և ընտրել համապատասխան գրականություն ուսումնական, գիտահետազոտական կամ մասնագիտական գործունեության համար։ Այն կարևոր տեղեկատվական աղբյուր է, որը նպաստում է գիտական հաղորդակցության զարգացմանը, նոր գիտելիքների տարածմանը և հասարակագիտական ու հումանիտար գիտությունների ոլորտներում արդի գրականության հասանելիության ապահովմանը։

Медицина

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է եռփեղկ փականի էլիպսաձև կենսապրոթեզի մշակմանը և դրա ֆունկցիոնալ ճկուն հենքի կառուցվածքային ու կլինիկական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է սրտի եռփեղկ փականի ֆունկցիան հնարավորինս բնական պայմաններին մոտ վերարտադրելու խնդիրը՝ հաշվի առնելով ինչպես արյան հոսքի հեմոդինամիկական առանձնահատկությունները, այնպես էլ փականի և հարակից սրտային կառուցվածքների փոխադարձ շարժունակությունը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է կենսապրոթեզի հենքի կառուցվածքի կատարելագործումը, քանի որ պրոթեզի մեխանիկական հատկությունները կարող են էական ազդեցություն ունենալ դրա աշխատանքի, հեմոդինամիկ արդյունավետության և երկարաժամկետ կենսունակության վրա։ Ֆունկցիոնալորեն ճկուն հենքի գաղափարը ենթադրում է այնպիսի կառուցվածքի ստեղծում, որը կարող է որոշ չափով հարմարվել սրտի բնական շարժումներին և նվազեցնել կոշտ պրոթեզային կառուցվածքների հետ կապված հնարավոր հեմոդինամիկական ու մեխանիկական սահմանափակումները։ Էլիպսաձև ձևի կիրառումը նույնպես դիտարկվում է որպես կառուցվածքային լուծում, որի միջոցով հնարավոր է ավելի համապատասխանեցնել պրոթեզի երկրաչափությունը եռփեղկ փականի անատոմիական և ֆունկցիոնալ առանձնահատկություններին։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել պրոթեզի կառուցվածքը, դրա բաղադրիչների փոխազդեցությունը, փականի բացման և փակման մեխանիզմը, հեմոդինամիկական ցուցանիշները, նյութերի կենսահամատեղելիությունը և մեխանիկական կայունությունը։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև կենսաբանական փականի նյութի և ճկուն հենքի փոխհարաբերությունը, քանի որ պրոթեզի արդյունավետ աշխատանքը կախված է ոչ միայն առանձին տարրերի որակից, այլև ամբողջ համակարգի միասնական ֆունկցիոնալ վարքագծից։ Հետազոտությունը կարող է ներառել փորձարարական մոդելավորում և հեմոդինամիկական փորձարկումներ՝ գնահատելու պրոթեզի աշխատանքը տարբեր պայմաններում, ինչպես նաև համեմատելու այն այլ տեսակի փականային պրոթեզների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել այնպիսի ցուցանիշների, ինչպիսիք են փականի միջով արյան հոսքի բնույթը, ճնշման գրադիենտները, հետադարձ հոսքի մակարդակը, փականի բացման արդյունավետությունը և կառուցվածքի դիմացկունությունը կրկնվող մեխանիկական ծանրաբեռնվածությունների պայմաններում։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են եռփեղկ փականի հիվանդությունների վիրաբուժական բուժման կատարելագործման տեսանկյունից, քանի որ պրոթեզավորման հիմնական նպատակներից մեկը ոչ միայն վնասված փականի փոխարինումն է, այլև սրտի բնականոն հեմոդինամիկայի հնարավորինս լիարժեք վերականգնումը։ Աշխատությունը համադրում է սրտային վիրաբուժության, կենսաբժշկական ինժեներիայի, բիոմեխանիկայի, կենսանյութերի և սրտային փականների պրոթեզավորման խնդիրները։ Այն կարող է հետաքրքրել սրտային վիրաբույժներին, սրտաբաններին, կենսաբժշկական ինժեներներին, բժշկական սարքերի մշակմամբ զբաղվող մասնագետներին, բիոմեխանիկայի հետազոտողներին և բժշկական տեխնոլոգիաների ոլորտի ասպիրանտներին ու ուսանողներին։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կապված է այնպիսի փականային կենսապրոթեզների ստեղծման հնարավորության հետ, որոնք ավելի լավ են համապատասխանում սրտի բնական շարժական համակարգին և կարող են ապահովել արդյունավետ, կայուն ու ֆիզիոլոգիապես առավել մոտ փականային ֆունկցիա։