Խրատական ուղերձ՝ ուղղված հոգևոր առաջնորդներին, եկեղեցական դասին, աշխարհիկ իշխաններին և ժողովրդին

Технология

Աշխատությունը նվիրված է թվային ինտեգրալ սխեմաների ֆիզիկական նախագծման այնպիսի միջոցների, մեթոդների և ալգորիթմների մշակմանը, որոնք ուղղված են էներգասպառման նվազեցմանը՝ միաժամանակ պահպանելով սխեմայի պահանջվող արագագործությունը, հուսալիությունը և ֆունկցիոնալ հատկությունները։ Հետազոտության հիմքում ժամանակակից միկրոէլեկտրոնային համակարգերի կարևոր խնդիրներից մեկն է՝ տրանզիստորների քանակի և ինտեգրման խտության աճի պայմաններում սահմանափակել էներգիայի սպառումն ու ջերմային կորուստները։ Թվային ինտեգրալ սխեմաների բարդացման հետ մեկտեղ էներգետիկ արդյունավետությունը դառնում է նախագծման հիմնական չափանիշներից մեկը, քանի որ բարձր էներգասպառումը կարող է հանգեցնել բյուրեղի ջերմաստիճանի բարձրացման, մարտկոցով աշխատող սարքերի ինքնավար աշխատանքի տևողության կրճատման, հուսալիության նվազման և հովացման համակարգերի նկատմամբ լրացուցիչ պահանջների առաջացման։ Այդ պատճառով աշխատանքում ֆիզիկական նախագծումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տրամաբանական նկարագրությունը բյուրեղի իրական երկրաչափական կառուցվածքի վերածելու փուլ, այլև որպես էներգետիկ բնութագրերի նպատակային օպտիմալացման կարևոր միջոց։ Քննության են առնվում ինտեգրալ սխեմայի ֆիզիկական նախագծման հիմնական փուլերը՝ տարրերի տեղաբաշխումը, փոխմիացումների ձևավորումը, տակտային ցանցի կառուցումը, սնուցման համակարգի կազմակերպումը և վերջնական ֆիզիկական ստուգումները։ Յուրաքանչյուր փուլում ընդունվող նախագծային որոշումները կարող են ուղղակի կամ անուղղակի կերպով ազդել էներգասպառման վրա։ Տրամաբանական տարրերի ոչ արդյունավետ տեղաբաշխումը կարող է մեծացնել հաղորդալարերի ընդհանուր երկարությունը և մակաբուծական ունակությունները, ինչի հետևանքով ավելանում է ազդանշանների փոխանջատման համար անհրաժեշտ էներգիան։ Հետևաբար տարրերի տեղաբաշխման խնդիրը ներկայացվում է որպես բազմաչափ օպտիմալացման խնդիր, որտեղ անհրաժեշտ է միաժամանակ հաշվի առնել մակերեսը, ժամանակային սահմանափակումները, փոխմիացումների երկարությունը, հզորության բաշխումը և ջերմային գործոնները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում թվային սխեմաների դինամիկ էներգասպառմանը։ Տրանզիստորների վիճակների փոփոխության ընթացքում լիցքավորվում և լիցքաթափվում են սխեմայի ներքին ու արտաքին ունակությունները, և այդ գործընթացը կազմում է ընդհանուր էներգասպառման զգալի մասը։ Դինամիկ բաղադրիչը կախված է փոխանջատման ակտիվությունից, սնուցման լարումից, աշխատանքային հաճախականությունից և բեռնային ունակություններից։ Ֆիզիկական նախագծման մակարդակում հնարավոր է ազդել այդ պարամետրերից մի քանիսի վրա՝ նվազեցնելով փոխմիացումների երկարությունը, ընտրելով համապատասխան չափերի տրամաբանական տարրեր և արդյունավետ կազմակերպելով բարձր ակտիվություն ունեցող հանգույցների տեղաբաշխումը։ Այս մոտեցմամբ էներգասպառման գնահատումը ներառվում է նախագծման վաղ փուլերից սկսած, այլ ոչ միայն վերջնական սխեմայի ստուգման ժամանակ։ Կարևորվում է նաև ստատիկ էներգասպառման խնդիրը, որը պայմանավորված է տրանզիստորներում առկա արտահոսքի հոսանքներով։ Տեխնոլոգիական չափերի փոքրացման պայմաններում այս բաղադրիչի նշանակությունը կարող է աճել, ինչի պատճառով նախագծման ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել օգտագործվող ստանդարտ բջիջների էլեկտրական հատկությունները։ Տարբեր շեմային լարումներով, չափերով և արագագործությամբ բջիջների նպատակային