Իրավունքի կենսագործման տեսագործնական հիմնախնդիրները

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է պարթևերեն արձանագրությունների բառապաշարի ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել պարթևական լեզվական նյութի բառապաշարային կազմը, դրա կառուցվածքային առանձնահատկությունները և պատմալեզվաբանական նշանակությունը։ Հետազոտության հիմքում պարթևերենով պահպանված արձանագրական նյութն է, որը կարևոր աղբյուր է ոչ միայն պարթևերենի բառային համակարգի, այլև հին Իրանի պատմության, մշակույթի, վարչական կառուցվածքի և հասարակական հարաբերությունների ուսումնասիրման համար։ Աշխատության շրջանակում կարող են համակարգվել և դասակարգվել արձանագրություններում հանդիպող բառերը՝ հաշվի առնելով դրանց իմաստային, ձևաբանական և գործառական առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում անձնանուններին, տեղանուններին, վարչական և հասարակական տերմիններին, կրոնական ու մշակութային հասկացություններին, ինչպես նաև առօրյա կյանքի և նյութական մշակույթի հետ կապված բառապաշարին։ Բառային նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու պարթևերենի բառաստեղծման և բառօգտագործման առանձնահատկությունները, տարբեր բառերի ձևաբանական կառուցվածքը և դրանց նշանակությունների փոփոխությունները։ Կարևոր ուղղություն է նաև պարթևերեն բառերի համեմատությունը միջին իրանական այլ լեզուների, հատկապես միջին պարսկերենի և հարակից լեզվական համակարգերի համապատասխան ձևերի հետ, ինչը հնարավորություն է տալիս պարզելու ընդհանուր իրանական ժառանգությունը, փոխառությունները և առանձին լեզուներին բնորոշ զարգացումները։ Արձանագրական նյութի առանձնահատկությունն այն է, որ բառապաշարը հաճախ կապված է կոնկրետ պատմական, քաղաքական, կրոնական կամ վարչական համատեքստերի հետ, ուստի յուրաքանչյուր բառի մեկնաբանությունը պահանջում է ոչ միայն լեզվաբանական, այլև պատմական և մշակութաբանական մոտեցում։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև գրության և ուղղագրության առանձնահատկություններին, քանի որ արձանագրությունների գրաֆիկական համակարգը և պահպանված ձևերը կարևոր նշանակություն ունեն բառերի ընթերցման, վերականգնման և ստուգաբանության համար։ Բառապաշարի մանրամասն վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու պարթևական հասարակության տարբեր ոլորտների վերաբերյալ պատկերացումներ և պարզելու, թե ինչպիսի լեզվական միջոցներով են արտահայտվել իշխանության, սոցիալական կարգավիճակի, կրոնի, սեփականության, տարածքի և այլ հասկացություններ։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել պարթևերենի և միջին իրանական լեզուների հետազոտության, պատմական բառագիտության, համեմատական լեզվաբանության և հին իրանական մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում լեզվաբանների, իրանագետների, պատմաբանների, հնագետների, վիմագրագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս պարթևերեն արձանագրությունների բառապաշարը դիտարկել որպես արժեքավոր լեզվական և պատմամշակութային աղբյուր՝ բացահայտելով դրա կազմը, իմաստային շերտերը, լեզվական կապերը և նշանակությունը պարթևերենի պատմական զարգացման ու միջին իրանական լեզուների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրության համար։

Педагогика

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է գեղարվեստական մարմնամարզությունում սկզբնական մարզական պատրաստության գործընթացի օպտիմալացմանը՝ ընդգծելով մարզիկների ֆիզիկական, տեխնիկական և հոգեբանական զարգացման փոխկապակցվածությունը վաղ մարզական փուլերում։ Նյութում վերլուծվում են այն մեթոդական մոտեցումները, որոնք նպաստում են շարժողական ունակությունների ձևավորմանը՝ ներառյալ ճկունությունը, կոորդինացիան, հավասարակշռությունը, ռիթմի զգացողությունը և ընդհանուր ֆիզիկական պատրաստվածությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մարզման բեռների ճիշտ բաշխմանը, տարիքային առանձնահատկությունների հաշվառմանը և վնասվածքների կանխարգելման միջոցառումներին, որոնք կարևոր են երկարաժամկետ մարզական առաջընթացի համար։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է տեխնիկական տարրերի ուսուցման փուլայնությունը՝ պարզից դեպի բարդ անցման սկզբունքով, ինչպես նաև հոգեբանական պատրաստության դերը՝ ինքնավստահության, կենտրոնացման և մրցակցային կայունության ձևավորման գործում։ Միաժամանակ քննարկվում է մարզման գործընթացի անհատականացման անհրաժեշտությունը՝ նպատակ ունենալով ապահովել յուրաքանչյուր մարզիկի ներուժի առավելագույն զարգացումը։

