Կաթի և կաթնամթերքների տեխնոլոգիա

Технология

Նյութագիտության, անօրգանական քիմիայի և բարձրաջերմաստիճանային սինթեզի տեխնոլոգիաների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է մանգան-ցինկային ֆերիտի ստացմանը ինքնատարածվող բարձրաջերմաստիճանային սինթեզի մեթոդով և այդ գործընթացի ֆիզիկաքիմիական օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում մանգան-ցինկային ֆերիտների քիմիական բաղադրությունը, բյուրեղային կառուցվածքը, մագնիսական հատկությունները և դրանց կիրառական նշանակությունը ժամանակակից էլեկտրոնային ու էլեկտրատեխնիկական սարքավորումներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ինքնատարածվող բարձրաջերմաստիճանային սինթեզի սկզբունքներին, էկզոթերմիկ ռեակցիաների ընթացքին և սկզբնական նյութերի փոխազդեցության արդյունքում ֆերիտային ֆազայի ձևավորման պայմաններին։ Վերլուծվում են ելանյութերի բաղադրության, մասնիկների չափերի, խառնուրդի պատրաստման եղանակների և ջերմային ռեժիմների ազդեցությունները սինթեզի ընթացքի ու ստացվող նյութի հատկությունների վրա։ Քննարկվում են այրման ճակատի տարածման, ռեակցիայի ջերմաստիճանի, ֆազային փոխակերպումների և վերջնական արտադրանքի կառուցվածքային միատարրության ապահովման հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել ռենտգենակառուցվածքային վերլուծության, էլեկտրոնային մանրադիտակման, ջերմային հետազոտությունների և մագնիսական բնութագրերի չափման մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում ստացված ֆերիտի ֆազային կազմին, հատիկային կառուցվածքին, մագնիսական թափանցելիությանը և այլ ֆունկցիոնալ հատկություններին։ Կարևորվում է սինթեզի տեխնոլոգիական պարամետրերի օպտիմալացումը՝ նպատակային բաղադրությամբ, բարձր մաքրությամբ և պահանջվող մագնիսական բնութագրերով նյութերի ստացման հնարավորությունները գնահատելու համար։ Աշխատանքը կարող է նպաստել ֆերիտային նյութերի արտադրության էներգաարդյունավետ տեխնոլոգիաների մշակմանը և դրանց կիրառական հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել նյութագիտության, պինդ մարմնի քիմիայի, մագնիսական նյութերի ֆիզիկայի և բարձրաջերմաստիճանային սինթեզի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Политология

