Քրիստոնեական վարդապետության համառոտ շարադրանք

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է Գյումրի քաղաքի քաղաքաշինական զարգացման գործընթացում սակավահարկ բնակելի կառուցապատման կիրառման նախադրյալների, առանձնահատկությունների և արդյունավետ կազմակերպման պայմանների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքի պատմականորեն ձևավորված կառուցապատման բնույթը, բնակելի միջավայրի տարածական կազմակերպումը, բնական և կլիմայական պայմանները, սոցիալ-տնտեսական գործոնները և բնակչության կենցաղային պահանջներն են, որոնք կարող են պայմանավորել սակավահարկ բնակելի տների կիրառման նպատակահարմարությունը։ Քննվում են անհատական և փոքրածավալ բնակելի կառուցապատման ճարտարապետական ու քաղաքաշինական առանձնահատկությունները, հողատարածքների արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունները, բնակելի թաղամասերի խտության և հարկայնության հարաբերակցությունը, ինչպես նաև բնակելի և հասարակական տարածքների ներդաշնակ կազմակերպման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Գյումրիի ճարտարապետական ինքնատիպությանը և պատմական միջավայրին համապատասխան նոր կառուցապատման ձևավորման անհրաժեշտությանը՝ հաշվի առնելով քաղաքի ավանդական կառուցապատման մասշտաբը, փողոցային ցանցը և քաղաքային համայնապատկերի առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև սեյսմիկ անվտանգության խնդիրը, քանի որ բնակելի շենքերի կառուցվածքային լուծումների ընտրության ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել տարածքի երկրաբանական և սեյսմիկ պայմանները։ Ուսումնասիրվում են սակավահարկ տների տարբեր հատակագծային և ծավալատարածական լուծումների կիրառման հնարավորությունները, բնակարանների հարմարավետության, բնական լուսավորության, օդափոխության, բակային տարածքների և կանաչապատման կազմակերպման հարցերը։ Դիտարկվում է ինժեներական, տրանսպորտային և սոցիալական ենթակառուցվածքների հասանելիության նշանակությունը նոր բնակելի տարածքների ձևավորման համար, ինչպես նաև կառուցապատման տնտեսական արդյունավետության և հետագա շահագործման խնդիրները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել ավանդական բնակելի ճարտարապետության սկզբունքներն ու ժամանակակից նախագծային մոտեցումները՝ քաղաքի տեղական պայմաններին համապատասխան բնակելի միջավայր ստեղծելու նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է քաղաքաշինության, բնակելի ճարտարապետության, սեյսմակայուն շինարարության և տարածքային պլանավորման մոտեցումները՝ Գյումրիի կառուցապատման առանձնահատկություններին համապատասխան սակավահարկ բնակելի միջավայրի զարգացման հնարավորությունները բացահայտելու համար։

Политология

Աշխատությունը ներկայացնում է Ազգային ընդհանուր ժողովի վաթսունմեկերորդ նիստի պաշտոնական արձանագրությունը՝ պահպանելով ժողովի գործունեության, քննարկումների և ընթացակարգային գործընթացների գրավոր վկայությունը։ Այն կարևոր սկզբնաղբյուր է 19-րդ դարի հայ ազգային կյանքի, Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի կառավարման համակարգի և ներկայացուցչական հաստատությունների պատմությունն ուսումնասիրելու համար։ Նման փաստաթղթերում սովորաբար արձանագրվում են նիստի ընթացքը, քննարկման ներկայացված հարցերը, մասնակիցների ելույթներն ու առաջարկությունները, ինչպես նաև ընդունված որոշումները։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու ազգային կառույցի կազմակերպական սկզբունքների, ժողովական աշխատանքի կանոնների, համայնքային խնդիրների քննարկման ձևերի և կառավարման գործընթացում տարբեր ներկայացուցիչների մասնակցության մասին։ Փաստաթուղթը կարող է արժեքավոր տեղեկություններ հաղորդել ժամանակաշրջանի հասարակական հարաբերությունների, ազգային հաստատությունների փոխգործակցության և համայնքային պատասխանատվության պատկերացումների վերաբերյալ՝ միաժամանակ պահպանելով պաշտոնական գրագրության լեզվական ու ոճական առանձնահատկությունները։ Այն օգտակար նյութ է հայոց նոր շրջանի պատմությամբ, ազգային ինքնակազմակերպման ավանդույթներով, հասարակական կառույցներով և պատմական փաստաթղթերի ուսումնասիրությամբ զբաղվողների համար։ Այլ նիստերի արձանագրությունների հետ համադրությունը կարող է նպաստել Ազգային ընդհանուր ժողովի գործունեության շարունակականության և պատմական դերի առավել ամբողջական բացահայտմանը։

Философия

Փիլիսոփայական և կրոնագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հուդայահելլենիստական մեկնաբանական ավանդույթի և վաղ քրիստոնեական փիլիսոփայական մտածողության փոխառնչությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հելլենիստական մշակութային միջավայրում ձևավորված սուրբգրային մեկնության սկզբունքները, փիլիսոփայական հասկացությունների կիրառումը կրոնական տեքստերի բացատրության մեջ և դրանց հետագա ընկալումը քրիստոնեական մտքի շրջանակում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այլաբանական մեկնության մեթոդներին, աստվածաբանական գաղափարների փիլիսոփայական ձևակերպմանը և հունական փիլիսոփայական ավանդույթի ու հուդայական կրոնական մտածողության փոխազդեցությանը։ Վերլուծվում են այն գաղափարական և մեթոդաբանական ընդհանրությունները, որոնք հնարավորություն են տալիս բացահայտելու հուդայահելլենիստական մեկնարվեստի նշանակությունը վաղ քրիստոնեական հեղինակների աշխարհայացքի և մեկնաբանական մոտեցումների ձևավորման համար։ Քննարկվում են նաև սուրբգրային տեքստի բառացի ու այլաբանական ընկալման հարաբերակցությունը, բանականության և հավատի փոխհարաբերության հարցերը, ինչպես նաև փիլիսոփայական տերմինաբանության ներթափանցումը աստվածաբանական մտածողության մեջ։ Ուսումնասիրությունը նպաստում է անտիկ և վաղ քրիստոնեական մտավոր ավանդույթների շարունակականության ու փոխազդեցության ավելի ամբողջական ընկալմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել փիլիսոփայության պատմության, կրոնագիտության, աստվածաբանության և վաղ քրիստոնեության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների համար։

Литература

Աշխատությունը գրական-քննադատական բնույթի հրապարակում է, որն ուղղված է Հակոբ Կարինյանցի «Մի քանի խոսք» վերնագրով գրավոր խոսքում արտահայտված տեսակետների հերքմանը՝ կապված «Անուշավան» անվամբ ներկայացված վիպասանության հետ։ Վերնագիրը ցույց է տալիս, որ հրատարակությունը ներգրավված է ժամանակի հայ գրական կյանքում ծավալված բանավեճի մեջ, որտեղ քննարկման առարկա են դարձել գեղարվեստական ստեղծագործության գնահատման, գրական արժանիքների, հեղինակային մոտեցումների և քննադատական դատողությունների հիմնավորվածության հարցերը։ Հերքման ժանրը ենթադրում է նախորդ հրապարակման դրույթների քննություն, դրանց փաստարկների վերանայում և հակադիր տեսակետի ներկայացում։ Նման գրական բանավեճերը կարևոր դեր են ունեցել հայ գրական քննադատության ձևավորման գործում, քանի որ նպաստել են ստեղծագործությունների արժևորման չափանիշների հստակեցմանը, գրական ճաշակի զարգացմանը և գրողների ու քննադատների միջև մտավոր երկխոսության տարածմանը։ Հրատարակության վերնագրից կարելի է եզրակացնել, որ հեղինակը նպատակ է ունեցել արձագանքել կոնկրետ գրական գնահատականի՝ պաշտպանելով այլ մեկնաբանություն կամ մատնանշելով դրա մեջ տեսած հակասություններն ու թերությունները։ Այսպիսի նյութերը կարևոր են ոչ միայն տվյալ ստեղծագործության շուրջ ծավալված քննարկումը հասկանալու, այլև 19-րդ դարի հայ գրական միջավայրում քննադատական մտքի, հեղինակային հեղինակության և գրական վեճերի մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Դրանք հնարավորություն են տալիս բացահայտելու, թե ինչպես էին ժամանակի մտավորականները ձևակերպում իրենց գրական դիրքորոշումները, ինչ փաստարկներ էին կիրառում և ինչ նշանակություն էին տալիս գեղարվեստական երկերի հանրային գնահատմանը։

Другие предметы

Հրատարակությունը ներկայացնում է Հայաստանի գյուղատնտեսական գիտահետազոտական հիմնարկների գործունեության արդյունքների վերլուծությունը՝ ամփոփելով տվյալ ժամանակաշրջանում իրականացված գիտական աշխատանքները, դրանց արդյունավետությունն ու գործնական նշանակությունը։ Աշխատության մեջ քննարկվում են տարբեր հետազոտական ուղղություններով ձեռք բերված արդյունքները, կիրառված մեթոդները, ոլորտում արձանագրված ձեռքբերումներն ու առկա խնդիրները, ինչպես նաև դրանց կիրառման հնարավորությունները գյուղատնտեսական արտադրության մեջ։ Ներկայացվում են մեթոդական հանձնարարականներ, որոնք նպատակ ունեն աջակցելու գիտական հետազոտությունների կազմակերպմանը, արդյունքների գնահատմանը և նորարարական մոտեցումների ներդրմանը։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել գյուղատնտեսության ոլորտի գիտաշխատողներին, մասնագետներին, ղեկավարներին, դասախոսներին և ուսանողներին՝ որպես տվյալ ժամանակաշրջանի գիտահետազոտական գործունեությունն ու դրա գործնական նշանակությունը բնութագրող տեղեկատվական աղբյուր։

Литература

Գրականագիտական և պատմագրական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Եղիշե Չարենցի ստեղծագործական ու գրաքննադատական գործունեության ուսումնասիրմանը 1927–1937 թվականների գրական կյանքի համատեքստում։ Քննության են առնվում գրականության նշանակության, գրողի հասարակական դերի, ստեղծագործական ազատության, գեղարվեստական նորարարության և ազգային գրական ավանդույթների վերաբերյալ նրա պատկերացումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Չարենցի գրական հայացքների զարգացմանը, ժամանակակից գրական երևույթների նկատմամբ նրա վերաբերմունքին և հայ գրականության զարգացման ուղիների վերաբերյալ արտահայտած տեսակետներին։ Վերլուծվում են այդ շրջանի ստեղծագործությունները, հոդվածները, ելույթները և գրական հարցերին վերաբերող այլ նյութերը՝ բացահայտելու համար հեղինակի գեղագիտական սկզբունքներն ու գրական ըմբռնումները։ Քննարկվում են նաև ավանդույթի և նորարարության, ազգային ու համաշխարհային գրականության փոխհարաբերության, գրական լեզվի, ժանրերի և ստեղծագործական մեթոդների վերաբերյալ հարցադրումները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս Չարենցի գրական գործունեությունը դիտարկել ժամանակաշրջանի մշակութային և հասարակական միջավայրի հետ փոխկապակցված՝ բացահայտելով նրա դերը հայ գրական մտքի զարգացման մեջ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմությամբ զբաղվող գրականագետների, բանասերների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։