Խաղողի արտադրության, վերամշակման էկոնոմիկայի և մարքեթինգի հիմնահարցերը ագրարային բարեփոխումների անցումային փուլում

Литература

Աշխատությունը նվիրված է համաշխարհային դրամատուրգիայի նշանավոր ողբերգություններից մեկի վերաբերյալ արևմտյան գրականագիտական մտքի ձևավորման և զարգացման ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով տարբեր ժամանակաշրջաններում ստեղծված մեկնաբանական ուղղությունները, քննադատական մոտեցումները և տեսական բանավեճերը։ Հետազոտության առանցքում ստեղծագործության գլխավոր կերպարի բնույթի, գործողությունների շարժառիթների, ներքին հակասությունների, բարոյական ընտրության, վրեժի, իշխանության, մահվան, ճշմարտության և մարդկային ինքնության խնդիրների վերաբերյալ գրականագիտական մեկնաբանությունների համադրումն է։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե տարբեր գրականագիտական դպրոցներ ինչպես են բացատրել գլխավոր հերոսի վարքագիծը և գործողության հետաձգման խնդիրը՝ այն կապելով հոգեբանական, փիլիսոփայական, բարոյագիտական, պատմամշակութային կամ դրամատուրգիական գործոնների հետ։ Քննվում են ռոմանտիկական, հոգեբանական, ձևապաշտական, նոր քննադատական, հոգեվերլուծական, կառուցվածքաբանական, հետկառուցվածքաբանական, նոր պատմական, ֆեմինիստական և մշակութաբանական ընթերցումների առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կերպարային համակարգի ուսումնասիրությունը՝ ուշադրություն դարձնելով ոչ միայն գլխավոր հերոսին, այլև նրա շրջապատի կերպարների գործառույթներին, նրանց միջև ձևավորվող հակադրություններին և ողբերգության գաղափարական կառուցվածքում ունեցած նշանակությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նաև լեզվի, մենախոսությունների, խորհրդանշական պատկերների, թատերականության և «թատրոն թատրոնի մեջ» սկզբունքի վերաբերյալ մեկնաբանությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ստեղծագործության տեքստային պատմությանը և տարբեր խմբագրական տարբերակների ուսումնասիրության նշանակությանը, քանի որ տեքստաբանական հարցերը կարող են ազդեցություն ունենալ առանձին տեսարանների և կերպարների մեկնաբանության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում նաև բեմական ընթերցումների և գրականագիտական մեկնաբանությունների փոխազդեցությանը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են թատերական ներկայացումները նպաստել ստեղծագործության նոր իմաստային շերտերի բացահայտմանը։ Տարբեր ժամանակաշրջանների քննադատական մոտեցումների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս հետևել նաև արևմտյան գրականագիտության մեթոդաբանական փոփոխություններին՝ հեղինակակենտրոն մեկնաբանություններից դեպի տեքստի, ընթերցողի, մշակութային միջավայրի, գենդերի և իշխանական հարաբերությունների ուսումնասիրություն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է մեկ դասական դրամատիկական ստեղծագործության մեկնաբանությունների բազմազան պատմությունը՝ այն դիտարկելով որպես գրականագիտական տեսությունների զարգացման և փոփոխվող մշակութային ընկալումների արտահայտման կարևոր դաշտ։

