Հուզականության ներակա արտահայտության հաղորդակցային-գործառական դրսևորումները ժամանակակից ֆրանսիական արձակում

Литература

Բանասիրական, պատմագրական և միջնադարյան գրականության ուսումնասիրության բնույթի այս աշխատությունը նվիրված է Վառլաամի և Հովասափի մասին հոգեշահ պատմության ծագման, տարածման և գրական զարգացման պատմության մեջ հայկական ու վրացական աղբյուրների նշանակության բացահայտմանը։ Քննության են առնվում միջնադարյան այս պատմության բովանդակային առանձնահատկությունները, կրոնաբարոյական գաղափարները և արևելյան ու քրիստոնեական գրական ավանդույթների փոխազդեցությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմության հայկական և վրացական տարբերակներին, դրանց ձեռագրական ավանդույթներին, թարգմանական առանձնահատկություններին և այլալեզու խմբագրությունների հետ ունեցած առնչություններին։ Վերլուծվում են տարբեր բնագրերի կառուցվածքային, լեզվական և գաղափարական ընդհանրություններն ու տարբերությունները, ինչպես նաև պատմության փոխանցման ընթացքում առաջացած հնարավոր փոփոխությունները։ Քննարկվում են հայկական և վրացական միջնադարյան գրական միջավայրերի փոխհարաբերությունները, թարգմանիչների ու գրիչների գործունեությունը և կրոնական պատմողական երկերի տարածման մշակութային նախադրյալները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել ձեռագրերի համեմատական քննության, բնագրագիտական վերլուծության, պատմական աղբյուրների ուսումնասիրության և թարգմանական շերտերի բացահայտման մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում Վառլաամի և Հովասափի պատմության բարոյախրատական բովանդակությանը, հոգևոր դաստիարակության գաղափարներին և միջնադարյան ընթերցողական միջավայրում դրա նշանակությանը։ Կարևորվում է հայ-վրացական նյութերի ուսումնասիրությունը՝ պատմության տարբեր խմբագրությունների փոխառնչությունները, փոխանցման հնարավոր ուղիները և միջնադարյան գրական կապերի զարգացման առանձնահատկությունները պարզաբանելու տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հայ և վրաց միջնադարյան գրականության, համեմատական բանասիրության, ձեռագրագիտության, բնագրագիտության և քրիստոնեական գրական ավանդույթների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Արագածոտնի մարզում խաղողագործության զարգացմանը, դրա առկա վիճակի գնահատմանը, զարգացման հնարավորությունների բացահայտմանը և ոլորտի առաջընթացը սահմանափակող հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Ներկայացվում են մարզի բնական, կլիմայական և հողային պայմանները, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն խաղողի մշակության, սորտերի ընտրության, այգիների տեղաբաշխման և արտադրողականության ձևավորման համար։ Քննարկվում են խաղողի այգիների կառուցվածքը, արտադրության ծավալները, տնտեսությունների գործունեության առանձնահատկությունները, գյուղատնտեսական տեխնոլոգիաների կիրառման մակարդակը և արտադրանքի իրացման հետ կապված խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ոլորտի վրա ազդող տնտեսական և կազմակերպական գործոններին՝ արտադրական ծախսերին, աշխատուժի հասանելիությանը, տեխնիկական հագեցվածությանը, ոռոգման հնարավորություններին, ֆինանսական միջոցների հասանելիությանը, շուկաների հասանելիությանը և գյուղացիական տնտեսությունների համագործակցության մակարդակին։ Աշխատության շրջանակում վերլուծվում են նաև խաղողագործության արդյունավետության բարձրացման ուղիները՝ նոր և ավելի արդյունավետ այգիների հիմնադրում, ժամանակակից ագրոտեխնիկական մեթոդների ներդրում, բարձրարժեք և պահանջված սորտերի կիրառություն, բերքատվության ու արտադրանքի որակի բարելավում, վնասատուների և հիվանդությունների դեմ արդյունավետ պայքար, ինչպես նաև ջրային ռեսուրսների առավել рационալ օգտագործում։ Կարևորվում է խաղողագործության կապը վերամշակող արդյունաբերության հետ, քանի որ խաղողի արտադրության ընդլայնումը կարող է նպաստել գինեգործության և այլ վերամշակող ուղղությունների զարգացմանը, ավելացնել գյուղատնտեսական արտադրանքի ավելացված արժեքը և ստեղծել նոր տնտեսական հնարավորություններ մարզի բնակչության համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել Արագածոտնի մարզի գյուղատնտեսական ներուժի գնահատման, խաղողագործության զարգացման ռազմավարությունների մշակման և ոլորտում առկա խնդիրների լուծման արդյունավետ մեխանիզմների որոնման համար՝ միաժամանակ ընդգծելով պետական աջակցության, ներդրումների, գիտական և խորհրդատվական ծառայությունների, ենթակառուցվածքների բարելավման և շուկայական արդյունավետ քաղաքականության նշանակությունը։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է կրծքավանդակի հրազենային թափանցող վնասվածքների դեպքում վիրաբուժական օգնության կազմակերպման և բուժական մարտավարության ուսումնասիրությանը։ Ներկայացվում են նման վնասվածքների ախտորոշման առանձնահատկությունները, հիվանդների վիճակի գնահատման սկզբունքները, անհետաձգելի բժշկական միջամտությունների կազմակերպումը և վիրաբուժական բուժման տարբեր մոտեցումները։ Քննարկվում են կրծքավանդակի օրգանների վնասումների տեսակները, բարդությունների կանխարգելման մեթոդները, հետվիրահատական շրջանի վարումը և բուժման արդյունավետության գնահատման չափանիշները։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են նաև կլինիկական դեպքերի վերլուծություններն ու գործնական առաջարկությունները, որոնք ուղղված են ծանր վնասվածքներով հիվանդների բուժման արդյունքների բարելավմանը։ Գիրքը նախատեսված է վիրաբույժների, վնասվածքաբանների, շտապ բժշկական օգնության մասնագետների, բժշկական բուհերի դասախոսների, ուսանողների և ռազմական բժշկության ոլորտով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

