Խոսքային վարվեցողության հաղորդակցական կաղապարներն անգլերենում և հայերենում

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հիփոթեքային վարկերի շուկայի զարգացման հիմնախնդիրների և կատարելագործման ուղիների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ գնահատելով դրա դերը բնակարանային ֆինանսավորման համակարգի, ֆինանսական շուկայի զարգացման և տնտեսական աճի խթանման գործում։ Վերլուծվում են հիփոթեքային վարկավորման գործող մեխանիզմները, շուկայի կառուցվածքը, վարկավորման պայմանները, տոկոսադրույքների ձևավորման գործոնները և ֆինանսական հաստատությունների դերակատարությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բնակչության համար հիփոթեքային վարկերի հասանելիությանը, վարկային ռիսկերի կառավարմանը, պետական աջակցության ծրագրերի արդյունավետությանը և բնակարանային շուկայի զարգացման փոխազդեցությանը ֆինանսական համակարգի հետ։ Ուսումնասիրությունը նաև քննարկում է միջազգային փորձի կիրառելիությունը ՀՀ պայմաններում, երկրորդային հիփոթեքային շուկայի զարգացման հնարավորությունները և իրավակարգավորման կատարելագործման ուղղությունները։ Աշխատությունը ներկայացնում է վերլուծական եզրակացություններ և գործնական առաջարկություններ, որոնք կարող են նպաստել հիփոթեքային շուկայի կայուն զարգացմանը, ֆինանսական համակարգի ամրապնդմանը և բնակարանային ֆինանսավորման արդյունավետության բարձրացմանը։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է հայկական երաժշտական թատրոնի ձևավորման, զարգացման և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Գրքում հայկական երաժշտական թատրոնը դիտարկվում է որպես ազգային մշակույթի կարևոր բաղադրիչ, որի ձևավորումն ու հետագա զարգացումը կապված են հայ երաժշտության, թատերական արվեստի, օպերային և բալետային մշակույթի, ինչպես նաև հասարակական ու մշակութային կյանքի փոփոխությունների հետ։ Ուսումնասիրության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում երաժշտական թատրոնի պատմական զարգացման հիմնական փուլերին, ազգային բեմարվեստի ձևավորման նախադրյալներին և այն ստեղծագործական գործընթացներին, որոնց արդյունքում հայկական երաժշտական թատրոնը ձեռք է բերել ինքնատիպ գեղարվեստական դիմագիծ։ Հեղինակը դիտարկում է երաժշտության և դրամատիկական գործողության փոխհարաբերությունը, բեմական արտահայտչամիջոցները, երաժշտական ձևերի ու թատերական կառուցվածքի կապը, ինչպես նաև ազգային երաժշտական լեզվի կիրառումը թատերական ստեղծագործություններում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հայ կոմպոզիտորների և բեմարվեստի գործիչների ստեղծագործական ժառանգությանը, նրանց ներդրմանը ազգային երաժշտական թատրոնի զարգացման գործում և այն ստեղծագործություններին, որոնք նշանակալի դեր են ունեցել հայկական օպերային ու երաժշտական բեմարվեստի ձևավորման մեջ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են ազգային երաժշտական ավանդույթները համադրվել եվրոպական թատերական և երաժշտական ձևերի հետ՝ ստեղծելով ինքնատիպ գեղարվեստական համակարգ։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են բեմադրական սկզբունքները, դերասանական և վոկալ կատարողական արվեստը, նվագախմբի ու երգչախմբի դերը և երաժշտական թատրոնի կապը հասարակական ու մշակութային միջավայրի հետ։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել երաժշտագետներին, թատերագետներին, մշակութաբաններին, հայ երաժշտության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, կոնսերվատորիաների և բուհերի ուսանողներին ու դասախոսներին, ինչպես նաև հայկական օպերային և երաժշտական թատրոնի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Այն արժեքավոր աղբյուր է ազգային բեմարվեստի զարգացման ընթացքը, հայկական երաժշտական մտածողության առանձնահատկությունները և երաժշտության ու թատրոնի փոխազդեցությունը ուսումնասիրելու համար։

