Կորպորատիվ հեռահաղորդակցական ցանցերի օպերատիվ կառավարման միջոցների մշակումը

Экономика

Банковские операции աշխատությունը բանկային գործի հիմնարար և կիրառական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է բանկերի գործունեության հիմնական ուղղությունները և ֆինանսական ծառայությունների իրականացման մեխանիզմները, այն բացատրում է հաշվարկային և կանխիկ գործառնությունների կազմակերպումը, վարկային գործընթացները, ավանդների ընդունման և կառավարման սկզբունքները, վճարային համակարգերի աշխատանքի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև բանկային ռիսկերի գնահատման և վերահսկման հիմնական մոտեցումները, գիրքը անդրադառնում է նաև միջազգային բանկային գործառնություններին, էլեկտրոնային բանկային ծառայություններին և ժամանակակից ֆինանսական տեխնոլոգիաների կիրառությանը, միաժամանակ ներկայացնելով գործնական օրինակներ և իրավիճակային խնդիրներ, որոնք օգնում են հասկանալ բանկային համակարգի աշխատանքի տրամաբանությունը և դրա դերը տնտեսական շրջանառության մեջ։

История

Գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության կրթական համակարգում 1991-2005 թվականներին իրականացված վերափոխումների պատմական, քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական և մանկավարժական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ անկախ պետականության ձևավորման և հասարակական հարաբերությունների արմատական փոփոխությունների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակներում քննության են առնվում խորհրդային կրթական համակարգից անկախ Հայաստանի ազգային կրթական համակարգին անցման գործընթացները, կրթության պետական քաղաքականության ձևավորման նախադրյալները, օրենսդրական և ինստիտուցիոնալ բարեփոխումները, ինչպես նաև կրթության կառավարման նոր սկզբունքների ներդրման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անկախության առաջին տարիներին կրթության ոլորտում առաջացած դժվարություններին, տնտեսական ճգնաժամի, ֆինանսական միջոցների սահմանափակության, սոցիալական փոփոխությունների և ժողովրդագրական տեղաշարժերի ազդեցությանը ուսումնական հաստատությունների գործունեության ու կրթության մատչելիության վրա։ Ուսումնասիրվում են հանրակրթության բովանդակության վերանայման, ազգային կրթական չափորոշիչների ձևավորման, ուսումնական ծրագրերի և դասագրքերի մշակման, հայոց լեզվի, պատմության և ազգային մշակույթի դասավանդման դերի վերարժևորման գործընթացները։ Քննարկվում են կրթության համակարգի ապակենտրոնացման, պետական կառավարման մեխանիզմների կատարելագործման, ուսումնական հաստատությունների ինքնուրույնության ընդլայնման և կրթության որակի ապահովմանն ուղղված նախաձեռնությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նախադպրոցական, հանրակրթական, միջին մասնագիտական և բարձրագույն կրթության համակարգերում տեղի ունեցած կառուցվածքային ու բովանդակային փոփոխություններին, մասնավոր կրթական հաստատությունների ձևավորմանը, կրթական ծառայությունների շուկայի զարգացմանը և պետական ու ոչ պետական կրթական կազմակերպությունների գործունեության իրավական կարգավորմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բարձրագույն կրթության վերափոխումների ուսումնասիրությունը, մասնավորապես՝ բուհական կառավարման համակարգի փոփոխությունները, կրթական ծրագրերի արդիականացումը, միջազգային կրթական համագործակցության ընդլայնումը և եվրոպական բարձրագույն կրթական տարածքին ինտեգրվելու նախադրյալների ձևավորումը։ Դիտարկվում են նաև 2005 թվականին Հայաստանի՝ Բոլոնիայի գործընթացին միանալու նշանակությունը, բարձրագույն կրթության աստիճանակարգման, կրեդիտային համակարգի և որակի ապահովման նոր մոտեցումների ներդրման հեռանկարները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ուսուցիչների և դասախոսների մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացմանը, մանկավարժական կադրերի վերապատրաստման անհրաժեշտությանը, կրթության ֆինանսավորման մեխանիզմների փոփոխությանը և կրթական հաստատությունների նյութատեխնիկական պայմանների բարելավման հիմնախնդիրներին։ Քննության են առնվում միջազգային կազմակերպությունների և արտաքին գործընկերների մասնակցությամբ իրականացված կրթական ծրագրերի նշանակությունը, կրթության ոլորտում միջազգային փորձի կիրառման հնարավորությունները և ազգային կրթական ավանդույթների պահպանման ու նորարարական մոտեցումների ներդրման փոխհարաբերությունները։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակում կարևորվում են կրթական բարեփոխումների սոցիալական հետևանքները, կրթության հասանելիության և հավասար հնարավորությունների ապահովման խնդիրները, քաղաքային ու գյուղական բնակավայրերի կրթական պայմանների տարբերությունները, ինչպես նաև կրթության դերը նոր հասարակական արժեքների, քաղաքացիական գիտակցության և մասնագիտական ներուժի ձևավորման գործում։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ուսումնասիրվող ժամանակահատվածում կրթական քաղաքականության հիմնական ուղղությունները, իրականացված փոփոխությունների ձեռքբերումներն ու սահմանափակումները և դրանց ազդեցությունը Հայաստանի կրթական համակարգի հետագա զարգացման վրա։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել կրթության պատմության հետազոտողների, մանկավարժների, պատմաբանների, կրթության կառավարման մասնագետների, պետական քաղաքականության ուսումնասիրողների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և ուսանողների, ինչպես նաև Հայաստանի Հանրապետության անկախության առաջին տասնամյակներում կրթական համակարգի զարգացման և բարեփոխումների պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Медицина

