Կիլիկյան Հայաստանը և Այյուբյան պետությունները

Лингвистика

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է ժամանակակից անգլերենում տարածական իմաստ արտահայտող ածականների իմաստային և բառակազմական առանձնահատկությունների համակողմանի քննությանը։ Աշխատության մեջ տարածական ածականները դիտարկվում են որպես լեզվական միավորների առանձնահատուկ խումբ, որոնց միջոցով նկարագրվում են առարկաների, երևույթների և տարածությունների դիրքը, ուղղությունը, չափը, ձևը, հեռավորությունը, սահմանները և տարածական փոխհարաբերությունները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է տարածական իմաստների կառուցվածքը, դրանց տարբերակումը և փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև այն եղանակները, որոնց միջոցով նույն տարածական հասկացությունը կարող է արտահայտվել տարբեր բառային և բառակազմական միջոցներով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ածականների իմաստային խմբավորմանը՝ հաշվի առնելով դիրք, ուղղություն, հեռավորություն, չափ, տարածական ընդգրկում և այլ բնութագրեր արտահայտող բառերը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է տարածական ածականների բառակազմական կառուցվածքի ուսումնասիրությունը։ Վերլուծվում են ածանցման, բառաբարդման, փոխակերպման և այլ բառակազմական գործընթացների միջոցով նոր ածականների ձևավորման եղանակները, ինչպես նաև դրանց արտադրողականությունն ու գործառական առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրվում է նաև պարզ և ածանցյալ ածականների, ինչպես նաև բարդ բառերի կառուցվածքային հարաբերակցությունը և այն բաղադրիչների դերը, որոնք մասնակցում են տարածական իմաստի ձևավորմանը։ Հետազոտության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում բառի բառային նշանակության և համատեքստային իմաստի փոխհարաբերությանը, քանի որ տարածական նշանակություն ունեցող մի շարք ածականներ կարող են գործածվել նաև փոխաբերական կամ վերացական իմաստներով։ Այս հանգամանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարածական իմաստի ընդլայնման և փոխաբերացման գործընթացները ժամանակակից անգլերենում։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել անգլերենի բառային համակարգում տարածական հասկացությունների արտահայտման օրինաչափությունների բացահայտմանը և տարածական բառապաշարի համակարգված նկարագրությանը։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառվել անգլերենի բառագիտության, բառակազմության, իմաստաբանության և լեզվի դասավանդման ոլորտներում, ինչպես նաև բառարանագրական աշխատանքների և անգլերեն-հայերեն թարգմանության ժամանակ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, անգլերենագետներին, բառագետներին, թարգմանիչներին, լեզվի դասավանդման մասնագետներին, հետազոտողներին և բանասիրական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Лингвистика

English Grammar in Use-ը անգլերենի քերականության ամենահայտնի ինքնուսույց ձեռնարկներից է, որի հեղինակն է Raymond Murphy-ն, և այն լայնորեն օգտագործվում է ինչպես ինքնուրույն ուսուցման, այնպես էլ դասընթացների շրջանակում, աշխատությունը ներկայացնում է անգլերենի հիմնական և միջին մակարդակի քերականական կանոնները՝ պարզ ու կառուցվածքային ձևով, յուրաքանչյուր թեմա ներկայացվում է կարճ բացատրությամբ և հաջորդող գործնական վարժություններով, որոնք օգնում են ամրապնդել գիտելիքը կիրառման միջոցով, ընդգրկված են ժամանակաձևերը, մոդալ բայերը, նախդիրները, պայմանական նախադասությունները, պասիվ կառուցվածքները և այլ կարևոր քերականական թեմաներ, հատուկ ուշադրություն է դարձվում սխալների կանխմանը և ճիշտ օգտագործման հմտությունների զարգացմանը իրական հաղորդակցության մեջ, աշխատությունը համարվում է դասական ռեսուրս անգլերեն սովորողների համար և նպատակ ունի ձևավորել քերականապես ճիշտ, վստահ և գործնական լեզվական կարողություններ։

