Քննադատական մտածողության զարգացման մեթոդական համակարգի կիրառումը բուհում

Литература

Հրատարակության վերնագիրը հայատառ գրությամբ ներկայացված օսմաներեն-թուրքերեն արտահայտություն է։ Այն հնարավոր է մոտավոր ընթերցել որպես «Բարիսին հագիգի էսրարը», սակայն առանց բնագրի կամ լրացուցիչ մատենագիտական տեղեկությունների վերնագրի ճշգրիտ իմաստային մեկնաբանությունը հաստատել հնարավոր չէ։ Ուստի վերնագիրը պահպանվում է հնչյունական ձևին մոտ՝ խուսափելով չհիմնավորված թարգմանությունից և բովանդակության վերաբերյալ ենթադրություններից։ Առաջին հատորի նշումը վկայում է բազմահատոր հրատարակության կառուցվածքի մասին և ենթադրում է, որ այն նախատեսված է եղել շարունակական ընթերցման համար։ Գրքի թեմատիկ ուղղվածությունը, ժանրը, սյուժեն և հեղինակային պատկանելությունը պարզելու համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել բնագիրը կամ հրատարակության լրացուցիչ նկարագրությունը։ Մատենագիտական տեսանկյունից գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում 19-րդ դարի վերջին Կոստանդնուպոլսի հայատառ թուրքերեն տպագրության պատմության համար։ Այն առնչվում է հայերեն տառերով թուրքերեն գրավոր մշակույթի տարածմանը և վկայում է բազմալեզու ընթերցողական միջավայրի գոյության մասին։ Նման հրատարակությունների ուսումնասիրությունը նպաստում է հայատառ թուրքերեն գրական ժառանգության, հայ տպագրական մշակույթի լեզվական բազմազանության և Օսմանյան կայսրության հայ համայնքի գրական կյանքի պատմության ամբողջական ներկայացմանը։

История

Այս աշխատությունը ներկայացնում է Էրիվան քաղաքի (Երևան) պարտադիր կարգադրությունների և քաղաքային կանոնադրական դրույթների համակարգված ժողովածու՝ ընդգրկելով քաղաքային կառավարման, հասարակական կարգի, տնտեսության և բնակչության առօրյա կյանքի կարգավորման հիմնական նորմատիվ ակտերը։ Նյութը ունի իրավական-տեղեկատու բնույթ և արտացոլում է քաղաքային ինքնակառավարման ձևավորման պատմական փուլերը, վարչական կառավարման մեխանիզմները և հանրային կարգապահության ապահովման կանոնները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքային տնտեսության կազմակերպմանը, սանիտարական կանոններին, առևտրի և ծառայությունների կարգավորմանը, ինչպես նաև հասարակական անվտանգության ապահովման միջոցներին։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է քաղաքային իրավունքի, վարչական պատմության և Երևանի քաղաքային զարգացման ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով պատկերացում կազմել քաղաքային կյանքի կարգավորման իրավական հիմքերի մասին տարբեր պատմական փուլերում։

