Исследование функционального состояния головного мозга с оценкой сенсомоторной и вегетативной сфер регуляции

Экономика

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության զարգացման արդյունքում առաջացող բնապահպանական հետևանքների քանակական գնահատման հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ տնտեսության աճի և շրջակա միջավայրի պահպանության փոխկապակցվածության տեսանկյունից։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ տնտեսական գործունեությունը միաժամանակ ստեղծում է արտադրական և սոցիալական արդյունքներ, սակայն կարող է առաջացնել նաև բնական ռեսուրսների սպառում, շրջակա միջավայրի աղտոտում և էկոհամակարգերի վրա բացասական ազդեցություններ։ ՀՀ պետական փաստաթղթերում նույնպես նշվում է, որ տնտեսական գործունեության և բնապահպանական խնդիրների միջև առկա է անմիջական կապ, իսկ հիմնական մարտահրավերների թվում են ռեսուրսների գերշահագործումը, օդի և ջրերի աղտոտումը, հողերի դեգրադացիան, կենսաբազմազանության կորուստը և թափոնների ոչ պատշաճ կառավարումը։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկությունը բնապահպանական ազդեցությունները ոչ միայն որակական, այլև քանակական ցուցանիշներով գնահատելու փորձն է։ Այդ նպատակով կարող են ուսումնասիրվել տնտեսական աճի, արտադրության ծավալների, էներգիայի և բնական ռեսուրսների օգտագործման, արտանետումների, աղտոտվածության և բնապահպանական վնասների միջև փոխկապակցվածությունները։ Քանակական գնահատումը հնարավորություն է տալիս տնտեսական զարգացման տարբեր սցենարների պայմաններում հաշվարկել շրջակա միջավայրի վրա հնարավոր ազդեցությունները և բացահայտել այն գործոնները, որոնք առավել մեծ ազդեցություն ունեն էկոլոգիական վիճակի փոփոխության վրա։ Ուսումնասիրության մեթոդաբանական հիմքում կարող են կիրառվել վիճակագրական վերլուծություն, տնտեսամաթեմատիկական և էկոնոմետրիկ մոդելներ, կանխատեսման մեթոդներ և տարբեր ցուցանիշների համակարգեր։ Հայաստանի վերաբերյալ նմանատիպ հետազոտություններում կիրառվել են նաև էկոլոգիական ճնշումը քանակապես ներկայացնող ցուցանիշներ և տնտեսաչափական մոտեցումներ՝ տնտեսական աճի ու բնապահպանական ազդեցության միջև երկարաժամկետ և կարճաժամկետ կապերը գնահատելու համար։ Կարևոր ուղղություն է նաև բնապահպանական ցուցանիշների ճիշտ ընտրությունը, քանի որ դրանք հնարավորություն են տալիս տարբեր բնապահպանական գործընթացներն ու դրանց փոփոխության միտումները ներկայացնել չափելի ձևով և օգտագործել դրանք քաղաքականության մշակման ու մոնիթորինգի համար։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ տնտեսական գործունեության տարբեր ոլորտների՝ արդյունաբերության, էներգետիկայի, գյուղատնտեսության, տրանսպորտի և հանքարդյունաբերության բնապահպանական ազդեցություններին։ Հատուկ նշանակություն կարող է ունենալ հանքարդյունաբերության ուսումնասիրությունը, քանի որ Հայաստանում տնտեսական, սոցիալական և բնապահպանական շահերի միջև հակասությունները հատկապես ակնառու են բնական պաշարների արդյունահանման ոլորտում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են գնահատվել ոչ միայն աղտոտման կամ ռեսուրսների սպառման ուղղակի ազդեցությունները, այլև դրանց տնտեսական արժեքը՝ առողջապահական ծախսերի, արտադրողականության կորուստների, վերականգնման անհրաժեշտ ծախսերի և այլ հնարավոր հետևանքների միջոցով։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բնապահպանական խնդիրները ներառել տնտեսական որոշումների կայացման գործընթացում և գնահատել այն իրական «արժեքը», որը կարող է ունենալ տնտեսական աճի որոշակի մոդելը հասարակության և բնության համար։ Կարևորվում է նաև արտաքին ազդեցությունների խնդիրը, երբ արտադրական գործունեությունից ստացվող տնտեսական օգուտը և դրա բնապահպանական վնասը կրող կողմերը կարող են տարբեր