Математика

«Жесткие» и «мягкие» математические модели աշխատությունը կիրառական մաթեմատիկայի և համակարգային վերլուծության ոլորտի ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է մաթեմատիկական մոդելավորման երկու հիմնական մոտեցումները՝ «կոշտ» (hard) և «փափուկ» (soft) մոդելներ, այն բացատրում է, որ կոշտ մոդելները հիմնված են ճշգրիտ մաթեմատիկական օրենքների, ֆորմալ հավասարումների և հստակ չափելի պարամետրերի վրա, մինչդեռ փափուկ մոդելները օգտագործվում են այն համակարգերի համար, որտեղ անորոշությունը, մարդկային գործոնը և ոչ ֆորմալ հարաբերությունները կարևոր դեր ունեն, գիրքը անդրադառնում է այդ երկու մոտեցումների կիրառությանը տնտեսագիտության, սոցիալական համակարգերի, կառավարման և տեխնիկական գործընթացների մոդելավորման մեջ, միաժամանակ ընդգծելով հիբրիդային մոդելների անհրաժեշտությունը բարդ իրական համակարգերի նկարագրության համար, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր համակարգային վերլուծության, մաթեմատիկական մոդելավորման և կիրառական գիտությունների ուսանողների համար։

Менеджмент

Entrepreneurial Values and Strategic Management-ը կառավարման և ձեռնարկատիրության ոլորտի ուսումնական ձեռնարկ է, որը համադրում է ձեռնարկատիրական արժեքների ձևավորման և ռազմավարական կառավարման հիմնական սկզբունքները, աշխատությունում ներկայացվում են ձեռնարկատիրական մտածողության հիմքերը՝ նախաձեռնողականություն, նորարարություն, ռիսկի ընդունում և արժեք ստեղծելու ունակություն, միաժամանակ բացատրվում են ռազմավարական կառավարման հիմնական փուլերը՝ նպատակների սահմանում, արտաքին և ներքին միջավայրի վերլուծություն, ռազմավարության ձևավորում, իրականացում և վերահսկում, հատուկ ուշադրություն է դարձվում մրցակցային առավելության ստեղծմանը, կազմակերպական մշակույթին և փոփոխությունների կառավարման գործընթացներին, ինչպես նաև ձեռնարկությունների երկարաժամկետ զարգացման ռազմավարություններին գլոբալ շուկայական պայմաններում, աշխատությունը ներառում է նաև գործնական օրինակներ և մոդելներ, որոնք օգնում են հասկանալ ձեռնարկատիրության և կառավարման փոխկապակցվածությունը՝ նպատակ ունենալով զարգացնել ռազմավարական մտածողություն և գործարար հմտություններ։

История

1945-1965 թվականներին Խորհրդային Հայաստանում կրթության զարգացումը բնութագրվում էր արագ ընդլայնմամբ, համակարգի ամրապնդմամբ և գաղափարական վերահսկողության պայմաններում գիտակրթական մակարդակի բարձրացմամբ, երբ հետպատերազմյան շրջանում առաջնահերթ խնդիր էր բնակչության կրթական մակարդակի վերականգնումն ու բարձրացումը, դպրոցական ցանցի ընդլայնումը և գրագիտության համընդհանուր ապահովումը։ Այս ժամանակահատվածում զգալիորեն աճեց միջնակարգ դպրոցների թիվը, բարելավվեց ուսուցման նյութատեխնիկական բազան, ներդրվեցին միասնական կրթական ծրագրեր, որոնք համահունչ էին խորհրդային կրթական համակարգի պահանջներին, և մեծ ուշադրություն դարձվեց տեխնիկական ու բնագիտական առարկաներին՝ երկրի արդյունաբերականացման ու գիտատեխնիկական առաջընթացի պահանջներին համապատասխան։ Զուգահեռաբար զարգացավ բարձրագույն կրթությունը՝ ընդլայնվեցին Երևանի պետական համալսարանը և այլ ինստիտուտներ, ձևավորվեցին նոր մասնագիտական ուղղություններ, որոնք պատրաստում էին ինժեներներ, բժիշկներ, մանկավարժներ և գիտաշխատողներ, ինչի արդյունքում աճեց գիտական կադրերի քանակը և որակը։ Այս տարիներին նաև ակտիվացավ գիտահետազոտական գործունեությունը, ամրապնդվեց Հայաստանի Գիտությունների ակադեմիայի դերը, և կրթությունը դարձավ սոցիալական շարժունակության կարևոր միջոց, որը հնարավորություն էր տալիս տարբեր սոցիալական խմբերի ներկայացուցիչներին ստանալ բարձրագույն կրթություն։ Միաժամանակ կրթական համակարգը կրում էր խորհրդային գաղափարախոսության ազդեցությունը, ինչը արտահայտվում էր ուսումնական ծրագրերի բովանդակության և դաստիարակչական քաղաքականության մեջ, սակայն ընդհանուր առմամբ այս փուլը համարվում է կրթական համակարգի կայացման և որակական աճի կարևոր շրջափուլ Հայաստանում։