Литература

Այս ժողովածուն ներկայացնում է Ալեքսանդր Պուշկինի ընտիր ստեղծագործությունները՝ ընդգրկելով նրա պոեզիան, արձակը և դրամատիկական գործերից առավել նշանակալից նմուշները։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլվում են ռուսական գրականության ոսկեդարի հիմնական գեղարվեստական ուղղությունները՝ ռոմանտիզմից դեպի ռեալիզմ անցումը, մարդու ներաշխարհի խոր վերլուծությունը և հասարակական իրականության պատկերումը։ Պուշկինի լեզուն առանձնանում է պարզությամբ, երաժշտականությամբ և արտահայտչական հզորությամբ, ինչը նրան դարձնում է ռուս գրական լեզվի ձևավորման հիմնադիրներից մեկը։ Ժողովածուն հնարավորություն է տալիս ծանոթանալ նրա բազմաբնույթ ստեղծագործական աշխարհին՝ սիրային և փիլիսոփայական բանաստեղծություններից մինչև պատմական և արձակ գործեր, որոնք մեծ ազդեցություն են ունեցել համաշխարհային գրականության զարգացման վրա։

Другие предметы

Այս աշխատությունը ներկայացնում է 1513–1973 թվականներին հրատարակված հայկական օրացույցների և տարեցույցների համապարփակ մատենագիտական ցանկը՝ ընդգրկելով տարբեր ժամանակաշրջանների, աշխարհագրական կենտրոնների և հրատարակչական ավանդույթների արժեքավոր նյութերը։ Հավաքագրված և համակարգված տվյալները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու հայկական տպագրության, մշակութային կյանքի, կրթության, գիտության և հասարակական մտքի զարգացման կարևոր աղբյուրներից մեկը՝ բացահայտելով օրացույցների և տարեցույցների բովանդակային, պատմական և մատենագիտական առանձնահատկությունները։ Աշխատությունն ընդգրկում է հրատարակությունների վերաբերյալ նկարագրական տեղեկություններ, դասակարգված մատենագիտական գրառումներ և որոնողական արժեք ունեցող տվյալներ, որոնք նպաստում են հետագա գիտական ուսումնասիրություններին։ Այն կարևոր տեղեկատու է պատմաբանների, մատենագետների, գրադարանագետների, արխիվագետների, մշակութաբանների, գրքագիտության ոլորտի մասնագետների, ինչպես նաև հայկական տպագիր ժառանգությամբ հետաքրքրվող բոլոր ընթերցողների համար։