լինել։ Այդ հանգամանքը հիմնավորում է պետական կարգավորման, բնապահպանական հարկերի ու վճարների, տնտեսական խթանների և բնապահպանական սահմանափակումների կիրառման անհրաժեշտությունը։ ՀՀ-ում բնապահպանական և բնօգտագործման վճարները դիտարկվել են նաև որպես բնապահպանական ծրագրերի ֆինանսավորման հնարավոր տնտեսական հիմք։ Աշխատության արդյունքները կարող են օգտագործվել կայուն զարգացման քաղաքականության մշակման համար՝ տնտեսական աճը բնապահպանական սահմանափակումների հետ համադրելու նպատակով։ Ժամանակակից մոտեցումներում այս խնդիրը կապվում է կանաչ և շրջանաձև տնտեսության անցման, ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, ցածր ածխածնային զարգացման և բնապահպանական ցուցանիշների մշտադիտարկման հետ։ ՀՀ մինչև 2030 թվականը կանաչ, կայուն և շրջանաձև տնտեսության զարգացման շրջանակային ծրագիրը նույնպես նախատեսում է բնապահպանական ցուցանիշների և մշտադիտարկման համակարգերի կիրառություն։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, բնապահպանական տնտեսագիտության մասնագետներին, պետական կառավարման և տնտեսական քաղաքականության ոլորտի հետազոտողներին, բնապահպաններին, վիճակագիրներին և տնտեսամաթեմատիկական մոդելավորմամբ զբաղվող մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրության հիմնական արժեքն այն է, որ այն տնտեսական զարգացման և բնապահպանական փոփոխությունների միջև կապը դիտարկում է չափելի և վերլուծելի համակարգի շրջանակում՝ հնարավորություն տալով ոչ միայն արձանագրել տնտեսական գործունեության էկոլոգիական հետևանքները, այլև գնահատել դրանց չափը, կանխատեսել հնարավոր զարգացումները և գիտականորեն հիմնավորել բնապահպանական ու տնտեսական քաղաքականության փոխկապակցված լուծումները։

Другие предметы

Հրատարակությունը նվիրված է Խորհրդային Միության զինված ուժերում ծառայած հայազգի զորահրամանատարների կյանքին, ռազմական գործունեությանը և պատմական ժառանգությանը վերաբերող գրականության համակարգված ներկայացմանը։ Մատենագիտական ցանկի հիմնական նպատակն է ընթերցողներին ծանոթացնել հայ զորապետների կենսագրություններին, նրանց անցած ծառայողական ուղուն, ռազմական ղեկավարության առանձնահատկություններին և խորհրդային ռազմական պատմության մեջ ունեցած դերակատարությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին հայազգի հրամանատարների մասնակցությանը, նրանց գործունեության պատմական նշանակությանը և տարբեր ռազմաճակատներում իրականացված ռազմական գործողությունների վերաբերյալ գրական աղբյուրներին։ Հրատարակության թեմատիկ շրջանակում կարող են ընդգրկվել Հովհաննես Բաղրամյանի, Համազասպ Բաբաջանյանի, Հովհաննես Իսակովի, Արմենակ Խանփերյանցի և այլ նշանավոր հայազգի ռազմական գործիչների կյանքին ու գործունեությանը նվիրված ուսումնասիրություններ։ Ներկայացվող գրականությունը կարող է ներառել կենսագրական աշխատություններ, հուշագրություններ, պատմագիտական մենագրություններ, փաստագրական հրապարակումներ, պարբերական մամուլի հոդվածներ և ռազմական պատմությանը վերաբերող այլ նյութեր։ Կարևորվում են հայ ժողովրդի մասնակցությունը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին, ռազմական մասնագետների պատրաստման և հրամանատարական գործունեության պատմական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև տարբեր սերունդների ռազմական փորձի ուսումնասիրությունը։ Մատենագիտական նյութերի համակարգումը հնարավորություն է տալիս ընթերցողներին կողմնորոշվելու համապատասխան գրականության ընտրության հարցում, համադրելու պատմական տեղեկությունները և կազմակերպելու ինքնուրույն հետազոտական աշխատանք։ Ժողովածուն ունի տեղեկատվական, ճանաչողական և գիտաօժանդակ նշանակություն՝ նպաստելով հայազգի զորահրամանատարների կենսագրական ժառանգության ուսումնասիրությանը և պատմական հիշողության պահպանմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, մատենագետների, գրադարանավարների, ռազմական պատմության հետազոտողների, մանկավարժների, ուսանողների և հայ ժողովրդի ռազմական պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Литература