История

Լեոնարդո դա Վինչին Վերածննդի դարաշրջանի ամենաբազմակողմանի և հանճարեղ անձնավորություններից է, որը հայտնի է որպես նկարիչ, գիտնական, գյուտարար, ճարտարապետ և մտածող։ Նա ծնվել է 1452 թվականին Իտալիայում՝ Վինչի քաղաքում, և իր կյանքի ընթացքում թողել է մեծ ժառանգություն արվեստի և գիտության տարբեր ոլորտներում։ Նրա արվեստը առանձնանում է մարդու մարմնի ճշգրիտ պատկերումով, խոր հոգեբանական արտահայտչականությամբ և լույսի ու ստվերի վարպետ օգտագործմամբ։ Լեոնարդո դա Վինչիի ամենահայտնի ստեղծագործություններից են «Մոնա Լիզան» և «Վերջին ընթրիքը» նկարները, որոնք համարվում են համաշխարհային արվեստի գլուխգործոցներ։ Բացի նկարչությունից, նա զբաղվել է նաև գիտական ուսումնասիրություններով՝ ուսումնասիրելով մարդու անատոմիան, բնության օրենքները, մեխանիկան և ինժեներական կառուցվածքները։ Նրա ձեռագրերում կան բազմաթիվ գծագրեր և նախագծեր՝ թռչող մեքենաների, ռազմական սարքավորումների, կամուրջների և այլ գյուտերի վերաբերյալ, որոնք իրենց ժամանակից շատ առաջ էին։ Լեոնարդոն առանձնանում էր իր դիտողականությամբ և փորձարարական մտածողությամբ՝ փորձելով հասկանալ բնության գաղտնիքները գիտական մեթոդների միջոցով։ Նա համարվում է «Վերածննդի մարդու» լավագույն օրինակներից մեկը, քանի որ միաժամանակ տիրապետում էր արվեստին, գիտությանը և տեխնիկային։ Նրա աշխատանքները մեծ ազդեցություն են ունեցել ինչպես արվեստի զարգացման, այնպես էլ գիտական մտածողության ձևավորման վրա։ Լեոնարդո դա Վինչին մահացել է 1519 թվականին, սակայն նրա ժառանգությունը մինչ այսօր շարունակում է ոգեշնչել գիտնականներին և արվեստագետներին։ Այսպիսով, նա համաշխարհային մշակույթի և գիտության պատմության ամենանշանավոր դեմքերից է, որի գործունեությունը միավորում է արվեստը, գիտությունը և նորարարական մտածողությունը։

Другие предметы

Գրքում մանրամասն ներկայացվում են դաբաղանյութերի տեսակները, դրանց քիմիական կազմը և հատկությունները։ Հեղինակները բացատրում են, թե ինչպես են տարբեր դաբաղանյութեր ազդում կաշվի կառուցվածքի, ամրության, ճկունության և դիմացկունության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դաբաղման տեխնոլոգիական գործընթացներին՝ քրոմային, բուսական և սինթետիկ դաբաղում, ինչպես նաև դրանց կիրառման պայմաններին և արդյունքների տարբերություններին։ Քննարկվում են նաև գործընթացների օպտիմալացման և արտադրության արդյունավետության բարձրացման հարցերը։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է քմային նշիկների կառուցվածքային և գործառական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը վահանաձև գեղձի առավել տարածված հիվանդությունների համատեքստում։ Գրքում քննարկվում են վահանաձև գեղձի տարբեր ախտաբանությունների ազդեցությունները իմունային համակարգի վրա՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով քմային նշիկների կլինիկական վիճակին, հյուսվածաբանական կառուցվածքին և պաշտպանական գործառույթներին։ Ներկայացվում են հիվանդների կլինիկական դիտարկումների, լաբորատոր և մորֆոլոգիական հետազոտությունների արդյունքները, որոնք թույլ են տալիս գնահատել էնդոկրին խանգարումների և լիմֆոիդ հյուսվածքի փոխազդեցությունը։ Հեղինակը վերլուծում է նշիկներում առաջացող բջջային, հյուսվածքային և ֆունկցիոնալ փոփոխությունները, դրանց կապը վահանաձև գեղձի հորմոնային կարգավորման խանգարումների հետ, ինչպես նաև այդ փոփոխությունների ախտորոշիչ և կլինիկական նշանակությունը։ Գիրքը կարևոր տեղեկություններ է պարունակում իմունաբանական գործընթացների, քրոնիկական բորբոքային երևույթների և օրգանիզմի հարմարվողական մեխանիզմների վերաբերյալ՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են վահանաձև գեղձի հիվանդությունները ազդել վերին շնչուղիների պաշտպանական համակարգերի վրա։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել բժիշկների, օտորինոլարինգոլոգների, էնդոկրինոլոգների, պաթոմորֆոլոգների, բժշկական բուհերի ուսանողների և գիտահետազոտական գործունեությամբ զբաղվող մասնագետների համար, ովքեր հետաքրքրված են էնդոկրին և իմունային համակարգերի փոխկապակցվածության ուսումնասիրմամբ։