Քաղաքավարության գիրք

History

Գիրքը նվիրված է Բարձր Հայքի Բաբերդ, Սպեր և Դերջան գավառների տեղանունների ուսումնասիրությանը՝ հիմնվելով XVI դարի Օսմանյան թահրիր դավթարներում պահպանված վավերագրական նյութերի վրա։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են օսմանյան վարչական գրանցամատյաններում արձանագրված բնակավայրերի, գյուղերի և աշխարհագրական միավորների անվանումները՝ բացահայտելով դրանց պատմական, լեզվական և ժողովրդագրական առանձնահատկությունները։ Հեղինակը վերլուծում է տեղանունների ձևափոխությունները, ծագումնաբանությունը, հայկական անվանումների պահպանված հետքերը և դրանց փոփոխությունները՝ կապված տվյալ ժամանակաշրջանի վարչական ու քաղաքական գործընթացների հետ։ Հետազոտության կարևոր մասն է կազմում թահրիր դավթարների՝ որպես պատմական սկզբնաղբյուրների կիրառումը, որոնց միջոցով հնարավոր է վերականգնել տարածաշրջանի բնակավայրային պատկերը, վարչական կառուցվածքը և տեղանվանական համակարգի զարգացման փուլերը։ Աշխատությունը նպաստում է Բարձր Հայքի պատմական աշխարհագրության, հայ բնակչության պատմության և օսմանյան ժամանակաշրջանի վարչական համակարգի առավել ամբողջական ուսումնասիրմանը։ Գիրքը նախատեսված է պատմաբանների, տեղանունագետների, արևելագետների, հայագետների, աղբյուրագետների, ինչպես նաև Հայաստանի և տարածաշրջանի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Other Subjects

Աշխատությունը ներկայացնում է «Մշակ» պարբերականի 1880 թվականի հրատարակություններին վերաբերող մատենագիտական նյութերի համակարգված նկարագրությունը՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրել տվյալ տարվա ընթացքում պարբերականում տպագրված հոդվածների, գրական ստեղծագործությունների, հրապարակախոսական նյութերի, պատմական և հասարակական բնույթի գրությունների ու այլ հրապարակումների ամբողջությունը։ Մատենագիտական աշխատանքը կարևոր է ոչ միայն հրատարակված նյութերի որոնումն ու նույնականացումը հեշտացնելու, այլև ժամանակաշրջանի մտավոր, հասարակական, քաղաքական և մշակութային կյանքի ուսումնասիրության համար անհրաժեշտ սկզբնաղբյուրների համակարգման տեսանկյունից։ Ներկայացվող նյութերում կարող են ընդգրկվել հրապարակումների հեղինակների անունները, վերնագրերը, համարների և էջերի վերաբերյալ տվյալները, ինչպես նաև թեմատիկ կամ այլ բնութագրիչներ, որոնք հնարավորություն են տալիս ճշգրիտ կողմնորոշվել պարբերականի բովանդակության մեջ։ Հատուկ նշանակություն ունի «Մշակ»-ի 1880 թվականի նյութերի ուսումնասիրությունը, քանի որ պարբերականը կարևոր դեր է ունեցել ժամանակի հայ հասարակական մտքի, հրապարակախոսության, գրականության և ազգային-մշակութային քննարկումների ձևավորման ու տարածման գործում։ Մատենագիտությունը կարող է օգտակար լինել հայ մամուլի պատմությամբ, XIX դարի հայ գրականությամբ, հասարակական-քաղաքական մտքի զարգացմամբ և արևելահայ մշակութային կյանքով զբաղվող հետազոտողների համար։ Այն նաև արժեքավոր գործիք է գիտական աշխատանքներ պատրաստելիս, քանի որ համակարգված մատենագիտական տվյալները հնարավորություն են տալիս արագ գտնել անհրաժեշտ հրապարակումները, համադրել տարբեր հեղինակների և թեմաների վերաբերյալ նյութերը և ուսումնասիրել պարբերականի բովանդակության փոփոխություններն ու առաջնահերթությունները։