ընտրությունը հնարավորություն է տալիս որոշակի հատվածներում նվազեցնել արտահոսքի հզորությունը՝ առանց սխեմայի կրիտիկական ժամանակային բնութագրերի անընդունելի վատացման։ Հետազոտության մեջ այս խնդիրը կարող է ներկայացվել որպես էներգասպառման և արագագործության միջև փոխզիջման որոնում։ Ֆիզիկական նախագծման կարևոր փուլերից է տարրերի տեղաբաշխումը։ Տրամաբանական բջիջների դիրքը բյուրեղի մակերևույթի վրա որոշում է հետագա փոխմիացումների կառուցվածքը, ազդանշանային ուղիների երկարությունները և տեղային հզորության խտությունը։ Էներգասպառման նվազեցմանը կողմնորոշված տեղաբաշխման ալգորիթմները կարող են առաջնահերթորեն մոտեցնել հաճախ փոխազդող կամ բարձր փոխանջատման ակտիվություն ունեցող տարրերը՝ նվազեցնելով դրանց միջև հաղորդալարերի ունակությունը։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է պահպանել տեխնոլոգիական սահմանափակումները և խուսափել տարրերի չափազանց մեծ խտացումից, որը կարող է դժվարացնել հետագա երթուղավորումը և առաջացնել տեղային ջերմային խնդիրներ։ Հետազոտության մեկ այլ ուղղություն է փոխմիացումների էներգետիկ ազդեցության գնահատումը։ Ժամանակակից ինտեգրալ սխեմաներում հաղորդալարերը կարող են ունենալ զգալի մակաբուծական դիմադրություն և ունակություն, իսկ դրանց երկարության աճը մեծացնում է ինչպես ազդանշանի տարածման ուշացումը, այնպես էլ փոխանջատման ժամանակ սպառվող էներգիան։ Այդ պատճառով երթուղավորման ալգորիթմների մշակման ժամանակ նպատակահարմար է հաշվի առնել ոչ միայն կապերի իրականացելիությունը և ընդհանուր երկարությունը, այլև դրանց էլեկտրական բնութագրերը։ Հատկապես կարևոր կարող են լինել բարձր ակտիվությամբ ցանցերը, որոնց նույնիսկ համեմատաբար փոքր ունակային փոփոխությունները կարող են նկատելի ազդեցություն ունենալ ընդհանուր էներգասպառման վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում տակտային ազդանշանի բաշխման համակարգին։ Թվային համաժամանակյա սխեմաներում տակտային ցանցը սպասարկում է մեծ թվով հաջորդական տարրեր և սովորաբար ունի բարձր փոխանջատման ակտիվություն, ուստի կարող է հանդիսանալ դինամիկ էներգասպառման կարևոր աղբյուր։ Տակտային ծառի կառուցման ժամանակ անհրաժեշտ է հավասարակշռել ազդանշանի հասնելու ժամանակները, սահմանափակել ժամանակային շեղումները և միաժամանակ նվազեցնել բուֆերների ու հաղորդալարերի առաջացրած լրացուցիչ հզորությունը։ Էներգետիկ արդյունավետության բարձրացման համար կարող են ուսումնասիրվել տակտային ցանցի կառուցվածքի օպտիմալացման, բուֆերների տեղաբաշխման և ցանցի ընդհանուր ունակության նվազեցման մոտեցումները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև տակտավորման ընտրովի անջատման սկզբունքին, որի միջոցով ժամանակավորապես չօգտագործվող ֆունկցիոնալ հանգույցներում հնարավոր է սահմանափակել ավելորդ փոխանջատումները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է սնուցման ցանցի ֆիզիկական կազմակերպումը։ Ցածր էներգասպառման նախագծումը չի նշանակում միայն մատակարարվող հզորության նվազեցում. անհրաժեշտ է նաև ապահովել, որ սնուցման լարումը բավարար կայունությամբ հասնի բյուրեղի բոլոր անհրաժեշտ հատվածներին։ Սնուցման ցանցում առաջացող լարման անկումները կարող են ազդել տարրերի արագագործության և սխեմայի հուսալիության վրա։ Այդ պատճառով սնուցման գծերի կառուցվածքը, լայնությունը, տեղաբաշխումը և տարբեր մետաղական շերտերի օգտագործումը պետք է համադրվեն էներգետիկ ու ժամանակային պահանջների հետ։ Առանձին խնդիր է տարբեր սնուցման լարումներով աշխատող տիրույթների կազմակերպումը։ Բազմալարումային նախագծումը