Աշխատությունը նվիրված է 1961–1991 թվականներին Ֆրանսիայի և նրա նախկին աֆրիկյան գաղութների միջև ձևավորված քաղաքական, տնտեսական, ռազմական և դիվանագիտական հարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ ապագաղութացման գործընթացից հետո ստեղծված նոր միջազգային պայմաններում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն մեխանիզմների վրա, որոնց միջոցով անկախություն ստացած աֆրիկյան պետությունների հետ պահպանվել և վերափոխվել են նախկին գաղութատիրական ժամանակաշրջանում ձևավորված կապերը։ Քննության են առնվում Ֆրանսիայի արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունները Աֆրիկայում, երկկողմ համագործակցության համաձայնագրերը, քաղաքական վերնախավերի հետ հարաբերությունները, տնտեսական շահերը, ռազմական համագործակցությունը և տարածաշրջանում ֆրանսիական ազդեցության պահպանման միջոցները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այսպես կոչված «Ֆրանսաֆրիկա» համակարգի ձևավորմանն ու գործունեությանը, որի շրջանակում պաշտոնական միջպետական հարաբերությունները հաճախ զուգակցվում էին քաղաքական, տնտեսական և անձնական ոչ պաշտոնական կապերի լայն ցանցով։ Դիտարկվում է Ֆրանսիայի մասնակցությունը նախկին գաղութների անվտանգության համակարգերի ձևավորմանը, ռազմական ներկայության պահպանմանը և տարբեր քաղաքական ճգնաժամերի նկատմամբ նրա արձագանքին՝ առանց անտեսելու աֆրիկյան պետությունների սեփական քաղաքական շահերն ու ինքնուրույն գործողությունները։ Ուսումնասիրվում են նաև առևտրային հարաբերությունները, ներդրումները, բնական ռեսուրսների նշանակությունը, ֆինանսական համագործակցությունը և տնտեսական կախվածության վերաբերյալ պատմագիտական գնահատականները։ Կարևորվում է Սառը պատերազմի միջազգային միջավայրը, քանի որ Աֆրիկայում ֆրանսիական քաղաքականությունը զարգանում էր նաև արևմտյան և խորհրդային ազդեցությունների մրցակցության, նորանկախ պետությունների արտաքին քաղաքական կողմնորոշումների և տարածաշրջանային հակամարտությունների պայմաններում։ Անդրադարձ է կատարվում Ֆրանսիայի տարբեր նախագահների օրոք իրականացված քաղաքականության շարունակականությանը և փոփոխություններին՝ Շառլ դը Գոլի ժամանակաշրջանից մինչև Ֆրանսուա Միտերանի նախագահության տարիները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է պաշտոնապես հռչակված անկախության և նախկին մետրոպոլիայի հետ պահպանվող բազմակողմ կապերի հարաբերակցության վերլուծությունը։ Այդ համատեքստում դիտարկվում են ինքնիշխանության, հետգաղութատիրական ազդեցության, տնտեսական համագործակցության և քաղաքական միջամտության վերաբերյալ տարբեր մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե ինչպես փոխվեց Ֆրանսիայի դերը Աֆրիկայում գաղութային համակարգի վերացումից հետո և ինչպիսի ազդեցություն ունեցան այդ հարաբերությունները ինչպես աֆրիկյան պետությունների ներքին ու արտաքին քաղաքականության, այնպես էլ Ֆրանսիայի միջազգային դիրքի վրա։ Ժամանակաշրջանի ավարտը դիտարկվում է Սառը պատերազմի ավարտի և միջազգային հարաբերությունների համակարգում սկսված վերափոխումների համատեքստում, որոնք նոր պահանջներ առաջադրեցին ֆրանս-աֆրիկյան հարաբերությունների նկատմամբ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել միջազգային հարաբերությունների, Ֆրանսիայի արտաքին քաղաքականության, Աֆրիկայի նորագույն պատմության, գաղութատիրության և հետգաղութատիրական գործընթացների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների և ընթերցողների համար։