Другие предметы

Մատենագիտական և պատմակենսագրական բնույթի այս հրատարակությունը նվիրված է Կամո անունով հայտնի Սիմոն Տեր-Պետրոսյանի (1882–1922) կյանքի, գործունեության և պատմական կերպարի վերաբերյալ գրականության ու տեղեկատվական աղբյուրների համակարգված ներկայացմանը։ Հրատարակության շրջանակներում կարող են ընդգրկվել նրա կենսագրությանը, հեղափոխական գործունեությանը, հասարակական-քաղաքական միջավայրին և ժամանակաշրջանի պատմական իրադարձություններին առնչվող գրքեր, հոդվածներ, հուշագրություններ, փաստաթղթային հրապարակումներ և այլ նյութեր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մատենագիտական տեղեկությունների հավաքագրմանը, դասակարգմանը և նկարագրմանը՝ համապատասխան աղբյուրների որոնումն ու ուսումնասիրությունը դյուրացնելու նպատակով։ Ներկայացվող նյութերը հնարավորություն են տալիս դիտարկելու Կամոյի գործունեությունը XX դարի սկզբի Կովկասի և Ռուսական կայսրության հեղափոխական շարժումների պատմական համատեքստում։ Կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել ժամանակակիցների վկայությունները, կենսագրական ուսումնասիրությունները և տարբեր ժամանակաշրջաններում նրա գործունեությանը տրված պատմագիտական գնահատականները։ Մատենագիտական ցանկը կարող է ներառել ինչպես առանձին հրատարակություններ, այնպես էլ պարբերական մամուլում հրապարակված նյութեր՝ նպաստելով թեմային վերաբերող տեղեկատվության ամբողջականացմանը։ Աշխատանքը կարևոր նշանակություն ունի պատմական աղբյուրների բացահայտման, համապատասխան գրականության ուսումնասիրության և հետագա հետազոտությունների համար անհրաժեշտ տեղեկատվական հիմքի ձևավորման տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, մատենագետների, գրադարանագետների և XX դարի սկզբի հասարակական-քաղաքական շարժումների պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է մանկամահացության հիմնախնդրի սոցիալ-ժողովրդագրական ուսումնասիրությանը և Հայաստանի Հանրապետության օրինակով դրա վիճակագրական գնահատմանը։ Ուսումնասիրության առանցքում նորածինների և մինչև մեկ տարեկան երեխաների մահացության երևույթն է, դրա տարածվածության, դինամիկայի, կառուցվածքի և դրա վրա ազդող սոցիալական, ժողովրդագրական, բժշկական ու տնտեսական գործոնների վերլուծությունը։ Մանկամահացությունը ժողովրդագրական և հանրային առողջապահության կարևորագույն ցուցանիշներից է, քանի որ այն ոչ միայն արտացոլում է երեխաների առողջության և բժշկական օգնության մակարդակը, այլև որոշակի պատկերացում է տալիս բնակչության սոցիալ-տնտեսական պայմանների, առողջապահական համակարգի արդյունավետության, մայրական և մանկական առողջության պահպանման հնարավորությունների ու կյանքի ընդհանուր որակի վերաբերյալ։ Աշխատանքում վիճակագրական մոտեցման միջոցով կարող են ուսումնասիրվել մանկամահացության ցուցանիշների փոփոխությունները տարբեր ժամանակահատվածներում, դրանց հարաբերակցությունը ծնելիության և ընդհանուր մահացության գործընթացների հետ, ինչպես նաև տարածքային և սոցիալ-ժողովրդագրական տարբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ երեխաների մահացության մակարդակը պայմանավորված է բազմաթիվ փոխկապակցված գործոններով՝ հղիության և ծննդաբերության ընթացքով, մոր առողջական վիճակով, վաղաժամ ծննդով, բնածին արատներով, վարակիչ և այլ հիվանդություններով, նորածնային խնամքի հասանելիությամբ, բժշկական ծառայությունների որակով, ընտանիքի սոցիալական պայմաններով և առողջապահական գիտելիքների մակարդակով։ Հայաստանի Հանրապետության տվյալների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել մանկամահացության փոփոխության հիմնական միտումները, գնահատել խնդրի մասշտաբները և առանձնացնել այն ժամանակահատվածներն ու պայմանները, որոնց ընթացքում արձանագրվել են առավել նշանակալի փոփոխություններ։ Վիճակագրական վերլուծության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև տարբեր ցուցանիշների համադրումը՝ բացարձակ թվերի, հարաբերական ցուցանիշների, գործակիցների և դինամիկայի միջոցով, ինչը թույլ է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել խնդրի զարգացման մասին։ Աշխատությունը մանկամահացությունը դիտարկում է ոչ միայն որպես բժշկական խնդիր, այլև որպես հասարակության սոցիալական և ժողովրդագրական զարգացման հետ սերտորեն կապված երևույթ։ Երեխաների վաղ տարիքում մահացության բարձր մակարդակը կարող է ազդեցություն ունենալ բնակչության բնական վերարտադրության, կյանքի սպասվող տևողության, ընտանիքի ժողովրդագրական վարքագծի և երկրի ընդհանուր ժողովրդագրական ներուժի վրա։ Այդ պատճառով խնդրի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև Հայաստանի ժողովրդագրական գործընթացների ավելի լայն համատեքստում, որտեղ ծնելիության, մահացության, բնակչության բնական շարժի և միգրացիայի միտումները փոխկապակցված են և իրենց ազդեցությունն են թողնում երկրի սոցիալ-տնտեսական զարգացման վրա։

