Կորիզավորների հիմնական հիվանդությունները և պայքարի միջոցառումների կատարելագործումը ծակոտկեն բծավորության ու դեղձենու ալրացողի դեմ Հայաստանի Հանրապետության Արմավիրի մարզում

Литература

Գիրքը ներկայացնում է գրականության տեսության վերջին մոտեցումները, ուսումնասիրում է գրական ստեղծագործության, լեզվի, ժանրերի և ընթերցողի միջավայրի փոխհարաբերությունները։ Այն համադրելով դասական և ժամանակակից տեսություններ, ստեղծում է խորքային վերլուծական համակարգ։ Հիմնական թեմաները․ Գրականության ժամանակակից տեսական մոտեցումներ Գրական ժանրերի վերաիմաստավորում Ստեղծագործության, ընթերցողի և հասարակության փոխհարաբերությունները Գրականություն և մշակութային կոնտեքստ Վերլուծության մեթոդներ և քննադատական մոտեցումներ Գրքի առանձնահատկությունները․ Միավորում է տեսական ու վերլուծական մոտեցումներ Արդի գրականության և գրական քննադատության խնդիրների խորքային ուսումնասիրում Հարմար է բուհական ուսուցման, հետազոտությունների և մասնագիտական կիրառման համար Ներկայացնում է կոնկրետ օրինակներ՝ վերլուծական տեսանկյունից

Педагогика

Այս աշխատությունը նվիրված է ֆիզիկական կուլտուրայի դասերի շրջանակում առողջ ապրելակերպի ձևավորման և դրա արդյունավետ դասավանդման մեթոդական հիմքերի ներկայացմանը։ Անդրադառնում է առողջության պահպանման և ամրապնդման ժամանակակից մոտեցումներին՝ ընդգծելով ֆիզիկական ակտիվության, հավասարակշռված սնուցման, օրվա ճիշտ ռեժիմի, անձնական հիգիենայի, վնասակար սովորությունների կանխարգելման և հոգեկան բարեկեցության կարևորությունը։ Աշխատությունում ներկայացվում են ուսուցման մեթոդներ, մանկավարժական տեխնոլոգիաներ, գործնական վարժություններ և ինտերակտիվ ձևեր, որոնք նպաստում են սովորողների մոտ առողջ վարքագծի, պատասխանատվության և առողջության նկատմամբ գիտակցված վերաբերմունքի ձևավորմանը։ Քննարկվում են նաև տարիքային առանձնահատկությունների հաշվառման, դասերի պլանավորման, կրթական միջավայրի կազմակերպման և տեսական գիտելիքները գործնական հմտությունների հետ համադրելու արդյունավետ ուղիները։ Գիրքը նախատեսված է ֆիզիկական կուլտուրայի ուսուցիչների, մանկավարժների, կրթության կազմակերպիչների, ուսանողների և առողջ ապրելակերպի կրթության ոլորտով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է XV դարի Վասպուրականի հայ մանրանկարչության կարևոր ներկայացուցիչներից Մինաս Ծաղկողի ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում մանրանկարչի գեղարվեստական մտածողությունն է, ստեղծագործական ձեռագիրը, պատկերագրական առանձնահատկությունները և նրա արվեստի տեղը միջնադարյան հայ գրքարվեստի զարգացման պատմության մեջ։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են Մինաս Ծաղկողի գործունեության ժամանակաշրջանի պատմամշակութային պայմանները, Վասպուրականի գրչության և մանրանկարչության ավանդույթները, ինչպես նաև այն միջավայրը, որտեղ ձևավորվել և զարգացել է արվեստագետի ստեղծագործական ինքնատիպությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ձեռագրերի ձևավորմանը, մանրանկարների հորինվածքային կառուցվածքին, կերպարների ներկայացման եղանակներին, գունային լուծումներին, զարդանախշերին և պատկերագրական մոտիվներին։ Վերլուծության միջոցով բացահայտվում են նրա արվեստում ավանդական և նորարարական տարրերի փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև Վասպուրականի մանրանկարչական դպրոցի ընդհանուր գեղարվեստական սկզբունքների դրսևորումները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել միջնադարյան հայ ձեռագրի՝ որպես ամբողջական արվեստի գործի կառուցվածքը, որտեղ տեքստը, մանրանկարը, զարդանկարը և էջի գրաֆիկական կազմակերպումը ձևավորում են միասնական գեղարվեստական համակարգ։ Կարևորվում է նաև ստեղծագործությունների համադրությունը նույն ժամանակաշրջանի այլ հայ մանրանկարիչների աշխատանքների հետ, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ գնահատել արվեստագետի անհատական ոճն ու նրա ներդրումը Վասպուրականի մանրանկարչության զարգացման գործում։ Ուսումնասիրությունը արժեքավոր է նաև հայկական մշակութային ժառանգության պահպանության և գիտական շրջանառության տեսանկյունից, քանի որ միջնադարյան ձեռագրերը կարևոր սկզբնաղբյուրներ են ոչ միայն արվեստի պատմության, այլև ժամանակաշրջանի հոգևոր, կրթական և մշակութային կյանքի ուսումնասիրության համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել արվեստաբաններին, հայագետներին, միջնադարյան մշակույթի և ձեռագրագիտության մասնագետներին, մանրանկարչության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին։