География

Այս թեման վերաբերում է լճերի և ջրամբարների ջուր–հատակ սահմանային շերտում տեղի ունեցող օքսիդավերականգնման (ռեդոքս) գործընթացներին և դրանց ազդեցությանը ջրի որակի ձևավորման վրա։ Ջուր–հատակ ինտերֆեյսը համարվում է բարձր ակտիվ կենսաքիմիական գոտի, որտեղ միաժամանակ ընթանում են օրգանական նյութերի քայքայում, միկրոօրգանիզմների ակտիվություն և քիմիական տարրերի փոխակերպումներ։ Այս միջավայրում օքսիդավերականգնման ռեակցիաները որոշում են թթվածնի սպառման և վերականգնման հավասարակշռությունը, ինչպես նաև վերահսկում են այնպիսի կարևոր տարրերի վարքը, ինչպիսիք են երկաթը, մանգանը, ազոտը և ֆոսֆորը։ Օրինակ՝ թթվածնի պակասի պայմաններում կարող են ակտիվանալ վերականգնող գործընթացները, ինչի արդյունքում որոշ նյութեր անցնում են լուծելի ձևերի և տեղափոխվում ջրային շերտեր, ազդելով ջրի թափանցիկության, գույնի և քիմիական կազմի վրա։ Այս գործընթացները նաև անմիջական ազդեցություն ունեն էվտրոֆիկացիայի վրա, քանի որ սննդանյութերի ազատումը հատակից կարող է խթանել ջրիմուռների և ցիանոբակտերիաների աճը, վատթարացնելով ջրի որակը։ Բացի այդ, ջերմաստիճանային շերտավորումը և ջրի շրջանառության սահմանափակումը կարող են ուժեղացնել անաերոբ պայմանները հատակային շերտերում, ինչն էլ ավելի է խորացնում ռեդոքս հավասարակշռության խախտումները։ Այսպիսով, օքսիդավերականգնման գործընթացները ջուր–հատակ սահմանային գոտում հանդիսանում են ջրային էկոհամակարգերի ինքնակարգավորման կարևոր մեխանիզմներից մեկը և վճռորոշ դեր ունեն լճերի ու ջրամբարների էկոլոգիական վիճակի և ջրի որակի ձևավորման մեջ։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է հայ բանագիտության ձևավորման և զարգացման ավանդական գիտական մոտեցումների քննությանը և ժամանակակից տեղեկատվական ու հաղորդակցական միջավայրում առաջացած նոր մարտահրավերների բացահայտմանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով համացանցային բանահյուսության ուսումնասիրման անհրաժեշտությանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ բանահյուսությունը փոփոխվող հասարակական և տեխնոլոգիական պայմաններին զուգընթաց փոխում է իր գոյության, տարածման և փոխանցման ձևերը, ուստի դրա ուսումնասիրության ավանդական մեթոդները անհրաժեշտ է լրացնել նոր մեթոդաբանական գործիքներով։ Աշխատությունը դիտարկում է հայ բանագիտության ավանդույթները՝ դրանց ձևավորման պատմությունը, հիմնական ուսումնասիրության առարկաները, աղբյուրագիտական սկզբունքները և բանահյուսական նյութի հավաքման, գրանցման ու դասակարգման եղանակները։ Դասական բանագիտության շրջանակում կարևոր նշանակություն են ունեցել բանավոր կերպով փոխանցվող հեքիաթների, առասպելների, ավանդազրույցների, երգերի, առածների, ասացվածքների, հանելուկների, ծեսերի և ժողովրդական այլ ստեղծագործությունների հավաքագրումն ու գիտական համակարգումը։ Սակայն թվային հաղորդակցության տարածումը ստեղծել է բանահյուսական ստեղծագործության նոր միջավայր, որտեղ նյութը կարող է առաջանալ, փոփոխվել և տարածվել ոչ միայն բանավոր շփման, այլև սոցիալական ցանցերի, առցանց հարթակների, քննարկումների, բլոգների, տեսանյութերի և հաղորդագրությունների միջոցով։ Հետազոտության առանցքային հասկացություններից է համացանցային բանահյուսությունը, որը կարելի է դիտարկել որպես ժողովրդական ստեղծագործության ժամանակակից դրսևորումների ամբողջություն։ Դրա օրինակներ կարող են լինել ինտերնետային մեմերը, կատակները, անեկդոտները, տարածվող պատմությունները, առցանց լեգենդները, շղթայական հաղորդագրությունները, ժողովրդական մեկնաբանությունները և թվային