Համեմատական գրականագիտության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է անգլոամերիկյան և քսաներորդ դարի իրանական մանկական գրականության ավանդույթների, գեղարվեստական առանձնահատկությունների և զարգացման միտումների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում երկու գրական մշակույթներում մանկության պատկերման սկզբունքները, երեխայի աշխարհընկալման արտահայտման եղանակները և հասարակական միջավայրի ազդեցությունը գրական կերպարների ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Մարկ Տվենի և Հուշանգ Մորադի Քերմանիի ստեղծագործություններում մանկական կերպարների հոգեբանական առանձնահատկություններին, նրանց փոխհարաբերություններին ընտանիքի, հասարակության և շրջապատող աշխարհի հետ։ Վերլուծվում են պատմողական կառուցվածքի, հումորի, լեզվական արտահայտչամիջոցների, բարոյական արժեքների և դաստիարակչական գաղափարների դրսևորման ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Քննարկվում են նաև ազգային մշակութային ավանդույթների, սոցիալական պայմանների և պատմական միջավայրի նշանակությունը մանկական գրականության թեմատիկ ու գաղափարական բովանդակության ձևավորման գործընթացում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարբեր գրական համակարգերի փոխհամեմատության միջոցով մանկական գրականության զարգացման առանձնահատկությունները և համամարդկային արժեքների գեղարվեստական արտահայտման ձևերը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել համեմատական գրականագիտության, ամերիկյան գրականության, իրանագիտության և մանկական գրականության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

История

Ուսումնասիրությունը նվիրված է ազգագրական ցուցադրությունների դերին ժամանակակից հայկական ինքնության ձևավորման, պահպանման և վերաիմաստավորման գործընթացում։ Հետազոտության կենտրոնում թանգարանային միջավայրում ներկայացվող նյութական և ոչ նյութական մշակութային ժառանգությունն է՝ դիտարկված որպես հասարակության պատմական հիշողության, մշակութային արժեքների և ինքնության մասին պատկերացումների ձևավորման կարևոր գործիք։ Աշխատանքում ազգագրական ցուցադրությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես պատմամշակութային առարկաների հավաքածուի ներկայացման եղանակ, այլև որպես որոշակի պատմական և մշակութային պատմություն կառուցող ու փոխանցող միջավայր, որտեղ առարկաների ընտրությունը, դասավորությունը, մեկնաբանությունը և ներկայացման եղանակը կարող են ազդել այցելուների կողմից ազգային անցյալի ընկալման վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում անդրադարձ է կատարվում հայկական ավանդական կենցաղի, ընտանիքի, համայնքային կյանքի, արհեստների, գյուղատնտեսական մշակույթի, տարազի, խոհանոցի, ծիսական սովորույթների, հավատալիքների և ժողովրդական արվեստի ներկայացման ձևերին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես են ազգագրական ցուցադրությունների միջոցով կառուցվում «ավանդական հայկականի» մասին պատկերացումները և ինչպես են պատմական մշակութային տարրերը կապվում ժամանակակից ազգային ինքնության հետ։ Հետազոտությունը կարևորում է նաև թանգարանի՝ որպես հիշողության ինստիտուտի դերը, որտեղ անցյալի մշակութային փորձը կարող է ոչ միայն պահպանվել, այլև վերաիմաստավորվել ժամանակակից հասարակության պահանջներին համապատասխան։ Քննարկվում են ցուցադրությունների կրթական, ճանաչողական և սոցիալական գործառույթները, այցելուների ընկալման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ազգային ինքնության ձևավորման