հնարավորություն է տալիս ոչ կրիտիկական հանգույցներում օգտագործել ավելի ցածր սնուցման լարում և դրանով նվազեցնել դինամիկ էներգասպառումը, մինչդեռ բարձր արագագործություն պահանջող հատվածները կարող են աշխատել այլ ռեժիմով։ Նման ճարտարապետության ֆիզիկական իրականացումը պահանջում է համապատասխան տիրույթների տեղաբաշխում, մակարդակների փոխակերպիչների ճիշտ դիրքավորում և սնուցման ցանցերի համակարգված նախագծում։ Քննության է առնվում նաև էներգետիկ տիրույթների ժամանակավոր անջատման գաղափարը, որի դեպքում չօգտագործվող ֆունկցիոնալ բլոկների սնուցումը կարող է կառավարվել համակարգի աշխատանքային ռեժիմի համաձայն։ Ֆիզիկական նախագծման գործիքները պետք է կարողանան հաշվի առնել նման կառուցվածքների հատուկ սահմանափակումները և դրանց ազդեցությունը մակերեսի, ժամանակային բնութագրերի ու հուսալիության վրա։ Կարևորվում է ստանդարտ բջիջների ընտրության և փոխարինման խնդիրը։ Միևնույն տրամաբանական գործառույթն իրականացնող բջիջները կարող են ունենալ տարբեր չափեր, հզորություն, ուշացում և արտահոսքի բնութագրեր։ Նախագծման ավտոմատացված միջոցը կարող է վերլուծել սխեմայի ժամանակային ուղիները և ոչ կրիտիկական հատվածներում կիրառել էներգետիկ տեսանկյունից ավելի արդյունավետ բջիջներ։ Միաժամանակ կրիտիկական ուղիներում անհրաժեշտ է պահպանել բավարար արագագործություն։ Այսպիսի ընտրությունը պահանջում է էներգիայի, մակերեսի և ժամանակային բնութագրերի համատեղ օպտիմալացում։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է էներգասպառման նախնական և հետնախագծային գնահատման մեթոդների մշակումը։ Նախագծման տարբեր փուլերում հասանելի տեղեկատվության մակարդակը տարբեր է, ուստի անհրաժեշտ են գնահատման համապատասխան մոդելներ։ Վաղ փուլերում կարող են օգտագործվել մոտավոր վիճակագրական կամ տրամաբանական գնահատումներ, իսկ ֆիզիկական կառուցվածքի ձևավորումից հետո հնարավոր է հաշվի առնել իրական փոխմիացումների մակաբուծական պարամետրերը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս նախագծման ընթացքում պարբերաբար վերահսկել էներգետիկ ցուցանիշները և անհրաժեշտության դեպքում վերադառնալ նախորդ փուլերին՝ կառուցվածքը վերաօպտիմալացնելու նպատակով։ Հատուկ նշանակություն ունի փոխանջատման ակտիվության վերաբերյալ տեղեկատվության օգտագործումը։ Սխեմայի բոլոր հանգույցները նույն հաճախականությամբ չեն փոխում իրենց տրամաբանական վիճակը, ուստի միայն երկրաչափական պարամետրերով էներգասպառման գնահատումը կարող է բավարար չլինել։ Տրամաբանական մոդելավորումից կամ վիճակագրական գնահատումից ստացված ակտիվության տվյալները ֆիզիկական նախագծման համակարգին փոխանցելու միջոցով հնարավոր է առանձնացնել էներգետիկ տեսանկյունից առավել նշանակալի ցանցերը և դրանց նկատմամբ կիրառել ավելի նպատակային օպտիմալացման մեթոդներ։ Այսպիսով տրամաբանական և ֆիզիկական նախագծման փուլերի միջև ստեղծվում է տեղեկատվական կապ, որը նպաստում է վերջնական արդյունքի բարելավմանը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ջերմային երևույթներին։ Էներգասպառումը և ջերմաստիճանը փոխկապակցված են, քանի որ մեծ հզորության խտությունը կարող է առաջացնել տեղային տաքացում, իսկ ջերմաստիճանի բարձրացումը իր հերթին կարող է մեծացնել որոշ տեսակի արտահոսքի հոսանքները և ազդել տարրերի էլեկտրական բնութագրերի վրա։ Հետևաբար էներգասպառման նվազեցմանը կողմնորոշված ֆիզիկական նախագծումը կարող է ներառել նաև ջերմային բաշխման գնահատում։ Բարձր ակտիվությամբ բլոկների նպատակային տեղաբաշխումը և հզորության խտության հավասարեցումը կարող են նպաստել տեղային գերտաքացման