Литература

Գրականագիտական, փիլիսոփայական և գեղագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հայ բանաստեղծ Համո Սահյանի բնապաշտական ստեղծագործություններում արտահայտված իմաստասիրական գաղափարների, աշխարհընկալման առանձնահատկությունների և բնության գեղարվեստական մեկնաբանության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում բանաստեղծի ստեղծագործական աշխարհայացքի ձևավորման նախադրյալները, մարդու և բնության փոխհարաբերությունների ընկալումը և բնության դերը նրա քնարերգության գաղափարական ու պատկերային համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Սահյանի բանաստեղծություններում կյանքի և մահվան, ժամանակի և հավերժության, մարդու գոյության իմաստի, հիշողության և հոգևոր արժեքների վերաբերյալ փիլիսոփայական խորհրդածություններին։ Վերլուծվում են բնապատկերների խորհրդանշական նշանակությունը, բնական երևույթների միջոցով մարդկային ապրումների արտահայտման եղանակները և բնության ու մարդու ներաշխարհի ներդաշնակության գեղարվեստական դրսևորումները։ Քննարկվում են բանաստեղծի լեզվաոճական առանձնահատկությունները, փոխաբերական մտածողությունը, պատկերավորման միջոցները և դրանց դերը իմաստասիրական բովանդակության բացահայտման գործում։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել հայկական ժողովրդական աշխարհընկալման, ազգային մշակութային ավանդույթների և բնության նկատմամբ փիլիսոփայական վերաբերմունքի ազդեցությունները Սահյանի ստեղծագործական մտածողության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում բնության և հայրենիքի գաղափարական փոխկապակցվածությանը, մարդու բարոյական պատասխանատվության, հոգևոր ինքնաճանաչման և գոյաբանական հարցադրումների արտահայտությանը բանաստեղծի քնարերգության մեջ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմության, գրականության տեսության, գեղագիտության, փիլիսոփայության և Համո Սահյանի ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանում կրթության որակի կառավարման համակարգի ուսումնասիրությանը և դրա կատարելագործման կազմակերպական, կառավարչական ու մեթոդաբանական ուղղությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության շրջանակում կրթության որակը դիտարկվում է որպես բազմաբաղադրիչ հասկացություն, որը ներառում է կրթական ծրագրերի բովանդակությունը, ուսուցման գործընթացի կազմակերպումը, սովորողների ուսումնառության արդյունքները, մանկավարժական կադրերի մասնագիտական կարողությունները, կրթական միջավայրի պայմանները և կառավարման արդյունավետությունը։ Քննության են առնվում կրթության որակի ապահովման ներքին և արտաքին մեխանիզմները, կրթական հաստատությունների ինքնագնահատման գործընթացները, մշտադիտարկման ու գնահատման գործիքները և դրանց միջոցով կառավարչական որոշումների հիմնավորման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում որակի կառավարման շարունակական բնույթին՝ ընդգծելով պլանավորման, իրականացման, արդյունքների գնահատման և բարելավման փուլերի փոխկապակցվածությունը։ Ուսումնասիրվում են կրթական հաստատությունների ղեկավարության, մանկավարժների, սովորողների և կրթական գործընթացի մյուս մասնակիցների դերերը՝ որակի ապահովման միասնական համակարգի ձևավորման տեսանկյունից։ Կարևորվում է տվյալների վրա հիմնված կառավարման զարգացումը, քանի որ ուսումնառության արդյունքների, կրթական գործընթացների և հաստատությունների գործունեության վերաբերյալ հավաստի տեղեկատվությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու խնդիրները և գնահատելու իրականացվող փոփոխությունների ազդեցությունը։ Հետազոտության մեջ կարող են դիտարկվել նաև ուսուցիչների շարունակական մասնագիտական զարգացման, կրթական ծրագրերի արդիականացման, ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառման և կառավարման թվայնացման հնարավորությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում կրթության տարբեր մակարդակներում որակի չափանիշների և գնահատման մոտեցումների փոխկապակցվածությանը, ինչպես նաև կրթական հաստատությունների ինքնավարության ու հաշվետվողականության հավասարակշռմանը։ Կրթության որակի բարելավումը ներկայացվում է ոչ թե որպես առանձին վերահսկողական գործողությունների ամբողջություն, այլ որպես հաստատությունների կազմակերպական մշակույթի և շարունակական զարգացման բաղադրիչ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է կրթության կառավարման, որակի ապահովման և կրթական գնահատման մոտեցումները՝ համակարգելով Հայաստանում կրթական ծառայությունների արդյունավետության, ուսումնառության արդյունքների և կրթական հաստատությունների կառավարման բարելավման հնարավոր ուղղությունները։