վրա դրանց հնարավոր ազդեցությունը։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են դիտարկվել նաև տարածաշրջանային, սերնդային և սոցիալական տարբերությունների պայմաններում հայկական մշակութային ժառանգության ներկայացման առանձնահատկությունները և այն հարցը, թե ինչպես կարելի է թանգարանային ցուցադրությունների միջոցով համատեղել պատմական հավաստիությունը, մշակութային բազմազանությունը և ժամանակակից ինքնության պահանջները։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ազգագրական ցուցադրությունների և ազգային ինքնության փոխադարձ կապը՝ ցույց տալով, որ մշակութային ժառանգության հանրայնացումը կարևոր դեր ունի հասարակության պատմական հիշողության պահպանման և սերունդների միջև մշակութային շարունակականության ապահովման գործում։ Նյութը կարող է հետաքրքրել ազգագրագետներին, մշակութաբաններին, թանգարանագետներին, պատմաբաններին, սոցիոլոգներին, արվեստաբաններին, հետազոտողներին, դասախոսներին և ուսանողներին, ինչպես նաև հայկական մշակութային ժառանգության և ժամանակակից ինքնության խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Литература

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է «Եղբայր Հակոբոս» վերնագրով աշխատություն, որի անվանումը կարող է կապված լինել հոգևոր միջավայրի, կրոնական կերպարի կամ անձի կյանքի ու գործունեության շուրջ կառուցված պատմողական երկի հետ։ «Եղբայր» բառը քրիստոնեական ավանդության մեջ կարող է նշանակել ինչպես հարազատ եղբայր, այնպես էլ հոգևոր եղբայրության անդամ, մասնավորապես՝ վանական կամ եկեղեցական համայնքի ներկայացուցիչ։ Այդ պատճառով վերնագիրը կարող է դիտարկվել կրոնական, բարոյական կամ գեղարվեստական տարբեր համատեքստերում, սակայն աշխատության ճշգրիտ ժանրն ու բովանդակությունը որոշելու համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել բնագիրը։ XIX դարի հայերեն գրական միջավայրում կրոնական և պատմողական երկերը կարևոր դեր են ունեցել հոգևոր գաղափարների տարածման, բարոյական դաստիարակության և ընթերցողական մշակույթի զարգացման գործում։ Այդ ժամանակաշրջանի հրատարակություններում հաճախ ներկայացվում էին մարդու ներքին ապրումները, հավատքի և պարտքի հարաբերակցությունը, բարոյական ընտրությունները, հասարակական փոխհարաբերությունները և անհատի պատասխանատվությունը։ Եթե աշխատությունն ունի կրոնական ուղղվածություն, այն կարող է առնչվել քրիստոնեական կյանքի սկզբունքներին, հոգևոր ծառայությանը, առաքինություններին և հավատքի դրսևորումներին։ Եթե այն գեղարվեստական պատմողական երկ է, վերնագիրը կարող է մատնանշել գլխավոր հերոսի կերպարի շուրջ զարգացող պատմություն, որի միջոցով բացահայտվում են մարդկային հարաբերությունների կամ բարոյական խնդիրների տարբեր կողմեր։ Կոստանդնուպոլսում տպագրված այս հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև XIX դարի արևմտահայ տպագրական գործունեության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այդ ժամանակաշրջանում Կոստանդնուպոլիսը հայերեն գրքի հրատարակման և տարածման կարևոր կենտրոններից էր, որտեղ լույս էին տեսնում կրոնական, կրթական, գեղարվեստական և պատմական բնույթի բազմաթիվ աշխատություններ։ Նման հրատարակությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայ ընթերցողական միջավայրի բազմազանությունը, գրահրատարակչական գործունեության զարգացումը և գրական երկերի շրջանառությունը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել հայ գրականության պատմությամբ, կրոնական գրականությամբ, պատմական մատենագիտությամբ և XIX դարի հայ տպագիր ժառանգությամբ զբաղվող մասնագետներին։ Այն կարող է ընդգրկվել գրադարանային հավաքածուներում՝ որպես տվյալ ժամանակաշրջանի հայերեն գրքի նմուշ, որը կարևոր է մատենագիտական հաշվառման և հետագա հետազոտությունների համար։ Միաժամանակ, միայն