Менеджмент

Պլանավորման էությունը կայանում է նպատակների նախապես սահմանման, դրանց հասնելու միջոցների ընտրության և ռեսուրսների արդյունավետ բաշխման գործընթացում, որի միջոցով կազմակերպությունը կամ անհատը նվազեցնում է անորոշությունը և ապահովում է նպատակային գործողությունների համակարգված իրականացում։ Պլանավորման տրամաբանությունը հիմնված է իրավիճակի վերլուծության, նպատակների ձևակերպման, այլընտրանքների գնահատման և լավագույն տարբերակի ընտրության վրա՝ հաշվի առնելով արտաքին և ներքին միջավայրի փոփոխականները, ռիսկերը և հնարավորությունները։ Պլանավորման փուլերը սովորաբար ընդգրկում են նախնական վերլուծությունը, նպատակադրման գործընթացը, ռազմավարական և մարտավարական տարբերակների մշակումը, դրանց գնահատումն ու ընտրությունը, ինչպես նաև իրականացվող գործողությունների մանրամասնեցումն ու վերահսկման մեխանիզմների սահմանումը։ Պլանավորման մակարդակները բաժանվում են ռազմավարական, տակտիկական և օպերատիվ մակարդակների, որտեղ ռազմավարական մակարդակը վերաբերում է երկարաժամկետ նպատակներին և ընդհանուր ուղղությանը, տակտիկականը՝ միջնաժամկետ ծրագրերին և ստորաբաժանումների գործունեությանը, իսկ օպերատիվը՝ կարճաժամկետ կոնկրետ գործողությունների կազմակերպմանը և ամենօրյա աշխատանքների իրականացմանը։ Այս համակարգը միասին ապահովում է կառավարման գործընթացի կառուցվածքայնություն և արդյունավետություն՝ թույլ տալով կազմակերպություններին ավելի կանխատեսելի և վերահսկելի կերպով հասնել իրենց նպատակներին։

Литература

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Հակոբ Պարոնյանի քաղաքական երգիծանքի առանձնահատկություններին, գաղափարական ուղղվածությանը և հասարակական նշանակությանը։ Աշխատության կենտրոնում գրողի երգիծական ստեղծագործություններում քաղաքական ու հասարակական իրականության քննադատական պատկերման եղանակներն են, որոնց միջոցով բացահայտվում են իշխանության, հասարակական հարաբերությունների, քաղաքական վարքագծի և ժամանակի սոցիալական խնդիրների հակասությունները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են Պարոնյանի երգիծանքի հիմնական թեմաները, կերպարները, գեղարվեստական հնարքները և լեզվական միջոցները, ինչպես նաև ծաղրի, հեգնանքի, պարոդիայի և չափազանցության կիրառման առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ քաղաքական երգիծանքը հեղինակի ստեղծագործություններում հանդես է գալիս ոչ միայն որպես զվարճանքի կամ ծաղրի միջոց, այլև որպես հասարակական քննադատության և քաղաքացիական դիրքորոշման արտահայտման ձև։ Պարոնյանի երգիծական հայացքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու իր ժամանակաշրջանի հասարակական կյանքի բազմաթիվ արատներ, քաղաքական ու վարչական միջավայրի խնդիրները, կեղծավորությունը, շահամոլությունը և հանրային պատասխանատվության պակասը։ Ուսումնասիրությունը նաև կարևորում է պատմական համատեքստը՝ ցույց տալով, թե ինչպես է 19-րդ դարի հայ հասարակական և քաղաքական իրականությունը ձևավորել գրողի երգիծական մտածողությունը։ Պարոնյանի ստեղծագործությունների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու նրա ներդրումը հայ երգիծաբանության զարգացման գործում և բացահայտելու քաղաքական երգիծանքի այն առանձնահատկությունները, որոնք նրա գործերը դարձնում են ժամանակի հասարակական կյանքի կարևոր գրական վկայություններ։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել հայ գրականության և գրաքննադատության մասնագետներին, գրականագետներին, պատմաբաններին, մշակութաբաններին, ինչպես նաև Հակոբ Պարոնյանի ստեղծագործությամբ և հայկական երգիծական գրականության պատմությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին ու ընթերցողներին։