Экономика

Նյութը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ներդրումային շուկայի զարգացման ժամանակակից հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը, դրա կառուցվածքի, գործող մեխանիզմների, զարգացման սահմանափակումների և հետագա ընդլայնման հնարավորությունների վերլուծությանը։ Ներդրումային շուկան ֆինանսական համակարգի կարևոր բաղադրիչ է, որի միջոցով խնայողությունները կարող են վերածվել տնտեսության իրական հատվածի զարգացմանն ուղղվող ֆինանսական ռեսուրսների՝ նպաստելով ձեռնարկությունների ընդլայնմանը, նոր ծրագրերի իրականացմանը և տնտեսական ակտիվության աճին։ Հայաստանի պայմաններում շուկայի արդյունավետ զարգացումը կախված է ինչպես ներքին խնայողությունների և ներդրումային պահանջարկի մակարդակից, այնպես էլ ֆինանսական գործիքների բազմազանությունից, կապիտալի շուկայի ենթակառուցվածքներից, ներդրողների վստահությունից և տնտեսական միջավայրի կանխատեսելիությունից։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել արժեթղթերի շուկայի, կորպորատիվ և պետական պարտատոմսերի, բաժնային ֆինանսավորման, ներդրումային ֆոնդերի և այլ ֆինանսական գործիքների զարգացման առանձնահատկությունները։ Կարևոր հիմնախնդիրներից է շուկայի իրացվելիության և գործարքների ծավալների ընդլայնումը, քանի որ ակտիվ և խոր շուկան անհրաժեշտ պայման է ներդրողների համար արդյունավետ մուտքի և ելքի հնարավորություններ ապահովելու համար։ Ներդրումային ակտիվության վրա կարող են ազդել նաև բնակչության ֆինանսական գրագիտության մակարդակը, ներդրումային մշակույթը, տեղեկատվության հասանելիությունը և ֆինանսական գործիքների վերաբերյալ վստահությունը։ Շուկայի զարգացման կարևոր ուղղություններից է ինստիտուցիոնալ ներդրողների դերի ընդլայնումը, քանի որ երկարաժամկետ ֆինանսական միջոցների առկայությունը կարող է նպաստել կապիտալի շուկայի խորացմանը և ներդրումային ռեսուրսների ավելի արդյունավետ բաշխմանը։ Նյութը կարող է անդրադառնալ նաև կարգավորող և իրավական միջավայրին, կորպորատիվ կառավարման որակին, ներդրողների իրավունքների պաշտպանության մեխանիզմներին և ֆինանսական տեղեկատվության թափանցիկությանը։ Թվայնացման և ֆինանսական տեխնոլոգիաների զարգացումը նոր հնարավորություններ է ստեղծում ներդրումային ծառայությունների հասանելիության, առցանց գործարքների, տեղեկատվության տարածման և ներդրումային գործընթացների պարզեցման համար, սակայն միաժամանակ առաջ է բերում կիբեռանվտանգության, տվյալների պաշտպանության և ռիսկերի կառավարման նոր խնդիրներ։ Հայաստանի ներդրումային շուկայի զարգացման վրա ազդեցություն կարող են ունենալ նաև մակրոտնտեսական միջավայրը, տոկոսադրույքների փոփոխությունները, արժութային ռիսկերը, արտաքին կապիտալի հոսքերը և տարածաշրջանային տնտեսական զարգացումները։ Շուկայի խորացման համար կարևոր է նաև տնտեսության տարբեր ոլորտների՝ հատկապես փոքր և միջին ձեռնարկությունների, կապիտալի շուկա մուտք գործելու հնարավորությունների ընդլայնումը։ Դրան կարող են նպաստել ֆինանսական գործիքների բազմազանեցումը, ներդրումային կրթության զարգացումը, շուկայի թափանցիկության բարձրացումը, գործարքային ծախսերի նվազեցումը և ներդրողների պաշտպանության արդյունավետ մեխանիզմների ամրապնդումը։ Ընդհանուր առմամբ, թեման հնարավորություն է տալիս գնահատելու Հայաստանի ներդրումային շուկայի ներկայիս զարգացման հիմնական խոչընդոտները և բացահայտելու այն տնտեսական, ինստիտուցիոնալ, տեխնոլոգիական ու կարգավորող ուղղությունները, որոնց բարելավումը կարող է նպաստել ներդրումային ակտիվության աճին, կապիտալի արդյունավետ ներգրավմանը և երկրի ֆինանսական համակարգի երկարաժամկետ կայունության ամրապնդմանը։