Գիտական և կրթական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ուսանողների առողջական վիճակի ուսումնասիրությանը, դրա վրա ազդող հիմնական գործոնների բացահայտմանը և առողջության պահպանման ու բարելավման հնարավոր ուղիների մշակմանը։ Քննարկվում են ուսումնական ծանրաբեռնվածության, օրվա ռեժիմի, ֆիզիկական ակտիվության, սննդակարգի, հանգստի և կենսակերպի առանձնահատկությունների ազդեցությունները երիտասարդների ֆիզիկական ու հոգեբանական բարեկեցության վրա։ Ուշադրություն է դարձվում կրթական գործընթացի ընթացքում առաջացող հոգնածությանը, սթրեսային գործոններին, շարժողական ակտիվության նվազմանը և առողջ ապրելակերպի կազմակերպման կարևորությանը։ Վերլուծվում են ուսանողական միջավայրում առողջության պահպանմանն ուղղված կանխարգելիչ միջոցառումները, ֆիզիկական դաստիարակության դերը, ուսման և հանգստի ճիշտ համադրումը, ինչպես նաև առողջապահական իրազեկվածության բարձրացման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում կրթական հաստատությունների դերին՝ առողջության համար նպաստավոր պայմանների ձևավորման, կանխարգելիչ ծրագրերի իրականացման և ուսանողների առողջապահական վարքագծի զարգացման գործում։ Ներկայացվող մոտեցումները նպատակ ունեն նպաստել առողջական խնդիրների վաղ կանխարգելմանը, ուսանողների աշխատունակության պահպանմանը և կրթական գործընթացի արդյունավետության բարձրացմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, կրթության կազմակերպիչների, առողջապահության և ֆիզիկական դաստիարակության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և երիտասարդների առողջության պահպանման խնդիրներով զբաղվողների համար։

Экономика

Նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության պետական պարտքի ձևավորման, կառավարման, գնահատման և կարգավորման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ նախատեսված տնտեսագիտության, ֆինանսների, պետական կառավարման և հանրային քաղաքականության ոլորտներում սովորող ուսանողների ու մասնագետների համար, գրքում ներկայացվում են պետական պարտքի հիմնական տեսակները՝ ներքին և արտաքին պարտք, դրանց առաջացման պատճառները և մակրոտնտեսական ազդեցությունները պետական բյուջեի, տնտեսական աճի և ֆինանսական կայունության վրա, բացատրվում են պետական պարտքի կառավարման հիմնական սկզբունքները՝ պարտքի կայունություն, ռիսկերի կառավարում, փոխառությունների կառուցվածքի օպտիմալացում և սպասարկման արդյունավետ կազմակերպում, մանրամասն քննարկվում են պարտքի սպասարկման ծախսերի, տոկոսադրույքային ռիսկերի և փոխարժեքային տատանումների ազդեցությունները երկրի ֆինանսական համակարգի վրա, աշխատությունը անդրադառնում է նաև պետական պարտքի կառավարման ռազմավարական մոտեցումներին՝ վերաֆինանսավորում, պարտքի երկարաժամկետ և կարճաժամկետ կառուցվածքի հավասարակշռում, ինչպես նաև պետական պարտքի կայունության գնահատման մեթոդներին, ներկայացվում են Հայաստանի Հանրապետության պետական պարտքի կառավարման ինստիտուցիոնալ համակարգը, օրենսդրական կարգավորումները և միջազգային փորձի կիրառելի ուղղությունները, ինչպես նաև առաջարկվում են լուծման ուղիներ՝ ֆինանսական կարգապահության ուժեղացում, տնտեսական աճի խթանում, ներդրումային միջավայրի բարելավում և պետական ֆինանսների արդյունավետ կառավարում, գրքում ընդգծվում է պետական պարտքի ճիշտ կառավարման դերը մակրոտնտեսական կայունության, ֆինանսական անվտանգության և երկարաժամկետ տնտեսական զարգացման ապահովման գործում, աշխատությունը համադրում է տեսական մակրոտնտեսական հիմքերը և գործնական քաղաքականության վերլուծությունը՝ ձևավորելով պետական պարտքի կառավարման ամբողջական պատկերացում։