Лингвистика

Այս տեղեկատուն ներկայացնում է վերջին տարիներին Հայաստանի Հանրապետությունում և հարակից տարածաշրջանում հրատարակված գրականության համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ ընդգրկելով հասարակական-քաղաքական գիտությունների, լեզվաբանության, գրականագիտության, պատմության և պատմագրության ոլորտները։ Նյութում տրամադրվում են յուրաքանչյուր գրքի հիմնական տվյալները՝ հեղինակը, վերնագիր, հրատարակման տարեթիվ, հրատարակչություն և թեմատիկ ուղղվածություն, ինչը թույլ է տալիս ընթերցողին արագ կողմնորոշվել և ընտրել ուսումնասիրության կամ հետազոտության համար համապատասխան աղբյուրներ։ Աշխատությունը նախատեսված է գիտնականների, ուսուցիչների, ուսանողների, մատենագետների և լայն հանրության համար՝ ապահովելով նոր գրականության մատչելիություն, հետազոտական ու ուսուցողական գործընթացների հարմարեցում և ոլորտային տեղեկատվական հոսքերի վերահսկողություն։ Տեղեկատուն նաև ընդգծում է նոր հետազոտական միտումները, դասական աշխատությունների վերանայումները և լեզվաբանական, գրականագիտական ու պատմագիտական ոլորտներում հրապարակված նոր նյութերի թեմատիկ բազմազանությունը։

Литература

Այս ստեղծագործությունը կարելի է դիտարկել որպես բարոյական արժեքների, մարդկային արժանիքների և առաքինության գաղափարի շուրջ կառուցված գրական-փիլիսոփայական ուսումնասիրություն, որի կենտրոնում մարդու բարոյական վարքի, ներքին աշխարհին և հասարակության մեջ նրա դերին վերաբերող հարցերն են։ Ստեղծագործության բովանդակային առանցքը բարության, ազնվության, պատասխանատվության, կարեկցանքի, անձնազոհության և մարդկային արժանապատվության գաղափարների բացահայտումն է։ Հեղինակը ուշադրություն է դարձնում այն հանգամանքին, որ առաքինությունը միայն առանձին բարեգործական արարքների ամբողջություն չէ, այլ մարդու բնավորության և աշխարհայացքի ձևավորման երկարատև գործընթաց, որն արտահայտվում է ինչպես առօրյա հարաբերություններում, այնպես էլ դժվարին իրավիճակներում կայացվող որոշումներում։ Նյութը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալ մարդու և հասարակության փոխհարաբերություններին՝ ուսումնասիրելով, թե ինչպես են անհատական բարոյական ընտրությունները ներգործում շրջապատի և հասարակական միջավայրի վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև հիշողության և ժամանակի գաղափարներին, քանի որ մարդկային բարի գործերը կարող են պահպանվել որպես արժեքավոր փորձ և փոխանցվել հաջորդ սերունդներին։ Ստեղծագործության մեջ առաքինությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես անձնական հատկանիշ, այլև որպես հասարակական կյանքի բարելավման հնարավոր հիմք։ Բարոյական արժեքների մասին մտորումները կարող են ընթերցողին մղել սեփական վարքի, համոզմունքների և այլ մարդկանց նկատմամբ վերաբերմունքի վերաիմաստավորմանը։ Ստեղծագործության գաղափարական բովանդակությունը կարող է հետաքրքրել հատկապես այն ընթերցողներին, ովքեր կարևորում են մարդկային հարաբերություններում բարության, փոխօգնության և բարոյական պատասխանատվության նշանակությունը։ Այն կարող է դիտարկվել նաև որպես արժեքների և բարոյական դաստիարակության վերաբերյալ նյութ, որն ընդգծում է դրական օրինակների պահպանման և տարածման կարևորությունը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գրականության և փիլիսոփայության ընթերցողներին, բարոյագիտությամբ զբաղվողներին, մանկավարժներին, ուսանողներին և բոլոր նրանց, ովքեր հետաքրքրված են մարդու բարոյական կերպարի, առաքինության և հասարակական պատասխանատվության թեմաներով։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է Կոմիտասի ստեղծագործական գործունեության վաղ շրջանի (1891-1899թթ.) համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով այն փուլը, երբ ձևավորվել են նրա գեղարվեստական աշխարհայացքի հիմքերը և ազգային երաժշտական մտածողության հիմնական սկզբունքները։ Գրքում վերլուծվում են Կոմիտասի ուսման տարիները, նրա երաժշտական կրթությունը և հոգևոր ձևավորումը, ինչպես նաև այն միջավայրը, որտեղ նա սկսել է իր ստեղծագործական որոնումները՝ կապված հայկական եկեղեցական երաժշտության ուսումնասիրության և ժողովրդական երգերի հավաքագրման հետ։ Հեղինակը ներկայացնում է այդ շրջանի ստեղծագործությունների առանձնահատկությունները՝ դրանց մեղեդիական կառուցվածքը, հարմոնիկ մտածողությունը և ազգային երաժշտական լեզվի ձևավորման փորձերը, որոնք հետագայում հիմք են դարձել Կոմիտասի ամբողջ ստեղծագործական ժառանգության համար։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա գիտական և երաժշտաբանական գործունեությանը, ժողովրդական երաժշտության հավաքման ու մշակման աշխատանքներին, ինչպես նաև այն գաղափարական մոտեցումներին, որոնք ձևավորել են նրա ազգային երաժշտական դպրոցի հիմքերը։ Աշխատությունը վերլուծում է նաև Կոմիտասի կապերը ժամանակի մշակութային միջավայրի հետ, նրա ազդեցությունները և այն ներդրումը, որը նա ունեցել է հայ երաժշտական ինքնության ձևավորման գործում՝ ընդգծելով նրա վաղ շրջանի նշանակությունը հետագա ստեղծագործական զարգացման համար։