История

Աշխատությունը նվիրված է XIII դարի հայ նշանավոր մատենագիր, պատմիչ և աստվածաբան Հովհաննես Վանական Տավուշեցու՝ Վանական վարդապետի ինքնագիր ձեռագրի ուսումնասիրությանը։ Վանականը (1181–1251) Մխիթար Գոշի աշակերտն էր, Խորանաշատի դպրոցի հիմնադիրը և միջնադարյան հայ կրթամշակութային կյանքի կարևորագույն գործիչներից մեկը, որի աշակերտներից էին Կիրակոս Գանձակեցին և Վարդան Արևելցին։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է ոչ միայն ինքնագրի բովանդակային արժեքը, այլև դրա ձեռագրագիտական, պատմական և գրական նշանակությունը։ Ինքնագրային վկայությունները հատկապես կարևոր են միջնադարյան հեղինակների ստեղծագործությունների իսկությունը, գրության առանձնահատկությունները, լեզվական միջավայրը և մատենագրական ժառանգության փոխանցման ընթացքը պարզելու համար։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու Վանականի գործունեության պատմական միջավայրին, նրա գրական և գիտական ժառանգությանը, ինչպես նաև XIII դարի հայ մշակույթի զարգացման պայմաններին։ Վանականի կորած պատմական երկի մասին տեղեկություններ պահպանվել են նրա աշակերտների՝ Կիրակոսի, Վարդանի և Մաղաքիայի աշխատություններում, իսկ նրա պահպանված ժառանգության մեջ կարևոր տեղ են զբաղեցնում աստվածաշնչյան մեկնությունները, քարոզները և հարց ու պատասխանի բնույթի աշխատությունները։ Ուսումնասիրությունը արժեքավոր է նաև որպես հայկական ձեռագրական մշակույթի պատմության աղբյուր, քանի որ ինքնագիրը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ժամանակաշրջանի գրության ավանդույթները, ձեռագրի ստեղծման և պահպանման հանգամանքները և հեղինակի անմիջական մասնակցության հետքերը։ Հրատարակության մատենագիտական տվյալները վկայում են, որ նյութը Ս. Վ. Տեր-Ավետիսյանի ուսումնասիրությունն է, որը տպագրվել է 1926 թվականին Թիֆլիսում՝ «Կովկասյան պատմահնագիտական ինստիտուտի տեղեկություններում», հատոր IV-ում, էջ 51–54։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել հայագետներին, միջնադարագետներին, ձեռագրագետներին, աղբյուրագետներին, գրականագետներին, պատմաբաններին, մատենագետներին, ինչպես նաև հայկական միջնադարյան մշակույթի և ձեռագրական ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Другие предметы

Այս հաշվետվությունը ներկայացնում է 1924-1925 թվականների երկրորդ գործառնական տարվա ընթացքում իրականացված գործունեության համապարփակ ամփոփումը՝ ընդգրկելով կազմակերպչական, վարչական, ֆինանսական և արտադրական հիմնական ցուցանիշները։ Փաստաթղթում մանրամասն անդրադարձ է կատարվում տվյալ ժամանակահատվածում իրականացված աշխատանքների ընթացքին, ձեռքբերումներին և առկա խնդիրներին՝ ցույց տալով կառույցի զարգացման դինամիկան և գործունեության արդյունավետությունը։ Ներկայացվում են նաև հաշվետու տարվա ընթացքում կատարված փոփոխությունները կառավարման համակարգում, ռեսուրսների օգտագործման առանձնահատկությունները և հետագա գործունեության բարելավման ուղղությունները։ Հաշվետվությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնել պատմական ժամանակաշրջանի տնտեսական և կազմակերպչական պատկերը՝ հանդիսանալով կարևոր աղբյուր վարչատնտեսական գործընթացների ուսումնասիրության համար։