Лингвистика

2016 թվականին Երևանի պետական համալսարանի հրատարակչության կողմից լույս տեսած այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Ռաֆայել Լեմկինի՝ ցեղասպանության հանցագործության վերաբերյալ մշակած կոնվենցիայի նախագծի և Միավորված ազգերի կազմակերպության կողմից 1948 թվականին ընդունված Ցեղասպանության հանցագործությունը կանխարգելելու և պատժելու մասին կոնվենցիայի համեմատական ուսումնասիրությանը։ Աշխատության հեղինակներն են Ս. Գասպարյանը, Շ. Պարոնյանը, Ա. Չուբարյանը և Գ. Մուրադյանը։ Հետազոտությունն իրականացվել է լեզվաբանական և խոսույթի վերլուծության տեսանկյունից՝ նպատակ ունենալով բացահայտել երկու իրավական փաստաթղթերի բովանդակային, իմաստային, բառապաշարային, քերականական և ոճական առանձնահատկությունները։ Հեղինակներն ուսումնասիրում են, թե ինչպես են լեզվական միջոցների ընտրությունը, բառերի իմաստային նրբերանգները, շարահյուսական կառուցվածքները և արտահայտչական ձևերը մասնակցում իրավական փաստաթղթերի բովանդակության ձևավորմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես են ցեղասպանության սահմանման, դատապարտման, կանխարգելման և պատժման վերաբերյալ գաղափարներն արտահայտվում սկզբնական նախագծում և ՄԱԿ-ի ընդունած վերջնական փաստաթղթում։ Համեմատական վերլուծության միջոցով դիտարկվում են իրավական խոսույթի գործառույթները, պաշտոնական լեզվի ազդեցությունը փաստաթղթի ընկալման վրա, ինչպես նաև լեզվական ձևակերպումների և դրանց հաղորդակցական նշանակության փոխհարաբերությունները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է Ռաֆայել Լեմկինի մտահղացումների և միջազգային իրավունքի ձևավորման գործընթացի ուսումնասիրությունը։ Լեմկինը կարևոր դեր է ունեցել ցեղասպանության հասկացության մշակման և միջազգային մակարդակում այդ հանցագործության կանխարգելման ու պատժման իրավական մեխանիզմների հաստատման գործում։ 1948 թվականի կոնվենցիայի ընդունումը դարձավ միջազգային իրավունքի պատմության կարևոր հանգրվան՝ սահմանելով ցեղասպանության կանխարգելման և մեղավորներին պատժելու պետությունների պարտավորությունները։ Գրքում ներկայացվող լեզվաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես կարող են իրավական փաստաթղթերի խմբագրման և քննարկման ընթացքում կատարված փոփոխություններն ազդել դրանց իմաստային ընդգրկման, գաղափարական շեշտադրումների և հաղորդակցական ուժի վրա։ Հետազոտությունը համադրում է լեզվաբանության, իրավական խոսույթի ուսումնասիրության, իմաստաբանության, գործաբանության և պատմական վերլուծության տարրերը՝ ստեղծելով միջգիտակարգային ուսումնասիրության շրջանակ։ Այն կարևոր է ոչ միայն ցեղասպանության վերաբերյալ միջազգային իրավական փաստաթղթերի լեզուն հասկանալու, այլև իրավական տեքստերի ստեղծման, մեկնաբանման և հանրային նշանակության ուսումնասիրման տեսանկյունից։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, թարգմանիչների, իրավաբանների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, պատմաբանների, ցեղասպանագիտությամբ զբաղվող հետազոտողների և բուհերի ուսանողների համար։ Այն նաև նշանակալի նյութ է գիտական խոսույթի վերլուծության և հայագիտության ոլորտում՝ նպաստելով ցեղասպանության իրավական հասկացության ձևավորման պատմության, լեզվական արտահայտման և միջազգային իրավական կարգավորման գործընթացների ավելի խորքային ըմբռնմանը:

Право

Սա տեսական-իրավական գիտական աշխատություն է, որը նվիրված է իրավունքի գործառույթների ուսումնասիրությանը ժողովրդավարական իրավական պետության պայմաններում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում է իրավունքի դերը որպես հասարակական հարաբերությունների կարգավորման, պաշտպանության և զարգացման հիմնական մեխանիզմ, ինչպես նաև դրա ազդեցությունը պետական իշխանության սահմանափակման և հասարակական կարգի ապահովման վրա։ Քննարկվում են իրավունքի հիմնական գործառույթները՝ կարգավորիչ, պաշտպանիչ, սոցիալական, գաղափարախոսական և կանխարգելիչ, դրանց փոխկապակցվածությունը և գործնական կիրառությունը իրավական պետության շրջանակներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում իրավունքի և ժողովրդավարության հարաբերությանը, օրենքի գերակայության սկզբունքին, մարդու և քաղաքացու հիմնարար իրավունքների պաշտպանության մեխանիզմներին, ինչպես նաև իրավական համակարգի ինստիտուցիոնալ արդյունավետությանը։ Վերլուծվում են նաև իրավական մշակույթի և իրավագիտակցության դերը իրավունքի գործառույթների լիարժեք իրագործման գործընթացում։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի իրավագիտության, սահմանադրական իրավունքի և պետության տեսության ոլորտներում՝ նպաստելով իրավական պետության տեսական հիմքերի խորացմանն ու զարգացմանը։