վերնագրի, հրատարակչական տվյալների և ծավալի հիման վրա հնարավոր չէ հաստատել հեղինակի ինքնությունը, երկի սկզբնաղբյուրը, գլխավոր հերոսի պատմությունը կամ ստեղծագործության թեմատիկ ուղղվածությունը։ Հետևաբար, այս նկարագրությունը ներկայացնում է վերնագրից բխող հնարավոր գրական և մշակութային շրջանակը՝ առանց չստուգված տեղեկությունները փաստացի տվյալների տեղ ներկայացնելու։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը հայերեն տպագիր ժառանգության միավոր է, որի ճշգրիտ գրական բնույթը և պատմամշակութային նշանակությունը բացահայտելու համար անհրաժեշտ է ծանոթանալ բնագրին կամ լրացուցիչ մատենագիտական տեղեկություններին։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է իտալացի արևելագետ և հայագետ Ամբրոջիո Թեզեոյի գիտական գործունեության այն հատվածի համակողմանի քննությանը, որը կապված է հայոց լեզվի, գրականության, պատմամշակութային ժառանգության և հայագիտական աղբյուրների ուսումնասիրության հետ։ Հետազոտության շրջանակում գիտնականի գործունեությունը դիտարկվում է եվրոպական արևելագիտության և հայագիտության զարգացման ընդհանուր համատեքստում՝ փորձելով բացահայտել նրա գիտական հետաքրքրությունների ուղղությունները, կիրառած մոտեցումները և հայագիտական ուսումնասիրությունների մեջ ունեցած ներդրման բնույթը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հայերեն նյութերի նկատմամբ նրա հետաքրքրությանը, դրանց ուսումնասիրման սկզբունքներին և եվրոպական գիտական միջավայրում հայկական մշակութային ժառանգության ներկայացման առանձնահատկություններին։ Քննվում են գիտնականի աշխատություններում հայոց լեզվին և գրավոր մշակույթին վերաբերող դիտարկումները, լեզվական նյութերի մեկնաբանման եղանակները, ինչպես նաև հայկական սկզբնաղբյուրների օգտագործման և գնահատման մոտեցումները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նրա հայագիտական աշխատանքների մատենագիտական և բովանդակային համակարգումը, որը հնարավորություն է տալիս պարզելու դրանց թեմատիկ ընդգրկումը և գիտական հետաքրքրությունների զարգացումը։ Կարևորվում է նաև նրա ժառանգության ուսումնասիրությունը համեմատական տեսանկյունից՝ այն դիտարկելով ժամանակաշրջանի եվրոպացի այլ արևելագետների և հայագետների գիտական գործունեության կողքին։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու եվրոպական գիտության մեջ հայագիտական գիտելիքի ձևավորման և տարածման մեխանիզմները, ինչպես նաև հասկանալու, թե ինչ դեր են ունեցել առանձին հետազոտողները հայկական սկզբնաղբյուրները միջազգային գիտական շրջանառության մեջ ընդգրկելու գործում։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել գիտնականի օգտագործած ձեռագրերին, հրատարակություններին, լեզվաբանական և պատմագրական նյութերին, ինչպես նաև դրանց նկատմամբ ցուցաբերած աղբյուրագիտական վերաբերմունքին։ Քննվում է նաև նրա գիտական գործունեության նշանակությունը հայ-իտալական մշակութային և գիտական առնչությունների պատմության տեսանկյունից։ Գիտական ժառանգության քննությունը կարող է ներառել ոչ միայն հրատարակված աշխատությունների, այլև մատենագիտական տեղեկությունների, գիտական հաղորդակցության և հետազոտական միջավայրի ուսումնասիրություն՝ հնարավորինս ամբողջական պատկերացում կազմելու համար նրա հայագիտական գործունեության մասին։ Աշխատությունը կարևոր է նաև հայագիտության պատմության ուսումնասիրման տեսանկյունից, քանի որ հնարավորություն է տալիս հետևելու այն ճանապարհներին, որոնցով հայկական լեզվական, գրական և պատմական նյութը դարձել է եվրոպական արևելագիտական հետազոտությունների առարկա։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել ինչպես առանձին գիտնականի ժառանգության վերարժևորմանը, այնպես էլ եվրոպական հայագիտության ձևավորման ու զարգացման պատմության առավել ամբողջական ներկայացմանը։