Медицина

Անասնաբուժական և մակաբուծաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տարբեր կլիմաաշխարհագրական գոտիներում տավարի օրգանիզմում հանդիպող հելմինթների տեսակային կազմի, տարածվածության և ձևավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տարբեր բնական և տնտեսավարման պայմաններում մակաբուծային որդերի տարածման բնույթը, վարակվածության վրա ազդող շրջակա միջավայրի գործոնները և դրանց կապը կենդանիների պահվածքի պայմանների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կլիմայական պայմանների, բարձրության, արոտավայրերի վիճակի, ջրային ռեսուրսների և սեզոնային փոփոխությունների հնարավոր ազդեցությանը հելմինթների կենսաշրջանի ու տարածման վրա։ Վերլուծվում են տարբեր գոտիներում արձանագրվող մակաբուծային համալիրների ընդհանուր և տարբեր առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց նշանակությունը տավարաբուծության համար։ Քննարկվում են հելմինթային վարակների ախտորոշման, համաճարակաբանական գնահատման, կանխարգելման և վերահսկման կազմակերպման մոտեցումները՝ հաշվի առնելով տարածքային առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված պատկերացում կազմելու բնական պայմանների և տավարի հելմինթոֆաունայի ձևավորման միջև փոխկապակցվածության վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել անասնաբուժության, մակաբուծաբանության, անասնաբուծության և կենդանիների հիվանդությունների կանխարգելման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Литература

Այս նյութը վերաբերում է միջգրադարանային աբոնեմենտի (interlibrary loan) համակարգի կազմակերպման և գործառնական սկզբունքների ներկայացմանը՝ շեշտադրելով գրադարանների միջև համագործակցության կարևորությունը տեղեկատվական ռեսուրսների փոխանակման և ընթերցողների պահանջների արագ բավարարման գործընթացում։ Միջգրադարանային աբոնեմենտը դիտարկվում է որպես գրադարանային սպասարկման արդյունավետ ձև, որը հնարավորություն է տալիս մեկ գրադարանում բացակայող փաստաթղթերը, գրքերը կամ գիտական նյութերը ձեռք բերել այլ գրադարաններից՝ ապահովելով գիտելիքի հասանելիության ընդլայնում և տեղեկատվական հավասարության բարձրացում։ Նյութում առանձնացվում են ծառայության կազմակերպման հիմնական փուլերը՝ հարցման ձևակերպում, աղբյուր գրադարանի ընտրություն, նյութերի փոխանցում, օգտագործման պայմանների վերահսկում և վերադարձի ընթացակարգ։ Միաժամանակ ընդգծվում են ծառայության արդյունավետ աշխատանքի համար անհրաժեշտ պայմանները՝ միասնական կատալոգներ, արագ հաղորդակցման միջոցներ, հստակ կանոնակարգ և գրադարանների միջև կայուն համագործակցային ցանց։ Այս համակարգը դիտարկվում է որպես կարևոր գործիք գիտական, կրթական և մշակութային տեղեկատվության շրջանառության ապահովման համար։

Другие предметы

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայկական ՍՍՌ գրադարանային համակարգի ընդհանուր նկարագրությանը, զարգացման փուլերին և կազմակերպչական կառուցվածքին՝ ներկայացնելով այն որպես հանրապետության կրթական, գիտական և մշակութային կյանքի կարևորագույն բաղադրիչներից մեկը։ Հեղինակը մանրամասնորեն անդրադառնում է խորհրդային շրջանում ձևավորված բազմաստիճան գրադարանային ցանցին՝ հանրապետական, մարզային, քաղաքային, գյուղական և ուսումնական հաստատությունների գրադարաններով, որոնք միասին ապահովում էին գրականության լայն հասանելիություն բնակչության բոլոր շերտերի համար։ Աշխատությունում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անվան պետական գրադարանի դերին որպես կենտրոնական գրադարանային և մատենագիտական կառույց, որը համակարգում էր գրադարանային գործը, իրականացնում էր ազգային մատենագիտության կազմումը և հանդիսանում էր գրապալատային գործառույթների կենտրոն։ Նկարագրվում են նաև գիտական և բուհական գրադարանների գործունեությունը, որոնք սպասարկում էին գիտահետազոտական և ուսումնական գործընթացները՝ ապահովելով մասնագիտական գրականության և միջազգային տեղեկատվական աղբյուրների հասանելիությունը։ Աշխատությունը ներկայացնում է գրադարանների ոչ միայն տեղեկատվական, այլև գաղափարական և կրթական դերակատարությունը խորհրդային հասարակությունում՝ ընդգծելով նրանց մասնակցությունը ընթերցողական մշակույթի ձևավորմանը, գիտելիքի տարածմանը և հասարակության գաղափարական դաստիարակությանը։ Բացի այդ, դիտարկվում են գրադարանային գործի մեթոդական զարգացումները՝ կատալոգավորման համակարգերի կատարելագործումը, միասնական մատենագիտական ստանդարտների ներդրումը և մասնագիտական կադրերի պատրաստումը։ Շեշտվում է, որ Հայկական ՍՍՌ գրադարանային համակարգը հանդիսացել է ազգային գիտական և մշակութային ժառանգության պահպանման, ինչպես նաև տեղեկատվական և կրթական զարգացման կարևոր հենասյուներից մեկը, որը նշանակալի ազդեցություն է ունեցել հասարակության մտավոր զարգացման վրա։