միջավայրում ձևավորվող այլ կայուն կամ կիսակայուն տեքստեր։ Այդ նյութերի առանձնահատկությունն այն է, որ դրանք հաճախ չունեն մեկ հաստատուն հեղինակ, արագորեն տարածվում են բազմաթիվ օգտատերերի միջոցով, ենթարկվում են փոփոխությունների և կարող են միաժամանակ գոյություն ունենալ տարբեր տեքստային, պատկերային ու տեսաձայնային տարբերակներով։ Աշխատությունը կարևորում է հենց այս փոփոխականության ուսումնասիրությունը, քանի որ ավանդական բանահյուսության նյութի համեմատ թվային ստեղծագործությունները հաճախ ունեն տարածման շատ ավելի արագ և լայն մեխանիզմներ։ Համացանցային միջավայրը փոխում է նաև հեղինակի և լսարանի հարաբերությունը․ օգտատերը կարող է միաժամանակ լինել նյութի սպառող, վերարտադրող, փոփոխող և նոր տարբերակի ստեղծող։ Այս հանգամանքը մարտահրավեր է առաջացնում բանագիտության դասական հեղինակային և տեքստաբանական մոտեցումների համար և պահանջում է մշակել թվային նյութի գրանցման, պահպանման, տարբերակների համադրման ու տարածման պատմության ուսումնասիրման նոր եղանակներ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև բանահյուսական նյութի համատեքստի խնդիրը։ Եթե ավանդական բանահյուսական տեքստը հաճախ գրանցվում էր կատարողի, բնակավայրի, ժամանակի և ծիսական կամ սոցիալական միջավայրի մասին տեղեկությունների հետ միասին, ապա առցանց նյութի դեպքում անհրաժեշտ է հաշվի առնել հրապարակման հարթակը, օգտատերերի փոխազդեցությունը, տարածման ժամանակագրությունը, մեկնաբանությունները, հղումները և նյութի փոփոխության տարբեր փուլերը։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն տեքստը, այլև դրա թվային «կյանքը»։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև համացանցային բանահյուսության լեզվական առանձնահատկություններին՝ խոսակցական բառապաշարի, ժարգոնի, կրճատումների, նորաբանությունների, հումորի, պատկերային և տեքստային համադրությունների, ինչպես նաև տարբեր լեզուների ու մշակույթների տարրերի փոխներթափանցման դրսևորումներին։ Հատուկ նշանակություն ունի հայալեզու թվային բովանդակության ուսումնասիրությունը, քանի որ այն կարող է արտացոլել ժամանակակից հայ հասարակության արժեքները, կարծրատիպերը, հումորային պատկերացումները, հասարակական արձագանքները և առօրյա հաղորդակցության առանձնահատկությունները։ Հետազոտության գիտական նշանակությունն այն է, որ այն հիմնավորում է հայ բանագիտության մեթոդաբանական շրջանակի ընդլայնման անհրաժեշտությունը՝ ավանդական բանահյուսական ժառանգության ուսումնասիրությունը համադրելով թվային մշակույթի հետազոտության ժամանակակից մեթոդների հետ։ Համացանցային նյութերի համակարգված հավաքագրումը կարող է նաև կարևոր լինել մշակութային հիշողության պահպանման տեսանկյունից, քանի որ թվային բովանդակությունը հաճախ արագ փոփոխվում կամ անհետանում է։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել բանագետներին, ազգագրագետներին, մշակութաբաններին, լեզվաբաններին, մեդիա և թվային մշակույթի հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ բանահյուսությունը չի սահմանափակվում միայն ավանդական բանավոր ժառանգությամբ․ այն շարունակում է ստեղծվել և վերարտադրվել նոր հաղորդակցական միջավայրերում, իսկ համացանցը դարձել է ժողովրդական ստեղծագործության կարևոր տարածք։ Այդ պատճառով ժամանակակից հայ բանագիտության համար համացանցային բանահյուսության ուսումնասիրությունը ոչ միայն նոր թեմատիկ ուղղություն է, այլև անհրաժեշտ պայման՝ ժամանակակից մշակութային գործընթացները լիարժեք փաստագրելու, վերլուծելու և հայ բանահյուսության շարունակական զարգացումն ըմբռնելու համար։