հավանականության նվազեցմանը։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում նախագծման ավտոմատացման ալգորիթմների, մաթեմատիկական օպտիմալացման մեթոդների և սխեմաների համակարգչային մոդելավորման համադրումն է։ Մշակվող միջոցների արդյունավետությունը կարող է գնահատվել տարբեր բարդության փորձնական թվային սխեմաների վրա՝ համեմատելով էներգասպառումը, զբաղեցրած մակերեսը, ժամանակային բնութագրերը, հաղորդալարերի երկարությունը և այլ նախագծային ցուցանիշներ։ Նման համեմատությունը հնարավորություն է տալիս որոշել, թե առաջարկվող ալգորիթմները որքանով են նվազեցնում էներգետիկ ծախսերը և ինչպիսի փոխզիջումներ են առաջացնում մյուս չափանիշների նկատմամբ։ Կարևորվում է նաև մշակվող ծրագրային միջոցների ինտեգրումը նախագծման ավտոմատացված ընդհանուր հոսքի մեջ։ Արդյունավետ գործիքը պետք է կարողանա աշխատել տրամաբանական ցանցացանկերի, ստանդարտ բջիջների գրադարանների, տեխնոլոգիական սահմանափակումների և ֆիզիկական նախագծի տվյալների հետ։ Տարբեր փուլերից ստացվող տեղեկատվության միասնական օգտագործումը հնարավորություն է տալիս էներգասպառման խնդիրը դիտարկել ամբողջական նախագծային գործընթացի շրջանակում։ Աշխատության գիտագործնական նշանակությունը պայմանավորված է ցածր էներգասպառմամբ միկրոէլեկտրոնային համակարգերի նկատմամբ աճող պահանջներով։ Էներգետիկ արդյունավետ ֆիզիկական նախագծման միջոցները կարևոր են շարժական և ներկառուցված սարքերի, թվային կառավարման համակարգերի, կապի սարքավորումների, հաշվարկային համակարգերի և բազմաթիվ այլ էլեկտրոնային լուծումների համար։ Նախագծման ավտոմատացման մակարդակում էներգասպառման չափանիշի ներառումը հնարավորություն է տալիս դեռևս բյուրեղի արտադրությունից առաջ հայտնաբերել ոչ արդյունավետ կառուցվածքային լուծումները և կատարել անհրաժեշտ փոփոխություններ։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է թվային ինտեգրալ սխեմաների ֆիզիկական նախագծման և էներգետիկ օպտիմալացման խնդիրների համալիր ուսումնասիրություն՝ միավորելով տարրերի տեղաբաշխման, փոխմիացումների ձևավորման, տակտային ու սնուցման ցանցերի կառուցման, բջիջների ընտրության, էներգասպառման գնահատման և ջերմային գործոնների հաշվառման մոտեցումները։ Այն կարող է օգտակար լինել միկրոէլեկտրոնիկայի, ինտեգրալ սխեմաների նախագծման ավտոմատացման, ցածր էներգասպառմամբ թվային համակարգերի և կիսահաղորդչային տեխնոլոգիաների ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, նախագծող ինժեներների, ծրագրային գործիքներ մշակող մասնագետների, դասախոսների և ուսանողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է Հին Հայաստանի քաղաքական և գաղափարաբանական զարգացման առանցքային հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ մ.թ.ա. I դարից մինչև մ.թ. IV դարն ընկած ժամանակահատվածում։ Հետազոտության կենտրոնում հայկական պետականության քաղաքական համակարգի զարգացումն է, թագավորական իշխանության բնույթն ու գործառույթները, երկրի միջազգային հարաբերությունները և պետական գաղափարաբանության ձևավորման ու փոփոխության գործընթացները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս Հին Հայաստանի պատմությունը դիտարկել ոչ միայն առանձին քաղաքական իրադարձությունների, պատերազմների կամ արքայական գահակալությունների հաջորդականության տեսանկյունից, այլև որպես պետական կառույցների, քաղաքական մտածողության և գաղափարական համակարգերի աստիճանական զարգացման ամբողջական գործընթաց։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում թագավորական իշխանության դիրքին պետական համակարգում, նրա