Политология

Աշխատությունը նվիրված է հասարակության իրավական գիտակցության և քաղաքական գործընթացների փոխհարաբերության տեսական ու կիրառական ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության հասարակական-քաղաքական միջավայրի օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքացիների իրավունքի, օրենքի, արդարության, պետական ինստիտուտների և իրավական կարգի վերաբերյալ պատկերացումների ձևավորումն ու դրանց դրսևորումն է քաղաքական մասնակցության տարբեր ձևերում։ Իրավագիտակցությունը դիտարկվում է որպես հասարակական գիտակցության կարևոր բաղադրիչ, որն ընդգրկում է իրավական գիտելիքները, արժեքային վերաբերմունքները, իրավական գնահատականները և իրավաչափ վարքագծի վերաբերյալ պատկերացումները։ Քննվում է, թե այդ բաղադրիչներն ինչպես կարող են արտահայտվել քաղաքացիների քաղաքական մասնակցության, հանրային քննարկումների, պետական կառույցների հետ հարաբերությունների և հասարակական նախաձեռնությունների շրջանակում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում իրավական ու քաղաքական մշակույթի փոխկապակցվածությանը, իրավական սոցիալականացման գործընթացներին և այն ինստիտուտների դերին, որոնց միջոցով անհատը ձեռք է բերում իրավական գիտելիքներ ու հասարակական վարքագծի նորմեր։ Դիտարկվում են կրթության, ընտանիքի, զանգվածային հաղորդակցության միջոցների, քաղաքացիական հասարակության և պետական ինստիտուտների հնարավոր ազդեցությունները իրավական պատկերացումների ձևավորման վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում օրենքի նկատմամբ վստահության, իրավական նորմերի ընկալման և քաղաքացիների քաղաքական վարքագծի միջև կապի ուսումնասիրությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև իրավական նիհիլիզմի, իրավական պասիվության, քաղաքացիական պատասխանատվության և իրավական ակտիվության հասկացություններին՝ որպես հասարակության իրավագիտակցության տարբեր դրսևորումների։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել սոցիոլոգիական հարցումների, համեմատական վերլուծության և քաղաքական ու իրավական գործընթացների ուսումնասիրության մեթոդներ՝ հասարակական դիրքորոշումների կառուցվածքն ու դրանց փոփոխության միտումները բացահայտելու նպատակով։ Հայաստանի օրինակը հնարավորություն է տալիս խնդիրը դիտարկել պետական և հասարակական ինստիտուտների փոխակերպման, քաղաքացիական մասնակցության և իրավական մշակույթի զարգացման համատեքստում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է իրավունքի տեսության, քաղաքականագիտության, իրավական սոցիոլոգիայի և քաղաքացիական հասարակության ուսումնասիրության մոտեցումները՝ բացահայտելով իրավագիտակցության նշանակությունը քաղաքական գործընթացներում քաղաքացիների վարքագծի և հասարակական հարաբերությունների ձևավորման համար։