Philosophy

Աշխատությունը նվիրված է Լուսավորության գաղափարների, սկզբունքների և պատմական ժառանգության վերաիմաստավորմանն ու արժևորմանը 20-րդ դարի երկրորդ կեսի փիլիսոփայական մտքի շրջանակում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել, թե ինչպես են ժամանակակից փիլիսոփաները վերանայել բանականության, գիտության, առաջընթացի, ազատության, անհատի ինքնավարության և համընդհանուր մարդկային արժեքների վերաբերյալ Լուսավորության ժամանակաշրջանում ձևավորված պատկերացումները։ Ուսումնասիրության շրջանակում Լուսավորությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես պատմական դարաշրջան, այլև որպես գաղափարական և փիլիսոփայական ժառանգություն, որի նկատմամբ 20-րդ դարի երկրորդ կեսին ձևավորվեցին ինչպես պաշտպանական, այնպես էլ քննադատական մոտեցումներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արդիականության ճգնաժամի, ռացիոնալության սահմանների և տեխնոլոգիական առաջընթացի սոցիալական հետևանքների վերաբերյալ քննարկումներին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում այն հարցին, թե արդյոք բանականության և գիտական առաջընթացի վրա հիմնված հասարակության իդեալները կարող են պահպանել իրենց արժեքը այնպիսի պատմական իրադարձություններից հետո, ինչպիսիք էին համաշխարհային պատերազմները, ամբողջատիրական վարչակարգերի ձևավորումը և զանգվածային ոչնչացման փորձառությունները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ Ֆրանկֆուրտի դպրոցի ներկայացուցիչների քննադատությանը, հատկապես բանականության գործիքայնացման և ժամանակակից հասարակության մեջ մարդու ազատության սահմանափակման խնդիրներին։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են այն փիլիսոփայական դիրքորոշումները, որոնք փորձում էին պահպանել Լուսավորության էմանսիպատոր ներուժը՝ վերափոխելով դրա սկզբունքները ժամանակակից պայմաններին համապատասխան։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև բանականության և հաղորդակցության, անհատի և հասարակության, ազատության և սոցիալական պատասխանատվության փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Կարող են դիտարկվել պոստմոդեռնիստական քննադատությունները, որոնցում կասկածի տակ են դրվում համընդհանուր ճշմարտությունների, առաջընթացի միասնական ուղու և ռացիոնալության համընդհանուր չափանիշների գաղափարները։ Միևնույն ժամանակ աշխատանքը կարող է ցույց տալ, որ Լուսավորության ժառանգությունը 20-րդ դարի երկրորդ կեսի փիլիսոփայության մեջ ամբողջությամբ չի մերժվում, այլ հաճախ վերաիմաստավորվում է՝ հաշվի առնելով պատմական փորձի հակասությունները և ժամանակակից հասարակության նոր մարտահրավերները։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել մարդու իրավունքների, ժողովրդավարության, գիտական մտածողության և անհատի ինքնորոշման արժեքներին՝ որպես Լուսավորության գաղափարական ժառանգության շարունակական դրսևորումների։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է ձևավորվել ավանդույթի և քննադատության երկխոսությունը, և ինչպիսի նշանակություն է ստացել Լուսավորության գաղափարը արդիականության վերաբերյալ 20-րդ դարի երկրորդ կեսի բանավեճերում։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել ժամանակակից փիլիսոփայական մտքի զարգացման տրամաբանության, ռացիոնալության խնդրի և արդիականության ինքնաքննադատության ավելի խոր ընկալմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել փիլիսոփաներին, մշակութաբաններին, հասարակագետներին, քաղաքագետներին, պատմաբաններին, գաղափարների պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Law