լեգիտիմացման ձևերին, իշխանության և հասարակության փոխհարաբերություններին, ինչպես նաև այն քաղաքական ու գաղափարական պատկերացումներին, որոնց միջոցով հիմնավորվում էր արքայական իշխանության հեղինակությունը։ Միջազգային հարաբերությունների ուսումնասիրությունը ներառում է Հին Հայաստանի փոխհարաբերությունները տարածաշրջանի խոշոր քաղաքական ուժերի և հարևան պետությունների հետ՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Հայաստանը գտնվում էր ռազմավարական կարևոր տարածաշրջանում և հաճախ հանդես էր գալիս տարբեր աշխարհաքաղաքական կենտրոնների շահերի բախման միջավայրում։ Այդ համատեքստում արտաքին քաղաքականությունը դիտարկվում է որպես պետական զարգացման վրա ազդող կարևոր գործոն, որը կապված էր ռազմական հակամարտությունների, դիվանագիտական հարաբերությունների, դաշինքների, քաղաքական հավասարակշռության և տարածքային շահերի հետ։ Աշխատանքի մյուս կարևոր ուղղությունը պետական գաղափարաբանության ուսումնասիրությունն է։ Հետազոտվում է, թե ինչ գաղափարների, արժեքների, պատմական պատկերացումների, կրոնական և քաղաքական խորհրդանիշների միջոցով էր ձևավորվում պետության և թագավորական իշխանության մասին պատկերացումը։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում գաղափարական համակարգի փոփոխություններին՝ պայմանավորված ներքին քաղաքական զարգացումներով, արտաքին ազդեցություններով և մշակութային փոխազդեցություններով։ Քննարկվող ժամանակաշրջանը հատկապես կարևոր է նաև այն պատճառով, որ այն ներառում է Հայաստանի նախաքրիստոնեական պետական և մշակութային համակարգի վերջին փուլերը, քրիստոնեության տարածումն ու պետական կրոն դառնալու գործընթացը, ինչն էական փոփոխություններ առաջ բերեց հասարակության գաղափարական և քաղաքական կյանքում։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել պետական գաղափարաբանության փոխակերպումը և դրա ազդեցությունը քաղաքական իշխանության ու հասարակական հարաբերությունների վրա։ Աշխատանքի արժեքը պայմանավորված է քաղաքական պատմության, գաղափարների պատմության, միջազգային հարաբերությունների և պետականության ուսումնասիրության փոխկապակցմամբ։ Այն կարող է հետաքրքրել հին աշխարհի պատմությամբ, հայագիտությամբ, քաղաքական մտքի պատմությամբ և պետական ինստիտուտների զարգացման հարցերով զբաղվող մասնագետներին, ուսանողներին ու հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է Հին Հայաստանի քաղաքական համակարգի և գաղափարական կյանքի զարգացումը՝ բացահայտելով թագավորական իշխանության առանձնահատկությունները, միջազգային միջավայրի ազդեցությունը և պետական գաղափարաբանության ձևավորման ու վերափոխման հիմնական միտումները։

Математика

Այս աշխատությունը վերաբերում է գերխիտ երկնային մարմինների միկրոսկոպիկ մոդելների և գերբարձր էներգիաների տիեզերական ճառագայթների ծագման խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով աստղաֆիզիկայի, տեսական ֆիզիկայի և մասնիկների բարձր էներգիաների փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել այն տեսական մոդելները, որոնք նկարագրում են նեյտրոնային աստղերի, քվազարների, պուլսարների և հնարավոր այլ կոմպակտ օբյեկտների ներքին կառուցվածքը՝ միկրոֆիզիկական մակարդակում, ինչպես նաև գնահատել դրանց դերը գերբարձր էներգիաների տիեզերական ճառագայթների (10¹⁸ էՎ և բարձր) առաջացման մեխանիզմներում։ Ուսումնասիրվում են նյութի վարքը ծայրահեղ խտությունների և ուժեղ գրավիտացիոն դաշտերի պայմաններում, քվանտային վիճակային հավասարումները, ինչպես նաև հավանական քվարկային կամ դեգեներացված նյութի գոյության մոդելները գերխիտ օբյեկտների ներսում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մասնիկների արագացման աստղաֆիզիկական մեխանիզմներին՝ շոկային ալիքներ, մագնիսական վերակապակցում և ռելատիվիստական արտահոսքեր, որոնք կարող են հանգեցնել գերբարձր էներգիայի տիեզերական ճառագայթների ձևավորմանը։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է տիեզերական ճառագայթների սպեկտրի և տարածական բաշխման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց կապը գալակտիկական և արտագալակտիկական աղբյուրների հետ։ Միաժամանակ վերլուծվում է տեսական կանխատեսումների համեմատությունը դիտարկողական տվյալների հետ՝ մասնիկների ֆիզիկայի մոդելների ստուգման նպատակով։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է աստղաֆիզիկայի և բարձր էներգիաների ֆիզիկայի ոլորտում՝ նպաստելով գերխիտ երկնային մարմինների բնույթի և տիեզերական ճառագայթների ծագման մեխանիզմների ավելի խորքային ընկալմանը։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է I–III դասարաններում կարդալու հմտությունների ձևավորման և զարգացման գործընթացի ուսումնասիրությանը մայրենիի դասերի շրջանակում՝ ընդգծելով սկզբնական կրթության փուլում ընթերցանության դերի հիմնարար նշանակությունը երեխայի լեզվական և ճանաչողական զարգացման մեջ։ Հեղինակը վերլուծում է կարդալու ուսուցման հիմնական մեթոդները՝ հնչյունա-տառային վերլուծություն, վանկային ընթերցում, ամբողջական բառերի ընկալում և սահուն ընթերցանության ձևավորում, ինչպես նաև դրանց փուլային կիրառման առանձնահատկությունները։ Գրքում դիտարկվում են նաև ընթերցանության հմտությունների զարգացման հոգեբանամանկավարժական հիմքերը՝ ուշադրության կենտրոնացում, հիշողության զարգացում, ընկալման արագություն և տեքստի իմաստային ըմբռնում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցչի դերին՝ որպես ընթերցանության գործընթացի կազմակերպիչի, ինչպես նաև ուսումնական նյութերի ընտրության և մեթոդական բազմազանության ապահովման անհրաժեշտությանը։ Հեղինակը ներկայացնում է տարբեր վարժությունների համակարգեր և ուսուցման ինտերակտիվ մեթոդներ, որոնք նպաստում են աշակերտների ընթերցանության տեխնիկայի և տեքստի ըմբռնման կարողությունների աստիճանական զարգացմանը։ Աշխատությունը կարևոր է տարրական դասարանների ուսուցիչների, մեթոդիստների և կրթության ոլորտի հետազոտողների համար՝ առաջարկելով արդյունավետ մոտեցումներ կարդալու հմտությունների ձևավորման համար։

Сельское хозяйство

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության Շիրակի մարզի բնակլիմայական պայմաններում հացահատիկային մշակաբույսերի արմատային փտախտների տարածվածության, զարգացման առանձնահատկությունների և դրանց դեմ պայքարի քիմիական միջոցների արդյունավետության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում բույսերի հիվանդությունների այն խմբի ուսումնասիրությունն է, որը կարող է զգալի վնաս հասցնել հացահատիկային մշակաբույսերի արմատային համակարգին, թուլացնել բույսերի աճն ու զարգացումը և արդյունքում նվազեցնել բերքատվությունն ու բերքի որակը։ Աշխատության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում Շիրակի մարզին բնորոշ հողակլիմայական պայմանների, մշակաբույսերի աճեցման առանձնահատկությունների և հիվանդության զարգացմանը նպաստող գործոնների փոխկապակցվածությանը։ Ուսումնասիրվում են արմատային փտախտների դրսևորումները, դրանց տարածման և վնասակարության աստիճանը, ինչպես նաև տարբեր հացահատիկային մշակաբույսերի նկատմամբ հիվանդության ազդեցության առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչը քիմիական պայքարի միջոցների փորձարկումն է, որի նպատակն է պարզել, թե կիրառվող պատրաստուկներից կամ մշակման եղանակներից որոնք կարող են առավել արդյունավետ սահմանափակել հիվանդության զարգացումը և նվազեցնել դրա բացասական ազդեցությունը բույսերի վրա։ Փորձարկումների արդյունքների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս համեմատել տարբեր միջոցների ազդեցությունը, գնահատել դրանց գործնական արդյունավետությունը և որոշել գյուղատնտեսական արտադրության պայմաններում կիրառման առավել նպատակահարմար տարբերակները։ Աշխատությունը կարևոր է նաև այն տեսանկյունից, որ բույսերի հիվանդությունների դեմ արդյունավետ պայքարը պահանջում է տվյալ տարածաշրջանի բնական պայմանների, մշակաբույսերի առանձնահատկությունների և հիվանդության զարգացման օրինաչափությունների համատեղ ուսումնասիրություն։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ հացահատիկային մշակաբույսերի բերքատվության պահպանման, հիվանդությունների վնասակարության նվազեցման և բույսերի պաշտպանության միջոցառումների կատարելագործման համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել ագրոնոմներին, ֆիտոպաթոլոգներին, բույսերի պաշտպանության մասնագետներին, գյուղատնտեսական խորհրդատուներին, ֆերմերներին, գիտաշխատողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին՝ հատկապես Շիրակի մարզում և նմանատիպ բնակլիմայական պայմաններ ունեցող տարածքներում հացահատիկային մշակաբույսերի հիվանդությունների կառավարմամբ զբաղվողներին։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է պարզ հաստատական նախադասության շարադասության հաղորդակցական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ անգլերենի նյութի հիման վրա և հայերենի հետ զուգադրական վերլուծությամբ։ Ուսումնասիրության առանցքում նախադասության կառուցվածքային բաղադրիչների դասավորության և հաղորդակցական նպատակադրության փոխկապակցվածությունն է, մասնավորապես՝ թե ինչպես է խոսողի հաղորդած տեղեկության կազմակերպումը պայմանավորում նախադասության անդամների հերթականությունը և շեշտադրումը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են անգլերեն և հայերեն լեզուների նախադասությունների կառուցվածքային ու հաղորդակցական առանձնահատկությունները, բացահայտվում են դրանց միջև առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները, ինչպես նաև այն լեզվական օրինաչափությունները, որոնց միջոցով արտահայտվում են թեման, ռեման, հաղորդակցության ելակետային և նոր տեղեկությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում շարադասության դերին խոսքային տեղեկության կազմակերպման, իմաստային շեշտադրման և հաղորդակցական նպատակների իրացման գործընթացում։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ներկայացնելու երկու լեզուների նախադասությունների կառուցման սկզբունքները ոչ միայն ձևաբանական և շարահյուսական, այլև հաղորդակցական տեսանկյունից՝ ցույց տալով, թե նույն կամ համանման բովանդակությունը ինչպես կարող է տարբեր կերպ կառուցվել՝ կախված խոսքային իրավիճակից և հաղորդակցական մտադրությունից։ Ուսումնասիրությունը արժեքավոր է անգլերենի և հայերենի զուգադրական լեզվաբանության, շարահյուսության, հաղորդակցական քերականության և թարգմանագիտության տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, բանասիրության և օտար լեզուների ուսանողների, դասախոսների, հետազոտողների և թարգմանիչների համար՝ նպաստելով անգլերեն և հայերեն նախադասությունների կառուցվածքային ու հաղորդակցական առանձնահատկությունների ավելի խոր ընկալմանը։