Литература

Գիրքը վերնագրով անդրադառնում է երիտասարդության ժամանակակից վիճակին և հասարակական կյանքում նրա ունեցած դերին։ «Գարնան ծաղիկներ» պատկերավոր արտահայտությունը կարող է խորհրդանշել երիտասարդ սերնդի կենսունակությունը, զարգացման հնարավորությունները, նոր գաղափարների առաջացումը և ապագայի նկատմամբ ունեցած ակնկալիքները։ Երկրորդ՝ բացատրական վերնամասը՝ «երիտասարդաց արդի կացութիւնը», մատնանշում է երիտասարդության կացության, խնդիրների և հասարակության մեջ նրա դիրքի դիտարկումը՝ ստեղծագործությանը հաղորդելով հասարակական ու դաստիարակչական ուղղվածություն։ Երիտասարդությունը հասարակական զարգացման կարևոր մասն է, քանի որ հենց այդ շրջանում են ձևավորվում անհատի աշխարհայացքը, բարոյական սկզբունքները, կրթական ձգտումները և հասարակական պատասխանատվության զգացումը։ Այդ պատճառով երիտասարդ սերնդին վերաբերող աշխատությունները կարևոր տեղ են զբաղեցնում կրթական ու հասարակական մտքի պատմության մեջ՝ անդրադառնալով անհատի զարգացման և շրջապատող միջավայրի փոխհարաբերություններին։ Գիրքը կարելի է դիտարկել նաև տասնիններորդ դարի հայ հասարակական մտածողության համատեքստում, երբ կրթության, բարոյական դաստիարակության և հասարակության առաջընթացի հարցերը կարևոր տեղ էին զբաղեցնում մտավորական շրջանակների քննարկումներում։ Երիտասարդության վիճակի քննությունը կարող էր նպաստել սերունդների միջև հարաբերությունների, հասարակական սպասումների և անհատի ապագայի վերաբերյալ պատկերացումների քննարկմանը։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ հասարակական մտքի, երիտասարդության դաստիարակության գաղափարների և կրթական մշակույթի պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ գրականության և հասարակական հրապարակախոսության պատմությամբ, կրթության զարգացման հարցերով ու երիտասարդության վերաբերյալ պատմական պատկերացումներով հետաքրքրվող հետազոտողներին։ Գիրքը նաև արժեքավոր նյութ է հայ տպագիր մշակույթի ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով դիտարկելու, թե ինչպես էին երիտասարդության խնդիրներն ու հասարակական առաջընթացի գաղափարները ներկայացվում ժամանակի հայալեզու գրական միջավայրում։

Экономика

Տնտեսագիտական, բանկային գործի և ֆինանսական ռիսկերի կառավարման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է վարկառուի վարկունակության գնահատման ժամանակակից հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության ֆինանսավարկային համակարգի օրինակով։ Քննության են առնվում վարկունակության տնտեսական էությունը, վարկային հարաբերությունների ձևավորման սկզբունքները և վարկառուի ֆինանսական վիճակի գնահատման նշանակությունը բանկերի ու վարկային կազմակերպությունների գործունեության մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վարկառուի եկամուտների, վճարունակության, պարտքային բեռնվածության, դրամական հոսքերի և ֆինանսական կայունության վերլուծությանը։ Վերլուծվում են վարկունակության գնահատման ավանդական և ժամանակակից մեթոդները, ֆինանսական գործակիցների կիրառությունը, վարկային պատմության ուսումնասիրությունը և վարկային ռիսկի գնահատման մոդելների առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են ֆիզիկական և իրավաբանական անձանց վարկունակության գնահատման տարբերությունները, տրամադրվող տեղեկատվության հավաստիության, գրավային ապահովության և վարկերի վերադարձելիության հետ կապված հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել Հայաստանի առևտրային բանկերի վարկավորման մոտեցումները, վարկային ռիսկերի կառավարման կարգավորումները, ֆինանսական տեղեկատվության հասանելիությունը և միջազգային բանկային փորձի կիրառման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում տնտեսական անկայունության, տոկոսադրույքների փոփոխության, արժութային ռիսկերի և վարկառուների ֆինանսական վիճակի վատթարացման ազդեցությանը վարկունակության գնահատման արդյունքների վրա։ Կարևորվում է գնահատման մեթոդների կատարելագործումը՝ վարկային որոշումների հիմնավորվածության բարձրացման, խնդրահարույց վարկերի առաջացման հավանականության նվազեցման և բանկային համակարգի կայունության ամրապնդման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել բանկային գործի, ֆինանսական վերլուծության, վարկային ռիսկերի կառավարման, ֆինանսական վերահսկողության և Հայաստանի վարկային շուկայի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։