Экономика

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում զբոսաշրջության ռազմավարական կառավարման արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով ոլորտի տնտեսական, սոցիալական և տարածքային զարգացման նշանակությունը։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են զբոսաշրջության կառավարման ռազմավարական մոտեցումները, ոլորտի զարգացման վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնները, զբոսաշրջային պահանջարկի և առաջարկի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև Հայաստանի զբոսաշրջային ներուժի արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում զբոսաշրջության պետական կառավարման համակարգին, ռազմավարական պլանավորմանը, ոլորտի զարգացման ծրագրերին և տարբեր կառույցների միջև համագործակցության արդյունավետությանը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել զբոսաշրջային հոսքերի փոփոխությունները, զբոսաշրջային ծառայությունների որակը, ենթակառուցվածքների զարգացվածությունը, մարդկային ռեսուրսների ներուժը և Հայաստանի՝ որպես զբոսաշրջային ուղղության միջազգային մրցունակությունը։ Կարևորվում է նաև զբոսաշրջային արդյունքի բազմազանեցումը՝ մշակութային, պատմական, բնապահպանական, գյուղական, արկածային և այլ ուղղությունների զարգացման միջոցով, ինչը կարող է նպաստել զբոսաշրջային սեզոնայնության նվազեցմանը և տարբեր տարածաշրջանների տնտեսական ակտիվության բարձրացմանը։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև ոլորտի թվայնացման, ժամանակակից մարքեթինգային գործիքների կիրառման, Հայաստանի զբոսաշրջային բրենդի ամրապնդման և միջազգային շուկաներում երկրի ճանաչելիության բարձրացման խնդիրներին։ Առանձին կարևորություն ունի զբոսաշրջության կայուն զարգացման սկզբունքների ներդրումը, որի շրջանակում անհրաժեշտ է համատեղել տնտեսական արդյունքները բնական և մշակութային ժառանգության պահպանության, համայնքների զարգացման և զբոսաշրջային տարածքների հավասարակշռված օգտագործման հետ։ Աշխատության մեջ կարող են բացահայտվել ռազմավարական կառավարման արդյունավետությունը սահմանափակող հիմնական խնդիրները՝ կառավարման համակարգի համակարգման դժվարությունները, ենթակառուցվածքների անհավասար զարգացումը, տեղեկատվական և վիճակագրական տվյալների օգտագործման սահմանափակումները, ծառայությունների որակի տարբերությունները և զբոսաշրջային ներուժի ոչ լիարժեք իրացումը։ Միաժամանակ ներկայացվում են ոլորտի կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղություններ՝ ռազմավարական պլանավորման կատարելագործում, պետական և մասնավոր հատվածների համագործակցության խորացում, ներդրումների խթանում, մարդկային կապիտալի զարգացում, ենթակառուցվածքների բարելավում և զբոսաշրջային ծառայությունների մրցունակության բարձրացում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել զբոսաշրջության և հյուրընկալության ոլորտի մասնագետների, տնտեսագետների, պետական կառավարման ներկայացուցիչների, զբոսաշրջային կազմակերպությունների աշխատակիցների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։