Лингвистика

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է լրագրային տեքստի կառուցվածքային առանձնահատկությունները հաղորդակցական լեզվաոճաբանության տեսանկյունից՝ ժամանակակից անգլալեզու մամուլի փաստական նյութի հիման վրա՝ ընդգծելով տեղեկատվության կազմակերպման, լեզվական միջոցների և հաղորդակցական ռազմավարությունների փոխկապակցվածությունը։ Նշվում է, որ լրագրային տեքստը կառուցվածքային առումով բնութագրվում է հստակ հիերարխիկ կազմակերպմամբ, որտեղ վերնագիրը, ենթավերնագիրը և առաջատար պարբերությունը (lead) ապահովում են հիմնական տեղեկատվության արագ փոխանցումը, իսկ հիմնական մարմինը զարգացնում է փաստական նյութը՝ պահպանելով տրամաբանական հաջորդականություն։ Վերլուծվում է, որ ժամանակակից անգլալեզու մամուլում կարևոր դեր են խաղում տեղեկատվության սեղմ և դինամիկ ներկայացման ձևերը, ինչպես նաև նախադասությունների պարզ կառուցվածքը, որն ուղղված է ընթերցողի արագ ընկալմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հաղորդակցական նպատակադրմանը, որտեղ լրագրային տեքստը միաժամանակ կատարում է տեղեկատվական, ազդեցական և մեկնաբանողական գործառույթներ՝ կախված ժանրային ենթատեսակից (նորություն, վերլուծություն, մեկնաբանություն)։ Նշվում է նաև, որ լեզվաոճական միջոցները՝ չեզոք բառապաշարը, գնահատական արտահայտությունները, մեջբերումները և փաստական հղումները, նպաստում են տեքստի վստահելիության և հաղորդակցական արդյունավետության բարձրացմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ ժամանակակից անգլալեզու լրագրային տեքստը կառուցվածքային և հաղորդակցական բազմաշերտ համակարգ է, որը համադրում է տեղեկատվության ճշգրտությունը և ազդեցության ապահովման լեզվական միջոցները։