Հրատարակությունը վերաբերում է ժառանգության կարգավորմանը և ժառանգական գործերի քննությանն առնչվող կանոններին։ Նման իրավական կանոնադրությունները կարող էին սահմանել ժառանգական գույքի փոխանցման, ժառանգների իրավունքների, ժառանգության բաժանման և համապատասխան իրավական ընթացակարգերի սկզբունքները։ Օսմանյան իրավական համակարգում ժառանգության հարցերը կարող էին կարգավորվել տարբեր իրավական նորմերով՝ կախված գործի բնույթից և կիրառելի իրավական համակարգից։ Հրատարակությունը կարող էր նախատեսված լինել իրավական դրույթներին ծանոթանալու և ժառանգական գործերի ընթացքում դրանք կիրառելու համար։

Linguistics

Բանասիրական և թարգմանագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է գեղարվեստական ստեղծագործության և դրա թարգմանության համակողմանի ուսումնասիրության տեսական ու մեթոդաբանական հիմնախնդիրներին։ Քննության են առնվում բնագրի և թարգմանական տեքստի փոխհարաբերությունները, գեղարվեստական բովանդակության փոխանցման առանձնահատկությունները և տարբեր լեզվամշակութային միջավայրերում գրական ստեղծագործության ընկալման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ստեղծագործության գաղափարական, թեմատիկ, կառուցվածքային և լեզվաոճական բաղադրիչների համալիր վերլուծությանը, ինչպես նաև դրանց արտահայտման եղանակներին թարգմանության մեջ։ Վերլուծվում են հեղինակային ոճի, պատկերավորման միջոցների, փոխաբերությունների, խորհրդանիշների, ազգային մշակութային իրողությունների և գեղարվեստական արտահայտչականության պահպանման ու վերարտադրման հնարավորությունները։ Քննարկվում են նաև թարգմանական համարժեքության, իմաստային համապատասխանության, թարգմանչական մեկնաբանության և բնագրի գեղագիտական ազդեցության փոխանցման հիմնահարցերը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարևորվում է լեզվաբանական, գրականագիտական, ոճագիտական և մշակութաբանական մոտեցումների համադրումը՝ գեղարվեստական տեքստի և դրա թարգմանության առանձնահատկություններն առավել ամբողջական բացահայտելու նպատակով։ Աշխատանքը կարող է նպաստել գեղարվեստական թարգմանության գնահատման գիտական չափանիշների զարգացմանը և օգտակար լինել բանասիրության, թարգմանագիտության, համեմատական գրականագիտության ու տեքստի վերլուծության ոլորտների մասնագետների և հետազոտողների համար։

Literature

Մատենագիտական հրատարակությունը նվիրված է հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս և հասարակական գործիչ Վարդգես Պետրոսյանի կյանքի, գրական ժառանգության և ստեղծագործական գործունեության համակարգված ներկայացմանը։ 1987 թվականին Երևանում հրատարակված ժողովածուն ընդգրկում է գրողի ստեղծագործությունների և նրա մասին հրապարակված նյութերի մատենագիտական տեղեկությունները՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու հեղինակի գրական ու հասարակական գործունեության հիմնական ուղղությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա արձակ ստեղծագործություններին, հրապարակախոսական աշխատանքներին, տարբեր տարիներին լույս տեսած հրատարակություններին և գրական մամուլում տեղ գտած անդրադարձներին։ Հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ունի գրողի ստեղծագործական ուղու, նրա գրական հետաքրքրությունների և հայ գրականության զարգացման գործում ունեցած ներդրման ուսումնասիրության համար։ Մատենագիտական նյութերը նպաստում են Պետրոսյանի ստեղծագործությունների վերաբերյալ տեղեկատվության որոնմանը, գրականագիտական հետազոտությունների իրականացմանը և նրա ժառանգության հանրահռչակմանը։ Ժողովածուն արժեքավոր տեղեկատվական աղբյուր է XX դարի հայ գրականության պատմության, գրական քննադատության և մատենագիտության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել գրականագետների, բանասերների, մատենագետների, գրադարանավարների, ուսանողների և հայ գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։