Философия

Աշխատությունը նվիրված է ազատականության՝ որպես ինքնակազմակերպվող սոցիոմշակութային համակարգի տեսական և փիլիսոփայական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է ազատականությունը ոչ միայն որպես քաղաքական գաղափարախոսություն կամ պետական կառավարման սկզբունքների ամբողջություն դիտարկելու, այլև որպես հասարակության մեջ ինքնուրույն ձևավորվող և զարգացող արժեքների, նորմերի, ինստիտուտների, վարքային մոդելների ու փոխհարաբերությունների համակարգ ընկալելու մոտեցումը։ Այս տեսանկյունից հասարակական համակարգի զարգացումը պայմանավորվում է բազմաթիվ անհատների և խմբերի գործողությունների փոխազդեցությամբ, իսկ ընդհանուր սոցիոմշակութային կարգը կարող է ձևավորվել առանց կենտրոնացված վերահսկողության կամ նախապես ամբողջությամբ սահմանված միասնական ծրագրի։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ազատականության հիմնարար արժեքները՝ անհատի ազատությունը, անձնական ինքնավարությունը, իրավական հավասարությունը, սեփականության իրավունքը, հանդուրժողականությունը, բազմակարծությունը և պատասխանատվությունը։ Այս արժեքների փոխկապակցվածությունը դիտարկվում է որպես այն հիմքը, որի վրա կարող են ձևավորվել հասարակական համագործակցության և ինքնակարգավորման կայուն մեխանիզմներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում անհատի և հասարակության փոխհարաբերությանը։ Ազատական մտածողության շրջանակում անհատը դիտարկվում է որպես ինքնուրույն որոշումներ կայացնելու ունակ և սեփական կյանքի համար պատասխանատու սուբյեկտ, սակայն նրա ազատությունը գոյություն ունի սոցիալական միջավայրում և ենթադրում է այլ անհատների իրավունքների ու ազատությունների ճանաչում։ Այսպիսով, ազատությունը չի նույնացվում անսահմանափակ կամայականության հետ, այլ կապվում է փոխադարձ իրավական և բարոյական սահմանափակումների հետ։ Ինքնակազմակերպման գաղափարը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել, թե ինչպես կարող են հասարակական ինստիտուտները, նորմերը և համագործակցության ձևերը առաջանալ անհատների բազմազան գործողությունների արդյունքում։ Շուկան, քաղաքացիական հասարակությունը, ինքնակառավարվող միավորումները, հասարակական նախաձեռնությունները և այլ սոցիալական կառույցներ կարող են դիտարկվել որպես նման գործընթացների օրինակներ, որտեղ բազմաթիվ մասնակիցների որոշումների փոխազդեցությունը ձևավորում է ավելի լայն համակարգային արդյունք։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ինքնակազմակերպման և պետական կառավարման հարաբերությանը։ Այդ համատեքստում ուսումնասիրվում է պետության դերը՝ որպես իրավական կարգի, անվտանգության և անհատական իրավունքների պաշտպանության երաշխավոր, միաժամանակ դիտարկելով այն վտանգները, որոնք կարող են առաջանալ հասարակական կյանքի չափազանց կենտրոնացված վերահսկողության դեպքում։ Կարևոր թեմա է նաև ազատականության սոցիոմշակութային բնույթը։ Ազատական հասարակությունը պահպանելու համար անհրաժեշտ են ոչ միայն իրավական և քաղաքական ինստիտուտներ, այլև համապատասխան մշակութային արժեքներ ու վարքականոններ՝ փոխադարձ հարգանք, հանդուրժողականություն, երկխոսության պատրաստակամություն, պատասխանատվություն և տարբերությունների ընդունում։ Այդ արժեքների վերարտադրությունը հասարակության մեջ կարող է դիտարկվել որպես ինքնակազմակերպվող համակարգի կայունության կարևոր նախապայման։ Հետազոտությունը կարող է քննարկել նաև ազատական համակարգի ներքին հակասությունները և սահմանափակումները։ Անհատական ազատության և սոցիալական հավասարության, մրցակցության և համերաշխության, մասնավոր շահի և հանրային բարիքի միջև հարաբերությունները կարող են առաջացնել բարդ խնդիրներ, որոնց լուծումը պահանջում է ինստիտուցիոնալ և մշակութային հավասարակշռություն։ Այս տեսանկյունից ինքնակազմակերպվող համակարգի կայունությունը պայմանավորված է ոչ միայն ազատության առկայությամբ, այլև համակարգի ներսում հակասությունների կարգավորման կարողությամբ։ Աշխատության տեսական նշանակությունը կայանում է ազատականության բնույթի ընդլայնված մեկնաբանության մեջ, որտեղ այն ներկայացվում է որպես դինամիկ սոցիոմշակութային համակարգ՝ կազմված փոխկապակցված անհատներից, արժեքներից, նորմերից և ինստիտուտներից։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել հասարակական փոփոխությունները, քաղաքական գործընթացները և մշակութային վերափոխումները ոչ միայն վերևից ներքև կառավարման, այլև ինքնակազմակերպման ու փոխազդեցության տեսանկյունից։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել փիլիսոփաներին, քաղաքագետներին, սոցիոլոգներին, մշակութաբաններին, քաղաքական տեսության մասնագետներին և ժամանակակից հասարակության զարգացման տեսական խնդիրներով հետաքրքրվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ազատականությունը ներկայացնում է որպես փոխկապակցված արժեքների և սոցիալական մեխանիզմների համակարգ, որի շրջանակում անհատական ազատությունը, ինքնավարությունը, բազմակարծությունը և փոխադարձ պատասխանատվությունը կարող են նպաստել հասարակական կարգի ինքնակազմակերպմանը և շարունակական վերարտադրությանը։